من خیلی وقته متوجه شدم که آدما ناامید کننده ان.
فقط نمیدونم از کی قراره بابتش ناراحت نشم.

تو زندگی ی بار از ی آدمی به سختی میگذری و بعد اون گذشتن همه چیز اسون میشه

گرچه آب رفته باز آید به رود
ماهی بیچاره اما مرده بود.

چقدر غم شمردیم،چقدر دل سپردیم
پریدیمو و هربار به دیوار خوردیم
خوشی دورمون زد،بلا دورمون گشت.

خودم زانوهای خودمو بغل میکنم،خودم خودمو آروم میکنم.

….

همتون از دم کصشرید.

درسته دوستتون دارم،دلیل بر این نیست که کور باشم.

خسته از همه چی و همه کس:).

شاید خوب بودن هیچوقت درست نبود.

گاهی درست شدن بعضی چیزاها،تمام شدن آنها است.

یه قسمتی ازم داره برای از هم نپاشیدنم به شدت تلاش میکنه.

کاش هرسال اینجوری نشه:).

بدترین شرایط، بهترین درسای زندگیت رو میده.

چه کارا قشنگی واسه آدمایی انجام دادیم که درکی از زیبایی نداشتن.

:)

تو که میترسیدی از تاریکی
الان چجوری تنهایی خوابیدی؟:)

هنوزم چشمم به دره.
مطمعنم میای:)