« نجیـب تر از آن باش که برنجـانی »
@baycot

‏«از چشم افتادن» بنظرم آخرین مرحله‌ست.
‏این آخرین مرحله با دلخور بودن یا ناراحتی فرق داره. این مرحله‌ی ناامید شدن از طرف مقابله. مرحله‌ی رها کردن. ‏رها کردن آدمِ روبه‌رو بدون لحظه‌ای ناراحتی و پشیمانی.
‏ویژگی خوب یا بدم اینه ‏رفتارم با آدم‌هایی که از چشمم میوفتن هرگز تغییر نمیکنه. فقط دیگه نمی‌بینمشون. زنگ میزنن، پیغام میدن، حتی جلوم میشینن و باهم چای می‌خوریم اما من نمی‌بینمشون.
‏اونا هرگز متوجه چیزی نمی‌شن ‏و دقیقا خوبیش برای من و بدیش برای اونا همینه که متوجه هیچ‌چیز نمیشن ..
#پويان_اوحدى
@baycot

یار خوب آبروی آدمه...
@baycot

دیگه بارِ چیزایی که مال من نیستن رو به دوش نمی‌کشم. اینجوری خیلی سبک‌تره.
@baycot

ماجرا را به هیچکس نگفت
اما ناگهان لاغر، بد اخلاق و شکسته تر شد...
@baycot

یادآوری:
هیچکس نمیتونه خونه‌ی تورو بهم بریزه، مگه اینکه خودت بهش کلید داده باشی.
@baycot

آدمای جسور و نترس، منو به ادامه دادنِ زندگی با هر طوفانش عادت دادن؛ یادم دادن که هیچ شبِ بلندی، بی صبح نمی‌مونه و هیچ راهِ سختی، بی رسیدن تموم نمی‌شه.
@baycot

خیلیامون الان اونجاییم که یه بزرگی گفته:
"خانه ام را مرتب کرده‌ام، حالا تنها چیزی که بهم ریخته است؛ منم."
@baycot

تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی ، نه چون نخواستی، چون نمی‌شد....
گاهی علی‌رغم همه تلاش‌هات ، نمی‌تونی بعضی چیزا رو تغییر بدی...
@baycot

‏خوبه برای آدمی که دوستت داره بجنگی ولی اصلا خوب نیست برا اینکه یکی دوست داشته باشه بجنگی، یه فرق خیلی بزرگی بینشون هست
@baycot

تو هر کاری هم برای یه نفر انجام بدی
هر سختی هم که براش بکشی؛
هر چقدرم پشتش باشی و حواست بهش باشه؛
بازم همه چی بستگی به این داره که اون میخواد خوبی های تو رو ببینه یا براش مهم نباشه!
بازم بستگی به اون داره که بخواد با بی تفاوتی از کارات رد بشه و کارای دیگرانو بزرگ تر بدونه یا نه!
تلخه ولی عین حقیقته
@baycot

🔒
با من گوش كن...
@baycot

از بین چیزهایی که از دست دادم بیشتر از همه
دلم برای خودم تنگ شده.
@baycot

من همیشه نوشیدنی تکراری میگیرم ، چون هیچ وقت از چیزی که دوست دارم خسته نمیشم مثل آدم مورد علاقم .
@baycot

‏بلوغ عاطفی از جایی شروع میشه
که به جای پرسیدن
«چرا مثل من فکر نمی‌کنی؟»
بپرسی:
«چه تجربه‌ای باعث شده دنیا رو این‌طوری ببینی؟»
@baycot

نشستم دارم زندگیمو می‌کنم،
یهو هی یادم میاد…
هی یادم میاد…
هی یادم میاد.
@baycot

من در فروپاشی‌هایم اشکی نریختم و حالا برای گیر کردنِ لباسم به دستگیرهٔ در، زار می‌زنم؛ طوری که انگار هیچ راهی برای بیرون آمدن نیست.
این، حاصلِ نادیده گرفتنِ رنجی است که باید در آغوش می‌گرفتمش.
@baycot

‏به‌نظرم با اختلاف
یکی از بدترین حس‌های دنیا؛
تلاشِ شدید برای «به چشم اومدن»
توسط کسیِ که برات عزیزترینه!
در حالی‌ که بهت حس معمولی
یا حتی نامرئی بودن می‌بخشه.
ترکیبی از تحقیر، ناامیدی، عشق یکطرفه...
@baycot

۰۰:۰۰🫂

او، تو را شکست و رفت؛
تو نگران شدی خسته‌اش نکرده باشی.
بخواب، آدمِ ساده…
@baycot