@baycot
با من گوش كن☺️

‏اما تو نشانه‌ای
تو،
که یعنی
رؤیایی وجود داشت.

@baycot
#بیژن_الهی

همه‌چیز
برای کسی که می‌داند
چگونه صبر کند،
به‌موقع اتفاق می‌افتد.

@baycot
#تولستوی

صدایش حجم نداشت
نمی‌شنیدم، بلکه می‌فهمیدم،
مثل وقتی که با خودمان
چیزی می‌گوییم...

@baycot
#هوشنگ_گلشیری

می‌گفت همه‌ی رابطه‌ها تا وقتی خوبه که آدم‌ها
قبل از قصه‌ی عشق و عاشقی‌شون،
باهم رفیق باشن، واسه هم زیر و رو نکشن،
به هم انرژی مثبت بدن، کنار هم واسه آرزوهاشون بجنگن
و رویاهاشون رو باهم ببینن.

@baycot

در خیالم رفته بودم به سال‌ها بعد، همه چیز عوض شده‌بود. شهری که در آن بودم را نمی‌شناختم، جای خانه‌ای که در آن زندگی می‌کردم برجی عظیم ساخته‌بودند، ماشین‌ها به قدری پیشرفته‌بودند که در تصور انسان امروز نمی‌گنجید! آدم‌ها جور دیگری بودند، سرد، بی‌روح، در جمع ولی هرکدام به راه خود. جاده‌ای و چراغ قرمزی نبود، قوانین را جور دیگری نوشته‌بودند، حاکم، شخص دیگری بود و دستورات، دستوراتِ دیگری... نوشیدنی‌ها فرق داشت، غذاها فرق داشت و کسب و کارها... همه چیز غریب و ناشناخته‌بود و از همن مهمتر: هیچ‌کس مرا نمی‌شناخت!!!! ظاهر و پوشش من برای آن‌ها عجیب بود، ولی کسی آنقدر اهمیت نمی‌داد که من چه کسی و از کدام روزگار هستم، کارم چیست و آنجا چه می‌کنم؟ آدم‌های آینده، بی‌خیالی را یاد گرفته‌بودند، اهمیت ندادنِ بیش از حد به مسائل را. و این خوب بود، بسیار خوب.
چشم‌هام را باز کردم، به اطرافم نگاه کردم و همه چیز را ساده دیدم، ساده‌تر از آن که بخواهم بخاطرش خودم را اذیت کنم. وقتی قرار است چند سال بعد، کسی حتی به یاد نیاورد من چه کسی بودم و در کدام نقطه از جهان و چقدر برای داشتنِ موفقیت و خانه و ماشینی که امروز آرزوی من و فردا، ویرانه‌ای برای تخریب و آهن‌پاره‌ای برای بازیافت خواهد بود، به خودم سخت گرفته‌بودم.
من آینده‌ی این شهر و آدم‌ها را دیده‌بودم و همه چیز نسبی‌تر و ناپایدارتر از آن چیزی به نظر می‌رسید که بخواهم برایش حرص بخورم. نفس عمیقی کشیدم و تصمیم گرفتم آرام باشم. و لذت ببرم از ساده‌ترین اتفاق‌ها. شاید اینگونه، آرزوهایم را زندگی نکنم، اما حداقل زندگی را هم آرزو نخواهم‌کرد.
و زندگی خواهم‌کرد، و لبخند خواهم‌زد، و آرام خواهم‌بود...
و بیش از حد اهمیت نخواهم‌داد
به هیچ چیز...
به هیچ‌کس‌...

@baycot
#نرگس_صرافیان_طوفان

جدایی یعنی اینکه با تو باشم
با من باشی، اما با هم نباشیم...
جدایی پُلی ست در میان ما
برّنده تر از شمشیر...

@baycot
#غادةالسمان

꾸물거리기엔 우린 아직
젊고 어려 부딪혀보자고
برای بیخیالِ رویاهامون شدن هنوز جوونیم
بیا به سمتش بریم و باهاش رو به رو بشیم...
T.me/baycot

در انتظار توست که روزها، فصل ها و سال ها به هم تکیه داده اند.
دقایق سر روی شانه ی هم گذاشته اند که نگاه تو تاریخ را درست می کند.

@baycot
#محمد_صالح_علاء

این بد است که آدم هیچ‌وقت فرصت نکند
سرش را روی شانه کسی بگذارد
و ⁦ از⁩ ته دل گریه کند و بداند که این کس،
پشت سر آدم به آدم نمی‌خندد.

@baycot
#سهراب_شهیدثالث

من این رو خیلی خوب می‌دونم که آدم‌ها وقتی بزرگ میشن، اگه کسی رو دوست داشته باشن، اون دوست داشتن خیلی ارزشمند میشه...
منظور من از بزرگ شدن بالا رفتن سن نیست، این فهمیدنه که آدم‌ها رو بزرگ میکنه، کسی که تنها میمونه و فکر میکنه بزرگ میشه، کسی که سفر میکنه و از هر جایی چیزی یاد میگیره بزرگ میشه، کسی که با آدم‌های مختلف حرف میزنه و سعی میکنه اون ها رو درک کنه بزرگ میشه.
واسه همین اعتقاد دارم که کسانی که زیاد کتاب میخونن می تونن آدم‌های بزرگی بشن، چون اون‌ها تنها میمونن و فکر میکنن، با داستان‌ها به سفر میرن، چیزهای مختلف یاد میگیرن و سعی میکنن بقیه رو درک کنن!
به نظر من زن‌ها و مردهایی که کتاب میخونن و روح بزرگی دارن، دوست داشتن و دل بستن واسشون خیلی با ارزشه...

@baycot
#روزبه_معين

شب میگذره غمگین نباش...♥️

وقتی تو گریه می کنی
شک می کنم به بودنم♥️
T.me/baycot