Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтди:

"Неъматлар Аллоҳга тақво қилишни тарк этиш ҳамда одамларга ёмонлик қилиш туфайли тортиб олинади".

Шахсий фикрларим рубрикаси. Узун - узун постларга тайёр туринг. Хурмат билан Басрия!

ОИЛА

Оила бу — эркак ва аёл никоҳлангандан сўнг пайдо бўладиган муқаддас нарса. Никоҳ эса Аллоҳ таолони ёнида берилган ахдлардир. Бир эркак, бир қизни химоясини, тинч масканини, хар қандай камчиликларини бўйнига олиб ахд қилиб никоҳлайди. У қиз ҳам ўзини ана ўша ЭРРРРКАКГА ўзини топширади ва яхшию ёмон кунида бирга бўлишга ахд қилади. Ва ана шу ондан икки инсон бир оила бўлади. Энди саодатли гўзал оила барпо қилиш иккисини қўлида. Аёлни ёки эркакни эмас. Иккиларини қўлидадир. Эркаклар “аёллар эрларини рози қилиши лозим” — деган сўзни қонун қилиб олганидек. Аллоҳни омонатини бўйнимга олдим, уни махри менга вожиб бўлди, унга тинч маскан қилиб беришим лозим (тинч бу — хавфсиз дегани ва хатто аноқўнда қайноналардан ҳам!!!!), барча камчиликларини қилишим ва эркак бўлиб химоя қилишим керак деб, буни ҳам қонун қилиб олганларида эди. Хақиқатда саодатли ва бахтли оилалар жуда кўп бўлар эди. Хозирги кўплаб эркаклар жудаям масулиятсиздир. Хатто ўз омонатларини химоя қилиш тугул хиёнат қилиб юришади. Вахоланки шариатда оиласи бўла туриб зино қилганга бу дунёда ўлим дейилган. У дунёдаги азобини Аллоҳ таоло ўзи билади. Аёллар ҳам мустасно эмас, анча бесабрдирлар. Шунинг учун ҳам саодатли оила бўлишлиги учун икки киши тенг харакат қилиши лозим. Мен ўйлайманки: Хозирги вақтда оилага жуда енгил қарашяпти. На масулият бор, на омонатдан қўрқиш. Бу эса аслида жуда катта мусибатдир. Кўплар илм олишга вақтим йўқ дейди, аммо хечйўғи шу никоҳ, оила илмларини ўрганиб олишса эди, бундай холатлар камроқ бўлармиди…
Хулоса:
Кўзингизни каттароқ очинг, масулиятингизни ҳис қилинг. Бу дунё вақтинча, тез ўтиб кетадиям. Лекин кейин Аллоҳни олдига борганда қандай жавоб беришни ўйланг!

Илмли аёл.

Биласизми нега кўплар илмли аёлга уйланишдан қўрқади ва қочади. Чунки улар масулиятларини бўйнига олгиси келмайди. “Сен хамма нарсани қилишинг керак, сен менга итоат қилишинг керак” каби сўзларни махкам ушлаб, ўз масулиятларига келганда, сабр қилишинг керак вахоказоларни айтади. Ўз хақларини талаб қилишидан қўрқади. Шунинг учун ҳам қўштирноқ ичидаги эркаклар илмли аёлларни хушламайдилар.
Агар аксинча ўзи ҳам илмли ва омонатларни биладиган бўлса, илмли аёлга уйланишни, саодатли хаёт кечиришни, олим ва олималар тарбия қилишни хохлайдилар!

Нарзи арзонлар!

Ха кўчада хиринг хиринг қилиб, ҳар кимга кўзини сузиб, жиртиллаб юрганларга нархи арзонлар дейди. Афсуски атрофимизда кундан кунга бундайлар қайнаб чиқяпти. Аслида бунгаям сабаб шу оиласида хақиқий ЭРКАКни йўқлиги. Қафега кирсам ҳам сузилиб, хиринглаб, хамма ерини очиб, сузилиб ўтирганларга кўзим тушади. Хатто ромолда бўлиб туриб жиртиллаётганларга ҳам. “Эй қалб кўзи кўрлар, Аллоҳни азобидан қўрқишмайсанми нахотки? — дегингиз келади.” Нега тушунмайсизлар, бу дунё ўткинчи, хаётингизни, ўзингизни ислоҳ қилиб яшасез бўмидими? Шунақаларни дебам кўплаб оилалар бузилади. Чунки булар оилали эркакларга осилишни яхши кўришармуш. Аллоҳни қахридан қўрқинглар ва кўзингизни каттароқ очинглар!
Хечқайси эркак ундайларга уйланиш назари билан қарамайди. “Хах ўйнатиб ўйнатиб кетаман”— дейди. “Ўзи шуни хохлаб суйкалябтику” — дейди. Ақл хушиларни йиғинглар. Кейин мени ташаб кетти — деб ариллаб ўтирасизлар.
Мен хайрон қоляпман, хозирги ёшлар жуда устагар, балоо. Аллоҳ ислоҳ қилсин. Буни оқибати хечқачон яхши бўлмайди!

Доим айтаман, яна ўша гап:
Зар қадрини заргар билади!

70 ёшдагилар илм олишга харакат қилаётганда нега халиям сиз иккиналиб юрибсиз?
Ха кейин мени ёши катта ўқувчиларим жудаям кўп ва улар мени, илмни хурмат қилганидандир балки жудаям яхши ўқишади)

Шайх Салоҳ Абулҳажж маслаҳати: устоз этагини қаттиқ ушлаш

Шайх Салоҳ Абулҳажж дарслар давомида толиби илмга катта олим бўлиб етишиш йўлини ҳам кўрсатадилар. Шундай маслаҳатлардан бири — устоз этагини маҳкам тутишдир.

Ибн Обидийннинг «Ҳошия»си бўйича ўтилган дарслардан бирида ҳанафий мазҳабида китоблар ёзган машҳур фақиҳнинг бир фикрини ўқидик. Матн давомида унинг шогирди ушбу масалада устозининг фатвоси олинмаслигини айтгани ҳам келди. Шайх шу ўринда тўхталдилар:

«Сен келажакда, балки, устозинг қўлида ўқиганларингнинг 70 фоизида унга хилоф қиларсан. Бироқ илмда маълум даражага етиш, масалаларни тушуниш учун бир устознинг этагини қаттиқ ушлаш лозим бўлади. Агар шундай қилмасанг, илм эгаллай олмайсан».

Шайх яна бир воқеани кўп айтардилар: ўтган улуғларимиздан баъзилар дарсга киришдан олдин садақа бериб, Аллоҳдан устозининг айбларини ўз кўзидан тўсиб қўйишини сўрар экан.

Олимлик йўли устоз этагидан бошланади.

Аллоҳ кибр қилувчиларни ёқтирмас эди!