📸 بماند به یادگار

🔰 عکس دسته جمعی برادران خانواده بزرگ بسیج دانشجویی دانشگاه امیرکبیر در ضیافت افطاری سالیانه

🌙 فروردین ۱۴۰۲ - رمضان ۱۴۴۴

🆔️ @basijaut

🔰 چرا فلسطین؟!

🎙 گفتاری از صادق شهبازی

#قسمت_اول

🔹 وجهۀ مردمی مسئلۀ فلسطین را هم نهادهای تصمیم گیری کنار گذاشته اند هم خود مردم! در ماجرای اصلاح درآمدهای روحانیت، امام فرمود: "مردم اگر برای دین خودشان خرج نکنند، بی‌دین میشوند!"

🔸 فلسطین از ادبیات دینی ما خارج شده است. فلسطین صرفا یک تکه خاک و مسجدالأقصی چند تکه سنگ نیست و ادبیات حمایت از فلسطین نباید جدای از مردم فلسطین باشد.

🔹️ تعریف حمایت از فلسطین تغییر کرده است.امروز آن تعریف دورۀ انقلاب صرفا به مبارزۀ با دشمن خارجی تغییر یافته است. امروز مشکلات داخل کشور با حمایت از فلسطین و مبارزه با استکبار دوگانه ای شکل داده در حالی که در تعریف انقلاب همۀ اینها یک چیز هستند.

🔸️ جمهوری اسلامی پشتیبانی نظامی از مقاومت فلسطین میکند اما چون عناصر حزب اللهی که باید بقیۀ مردم متدین را بسیج کنند، نمیکنند. افکار عمومی فلسطین حمایت های ما را فهم نمیکند. این کار ما است که برویم و ارتباط بگیریم.

🆔️ @basijaut

🔰 نامه جمعی از بسیج‌ های دانشجویی دانشگاه‌های تهران به وزیر راه و شهرسازی در سالگرد پیام افتتاح حساب شماره ۱۰۰ امام خمینی (رحمة الله علیه)

بسم الله الرحمن الرحیم

آقای مهندس بذرپاش
وزیر محترم راه و شهرسازی

🔹️ ۲۱ فروردین ماه سالروز صدور پیام حکیمانه حضرت امام خمینی (قدس سره) برای تشکیل حساب 100، در 21 فروردین 1358 می‌باشد. ایشان در این نامه به مسئله مسکن و گره خوردن این مسئله به زندگی مردم اشاره می‌کند و از دولت و ملت مطالبه می‌کند برای حل این مشکل بسیج شوند. درست است که بخشی از مصیبت‌بارترین مسائل مسکن تا به امروز حل شده‌اند، اما فراموش نکنیم که ما به مقداری که سزاوار است، به الگوی فکری مطلوب انقلاب اسلامی در زمینه مسکن نزدیک نشده‌ایم.
 
🔸️ آقای وزیر، بررسی مسیر پرفراز و نشیب 44 ساله انقلاب اسلامی، نقش مردم را در حل بحران‌های کشور روشن می‌کند. "در جمهوری اسلامی، هرجا مردم وارد شده‌اند ما پیشرفت کرده‌ایم". بحران مسکن را نیز باید با مردمی‌سازی حل کرد! مردمی‌سازی با ایجاد بستر ورود مردم در حل مشکلات مسکن آغاز می‌شود؛ یکی از راهکارها، اهدای رایگان زمین به مردم و فراهم کردن زیرساخت‌های ساخت مسکن است‌. از نگاه مکتب انقلاب اسلامی، کافی است شما فقط تسهیلات و زیرساخت‌های مشارکت مردمی را فراهم کنید، آنگاه می‌بینید که مردم بوم آبادانی کشور را رنگ می‌کنند.
 
🔹️ آقای بذرپاش، رهبر انقلاب در سخنرانی راهبردی ابتدای سال 1402 تاکید کردند "باید نقشه ورود مردم در حوزه اقتصادی را به مردم نشان داد." یکی از مصداقهای نقش‌آفرینی مردم در حل مسائل اقتصادی می‌تواند به وسیله حضور میدانی مردم در مباحث اقتصادی ساخت مسکن رقم بخورد. چرا از منبع لایزال زمین‌های قابل سکونت استفاده نمی‌کنید؟ حذف هزینه 50 درصدی خرید زمین ساخت می‌تواند سرمایه‌های مردمی برای باقی هزینه‌های ساخت مسکن را فعال کند.
 
🔸️ آقای وزیر دلیل آنکه قصد دارید فقط در شهر‌های زیر 25هزار نفر زمین را به مردم واگذار کنید چیست؟ این تصمیم باعث تلف کردن ایده واگذاری زمین می‌شود. ایده واگذاری زمین به مردم برای آن مناطقی مشکل‌گشا است که بحران مسکن و متقاضیان زیادی وجود دارد؛ مردمی‌سازی آنجایی می‌تواند راه‌گشا باشد که ساختمان‌های بلندمرتبه و پرتراکم برای سبک زندگی اسلامی محیط نامناسبی ایجاد کرده است. این تصمیم اشتباه در کنار واگذار نکردن زمین به مردم در روستا‌ها و فروختن همان زمینی که حق مردم است، باعث مهاجرت روستانشینان به شهرها میشود!
 
مطالعه ادامه نامه و اسامی دانشگاه‌های همراه

🆔️ @basijaut

🔰 چرا فلسطین؟

🎙 گفتاری از محمدصادق شهبازی

#قسمت_دوم

🔹مسئله فلسطین یک مسئله انسانی است. فطرت همه مردم همراه آرمان فلسطین است. نباید مسئله فلسطین را با تعریف محدود و مضیق از منافع ملی   تعریف کرد.

🔸به ما میگویند که پولتان را در فلسطین خرج می‌کنند و همزمان به فلسطینی‌ها می‌‌گویند که شما برده و بنده ایرانی‌ها هستید!

🔹مسئله فلسطین جزو دغدغه‌های مهم انقلاب اسلامی است و رهبر انقلاب می‌گوید :"فلسطین کلید رمزآلود فرج است." حزب اللهی باید از منبری و مداح و صدا و سیما، بپرسد که دغدغه های انقلاب اسلامی، دغدغه چندم آنهاست.

🔸نسل فعلی فلسطین بسیار انقلابی تر از نسل های قبلی است. غزه فهمیده که یا باید شهید شود یا باید بمیرد! جو، جو سابق نیست. سران مقاومت می‌دانند ما از فلسطین حمایت می‌کنیم ولی جوانان انقلابی فلسطینی ما را نمی‌شناسند.

🆔️ @basijaut

🔰 تناسب عدالت و آزادی در حکومت علوی

🔹 یکی از بدیهیات زندگی انسانی نیاز به اجتماع است. از امر اجتماع دو مفهوم اهمیت ویژه ای پیدا می‌کند که باعث مرزبندی تمامی مکاتب فکری و اندیشه‌ای جهان می‌شود؛ خیر خیر عمومی و خیر فردی. این سوال مهمی است که تمامی انسان‌ها، باید به آن پاسخ بدهند که آیا من به عنوان یک عضو در اجتماع، حق آن را دارم که به‌دنبال منفعت شخصی باشم یا باید تمام همت خود را برای خیر اجتماع خرج کنم؟ امروزه ما شاهد تقابل فکری دو مکتب لیبرالیسم و مارکسیسم در این حوزه هستیم، که یکی اصل را به خیر فردی و دیگری پایه‌های فکری خود را بر مبنای خیر عمومی بنا نهاده و خیر فردی را با خیر اجتماع تفسیر می‌کند. به طور مثال در تفکر لیبرال‌ها، به دنبال آن هستند که خیر عمومی که همان عدالت است را با آزادی فردی توجیه کنند و با شعار اینکه "هر آدمی بر منافع خود غیور است"، به دنبال ایجاد عدالت با آزادی فردی هستند که البته این‌گونه نشد! دیگر مکتب نیز مسئله خیر عمومی را در نظر گرفته و عدالت را بر آزادی فردی ترجیح می‌دهد تا بدان‌جا که مفهوم عدالت به طور کامل مسئله آزادی را تحت شعاع قرار داده و آزادی کاملا از بین می‌رود. به‌طور کلی اگر آزادی را ارجح بدانیم عدالت به زیر سوال رفته و اگر عدالت را بر آزادی ترجیح دهیم، آزادی سلب می‌شود. گویی این دو مفهوم رابطه تعاملی داشته و به هم دوخته شده‌اند و اگر آنها را از هم جدا کنیم هیچ‌کدام ارضا نمی‌شود!

🔸 اما در تفکر اسلام شاهد آنیم که اصالت هم به فرد و هم به اجتماع است. در جامعه اسلامی نه فرد بر جامعه مقدم است و نه بالعکس. در اندیشه اسلامی این دو چیز اصالت دارد و نمی‌توان یکی را از این دو انتخاب کرد. ما در مکتب اصیل تشیع، ابتدا از عدالت سیاسی شروع می‌کنیم و بعد عدالت اقتصادی. عدالت سیاسی در تشیع همان ولایت است .ولایت هیچ چیزی نیست مگر عدالت سیاسی و عدالت سیاسی یعنی امامت عدل که متکی به فرد نیست. امامت عدل نه فقط چون علی ابن ابی طالب بلکه باید تمامی ارکان‌های جامعه این‌چنین باشند. بلافاصله بعد از آنکه عدالت سیاسی گفته می‌شود، رابطه خود را با آزادی جامعه منعقد می‌کند؛ نه چون استالینی که معتقد است زمانی که عدالت کاملا برقرار شد و ما به یک جامعه بی‌طبقه رسیدیم، ما به آزادی میرسیم.‌ این دو مفهوم کاملا ممزوج بوده و به همدیگر وابسته هستند.

🔹 اگر پذیرفتیم که عدالت سیاسی همان امامت است باید به این مسئله اذعان داشته باشیم که امامت محقق نمی‌شود مگر با مسئله انتخاب و آزادی جامعه. یعنی ما در همان ابتدای امر ولایت ما شاهد اصالت آزادی هستیم. درست است که مسئله امامت را خدا تعیین می‌نماید که "من کنت مولا فهذا علی مولا" اما مردم نیز باید با این مسئله بیعت کنند وگرنه اگر فقط نظر خدا کافی بود، سه روز تاخیر در مسئله غدیر خم جایز نبود . اگر علی (ع) که امام معصوم است، پشتوانه مردم را نداشته باشد ، نمی تواند جامعه را با زور شمشیر هدایت کند. اگر او با شمشیر حکمرانی کند، اولین حکم ولایت را نقض می‌کند و از ولایت تبدیل به سلطانی می‌شود. بدل نامشروع ولایت همان سلطانی است که از مفهوم ولایت تهی است .

🔸 حال به دوران امیرالمومنین بپردازیم. نگاه بفرمایید زمانی که حق به حق‌دار نرسید بعد از ۲۵ سال ما شاهد بیعتی بی‌نظیری هستیم که در هیچ بیعتی با خلفای پیشین دیده نمی‌شود. امام با تمامی مردم بیعت می‌کنند نه فقط نخبگان سیاسی و یا نخبگان اقتصادی که هیچگاه نخبگان توانایی آن‌را ندارند که جایگاه مردم را داشته باشند. توجه داشته باشید که عدالت در اقتصاد ضرورتا برابری نیست اما در مسئله سیاسی ضرورتا ما با برابری طرفیم. زن و مرد ندارد، مسلمان و کافر ندارد؛ همه حق رای مساوی دارند. با امیرالمؤمنین بیعت می‌شود و این بیعت به منزله تایید ولایت ایشان است، دقت بفرمایید که حکم ولایت امیر را خدا منعقد کرده اما ولایت نیازمند مقبولیت است و مصداق آن نیز همان ۲۵ سال خانه نشینی ایشان است که اگر ولایت با زور و غلبه جائز بود ،امیر المومنین از همه تواناتر بودند در این زمینه.

🔹 دشمنان علی(ع)، عداوتشان یا نشات گرفته از عدالت وی است و یا آزادی او. در جامعه ما متاسفانه ما آزادی او را درک نمی‌کنیم و تنها عدالت او بسیار بازتاب دارد. در تاریخ روایات متعددی از ازادی امیرالمؤمنین می‌باشد. در قضیه جمل، تعدادی از کسانی که با امام بیعت کرده بودند، در صفوف جنگ حاضر نشدند؛ پس از جنگ امیرالمومنین خطابه‌ای داشتند و به مردم فرمودند: "آن‌هایی را که بیعت کردند ولی در جنگ شرکت نکردند را ارشاد کنید." بعضی‌ها عرضه داشتند که باید آنهایی که چنین تخلفی کردند بکشیم تا دیگر این اتفاق نیفتد که مقداری بی عدالتی بهتر از کنار آمدن با دشمنان است، اما استراتژی امام با این اتفاق همان گفتگو و صحبت کردن است و نه زور شمشیر.

#کارگروه_آزادی
🆔 @basijaut