عوامل وحشت های درونی قبلی بارها در بهبودی خودمان ما را در بر خواهند گرفت. زندگی میتواند دوباره بی معنی، یکنواخت و ملال آور شود. ممکن است ذهن ما در تمرین اندیشه های تازه ی خودمان دچار خستگی گردد و در اثر فعالیت های تازه از پای در بیاییم در حالی که می دانیم اگر در تکرار آن ها شکست بخوریم قطعا به رفتارهای گذشته ی خودمان روی خواهیم آورد. احتمال میدهیم اگر چیزی را که داریم مورد استفاده قرار ندهیم آن را از دست خواهیم داد. این اوقات اغلب عظیم ترین مراحل رشد خودمان می باشند. ظاهراً بدن ما و افکار ما از همه ی این امور خسته باشند ولی نیروهای پویایی تغییر یا تبدیل واقعی در اعماق وجود ما ممکن است مشغول ارائه‌ی پاسخ هایی که موجب اصلاح انگیزه های وجودی خودمان میباشند بوده و زندگی ما را تغییر دهند.

متن بنیادین صفحه ی ۷۸ متن انگلیسی
Many times in our recovery the old bugaboos will haunt us. Life may again become meaningless, monotonous and boring. We may tire mentally in repeating our new ideas and tire physically in our new activities, yet we know that if we fail to repeat them we will surely take up our old practices. We suspect that if we do not use what we have, we will lose what we have. These times are often the periods of our greatest growth. Our minds and bodies seem tired of it all, yet the dynamic forces of change or true conversion, deep within, may be working to give us the answers that alter our inner motivations and change our lives.

Basic Text, page 78
@basictextfarsi

در بهبودی عقایدِ ما درباره ی شاد کامی تغییر می کنند. اکنون آزاد هستیم که از چیزهای ساده در زندگی مانندِ همدلیِ همراهانه و زندگیِ هماهنگ با طبیعت لذت ببریم. در حالِ حاضر آزاد شده ایم تا درکِ تازه ای از زندگیْ را گسترش دهیم. هر گاه که نگاهی به گذشته می اندازیم برایِ زندگیِ تازه ی خودمان سپاسگزار هستیم. هیچ شباهتی بینِ امروز و حوادثیْ که ما را به این جا کشانید وُجود ندارد.

متن بنیادین صفحه ی ١٠٧ متن انگلیسی
In recovery, our ideas of fun change. We are now free to enjoy the simple things in life, like fellowship and living in harmony with nature. We now have become free to develop a new understanding of life. As we look back, we are grateful for our new life. It is so unlike the events that brought us here.

Basic Text, page 107
@basictextfarsi

فصل هشتم
We Do Recover
بهبودی ما حتمی است

اگر چه همانطور که یک اصطلاحِ قدیمی عنوان می دارد " عقاید سیاسی هم پیمانانِ عجیب و غریبی خلق می کنند " اعتیاد ما را به هم نوع تبدیل می نماید. روایت هایِ زندگیِ شخصیِ ما ممکن است در قالبِ افراد با هم فرق داشته باشند اما در نهایت همگی به همان موضوعِ مشترک دچار هستیم. این بیماری یا اختلال مشترک اعتیاد می باشد. ما از دو چیز که ساختارِ واقعی اعتیاد را تشکیل می دهند به خوبی آگاهی داریم : وسوسه و اجبار. وسوسه ــ پندار ثابتی که باز هم دوباره ما را به ماده ی مخدر ویژه ی خودمان یا جایگزین کردنِ چیزی به جایِ آن می کشاند تا مجددا همان خاطره ی بی خیالی و راحتی که یکبار تجربه کرده ایم را زنده کنیم.

متن بنیادین صفحه ی ۸۷ متن انگلیسی
Although “Politics makes strange bedfellows,” as the old saying goes, addiction makes us one of a kind. Our personal stories may vary in individual pattern but in the end we all have the same thing in common.This common illness or disorder is addiction. We know well the two things that make up true addiction: obsession and compulsion. Obsession—that fixed idea that takes us back time and time again to our particular drug, or some substitute, to recapture the ease and comfort we once knew.

Basic Text, page 87
@basictextfarsi

اجبار— به محضِ آغازِ آن فرایند با یک بار مصرفِ مواد مخدر یا قرص یا یک جرعه مشروب دیگر اراده ی شخصیِ خودمان قادر به توقف نمی باشد. به دلیلِ حساسیتِ جسمانی به مواد مخدر ما بطورِ کامل در چنگالِ نیرویِ ویرانگری عظیم تر از خودمان گرفتار هستیم.

متن بنیادین صفحه ی ۸۷ متن انگلیسی
Compulsion—once having started the process with one fix, one pill, or one drink we cannot stop through our own power of will. Because of our physical sensitivity to drugs, we are completely in the grip of a destructive power greater than ourselves.

Basic Text, page 87
@basictextfarsi

وقتی در نهایت متوجه می شویم که دیگر چه با مواد مخدر و چه بدون آن نمی توانیم به عنوانِ یک انسان عمل نمائیم با یک معضل مواجه می گردیم. چه کاری باقی مانده است که انجام دهیم؟ ظاهرا این چاره ای است که وجود دارد : یا تا جایی که می توانیم روانه عاقبتِ ناگوار خودمان ــزندان ها‍، مراکز معتادان یا مرگ‌ــمی گردیم یا روشِ تازه ای در زندگی را به کار می گیریم. در سال هایی که گذشت فقط تعداد اندکی از معتادان به این چاره ی آخر دست یافتند. آنها که امروزه معتاد می باشند اقبال بیشتری دارند. برای اولین بار در تمامیِ تاریخ بشری یک روش ساده در زندگی بسیاری از معتادان به اثباتِ کارایی خود پرداخته است. آن روش در دسترسِ همگی ما قرار دارد. این شیوه مذهبی نبوده و برنامه ای ساده و معنوی معروف به جذبه های ناشناخته است.

متن بنیادین صفحه ی ۸۷ متن انگلیسی
When at the end of the road we find that we can no longer function as a human being, either with or without drugs, we all face the same dilemma. What is there left to do? There seems to be this alternative: either go on as best we can to the bitter ends—jails, institutions or death—or find a new way to live. In years gone by, very few addicts ever had this last choice. Those who are addicted today are more fortunate. For the first time in man’s entire history, a simple way has been proving itself in the lives of many addicts. It is available to us all. This is a simple spiritual—not religious—program, known as Narcotics Anonymous.

Basic Text, page 87
@basictextfarsi

پانزده سال قبل در حالی که اعتیاد مرا به آستانه ی ناتوانی کامل، بیهودگی و تسلیم رسانید انجمن وجود نداشت. الکلی های گمنام را یافته و در آن انجمن معتادانی را ملاقات کردم که آنها نیز برنامه ی الکلی های گمنام را پاسخی برای مشکل خودشان می دانستند. با این وجود می دانستیم که هنوز خیلی ها در مسیر دل سردی نا امیدانه و ضلالت و مرگ سرگردان شده اند زیرا قادر به یکسان دیدنِ خود و یک الکلی در اِی اِی نبودند. شناسایی آنها به میزانِ نشانه هایِ ظاهری بود نه در سطح عمیق تری از عواطف و احساساتی که در آنها همدلی تبدیل به درمانی سلامت بخش برای همه ی افراد معتاد می گردد. همراه با چندین معتاد دیگر و برخی از اعضای اِی اِی که ما و برنامه را عمیقا باور داشتند آنچه امروز به عنوان انجمن معتادان گمنام می شناسیم را در جولایِ ۱۹۵۳ تشکیل دادیم. احساس می کردیم که حالا دیگر یک معتاد به آن اندازه که هر معتادی نیاز به متقاعد کردن خود داشته باشد می تواند از همان آغاز هم سانی با نمونه ی افرادی که سالهای متمادی بهبودی داشته اند را برای پاک باقی ماندن خود بدست بیاورد.

متن بنیادین صفحه ی ۸۷- ۸۸ متن انگلیسی

When my addiction brought me to the point of complete powerlessness, uselessness and surrender some fifteen years ago, there was no NA. I found A.A., and in that Fellowship met addicts who had also found that program to be the answer to their problem. However, we knew that many were still going down the road of disillusion, degradation and death, because they were unable to identify with the alcoholic in A.A. Their identification was at the level of apparent symptoms and not at the deeper level of emotions or feelings, where empathy becomes a healing therapy for all addicted people. With several other addicts and some members of A.A. who had great faith in us and the program, we formed, in July of 1953, what we now know as Narcotics Anonymous. We felt that now the addict would find from the start as much identification as each needed to convince himself that he could stay clean, by the example of others who had recovered for many years.

Basic Text, page 87-88
@basictextfarsi

آن همین بود که اساسا نیاز داشتیم و درستی خود را در سال هایی که می گذرند به اثبات رسانده است. همان کلامِ بیان ناپذیرِ بازشناسی، باور و ایمان که آنرا همدلی می نامیم فضایی خلق کرد که توانستیم در آن زمان را احساس، واقعیت را لمس و معیارهایِ معنوی که برای بسیاری از ما مدتها گم شده بودند را تشخیص بدهیم. تعداد و تواناییِ ما در برنامه ی بهبودی خودمان روبه رشد است. قبل از این هرگز تعداد زیادی از معتادانِ پاک بنا بر اختیار خود و در جمعی آزاد برای آنکه با آزادی کاملِ خلاقانه بتوانند بهبودی خود را حفظ نمایند قادر به حضوری رضایت بخش در مکانی نبوده اند.

متن بنیادین صفحه ی ۸۸ متن انگلیسی
That this was what was principally needed has proved itself in these passing years. That wordless language of recognition, belief and faith, which we call empathy, created the atmosphere in which we could feel time, touch reality and recognize spiritual values long lost to many of us. In our program of recovery we are growing in numbers and in strength. Never before have so many clean addicts, of their own choice and in free society, been able to meet where they please, to maintain their recovery in complete creative freedom.

Basic Text, page 88
@basictextfarsi

حتی خود معتادان گفتند که این کار نمی تواند به روشی که ما طرح ریزی کرده بودیم انجام پذیر گردد. ما به جلسات علنی و زمان بندی شده باور داشتیم ــ دیگر تجربه ی سایر گروه ها در برگزاریِ جلساتِ غیر علنی مورد نیاز نبود. اعتقاد داشتیم این روش با همه ی شیوه هایِ دیگر مورد استفاده ی قبلیِ کسانی که طرفدارِ انزوایِ طولانی در جامعه بودند تفاوت داشت. احساس می کردیم هر چه زودتر یک معتاد قادر به مواجهه با مشکل خود در زندگیِ روزانه اش باشد به همان سرعت تبدیل به عضوی واقعا سازنده در جامعه می گردد. بالاخره ناچار هستیم رویِ پایِ خود بایستیم و زندگی را در مراحلِ خودش بپذیریم پس چرا از همان آغاز این طور نباشد.

متن بنیادین صفحه ی ۸۸ متن انگلیسی
Even addicts said it could not be done the way we had it planned. We believed in openly scheduled meetings—no more hiding as other groups had tried. We believed this differed from all other methods tried before by those who advocated long withdrawal from society. We felt that the sooner the addict could face his problem in everyday living, just that much faster would he become a real productive citizen. We eventually have to stand on our own feet and face life on its own terms, so why not from the start.

Basic Text, page 88
@basictextfarsi

البته این کار باعث شد که خیلی ها لغزش کردند و بسیاری افراد به کلی مفقود شدند. با این وجود تعداد زیادی باقی ماندند و بعضی ها پس از وقفه در پیشرفتِ خودشان بازگشتند. این حقیقت جنبه ای درخشان تر است که بسیاری از اعضای کنونیِ ما زمان های طولانی دارایِ پرهیز کامل بوده و قادرند بهتر به تازه وارد کمک نمایند. رویکرد آنها بر اساسِ ارزش هایِ معنویِ قدم ها و سنت هایِ خودمان نیروی پویایی است که در تدارکِ تَزایُدِ رشد و اتحاد برای انجمن ما می باشد. اکنون آگاهیم که وقتِ آن فرا رسیده تا آن دروغ کهنه ی قدیمی، " اگر معتاد شدی همیشه همانطور می مانی " دیگر بیش از این در جامعه یا از اطرافِ خودِ یک معتاد جایز شمرده نشود. بهبودی ما حتمی است.

متن بنیادین صفحه ی ۸۸-۸۹ متن انگلیسی
Because of this, of course, many relapsed and many were lost completely. However, many stayed and some came back after their setback. The brighter part is the fact that of those who are now our members, many have long terms of complete abstinence and are better able to help the newcomer. Their attitude, based on the spiritual values of our steps and traditions, is the dynamic force that is bringing increase and unity to our program. Now we know that the time has come when that tired old lie, “Once an addict, always an addict,” will no longer be tolerated by either society or the addict himself. We do recover.

Basic Text, page 88-89
@basictextfarsi

بهبودی با تسلیم شروع می شود. بعد از آن مرحله به هر یک از ما یادآوری می گردد که یک روز پاک یک روز موفق است. واکنش ها، افکار و رویکردهایِ ما در معتادان گمنام تغییر میکنند. به این درک می رسیم که ما موجود عجیبی نیستیم و شناخت و پذیرفتنِ آن کسی را که هستیم آغاز می نمائیم.

متن بنیادین صفحه ی ۸۹ متن انگلیسی
Recovery begins with surrender. From that point, each of us is reminded that a day clean is a day won. In Narcotics Anonymous, our attitudes, thoughts and reactions change. We come to realize that we are not alien and begin to understand and accept who we are.

Basic Text, page 89
@basictextfarsi

از وقتی که انسانها بوده اند اعتیاد وجود داشته است. برای ما اعتیاد وسوسه ی مصرفِ مواد مخدری است که در حالِ نابودی ما می باشد و اجباری که در پیِ آن ما را ناچار به ادامه ی مصرف می نماید. پرهیزِ کامل شالوده ای برای روشِ نوینِ زندگیِ ما می باشد.

متن بنیادین صفحه ی ۸۹ متن انگلیسی
As long as there have been people, addiction has existed. For us, addiction is an obsession to use the drugs that are destroying us, followed by a compulsion that forces us to continue. Complete abstinence is the foundation for our new way of life.

Basic Text, page 89
@basictextfarsi

در گذشته هیچ امیدی برای یک معتاد وجود نداشت. در معتادان گمنام یاد می گیریم که تنهایی، خشم و ترسِ بی اختیاری را که همه ی معتادان دارند با یکدیگر در میان بگذاریم. اندیشه هایِ قبلیِ ما همان هایی هستند که باعثِ گرفتاری ما شدند. ما با مسیرِ کامیابی سازگاری نداشتیم؛ همه جا بر پوچی و بی فایدگی تمرکز می کردیم. نمی توانستیم با موفقیت سر و کار داشته باشیم پس شکست تبدیل به روش زندگی ما شد. شکست ها در بهبودی به جایِ آنکه حلقه هایِ یک زنجیر ناگسستنی باشند فقط وقفه های موقتی هستند. صداقت، روشن بینی و تمایل به تغییر همگی گرایش های تازه ای هستند که به ما کمک می کنند تا اشتباهاتِ خود را پذیرفته و تقاضای کمک نمائیم. دیگر ناچار به اقدام بر خلافِ ماهیتِ واقعی خودمان و انجام کارهایی که واقعا نمی خواهیم انجام دهیم نیستیم.

متن بنیادین صفحه ی ۸۹ متن انگلیسی
In the past, there was no hope for an addict. In Narcotics Anonymous, we learn to share the loneliness, anger and fear that addicts have in common and cannot control. Our old ideas are what got us into trouble. We weren’t oriented toward fulfill- ment; we focused on the emptiness and worthlessness of it all. We could not deal with success, so failure became a way of life. In recovery, failures are only temporary setbacks rather than links in an unbreakable chain. Honesty, open-mindedness and willingness to change are all new attitudes that help us to admit our faults and to ask for help. We are no longer compelled to act against our true nature and to do things that we don’t really want to do.

Basic Text, page 89
@basictextfarsi

اغلب معتادان مانع بهبودی می شوند و برنامه ای که با آنها در میان می گذاریم دخالت در مصرف کردنِ آنها می باشد. اگر تازه واردان به ما بگویند که می توانند به مصرفِ مواد مخدر به هر شکلی ادامه دهند و از هیچ تاثیر بیمار گونه ای رنج نمی برند می توانیم موضوع را به دو صورت ملاحظه نمائیم. اولین احتمال اینطور است که آنها معتاد نمی باشند. دیگر آنکه بیماریِ آنها برایشان مشخص نبوده و هنوز در حالِ انکارِ اعتیادِ خودشان هستند. اعتیاد و روی گرداندن از دیگران فکر منطقی را تحریف می کند و تازه واردان معمولا بجای شباهت ها بر تفاوت ها تمرکز می نمایند. آنها بدنبال شیوه های اثباتِ نادرست بودنِ ملاک اعتیاد خود یا سلب صلاحیتِ بهبودی از خودشان می باشند.

متن بنیادین صفحه ی ۸۹-۹۰ متن انگلیسی
Most addicts resist recovery, and the program we share with them interferes with their using. If newcomers tell us that they can continue to use drugs in any form and suffer no ill effects, there are two ways we can look at it. The first possibility is that they are not addicts. The other is that their disease has not become apparent to them and that they are still denying their addiction. Addiction and withdrawal distort rational thought, and newcomers usually focus on differences rather than similarities. They look for ways to disprove the evidence of addiction or disqualify themselves from recovery.

Basic Text, page 89-90
@basictextfarsi

هنگامی که تازه وارد بودیم بسیاری از ما همان کار را کردیم پس وقتی با دیگران کار می کنیم تلاش می نمائیم کاری نکرده یا چیزی نگوئیم که بهانه ی ادامه ی مصرف را به آنها بدهد. می دانیم که صداقت و همدلی ضروری می باشند. تسلیمِ کامل راه گشایِ بهبودی است و پرهیز کلی تنها چیزی است که تا کنون برایِ ما کارساز بوده است. بنا به تجربه ی ما هر معتادی که کاملا تسلیم این برنامه گردیده هرگز در بدست آوردنِ بهبودی شکست نخورده است.

متن بنیادین صفحه ی ۹۰ متن انگلیسی
Many of us did the same thing when we were new, so when we work with others we try not to do or say anything that will give them the excuse to continue using. We know that honesty and empathy are essential. Complete surrender is the key to recovery, and total abstinence is the only thing that has ever worked for us. In our experience, no addict who has completely surrendered to this program has ever failed to find recovery.

Basic Text, page 90
@basictextfarsi

جذبه های ناشناخته مذهبی نبوده و برنامه ای معنوی است. هر معتاد پاک یک معجزه است و زنده نگه داشتنِ این معجزه فرآیندِ پیش رونده ی آگاهی، تسلیم و رشد می باشد. برای یک معتاد مصرف نکردنِ مواد مخدر حالتی غیر عادی است. یاد می گیریم که پاک زندگی کنیم. می آموزیم که با خودمان صداقت داشته و هر دو جنبه ی مسائل را در نظر بگیریم. در آغاز تصمیم گیری کار پر زحمتی می باشد. هدایتِ بسیاری از اقداماتِ ما قبل از آنکه پاک شویم با هوس بود. امروز اسیر این نوع طرز فکر نیستیم. ما آزاد هستیم.

متن بنیادین صفحه ی ۹۰ متن انگلیسی
Narcotics Anonymous is a spiritual, not religious program. Any clean addict is a miracle, and keeping the miracle alive is an ongoing process of awareness, surrender and growth. For an addict, not using is an abnormal state. We learn to live clean. We learn to be honest with ourselves and to think of both sides of things. Decision making is rough at first. Before we got clean, most of our actions were guided by impulse. Today, we are not locked into this type of thinking. We are free.

Basic Text, page 90
@basictextfarsi

ما در بهبودی خودمان ضرورتِ پذیرش واقعیت را درمی یابیم. به محض آنکه بتوانیم این کار را انجام دهیم در تلاش برای تغییر برداشت های خودمان لزومی به مصرفِ مواد مخدر نمی بینیم. اگر ما خودمان را آنطور که هستیم و جهان را دقیقا آنطور که هست بپذیریم برایِ آغازِ عملکردِ بدونِ مواد مخدر به عنوان انسان های مفید چاره ای داریم. یاد می گیریم که ناسازگاری ها بخشی از واقعیت هستند و روش های جدیدی می آموزیم تا به جای فرار آنها را برطرف نمائیم. آنها قسمتی از جهانِ واقعی می باشند. یاد می گیریم که نگذاریم رابطه ی ما با مشکلات عاطفی باشد. ما با هر چه در معرضِ آن قرار داریم روبه رو می شویم و تلاش می نمائیم که راه حل ها را تحمیل نکنیم. آموخته ایم که  اگر راه  حلی عملی نیست روحانی نمی باشد. در گذشته ما شرایط ساده را به مشکلات تبدیل می کردیم؛ از کاه کوه می ساختیم. بهترین اندیشه های ما باعثِ حضور ما در اینجا شده است. در بهبودی ما یاد می گیریم که متکی به نیرویی عظیم تر از خودمان باشیم. ما همه ی پاسخ ها یا راه حل ها را نداریم اما می توانیم بیاموزیم که بدونِ مواد مخدر زندگی کنیم. اگر به خاطر داشته باشیم که " فقط برای امروز" زندگی کنیم می توانیم پاک باقی مانده و از زندگی لذت ببریم.

متن بنیادین صفحه ی ۹۰-۹۱ متن انگلیسی
In our recovery, we find it essential to accept reality. Once we can do this, we do not find it necessary to use drugs in an attempt to change our perceptions. Without drugs, we have a chance to begin functioning as useful human beings, if we accept ourselves and the world exactly as it is. We learn that conflicts are a part of reality, and we learn new ways to resolve them instead of running from them. They are a part of the real world. We learn not to become emotionally involved with problems. We deal with what is at hand and try not to force solutions. We have learned that if a solution isn’t practical, it isn’t spiritual. In the past, we made simple situations into problems; we made mountains out of molehills. Our best ideas got us here. In recovery, we learn to depend on a Power greater than ourselves. We don’t have all the answers or solutions, but we can learn to live without drugs. We can stay clean and enjoy life, if we remember to live “Just for Today.”

Basic Text, page 90-91
@basictextfarsi

ما فقط مسئولِ بهبودیِ خود بوده و نسبت به بیماری خودمان مسئولیتی نداریم. هنگامی که به اجرا گذاشتنِ آنچه آموخته ایم را آغاز می کنیم زندگی ما برای بهتر شدن شروع به تغییر می نماید. ما بدنبال کمک گرفتن از معتادانی هستیم که فارغ از وسوسه ی استفاده از مواد مخدر زندگیِ لذت بخشی دارند. برای آنکه این برنامه برای ما مفید واقع گردد ناچار به درک آن نیستیم. همه ی آنچه که باید انجام دهیم پیروی از اصول است.

متن بنیادین صفحه ی ۹۱ متن انگلیسی
We are not responsible for our disease, only for our recovery. As we begin to apply what we have learned, our lives begin to change for the better. We seek help from addicts who are enjoying lives free from the obsession to use drugs. We do not have to understand this program for it to work. All we have to do is to follow direction.

Basic Text, page 91
@basictextfarsi

ما با زندگی به روالِ قدم های دوازده گانه که برای فرآیند بهبودی حیاتی می باشند به آرامش دست پیدا می کنیم چون آنها روشِ معنویِ نوین زندگی هستند که به ما اجازه می دهند تا در بهبودیِ خود مشارکت داشته باشیم.

متن بنیادین صفحه ی ۹۱ متن انگلیسی
We get relief through the Twelve Steps, which are essential to the recovery process, because they are a new, spiritual way of life that allows us to participate in our own recovery.

Basic Text, page 91
@basictextfarsi