ما فقط سلامتیِ کاملِ جسمانیِ خود را به دست آورده بودیم که آن را با مصرف دوباره از دست بدهیم. سوابقِ ما نشان می دهد که مصرفِ موفقیت آمیز برای ما غیر ممکن است. موضوع مهمی نیست که تا چه اندازه اختیارِ مصرفِ ما موثر جِلوه نماید، مصرفِ مواد مخدر همیشه ما را به زانو در می آورد.
متنِ بنیادین صفحه ی ۵ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

می توان اعتیاد را مانندِ سایر بیماری های غیر قابلِ درمان متوقف نمود. موافقیم که هیچ موردی برایِ شرمساری درباره ی معتاد بودن وجود ندارد به شرط آن که مشکلِ پیچیده ی خود را صادقانه پذیرفته و اقدامی سازنده انجام دهیم. در حالِ احساسِ این تمایل هستیم تا بدونِ هیچ دستاویزی قبول کنیم که ما در مقابلِ مواد مخدر حساسیت داریم. مفهومِ پیامِ همه برای ما این می باشد که بازگشتن به طرفِ عاملِ حساسیتِ خودمان دیوانگی است. تجربه ی ما بیانگرِ آن است که دارو نمی تواند بیماری ما را درمان نماید.
متنِ بنیادین صفحه ی ۵ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

هر چند تحملِ جسمی و روحی دارایِ نقش هستند، بسیاری از داروها برای به حرکت درآوردنِ واکنش هایِ حساسیت برانگیز نیاز به هیچ گونه استفاده در مرحله ای طولانی را ندارند. چیزی که ما را معتاد می سازد واکنشِ ما به مواد مخدر است نه میزانِ مصرف ما.
متنِ بنیادین صفحه ی ۵ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

تا زمانی که موادِ ما تمام نمی شد بسیاری از ما فکر نمی کردیم که با مواد مخدر مشکل داریم. حتی وقتی دیگران به ما می گفتند که مشکل داریم ما محکوم بودیم که بگوییم حق با ماست و جهان در اشتباه است. ما از این باور برای توجیهِ رفتارِ ویران گِرایانه ی خودمان استفاده می کردیم. طرزِ فکری را رشد دادیم که ما را قادر ساخت تا اعتیادِ خود را بدونِ اهمیت دادن به سعادتِ خودمان یا دیگران دنبال کنیم. این احساس در ما شروع شد که حتی مدت ها قبل از آن که توانسته باشیم در مواجهه با دیگران اعتیادمان را بپذیریم موادِ مخدر در حالِ از بین بردنِ خودمان بوده است. متوجه شدیم که اگر تلاش کرده بودیم مصرفِ خود را قطع کنیم موفق نمی شدیم. مشکوک شدیم که اختیارِ خود در مقابلِ مواد مخدر را از دست داده ایم و هیچ نیرویی برای قطعِ مصرف نداریم.
متنِ بنیادین صفحه ی ۶ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

همان طور که به مصرف ادامه دادیم عواقبِ مُسَلَّمی بُروز کردند. به شیوه ی تفکری که در معتادان مشترک است عادت کردیم. یادمان رفت قبل از شروع به مصرف چگونه زندگی می کردیم و موهبت های اجتماعی را فراموش کردیم. خودنمایی های وانمود گرانه و سرگرمی های عجیب و غریب را آموختیم. فراموش کردیم چگونه کار کنیم؛ چطور بازی کنیم؛ چگونه احساساتِ خود را بروز دهیم و چطور به دیگران اهمیت دهیم. یادمان رفت چطور احساس کنیم.
متنِ بنیادین صفحه ی ۶ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

هنگامِ مصرف در جهان‌ِ دیگری زندگی کردیم. ما فقط برخی مراحلِ تکان هایِ واقعیت یا خود آگاهی را تجربه کردیم. به نظر می رسید ما به جایِ یک نفر حداقل دو نفر هستیم، من‌ و آن که در من‌ مخفی شده است. ما و آن که درونمان بود در اطرافِ خود سرگردان بوده و تلاش می کردیم که قبل از سرگردانیِ بعدی به هم ملحق شده و یک زندگی داشته باشیم. گاهی می توانستیم این کار را به خوبی انجام دهیم امّا مدتی که گذشت بیشتر غیر ممکن بود و کمتر اهمیت داشت. در پایان یکی نابود شد و آن که درونش مخفی شده بود جای او را گرفت.
متنِ بنیادین صفحه ی ۶ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

در زندگی هر یک از ما بعضی کارها وجود دارند که هرگز به آن ها نپرداخته ایم. نمی توانیم اجازه دهیم این موارد تبدیل به دستاویزی برای مصرفِ دوباره گردند. بعضی از ما به دلیلِ تفاوت هایمان با سایر اعضا احساسِ تنهایی می کنیم. این احساس رها کردنِ ارتباطاتِ قبلی و سرگرمی هایِ دورانِ مصرف را مشکل می سازد.
متنِ بنیادین صفحه ی ۶ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

میزانِ تحمل ما در مقابلِ درد با یکدیگر تفاوت دارد. نیازِ برخی معتادان نسبت به دیگران فراتر رفتن از آخرین درجه ی افراط است. عده ای از ما وقتی که دیگر کمتر لذت می بردیم و زندگیِ روزمره ی ما تحتِ تاثیر قرار گرفته بود درک کردیم که به اندازه  کافی مصرف کرده ایم.
متنِ بنیادین صفحه ی ۶ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

اوایل به روشی مصرف می کردیم که به نظر تفننی یا تفریحی می آمد یا حداقل اختیار آن با ما بود. از فاجعه ای که آینده برای ما در برداشت نشانه ی کوچکی به چشم می رسید. در بعضی مراحل اختیارِ مصرف از دستِ ما خارج شد و دیگر تفننی نبود. این وقتی آغاز شد که همه چیز به خوبی پیش می رفت و ما در شرایطی بودیم که به ما اجازه می داد به طور پی در پی مصرف کنیم. پایان اوقاتِ خوش همیشه به این شکل بود. ممکن است تلاش کرده باشیم که مصرفِ خود را متعادل، جایگزین یا حتی قطع کنیم امّا از حالتِ مصرفِ موفق و سرخوشی به وضعیتِ ورشکستگیِ کاملِ روحی، روانی و عاطفی دچار گشتیم. این میزانِ سقوط از یک معتاد تا معتاد دیگر متفاوت می باشد. اعم از اینکه در چند سال یا چند روز اتفاق بیفتد تمامِ این راه سراشیبی است. همان طور که بیماری پیشرفت می کند آن عده از ما که در اثرِ اعتیاد نمی میرند عاقبتی جز زندان، مراکزِ روانی، یا درماندگیِ کامل نخواهند داشت.
متنِ بنیادین صفحه ی ۶-۷ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

مواد مخدر احساسی به ما داده بود که می توانستیم با هر پیش آمدی که ممکن بود در هر شرایطی ایجاد گردد مواجه شویم. با این وجود آگاه شدیم که مصرف مواد مخدر مسئولیتِ وسیعی در قبالِ بعضی از بدترین گیر و دارهایِ ما در بر داشت. برخی از ما به دلیلِ جرائمِ ناشی از مواد مخدر ممکن است بقیه عمر خود را در زندان سپری کنیم.
متن بنیادین صفحه ی ۷
#معتاد_کیست؟

@basictextfarsi

ناچار بودیم قبل از آن که تمایل به قطعِ مصرف پیدا کنیم همه چیز را از دست بدهیم. نهایتاً انگیزه پیدا کردیم که در پست ترین مرحله ی اعتیادِ خود به جستجوی کمک برویم. حالا دیگر دیدنِ توهم، فاجعه و تباهی در مصرف برایِ ما آسان تر بود. وقتی مشکلات مستقیماً به ما خیره شده بودند انکارِ اعتیادمان سخت تر بود.
متن بنیادین صفحه ی ۷
#معتاد_کیست؟

@basictextfarsi

بعضی از ما پیامدهایِ اعتیاد را اوّل در نزدیکانِ خود دیدیم. ما به آنها بسیار وابسته بودیم تا در زندگی همراهِ ما باشند. وقتی آن ها دلبستگی ها، دوستان و کسانی را که دوست داشتند پیدا کردند ما خشمگین، مایوس و آزرده شدیم. ما از گذشته پشیمان بوده و از آینده دلهره داشتیم و هیچ شور و حالی درباره ی لحظه ی حال احساس نمی کردیم. پس از سال ها سرگردانی ما پیش از پیش غمگین بوده و کمتر از وقتی که همه ی این ها شروع شد رضایت داشتیم.
متن بنیادین صفحه ی ۷
#معتاد_کیست؟

@basictextfarsi

اعتیاد ما را به بردگی کشید. ما زندانیانِ فهمِ خود و محکومینِ جرمِ خود بودیم. از امید به آن که روزی مواد مخدر مصرف نکنیم دست برداشتیم. تلاش های ما برای پاک ماندن همیشه شکست خوردند و باعثِ فلاکت و رنج ما شدند.
متن بنیادین صفحه ی ۷
#معتاد_کیست؟

@basictextfarsi

تنها جایگزین برایِ بهبودی زندان ها، مراکز معتادان، مطرود شدن و مرگ است.

ما به عنوانِ معتاد دچار یک بیماری غیر قابل علاج به نام اعتیاد هستیم. این بیماری مزمن، پیش رونده و مرگ آور است. در هر حال تدابیری برای این بیماری وجود دارند. احساس می کنیم هر شخصی ناچار است به این سوال پاسخ دهد، «آیا من یک معتاد هستم»؟ این که چگونه به این بیماری مبتلا شده ایم اهمیتِ عاجلی برای ما ندارد. ما به بهبودی پرداخته ایم.
متنِ بنیادین صفحه ی ۷-۸ متن انگلیسی
#معتاد_کیست
@basictextfarsi

ما مواجهه با اعتیادِ خودمان را با مصرف نکردن مواد مخدر آغاز می نماییم. بسیاری از ما در جستجویِ پاسخ ها بودیم امّا در یافتنِ هر راه حلِ عملی شکست خوردیم تا آن که همدیگر را پیدا کردیم. وقتی هویتِ خود به عنوانِ معتاد را پذیرفتیم امکانِ کمک گرفتن فراهم شد. ما می توانیم بخشی از وجودمان را در هر یک از معتادان دیده و بخشی از آن ها را در خود ببینیم. این نگرش به ما اجازه می دهد تا به یکدیگر کمک نماییم. آینده ی ما نا امید کننده به نظر می آمد تا آن که ما معتادانِ پاکی را یافتیم که تمایل داشتند تجربه ی خود را در اختیار ما بگذارند. انکارِ اعتیادمان ما را بیمار نگه می داشت امّا پذیرش صادقانه ی اعتیاد به ما تواناییِ قطع مصرف داد. اعضای انجمن معتادان گمنام به ما گفتند که آن ها معتادانِ در حالِ بهبودی هستند که آموخته اند بدونِ مواد مخدر زندگی کنند. اگر آن ها توانستند، پس ما هم می توانیم.
متن بنیادین صفحه ی ۸
#معتاد_کیست؟

@basictextfarsi

تنها جایگزین برایِ بهبودی زندان ها، مراکز معتادان، مطرود شدن و مرگ است. بدبختانه بیماری ما را مجبور می کند که اعتیادمان را انکار کنیم. اگر شما یک معتاد هستید می توانید با برنامه ی معتادان گمنام روش تازه ای در زندگی پیدا کنید. ما با عمقِ قدردانی در مراحلِ بهبودی آشنا شده ایم. با پرهیز و کارکردِ قدم های دوازدگانه ی معتادان گمنام زندگیِ ما سودمند گردیده است.

درک می کنیم که هرگز درمان نمی شویم و این که این بیماری را تا پایانِ عمر در درونِ خود خواهیم داشت. ما یک بیماری داریم امّا حتماً بهبود پیدا می کنیم. هر روز فرصتِ تازه ای به ما داده می شود. متقاعد شده ایم که فقط یک راه در زندگی برای ما وجود دارد و آن راه NA است.
متن بنیادین صفحه ی ۸
#معتاد_کیست؟

@basictextfarsi

اولین کار برایِ انجام دادن پاک باقی ماندن است. این کار مراحلِ دیگرِ بهبودی را امکان پذیر می سازد. مادامی که پاک باقی می مانیم هر اتفاقی که بیفتد ما بزرگترین امتیازِ ممکن در مقابلِ بیماریِ خودمان را دارا می باشیم. برای همین پاکی سپاسگزار هستیم.
متن بنیادین صفحه ی ۸۴
بهبودی و لغزش

@basictextfarsi

رُشد معنوی، محبت و همدردی تا قبل از آن که در اختیارِ یک مُعتادِ دیگر قرار بگیرند توانایی هایِ بیهوده ای هستند. ما با اهدایِ محبتِ بدونِ توقع در انجمن دوست داشتنی تر می گردیم و با ابرازِ رُشدِ معنوی روحانی تر می شویم.
متن بنیادین صفحه ی ۱۰۳

@basictextfarsi