باشتين

در سال ۱۳۵۳ که مجید شریف واقفی به همراه لیلا زمردیان در جنرال الکتریک بمب‌گذاری کردو سرایدار بیچاره آنجا را کشت، هرگز تصور نمی کرد که نامش بر سردر مشهورترین دانشگاه صنعتی ایران قرار بگیرد. شریف چه خدمتی به ایران کرده که نامش روی سر در دانشگاه آمده؟ تاریخ، دردناک است و پندآموز وحید افراخته و محسن خاموشی و حسین سیاه کلاه سه نفر تروریستی بودند که مدتی بعد مجید شریف واقفی را بی رحمانه به قتل رساندند. حسین سیاه کلاه یک گلوله از روبه‌رو به صورت شریف واقفی شلیک کرد و وحید افراخته هم گلوله‌ای از پشت سر. این سه تن جنازه شریف را پشت ماشین انداختند ... و راهی بیابان‌های مسگرآباد شدند. خاموشی و سیاه کلاه جنازه شریف را سلاخی کردند و در آن، محلول بنزین و کلرات و شکر ریختند و آتش زدند. پس از سوزاندن جسد، آن را قطعه قطعه و در چند نقطه دفن کردند. قاتلان خطرناکی که قاتل سرایدار جنرال الکتریک را به قتل رساندند. انقلابیون پنجاه و هفت! عجیب ترین نکته تاریخی این است که از بین سه نفر قاتل شریف، نفر سوم یعنی "حسین سیاه کلاه" هرگز پیدا نشد و به گفته خواهر شریف واقفی، چه بسا هنوز هم زنده باشد. دردناک آنجاست که هیچکس نام آن سرایدار بیچاره را نمی داند. هیچکس نمی داند که چه بود و چه کرد و زندگی اش چگونه می گذشت. تاریخ، بی رحم است. نام آن سرایدار فراموش شده اما نام قاتلش آنقدر مشهور است که هم ایستگاه مترو به نامش شده هم دانشگاه. در بی وفایی تاریخ همین بس که هیچکس زن کارگری به نام صفیه حیدری ۳۵ ساله و دخترش حلیمه ۱۵ ساله را نمی شناسد. اما از قاتلان آنها که در ۱۰ خرداد ماه ۱۳۵۱ برای قتل ژنرال هارولد پرایس بمب گذاری کرده بودند، قهرمان ساخته اند و برایشان سرودهای انقلابی درست کرده اند. شاه در یک سخنرانی به همین موضوع اشاره می کند، شاه می گوید: یک مادر با یک دختر ۲۰ ساله که قلبی پر از آرزو و پر از امید داشت موقعی که از مقابل اتومبیلی که می‌بایستی منفجر بشود عبور می‌کردند، آن کسی که روی دگمه فشار می‌داد با اینکه می‌دید این دو زن در همان موقع از آن جا عبور می‌کنند، با این حال دگمه را فشار داد و ...

#عرفان_کسرایی

https://t.me/bashtin/18580
@bashtin