Ҷэк, пеш аз он ки суръати ҳаракат­ро паст кунад, нигоҳе ба суръатсанҷ андохт. Дар ҷое, ки суръати ҳаракат 80 километр иҷозат дода шудааст, ӯ бо суръати 120 километр мерафт ва давоми чор моҳи охир бори чорум буд, ки мошинашро нозири роҳ нигоҳ медошт. Мошинро…

Ҳанӯз хеле ҷавон буд, вале пайваста дар бораи пас аз марг, биҳишту дӯзах меандешид. Аз фикри зиёд шабе хоб дид, ки фавтидаст ва фариштае ӯро гирифта, ба олами дигар парвоз мекунад. - Ҳозир ба ту маконеро нишон медиҳам, ки тамоми умр дар фикри дидани он будӣ…

 Ҳамшираи шафқат назди марде, ки дар даҳлези беморхона мунтазир меистод, омада гуфт: - Таваллуд хуб ҷараён дорад. Оё барои шоҳид шудани ин лаҳза ба дарун даромадан намехоҳед?        Мард гуфт, ки хоҳиш надорад ва ҳамшира ба назди зане, ки дар ҳоли таваллуд…

Киштие, ки дар уқёнуси нопайдоканор шино мекард, ғарқ шуд. Аз он танҳо як нафар зинда монд. Мавҷҳои уқёнус ӯро ба як ҷазираи хурди беодам афканданд. Рӯзҳои аввал ӯ Худоро зорӣ мекарду бо умеди «шояд ёрие пайдо карда тавонам» ба уфуқ менигарист. Лекин касе…

Замоне дар яке аз гӯшаҳои дурдасти Чин Зенг ном қассобе умр ба сар мебурд. Ӯ ҳар рӯз як гӯсфандро забҳ мекарду талаботи мардуми гирду атрофро бо гӯшт таъмин менамуд. Куштани гӯсфандон, мегуфт ӯ, чандон кори баде нест, зеро яке аз сабабҳои офарида шудани ин…

Вақте ки ӯро бори аввал дар соҳили дарё - наздик ба манзили зистам дидам, шашсола буд. Ҳар гоҳ ки дилтанг шавам, ба соҳил, ки панҷ-шаш километр масофа дорад, меравам. Ӯ аз рег хона ё чизе монанд ба он месохт. Сарашро бардошта ба ман нигарист. Чашмонаш кабуди…

Падару духтар ба яке аз мағозаҳои бузурги шаҳр ворид шуданд. Сару либоси духтарак шаҳодат медод, ки падару модари сарватманд дорад. Вай баробари даромадан ба мағоза падарро ба қатори бозичаҳои кӯдакона бурд ва лухтаки зебову хушрангеро ба дасти росташ гирифту…

Аз нақли дӯстам Собир. Масъули идораи молия он рӯз маоши кормандони якчанд муассисаро гузаронида натавонист. Аз ҷумла, аз кормандони муассисаи таҳсилоти томактабӣ, яъне кӯдакистонро. Он рӯз кораш нисбат ба рӯзҳои дигар бештар буд. Гузаронидани маоши чанд…

Соат аз 22 гузашта буд. Аз шабнишинии дӯстон ба хона мерафтам, ки дар роҳ шиноси деринаам Рустамро дидам. Ӯ ҳам ҷониби истгоҳ равон буд. Дар даст шишаи об дошт. Роҳгардиаш аз дур аҷиб намуд, монанди одамони сархуш. Мегуфтӣ, масту айёшест бо шишаи шароб дар…

“Худованд дуои касро мешунавад, ба он ҷавоб мегардонад ва бо инсонҳо гуфтугӯ мекунад”. Дер боз дар бораи ин сухани падар фикр дошт. Имшаб низ дар суҳбати падару писар ҳамон сухан такрор ёфт. Ҷавон ин бегоҳ пас аз анҷоми кор ба аҳволпурсии падар омада буд.…

Рӯзе тасмим гирифтам, ки берун аз сомонаи иҷтимоии Фейсбук, вале бо ҳамон меъёри ошнопайдокунӣ ба худ дӯст ёбам. Аз ин рӯ, ҳар рӯз ба кӯча баромада, ба раҳгузарон дар бораи хӯрокҳои истеъмолкардаам, ҳолати рӯҳии онлаҳзаинаам, машғулияти шоми гузашта ва нақшаҳои…

Духтарак дар боғча хушҳолона бозӣ дошт, ки диққаташро марде, ки дуртар аз ӯ рӯи харак нишаста буд, ҷалб кард. Мард бо ҳар ду даст сарашро дошта, маҳзунона ба андеша рафта буд. Кӯдак андешид, ки ба марди ғамгин чӣ гуна ёрӣ расонад. Баъд, боло-боло парида,…

Устои чатр шеъре навишта, ба шоири маъруфи Англис – Уилиам Шекспир фиристод, то ки онро нақд кунад. Шоири бузург шеърро аз назар гузаронд ва чунин ҷавоб навишт: – Дӯстам, шумо чатр бисозед, шумо ҳамеша чатр бисозед, танҳо чатр бисозед...

Фаррух беист занг мезад, аммо телефон ҷавоб намедод. Ниҳоят занг заданро бас кард. Дилаш монд, дар чеҳрааш ноумедӣ, балки асабоният хонда мешуд. “Рост, охир. Чаро ба телефонам ҷавоб диҳӣ?! Медонӣ, ки ба ту корам афтодааст... Худо касеро муҳтоҷи касе нагардонад!”…

Роҳиби буддоӣ шогирдашро, ки таҳсилро ба поён расонда, азми рафтан дошт, даъват карда, пурсид: ‒ Бист сол боз ҳамроҳи моӣ, бигӯ, ки чӣ омӯхтӣ? ‒ Ҳафт ҳақиқат омӯхтам, ‒ гуфт шогирд. ‒ Дар муддати бист сол танҳо ҳафт ҳақиқат омӯхтӣ? ‒ Бале. ‒ Ку бишмор. ‒…

Пас аз хатми донишгоҳ муддате ба тиҷорат машғул шудам. Аз рӯи ихтисос кор накардан маънои нахостанро надошт, балки медонистам, ки бо маош рӯзгорро пеш бурдан мушкил меафтад ва иҷора ба иҷора саргардон мешавам. Аз ин хотир, аввал шароитамро хуб кардам ва баъд…

Вақте ки синни меъмор аз шаст гузашт, хост бознишаста шавад ва бештар бо аҳли оилааш бошад. Кор ҷузъи ҳаёташ буд, онро пазмон мешуд, вале нияти рафтанаш қатъӣ буд... Роҳбараш аз ин хабар ғамгин шуд. Аз ӯ хоҳиш кард, ки пеш аз рафтан боз як хонаи дигар ҳам…

Боре, вақте ки ман ҳанӯз наврас будам, ҳамроҳи падарам дар навбати билет барои намоиши сирк меистодем. Байни мову тирезаи хурди хазина танҳо оилае меистод, ки ҳашт кӯдаки на бузургтар аз дувоздаҳсола дошт. Маълум мешуд, ки чандон оилаи доро нестанд. Либосҳои…

...Ва Худо бахше аз рӯҳи худ ҷудо кард ва онро зебо намуд. Ӯ онро ҳамчун боди сабо нозук, ҳамчун гулҳои саҳро атрогин, ҳамчун нури маҳтоб махмалин сохт. Ва ба он ҷоми тараб ҳадя намуда гуфт: “Бинӯш аз ин, танҳо гузаштаро ба фаромӯшӣ гузор”. Сипас ҷоми ғусса…

Баъзан дар рӯзҳои истироҳат низ ба ҷойи корам ‒ идораи рӯзнома меравам, то ки ягон кори нотамомро ба анҷом расонам. Ин ҳафта ҳам рӯзи истироҳатии шанбе дар утоқи корӣ будам. Рӯзи гарму фазои ором барои сомон бахшидани корҳо бисёр қулай буд. Иттифоқан ду корафтода…