باش!اینجاواکنون

رحیم! فقط به ریشه آب برسان
ــ گلها و میوه‌ها فراوانند.
سرگردان در اطراف نچرخ و به برگ‌ها آب نرسان، ریشه را آبیاری کن.

ریشه همان وجود تو است.
دروازه به الوهیت از همینجاست.

با آبیاری همان یک ریشه پر از برگ خواهی شد: شاخه‌های بسیار پر برگی خواهی داشت.

پرندگان می‌آیند و در تو منزل می‌گیرند، در آنجا لانه می‌سازند؛ در سایه‌ات می‌نشینند.

میوه‌ها نیز بر تو خواهند رویید؛ گرسنگی و تشنگی گرسنگان برطرف خواهد شد.

گل‌ها نیز بر تو خواهند رویید.
اشتهای مردم برای زیبایی ارضاء خواهد شد. غنی و سرشار خواهی شد.
ولی آن یک ریشه را آبیاری کن.

آساناهای متعادل، خوراک متعادل، خواب متعادل. بشنوید ای پسران!
گوراک می‌گوید: چنین مردی نه می‌میرد و نه پیر می‌شود.
آن یکی را چگونه تمرین کنیم؟
آن یکی را چگونه بشناسیم؟
آساناهای متعادل…
نشستن را بیاموز. به یاد بسپارید: آساناهای یوگا فقط تمرینات بدنی نیستند.
در درون طوری بنشین که هیچ لرزش و تزلزلی وجود نداشته باشد.

آساناهای بیرونی فقط تمریناتی هستند برای آماده شدن برای آسانای درون. طوری ساکن بنشین که بدن بیرونی حرکت نکند و لرزش نداشته باشد.

این تنها یک شروع است، سپس نگذار ذهن متزلزل باشد، تا لرزش در آن پدیدار نشود. آسانا وقتی است که نه ذهن حرکت کند و نه بدن، وقتی که در درون و در بیرون ساکن و متوقف شده باشی. متوقف‌شدن یعنی که اینک خواسته‌ای وجود ندارد.

توقف یعنی اینک دیگر جاه‌طلبی وجود ندارد. ایست یعنی اکنون در ذهن موجی از خواسته برنمی‌خیزد.

اینک ذهن یک دریاچه‌ی آرام و بدون موج شده است.
آساناهای متعادل، خوراک متعادل…
و فقط مقدار مناسبی خوراک بخور. به خوردن چیزهای بی‌فایده ادامه نده. بدنت را با خوراکی‌های بی‌فایده پر نکن. آنچه را که مورد نیاز و ضروری هست بخور. و در این تمرین استوار بشو.

مردمانی هستند که تمام زندگیشان از این تشکیل شده که غذا را از یک به بدن وارد کنند و از سوی دیگر خارج کنند!

این تنها کار آنان است. مردمانی هستند مانند امپراطور نرون Nero که پزشکانی را با خود نگه داشته بود.

او از خوردن بسیار لذت می‌برد. ولی هرچقدرهم که لذت ببری، چند بار در روز می‌توانی غذا بخوری؟
یک، دو، سه بار، چهار بار، پنج بار…. چند وعده می‌توانی خوراک بخوری؟ ولی او چنان از خوردن لذت می‌برد که ذهنش هرگز راضی نمی‌شد. پس پزشکان کاری می‌کردن که او مجبور به استفراغ شود. وقتی که خوراکش تمام می‌شد، پزشکان فوری داروهایی به او می‌خوراندند که مجبور شود معده‌اش را تخلیه کند، تا بازهم بتواند بخورد. این به‌نظر افراط می‌رسد، ولی من افرادی را می‌شناسم که همینکار را می‌کنند.

دختری از آمریکا آمده بود. به مدت پانزده سال او مرتب همین کار را می‌کرد: غذا می‌خورد و آن را استفراغ می‌کرد تا بتواند دوباره بخورد.
سپس با سه یا چهار نفر دیگر آشنا شدم که همین کار را می‌کردند ـــ انواع مردم بیمار نزد من می‌آیند! و آنان که اینگونه عمل نمی‌کنند، همیشه پرخوری می‌کنند، گویی که زندگی فقط خوردن است ـــ بوجان bhojan. زندگی چیزی بیشتر است. زندگی همچنین موسیقی‌های عرفانی، باجان، است: Bhajan. همان مقدار بوجان بخور که برای باجان مورد نیاز است.

مرگ مقدس است” / تفسیر اشو از کتاب هندی “بمیر، ای یوگی! بمیر” Maran Hey Jogi, Maran
سخنان اشو از اول تا دهم اکتبر ۱۹۷۸
برگردان: ‌محسن خاتمی /

https://t.me/bashinjavaaknoon