دکتر حسن دوست مشهورترین ریشه شناس زبان فارسی در جلد سوم کتابش تلاش فراوانی نموده تا با رجوع به ریشه شناسانی چون Horn, Mayrhofer, Nyberg و Pkorny که هیچ اطلاعاتی درباره زبان های معظم منطقه اعم از سومری و ایلامی و حتی هیچ باوری به تداوم لغات سومری و ایلامی در گنجینه لغات مردم منطقه نداشته اند و در واقع طبق دستور دانشگاه های غربی تلاش نموده اند تا فارسی دری کنونی را فرزند مستقیم زبان های هند و اروپایی نشان دهند، تلاش نموده تا بر چند باور نادرست از جمله برآمدن لغت شاه از ریشه لغت مادی " خَشَ یَثیَ"، حتی تراشیدن ریشه سانسکریت( در حالی که گنجینه لغات سانسکریت خود نیز وام دار لغات سومری فراوان است) یا بازسازی ریشه فرضی هنداروپایی برای آن با آوردن علامت ستاره و همه و همه که نوعی به آب و آتش زدن به دلیل عدم آشنایی ایشان به اصل ریشه لغت شاه است که در ادامه آورده ایم :