شعر و متن ادبی
آسمان ابری شد، با حالتی غمگین شروع به باریدن کرد
هر کدام از دانه های اولین برف سال مانند ستاره ای سفید و براق روی شاخه ها و برگ های پاییزی درختان را پوشاند
کم کم زمین با شادی لباس سفید بر تن کرد
زمین برای آدم آرزوی پاکی و عشق خدا را هدیه کرد
آرزو کرد اولین برف پاییزی غم ها را از دلش بیرون کند
چه حس و حال کودکانه ای به سراغم آمد
شبیه کودکی که با لباس گرم و با دستان یخ زده برف بازی کند...
اولین برف پاییزی تون در سال ۱۴۰۳ مبارک
فاطمه فرج پور
1⃣0⃣2⃣

با خواهرم به نزدیک‌ترین پارک اطراف منزلمان آمدیم پایم را روی برف‌های سفید می‌گذارم به یکباره پاهایم در برف فرو می‌رود ناخودآگاه می‌گویم وای چقدر برف زیاد باریده نگاهم را به پارک و درخت‌ها برمی‌گردانم این مرواریدهای زیبا باعث شده‌اند زمین لباس سفید به تن کند باد سردی می‌وزد می‌ترسم دوباره دردهای سنگین سینوزیت به سراغم بیاید سریع کلاه زرشکی رنگم را که با پالتو و شال گردنم ست هست پایین‌تر می‌کشم تا پیشونی ام از هجوم باد سرد در امان بماند ناگهان گلوله برفی به شدت مثل نارنجک‌های جنگی روی پالتو ام فرود می‌آید پشت سرم را نظاره می‌کنم ببینم چه کسی این شوخی را با من کرد تا تلافی‌اش را بدتر سرش بیاورم خواهرم را می‌بینم که از این پیروزی خوشحال است نشانه‌گیری‌اش درست بود و گلوله‌های برف جای درستی فرود آمده‌اند می‌خندد از خنده‌هایش حرصم می‌گیرد سریع گلوله‌ای برف بزرگتر از دست خودم درست می‌کنم و به سمت خواهرم می‌دوم که ناگهان پاهایم روی برف سر می‌خورد
1⃣0⃣6⃣