دو روز پیش تولد 53 سالگی اریک کانتونا، اسطورۀ باشگاه منچستریونایند بود. به همین مناسبت سکانس تأثیرگذاری از فیلم Looking For Eric را انتخاب کرده‌ام که کن لوچ در سال 2009 ساخت و داستانش داستان مواجهۀ خیالی یک بیمار روانی با اسطورۀ زندگی‌اش (اریک کانتونا) است. کانتونا در مقام یک فیلسوف-فوتبالیست به او کمک می‌کند تا به مشکلات شخصی‌اش غلبه کند و به زندگی ازهم‌پاشیده‌اش سروسامانی بدهد. در این سکانس چهره‌ای متفاوت از کانتونای «ابرانسان» را می‌بینیم.
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

دیروز، ۲۸ می، روز جهانی بهداشت قاعدگی بود. سه سال از ترجمه و انتشار «دانشنامهٔ قاعدگی» و دو سال از تعطیلی مرکز مجازی پژوهش و آموزش رهایی می‌گذرد و همچنان سخن‌گفتن از «پریود» ممنوع است!
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

«دانشنامهٔ قاعدگی»
نوشتهٔ ادیتی گوپتا
ترجمهٔ حسام حسین‌زاده
نشر اینترنتی رهایی، ۱۳۹۵
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

ویوک چیبر، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه نیویورک و سردبیر مجلۀ کاتالیست (خواهرخواندۀ مجلۀ ژاکوبن) چند ماه پیش دفترهایی با عنوان The ABCs of Capitalism را با برند این مجله و حمایت مالی ژاکوبن منتشر کرد که در واقع مکمل «الفبای سوسیالیسم: مقالاتی از مجلۀ ژاکوبن» بود. با هماهنگی و همراهی خود چیبر چند وقتی است ترجمۀ این مجموعه را شروع کرده‌ام. اگر همه‌چیز خوب پیش برود، کتاب «الفبای سرمایه‌داری: مقالاتی از مجلۀ کاتالیست» پاییز پیش رو از سوی نشر «خرد سرخ» منتشر خواهد شد.
📚 می‌توانید «الفبای سوسیالیسم» را با 20% تخفیف از اینجا بخرید:
https://tinyurl.com/y38a3ho8
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

«موهایش (Her Hair)» نام داستان کوتاه مصوری از فرانچسکا سانا (Francesca Sanna) دربارۀ زیبایی نامتعارف و در اعتراض به کلیشه‌های رایج دربارۀ بدن زنانه است. سانا نویسنده و تصویرگر سوئیسی کتاب کودک است که در طول سالیان اخیر کتاب‌هایش بارها مورد تحسین قرار گرفته‌اند.
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

داستان کوتاه مصور موهایش (Her Hair)
اثر فرانچسکا سانا
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

🔹 «فکت‌چکینگ» چیست و چرا اهمیت دارد؟ 🔹

🔍 فکت‌چکینگ (Fact-Checking) که در فارسی به آن راستی‌آزمایی یا درستی‌سنجی می‌گویند، به بررسی میزان اعتبار و انطباق ادعاها (در سیاست، رسانه و هر متن غیرداستانی دیگر) با فکت‌ها و حقایق موجود گفته می‌شود. راستی‌آزمایی اغلب زیرمجموعۀ روزنامه‌نگاری تحقیقی قرار می‌گیرد و هدف آن شفافیت اطلاعات و کاهش بازنمایی‌های نادرست دربارۀ مسائل مختلف با ارجاع به داده‌های درست و قابل‌اعتماد است.

🔍 «فکت‌نامه» قدیمی‌ترین وبسایت درستی‌سنجی ایرانی با تمرکز بر گفته‌های مقامات و شخصیت‌های تأثیرگذار همۀ طیف‌های سیاسی و اجتماعی ایرانی در داخل و خارج از کشور است که بیش از دو سال از آغاز فعالیتش می‌گذرد. فکت‌نامه تاکنون توانسته اعتبار حدود 200 گزاره از بیش از 80 شخصیت حقیقی و حقوقی را بیازماید که از بخش «فکت‌خانه» در دسترس عموم است. علاوه بر این، آن‌ها حدود 30 مقالۀ تحقیقی و ارزشمند دربارۀ برخی فکت‌ها نوشته‌اند که از بخش «مقاله‌ها» می‌توانید به آن‌ها دسترسی داشته باشید. (آدرس سایت: https://factnameh.com/)

🔍 «روحانی‌سنج» مثال شاخص دیگری از راستی‌آزمایی در ایران است. روحانی‌سنج که نخستین وعده‌سنج ایرانی است، 100 وعدۀ مهم حسن روحانی در دو دورۀ ریاست جمهوری‌اش را گرد آورده و تحقق هر یک را در طول این سال‌ها پیگیری کرده است. از این میان 60 وعده یا «محقق نشده» یا «متوقف شده» یا «پیگیری نشده» و 25 وعده یا «در حال پیگیری» است یا «تحقق ناقص» داشته و تنها 15 وعده «محقق شده» است. جزئیات هر یک از این وعده‌ها را با ارجاع به منابع قابل‌اعتماد می‌توانید در وبسایت روحانی‌سنج ببینید. (آدرس سایت: https://rouhanimeter.com/fa/)

🔍 در سالیان اخیر با انتشار و گردش بی‌واسطۀ‌ اطلاعات نادرست و اخبار جعلی که از پیامد‌های عصر دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی‌اند، نیاز به درستی‌سنجی در سراسر جهان بیشتر احساس می‌شود. نخستین راستی‌آزمایی بدین شکل در سال 2003 توسط وبسایت امریکایی «فکت‌چک» آغاز شد. در ادامه، پروژۀ «پلیتی‌فکت» به خاطر پوشش متفاوت انتخابات ریاست جمهوری امریکا در سال 2008، جایزۀ پولیتزر را دریافت کرد. برای اطلاعات بیشتر دربارۀ فکت‌چکینگ می‌توانید نگاهی به وبسایتی بیاندازید که به‌مناسبت روز جهانی این کار راه‌اندازی شده: https://factcheckingday.com/

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

آمار خیزش‌های دانشجویی در سراسر دنیا به تفکیک قاره (2011 تا 2017)

منبع: Bertho, Alain. 2018. The Age of Violence: The Crisis of Political Action and the End of Utopia. London: Verso.

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

در شرایطی که با توجه به وضعیت اقتصاد سیاسی ایران، تحقق هر شکلی از دولت رفاه در آن بعید به‌نظر می‌رسد، به‌گمانم اندیشیدن به دولت رفاه و تخیل خصلت‌ویژه‌های آن در ایران اهمیت و ضرورتی انکارناشدنی برای کنشگران سیاسی دارد.

🗓 سه‌شنبه، 21 خرداد 1398، ساعت 10 تا 12
📍 مؤسسۀ عالی پژوهش تأمین اجتماعی
🔹 حضور برای عموم آزاد است!

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

چهارشنبه، ۲۹ خرداد ۹۸، از ساعت ۱۴ تا ۱۶ در چهارمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارهٔ جامعه ایران، در سالن شریعتی دانشکدهٔ علوم اجتماعی دانشگاه تهران و در قالب پنل «تأملی بر مفهوم کودکی»، همراه با پیام روشنفکر، نرگس ایمانی و مهدی یوسفی گفت‌وگوهایی دربارهٔ کودکی و مطالعات کودکی در ایران خواهیم داشت. هر سه عزیز در طول این سال‌ها به نوبهٔ خود تلاش‌هایی برای تأسیس جامعه‌شناسی کودکی در ایران کرده‌اند و مشتاقم ایده‌هایشان را بشنوم.
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

🗓 کنداکتور کامل چهارمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارهٔ جامعهٔ ایران
🕓 سه‌شنبه و چهارشنبه، ۲۸ و ۲۹ خرداد ۱۳۹۸
📍دانشکدهٔ علوم اجتماعی دانشگاه تهران
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

ارائه‌ام در «چهارمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارۀ جامعۀ ایران» نخستین گام از پروژه‌ای شخصی است که از تابستان گذشته کم‌وبیش پیگیری کرده‌ام. دغدغه‌ام آن است که به اتکای پرسش بوردیوییِ «چه کسی خالقان را خلق کرد؟» مفهوم «کودکی» و نوع مواجهه با آن را در تولیدات سینمایی کانون از آغاز (1352) تا انتهای دهۀ هشتاد واکاوی کنم. برخلاف کلیشه‌های رایج دربارۀ تسلط روشنفکران در کانونِ پیش از انقلاب یا تسلط نیروهای حامی ایدئولوژی حاکمیت در کانونِ پس از انقلاب که به‌گمانم تلاش می‌کنند مواجهۀ کانون با کودکی را چیزی منفک از مواجهۀ جامعۀ ایرانی با آن نشان دهند، پنداشت اولیه‌ام این بود که باید «رابطۀ مستقیم میان تاریخچۀ محتوا و فرم آثار هنری با تاریخ گروه‌های اجتماعیِ غالب و کشمکش‌های آن‌ها برای تسلط بر جامعه» وجود داشته باشد. در نخستین گام، با تحلیل گفتمان تولیدات سینمایی کانون در دهۀ پنجاه شمسی، یعنی «ساز دهنیِ» نادری، «مسافرِ» کیارستمی (پیش از انقلاب) و «مدرسه‌ای که می‌رفتیمِ» مهرجویی (پس از انقلاب) تلاش می‌کنم نشان دهم چگونه فرم و محتوای این تولیدات نشان از معنا و جایگاه «کودکی» در جامعۀ ایرانی دارند.
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

در شرایطی که گویی انجمن جامعه‌شناسی ایران دغدغه‌ای برای دفاع از پژوهشگران اجتماعی مستقل ندارد، باید به هر شیوۀ ممکنی از حق «سخن‌گفتن» یاشار دارالشفاء، آرمان ذاکری و کمال رضوی دفاع کنیم که در نخستین روز «چهارمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارۀ جامعۀ ایران» از ارائۀ بحثشان جلوگیری شد. دیروز، پیش از آغاز ارائه‌ام در پنل «مفهوم کودکیِ» این همایش، به‌ نوبۀ خودم برای دفاع از این حقِ بدیهی تلاش کردم.
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

🎙صوت پنل تأملی بر «مفهوم کودکی»: پژوهشی تاریخی و نظری (نرگس ایمانی، مهدی یوسفی، پیام روشنفکر، حسام حسین‌زاده)

چهارمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارۀ جامعۀ ایران
چهارشنبه، 29 خرداد 98، ساعت 14 تا 16
سالن شریعتی دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

پس از مرگ صمد یادداشت‌های زیادی در مدح و نقد او نوشته شد اما در میانشان به‌سختی می‌توان متونی جدی و تیزبینانه یافت. بی‌شک یادداشت احمد شاملو با عنوان «ای کاش این هیولا هزار سر می‌داشت» یکی از آن‌هاست. شاملو با جسارتی ستودنی مرگ صمد را بهانه‌ای می‌کند تا از رسوایی «روشنفکری» و «کانون نویسندگان ایران» بگوید.
راستی، دیروز تولد عمو صمد بود؛ قصه‌گویی که زیبایی‌اش را در قلبش پنهان کرده بود!
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

▪️برای چی اینجاییم؟▪️
حسام حسین‌زاده
#پاره_های_مدرسه

وارد یکی از کلاس‌های ششم شدم و مثل همیشه، بدون مقدمه، شروع کردم به پخش‌کردن برگه‌های ارزیابی هفتۀ پیش و سطح هرکس را روی برگه نوشته بودم. هرچند هیچوقت اصراری نداشتم و ندارم که همۀ دانش‌آموزان نمرات یکدیگر را بدانند اما همیشه سعی می‌کنم جلوی میل فزایندۀ دانش‌آموزان به پنهان‌کردن عملکردشان مقاومت کنم و به آنان بفهمانم که باید تبعات رفتارشان را بپذیرند، چه تبعات خوبی باشد و چه تبعاتی بد. بر همین اساس، همیشه خیلی عادی برگه‌ها را بین بچه‌ها پخش می‌کنم و برگۀ هرکس را به دست خودش می‌دهم. اوایل سال تعداد بیشتری از بچه‌ها به محض دریافت برگه پنهانش می‌کردند اما رفته‌رفته با گذشت زمان و توضیحاتم در این رابطه، این تعداد کمتر و کمتر می‌شد و بچه‌ها هم به این درک رسیده بودند که می‌توانند بدون آزردن یکدیگر از نمرۀ هم مطلع شوند. پس از پخش‌کردن برگه‌ها بدون فوت وقت درسم را شروع کردم. هنوز چند دقیقه از آغاز کلاس نگذشته بود که یکی از بچه‌ها با اشارۀ چشم متوجهم کرد که یکی از دانش‌آموزانم در حال گریه‌کردن است و تلاش می‌کند من متوجه ماجرا نشوم.

ادامۀ متن:
http://balvaa.blog.ir/post/100

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

📣 مدرسۀ علوم اجتماعی قصد دارد در قالب پروژۀ #کتاب_ما، کتاب‌هایی به موازات کتب درسی جامعه‌شناسی مقطع متوسطۀ دوم تدارک ببیند که از زاویه‌ای دیگر به مباحث مطرح‌شده در کتاب درسی نگاه کند.
📚 در نخستین گام، به سراغ موضوع «#امر_اجتماعی_و_جهان_اجتماعی» در کتاب #جامعه‌شناسی_پایۀ_دهم رفته‌ایم تا بر طبق مباحث مطرح‌شده در این کتاب، تولید محتوا کنیم.
🔹 این کتاب تازه، مشتمل بر بخش‌های مختلفی است که یکی از این بخش‌ها می‌تواند با کمک و در تعامل با کسانی که تجربۀ تدریس داشته‌اند یا ایده‌های خلاقانه‌ای برای ارائۀ مباحث کتاب و مفاهیم مختلف علوم اجتماعی دارند، تکمیل شود.
📃 در این بخش از #کتاب_ما، نیازمند ایده‌های خلاقانه در قالب #بازی، #فعالیت، #نمایشنامه، #پادکست و... هستیم. از این رو، از شما دعوت می‌کنیم ایده‌هایی را که قابلیت توضیح «امر اجتماعی و جهان اجتماعی» در قالب‌های مذکور دارند، با ما در میان بگذارید.

📱افرادی که علاقه دارند ایده‌های‌شان را در این موضوع با ما به اشتراک بگذراند با آی دی تلگرام خانم هانیه کلهر @hanikaa ارتباط برقرار کنند. پیشاپیش از همکاری‌تان سپاسگزاریم.
▫️@SocioSchool

امروز صبح را با دیدن این کلیپ شروع کردم و گل از گلم شکفت. تا همین چند سال پیش کسی نمی‌توانست حتی تصور کند که چنین پرسشی به‌طور عمومی و در خیابان مطرح شود. ماجرا زمانی برایم جالب‌تر شد که متوجه شدم سازندۀ این کلیپ یک مجموعۀ دستِ راستی است. این یعنی سخن‌گفتن از سکسوالیته رفته‌رفته می‌رود که بدل به یک «هنجار» شود. همۀ ما وظیفه داریم هرکجا که می‌توانیم این پرسش و پرسش‌هایی از این دست را طرح کنیم تا بیشتر و بیشتر سکسوالیته را برای همۀ افراد جامعه رؤیت‌پذیر کنیم. نمی‌دانید طرح‌کردن این پرسش‌ها در جمع‌های رسمی و غیررسمی چه کمکی به کودکان و نوجوانانی می‌کند که مستقیم و غیرمستقیم در معرض آن جمع‌ها قرار دارند.
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog

یادداشتم در نخستین شماره از مجلۀ حوالی (اسفند 97 و فروردین 98) با عنوان «آوردگاه دوزخیان شهر: نیمه‌شب‌ها؛ حوالی ترمینال‌های تهران» را می‌توانید در بَلْ‌وا بخوانید:
http://balvaa.blog.ir/post/101

برای آشنایی بیشتر با «حوالی» هم می‌توانید سری به وب‌سایت نورسیده‌شان بزنید:
http://havaalimag.com

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog
@HavaaliMag

💰 مسأله پول‌گرفتن یا پول‌نگرفتن نیست 💰

مدرسۀ تابستانۀ مطالعات فرهنگی که با تمرکز بر مطالعات فرودستان برنامه‌ریزی شده بود دوباره مجالی شد تا عده‌ای ژست دفاع از طبقۀ کارگر را بگیرند و تلاش کنند شخصی‌ترین و غیرسیاسی‌ترین کینه‌هایشان را بدل به مسائلی ظاهراً غیرشخصی و سیاسی کنند. روزبه عزیز باب گفت‌وگوی خوبی را گشوده و بخش زیادی از حرف‌هایی که دوست داشتم بزنم را زده. یادداشت او دربارۀ انتقادها به کارگاه‌های مدرسۀ تابستانۀ مطالعات فرهنگی را در اینجا بخوانید:
http://problematicaa.com/summer-school-usc/

البته که اگر بنا بود چنین متنی بنویسم، حتماً‌ زبان گزنده‌تری را برای خطاب قراردادن شومَنی مثل فتوره‌چی و رفقایش انتخاب می‌‌‌‌‌کردم و بخش طولانی‌تری را به «منتقدان» اختصاص می‌دادم. حتی انتخاب واژۀ «منتقدان» نیز از مناعت طبع نویسنده است وگرنه «انتقاد» خواندن این جفتک‌پرانی‌ها که چند سالی‌ست در فضای علوم اجتماعی باب شده چیزی جز بی‌آبروکردن مفهوم «نقد» نیست.

میراندا کمپبل در یادداشت درخشانش تحت عنوان «فرهنگ رایگان نیست» نشان می‌دهد که چرا دفاع از ایدۀ کار فکری و فرهنگی رایگان و عدم پرداخت مزد افراد متناسب با نیروی کاری که صرف تولید فکری و فرهنگی می‌کنند، ایده‌ای عمیقاً طبقاتی و در خدمت نخبگان طبقۀ حاکم است تا اتفاقاً دست فرودستان را از تولید فکری و فرهنگی کوتاه کند:
https://www.jacobinmag.com/2015/07/starving-artists-grizzly-bear-poverty-ubi/

🔻🔻🔻
@BalvaaBlog
@Interventions

❌ #تکمیلی ❌
یکی از دوستان تذکر دادند که گویا برخلاف آنچه بنده از برگزارکنندگان مدرسه شنیده بودم و آنچه در متن روزبه آمده، امکان ثبت‌نام بدون پرداخت مبلغ شهریۀ دوره برای کسانی که به هر دلیلی توان پرداخت مبلغ مذکور را نداشتند «از ابتدا» فراهم نبوده و پس از اعتراضات و حواشی ایجادشده فراهم شده است. اگر چنین باشد، قطعاً این مسئلۀ مشخص باید نقد شود و از برگزارکنندگان دوره در این باره توضیح خواسته شود چون با شناختی که از آنان دارم، بعید است مدافع چنین روندهایی باشند. بدیهی است دفاع از حق دریافت دستمزد به‌ازای نیروی کاری که صرف تولید فکری و فرهنگی می‌شود به‌معنای مشروعیت بخشیدن به سازوکارهای انحصار دانش و طرد فرودستان (در گسترده‌ترین معنایش) نیست. حتماً هر دفاعی از دریافت دستمزد در ازای تولید فکری و فرهنگی باید همراه با اندیشیدن به سازوکارهایی برای ممانعت از انحصار دانش و طرد فرودستان باشد؛ سازوکارهایی مثل پرداخت جمعی و... .
🔻🔻🔻
@BalvaaBlog