از ورود که میرفتی تو این دوتا اتاق بودن که بیشتر کاراگاه مانند بود

سقفش قرمزه و ورودیش قرمز بود چون میگفت ایلامی ها و ماد ها قرمز رو نشونه برکت و آزادی میدونستن، برا همین تموم سقف هاش قرمز بود و ورودیشم قرمز بود

از اینجا به بعد یادت رفت عکس بگیری

از حیاطش که پر درخت بود میگذشتی یکی از ۳ پله ها حالت کیج حرم مانند داشت و حین ورود به اون به سه تکه تقسیم میشد، وسط همشون با زمین کاملا قرمز شده یه مجسمه بزرگی بود که فضا هارو تقسیم میکرد

سمت چپ اتاق انگشت ها بود
۱۴۰۰۰ انگشت از سقف آویزون شده بودن و میگفت برا هرکدوم از انگشت ها یه برگه داستان نوشته، انگشت ها به یه فرشته ای برمی‌گشتن که از انشگت های دستش قطرات باران میومد، یه مجسمه فلزی داشت که مثل انگشت بودایی ها انگشتشو گرفته بود و سمت چپش یه اتاق کوچیک بود پر از کله آدما ها و صورت ها میگفت دارم ۳۱۳ سرباز درست میکنم تا نگهبان آثارم باشن و اونجا ۱۰ ۱۵تا توش بود، وسط اتاق هم یه آینه رو به بالا بود که خودتو لا به لا انگشت ها می‌دیدی که یه فلسفه مرتبط به خودت داشت یادم نمیاد دلیلش چی بود خیلی شوکه شده بودم که یادم بمونه

اتاق سمت راستش فک کنم رامون نداد

اتاق بالا، پله هاش تیز و بودن مث همه خونه ها قدیمی و شیب رو به پایین داشتن به عنوان دزدگیر طبیعی، بالاش یه سری مجسمه ها بودن بهش میگفت دیو آنه که مثلا فامیلای زنش بودن

اتاق کناریش اتاق کارش بود، تمام دیوارا پر قلم و وسایل نقاشی و همه جا نقاشی کوبیده بود و یه مجسمه هم برا عینکش داشت اون خیلی توجه تو جلب کرد

بعدش بردمون اتاق با پارچه های نقره ای که روش چاپ کرده بود، ۲ تا سری کار داشت یه سری نقاشی های طرح قدیمی و کلاسیک ایرانی بودن که شطرنجی و مربعی مانند بود یه تیکه دیگه ش زن هارو کشیده بود در کنار مردای قاجار و جالب بود که با اینکه پروژه به قبل اعتراضات برمیگرده ولی اکثر صورت هاشون خیلی شبیه کشته شده ها بودن

بعدش بردمون عبادتگاهش
اولش گفت کمی وایسین
بعد گفت خودتون درو وا کنین و من که واش کردم تو اتاق تاریک چندتا مجسمه روی تاقچه بودن که یه لامپ قرمزی پشتشون روشنشون میکرد، وسط هم پر مجسمه با طرح های مختلف بود از اسلامی تا مسیحی و بودایی و فلان
میگفت خودم کم میام اینجا و یه جوری به عنوان جایزه س برام، اون اتاقه ظاهرا مال ۷ تا درویش بوده که دانششون رو سینه به سینه به هم منتقل میکردن

بعد اینکه تو حیاط حرف زدیم رفت برا هرکدوممون یدونه چاپ کرد

حرف زیاد زد و داستان زیاد گفت، عبرتی نیست که نشنیده باشی و احتمالا اگه شنیده شده ش کنم اثرش نمیمونه پس تکرارش نمیکنم

اره
خیلی خر شانسم رامون داد تو، خیلی خیلی خر شناسم
این عبرت خوبیه