دوستان اگر میشه حمایت کنید❤️

🚀 CaptchaGenerator 2.0.0 is here!

A complete modular rewrite with 26 CAPTCHA types, improved customization, accessibility, interactive examples, and full documentation. 🔐
📦 Install now:

pip install CaptchaGenerator==2.0.0

🔗 GitHub | PyPI

نیاز بود به کمی وقفه بین کتاب
از امروز ورود می‌کنیم به فصل جدید
جمعا سیزده تا فصله👀

بریم تمومش کنیم؟🤝

این تنها بخش مهم فصل ۸ بود🤝

فصل دهم The Company of One درباره دو موضوع جالب صحبت می‌کنه: برتری اجرا نسبت به ایده، و قدرت آموزش دادن.

خیلی از صاحبان کسب‌وکار می‌ترسن دانششون رو به اشتراک بذارن؛ چون فکر می‌کنن مشتری‌هاشون رو از دست می‌دن یا برای خودشون رقیب می‌سازن.

اما کتاب می‌گه واقعیت برعکسه.

آموزش دادن باعث می‌شه مخاطب بهتر کیفیت کار شما رو درک کنه و به تخصصتون اعتماد کنه. مشکل اکثر آدم‌ها کمبود اطلاعات نیست؛ کمبود اجراست.

حین خوندن این فصل یاد میهن وردپرس افتادم. سال‌ها آموزش رایگان وردپرس، افزونه‌ها و راه‌اندازی سایت منتشر کرد و بعد از دل همین آموزش‌ها، مخاطب‌هایی ساخت که به خدمات، محصولات و تخصصش اعتماد داشتن.

شاید به همین دلیله که در کسب‌وکار، ارزش واقعی در «داشتن ایده» نیست؛ در «اجرا کردن» ایده‌هاست.

و آموزش دادن، یکی از بهترین راه‌های نشون دادن توانایی اجراست.

اینم یکی از پروژه‌هایی که این مدت روش کار کردم ☕️

یه منوی آنلاین برای کافه که با Django و Tailwind توسعه داده شده.

از اول سعی کردم تجربه استفاده بیشتر شبیه اپلیکیشن‌های موبایل باشه تا یک سایت معمولی؛
برای همین توی موبایل به‌صورت تمام‌صفحه نمایش داده می‌شه و توی دسکتاپ داخل موکاپ گوشی قرار می‌گیره.

فعلاً پروژه توی مرحله تست و تکمیل محتواست و بعضی از بخش‌ها هنوز نهایی نشدن :)

🌐 ghararcafe.ir

چندتا اسکرین‌شات از بخش‌های مختلفش گذاشتم. به‌نظرم ایده‌ی منوی آنلاین به سبک موبایل برای کافه‌ها می‌تونه تجربه جالب‌تری نسبت به منوهای معمولی ایجاد کنه.

پروژه‌ی امروز

یک ربات تلگرامی قرعه‌کشی برای @Pinkrocketbot

این ربات با Kurigram توسعه داده شده و برای مدیریت قرعه‌کشی‌ها و تعامل کاربران، از SQLAlchemy به‌عنوان لایه مدیریت پایگاه داده استفاده می‌کنه.

بخشی از امکانات ربات:

• جوین اجباری کانال‌ها
• ایجاد و مدیریت قرعه‌کشی‌ها
• استخر جایزه (Prize Pool)
• سیستم رفرال و دعوت دوستان
• لیدربورد کاربران
• مدیریت مطالب و اطلاع‌رسانی
• سیستم تیکت

از اون پروژه‌هاییه که ظاهرش ساده به نظر میاد، اما پشت صحنه کلی منطق و سناریوی مختلف برای مدیریت کاربران و قرعه‌کشی‌ها داره :)

این بخش هم از فصل دهم، چیزی بود که توجهم رو جلب کرد: تبلیغات دهان به دهان یکی از کارآمدترین روش‌های تبلیغات برای شرکت‌های تک‌نفره‌ست! چون...

هویت کاری رو نمی‌شه با خاله‌زنک‌بازی خراب کرد 🫰🏻

اگه متخصص هستید یا کسب‌وکاری دارید،
برتری و رقابتتون ـ اگه که رقابتی باشه! ـ رو با کیفیت کار و اخلاق حرفه‌ای نشون بدید.

نهالی که با قطع درختا کاشته بشه، اولین قربانیِ کویری می‌شه که خودش ساخته. 😄

فصل یازدهم The Company of One درباره یک اشتباه رایج بین کارآفرین‌ها صحبت می‌کنه:
منتظر موندن برای کامل شدن
خیلی وقت‌ها ماه‌ها یا حتی سال‌ها صرف طراحی، برنامه‌ریزی و کامل کردن یک محصول می‌کنیم، در حالی که هنوز نمی‌دونیم کسی واقعاً بهش نیاز داره یا نه.
کتاب می‌گه تا وقتی محصول به دست مشتری نرسیده، تقریباً همه‌چیز حدسه.
تنها راه فهمیدن اینکه یک ایده واقعاً مشکلی رو حل می‌کنه یا نه، عرضه کردن اونه.
نه وقتی کامل شد؛ وقتی به اندازه کافی خوب شد.
برای همین Paul Jarvis روی عرضه سریع و بهبود مستمر تأکید می‌کنه:
محصول رو زودتر وارد بازار کن،
بازخورد بگیر،
اشتباهات رو پیدا کن،
و مدام اصلاحش کن.
مشتری‌ها معمولاً چیزی رو بهت یاد می‌دن که ماه‌ها فکر کردن پشت میز نمی‌تونه.

یکی از آخرین فصل‌های The Company of One درباره ارزش ارتباطاته؛ چیزی که به‌نظرم خیلی از کسب‌وکارها به خاطر وسواس روی «رشد سریع» فراموشش می‌کنن.
Paul Jarvis توی این فصل از Growth Hacking انتقاد می‌کنه. نه اینکه کلاً بی‌فایده باشه، بلکه می‌گه وقتی تمام تمرکزت روی رشد سریع باشه، ممکنه رابطه با مشتری‌ها رو قربانی کنی. خیلی از این تکنیک‌ها دنبال افزایش عددها هستن؛ تعداد کاربر، تعداد ایمیل، تعداد بازدید. اما کسب‌وکار فقط از عدد ساخته نشده.
کتاب می‌گه چیزی که در بلندمدت ارزش داره، سرمایه اجتماعیه؛ یعنی اعتمادی که بین تو و مشتری‌ها، مخاطب‌ها و حتی همکارها شکل می‌گیره. آدم‌ها از کسی خرید می‌کنن که می‌شناسن، بهش اعتماد دارن و حس می‌کنن واقعاً به فکرشونه. برای همین یک ارتباط خوب، خیلی وقت‌ها از یک کمپین تبلیغاتی بزرگ ارزشمندتره.
فصل آخر هم بیشتر به تجربه‌های شخصی خود نویسنده و مسیر ساخت کسب‌وکارش اختصاص داره. جایی که دوباره تأکید می‌کنه هدف این کتاب این نیست که همه باید شرکت یکنفره داشته باشن؛ هدف اینه که کورکورانه دنبال رشد نباشیم و قبل از هر تصمیمی از خودمون بپرسیم: «چرا می‌خوام بزرگ‌تر بشم؟»
اگر بخوام کل کتاب رو در یک جمله خلاصه کنم، احتمالاً اینه:
«بیشتر بودن، لزوماً بهتر بودن نیست.»
توی این چند فصل، کتاب از رشد حساب‌شده، شرمِ کوچک بودن، علاقه و شجاعت، شخصیت برند، حفظ مشتری، آموزش دادن، برتری اجرا نسبت به ایده، عرضه سریع محصول، حداقل سود قابل قبول و ارزش ارتباطات حرف زد. اما نخ تسبیح همه این‌ها یکی بود:
اول مشخص کن چه زندگی‌ای می‌خوای، بعد کسب‌وکارت رو در خدمت اون زندگی بساز.
نه اینکه کسب‌وکارت رو بزرگ کنی و بعد مجبور بشی زندگیت رو در خدمت اون قرار بدی.
به‌نظرم مهم‌ترین چیزی که از این کتاب گرفتم این بود که موفقیت، یک نسخه واحد نداره. گاهی موفقیت می‌تونه یک شرکت بزرگ باشه، و گاهی هم یک کسب‌وکار کوچک، سودآور و مستقل که آزادی بیشتری بهت می‌ده.
و هیچ‌کدوم از این دو، ذاتاً برتر از دیگری نیستن.

👀 خب... کتاب The Company of One هم تموم شد.

فصل آخر بیشتر درباره تجربه‌های شخصی نویسنده بود و عملاً مباحث اصلی کتاب تا فصل قبل جمع شده بود.

اگر از اول این سری پست‌ها همراه بودین، خیلی دوست دارم بدونم کدوم بخش کتاب بیشتر به دلتون نشست یا با کدوم ایده موافق/مخالف بودین.

پیام‌هاتون رو برام بفرستین؛ دوست دارم نظراتتون رو بخونم و با اجازه خودتون بعضی‌هاشون رو توی کانال به اشتراک بذارم. ❤️

مدارک و گواهینامه‌ها رو بذارم؟
:))

بعد از دو سه هفته بلاخره درگاه پرداخت زرین پال ست شد و تاییدمون کردن