مسطر، انقلاب و جامعه
271 subscribers
291 photos
90 videos
3 files
349 links
تماس با ادمین:
@mastar1357
Download Telegram
🔴 تراز عالی فقاهت

از شگفتی های شخصیت امام یکی این بود که حتی در کهولت سن و در واپسین ماه های عمر، از حیث فکری دچار خستگی نشد و چشم از افق های دور بر نداشت و توقف نکرد. یک شاهد بر این ویژگی اینکه طراز عالی فقیه را از جمله این می دانست که بتواند یک «جامعه بزرگ غیر اسلامی» را نیز «هدایت» کند.

تحلیل روانشناسانه شخصیت امام موضوع قابل تامل دیگری است که تخصص خود را می طلبد. اما می شود درباره لوازم کلام امام تأمل کرد و به چند پرسش دامن زد.

حکمرانی بر جامعه غیر اسلامی شرایط و اقتضائاتی دارد. بایسته هایی غیر از بایسته های حکمرانی بر جامعه اسلامی، جامعه با اکثریت شیعه.

فقه اسلامی چه بایسته هایی را برای تنظیم روابط حقوقی و اقتصادی در یک جامعه غیر مسلمان، لازم الاجرا می داند؟ همینطور در مورد سیاست خارجی روابط خارجی از کدام اصول پیروی می کند؟
معیار مشروعیت و شرایط صلاحیت حاکم و کارگزاران در چنین جامعه غیر مسلمان کدام است؟
معیارهای جرم انگاری و مجازات چگونه خواهد بود؟
نحوه مواجهه با عرصه گسترده فرهنگ و انواع آنچه به هنر موسوم است چگونه است؟ خط قرمزهای ناظر به تولید و انتشار تولیدات فکری و هنری کدام است؟

آزادی بیان، آزادی سیاسی در چنین جامعه ای چگونه تعریف می شود؟
مفاهیم اجتماعی دینی مانند مصلحت، امر به معروف و نهی از منکر، عدالت، تولی و تبری در چنین جامعه ای چگونه تعریف و تبلیغ و اجرا می شود؟

می توان فهرستی طولانی از این سنخ پرسش ها را مطرح نمود.

طرح این موضوع از جانب امام، جلوه یک آرمانخواهی خام نبود. امام به دنبال آن بود که توجه حوزه های علمیه را به ابعاد مسوولیت های تازه جلب کند.امام می خواست حوزه های علمیه را دعوت کند که برای بر دوش کشیدن مسوولیت های تازه آمادگی لازم را کسب کنند.

اگر حکمرانی بر یک جامعه غیر مسلمان، دور از دسترس به نظر می رسد،اگر ضرورتی برای استخراج نسخه اسلام برای مدیریت یک جامعه غیر مسلمان احساس نمی شود ، اما مدیریت یک جامعه اسلامی ولی «متکثر» مساله واقعی و امروز ماست.
مسلمان و شیعه بودن اکثریت جامعه ما،هیچ از تکثر سیاسی و فرهنگی موجود در آن کم نمی کند. حکمرانی در حضور این تکثر، نیز اقتضائات و شرایط خود را می طلبد.

تأکید امام بر جدی گرفتن خطر تحجر از جمله به این دلیل بود که تحجر، اجازه حضور حوزه های علمیه در عرصه های مسوولیتهای تازه را نخواهد داد.

یادداشت قبلی مرتبط با امام:
https://t.me/babaee_ehsan/271

@babaee_ehsan
در مسیر انقلاب عقب نشینی خواهیم کرد اگر فقر و نابرابری پیشرفت کند.

نشر معارف: سالن A2 ،راهرو4، غرفه20
@babaee_ehsan
🔴 سه نکته از «تلخ مثل فقر»

🔷 پرسش مبارک
گاهی باید از چشم فقرا به دین نگاه کرد. از چشم فقرا نگاه کنیم و بپرسیم که کمک دین به آنها چیست؟ و دین کدام گوشه از بار مشکلات اقتصادی آنها را برمی دارد؟ وقتی از کارآمدی دین و حکومت دینی سخن می گوییم، فصلی را هم به نقش دین در تحقق عدالت و در رفع فقر اختصاص دهیم و از سهم اعتقادات دینی، از اخلاق و از فقه اسلامی سراغ بگیریم.

پرسش از نسبت دین و فقر یا کارنامه دین در زدودن فقر، پرسشی مبارک و مبتنی بر این باور است که دین نباید از زندگی ما غایب باشد. آنها که چنین پرسش هایی را برنمی تابند، ناخواسته قلمرو دین را کوتاه می کنند یا کاستی های خود را به نام دین ثبت می کنند.(ص35)

🔷 همه به جای خود
جای تئوریسین های اقتصادی خالی است و شاید بهتر است گفته شودکارمندان اقتصاد و تکنسین های اقتصادی جای نظریه پردازان را تنگ کرده اند. فضای سیاست زده و ژورنالیسم غوغاسالار هم به این وضعیت دامن می زند. در چنین شرایطی، پرسش های ضروری و اساسی امکان طرح نمی یابند، دیده نمی شوند یا تحقیر می شوند.

در برخی موارد هم افراد فاقد صلاحیت هر چند با انگیزه ای صادقانه، مباحث اساسی را به بیراهه می برند و خراب می کنند. طبیعی است که در این وضعیتِ پر گرد و غبار، وجه تمایز مکاتب و رویکردهای اقتصادی پنهان بماند و رسالت نظری و عملی اقتصاد در قبال فقر مغفول بماند.(ص73)

🔷فقر و فقیر
فقر را باید درست خواند و درست فهمید. وقتی می گوییم فقر، خیلی ها به یاد فقیر می افتند. تا زمانی که این دو را از هم تفکیک نکنیم، نمی توانیم به طور ریشه ای به فقرا کمک کنیم. فقر، غیر از فقیر است. گاهی اوقات به نام فقرا، فریب می خوریم و به مسأله فقر فکر نمی کنیم. اینکه «چرا به فقیر کمک نمی کنید؟» پرسش و اعتراض لازمی است اما از آن مهم تر این پرسش است که «چرا باید شاهد فقر باشیم؟».

فقر، علاوه بر جنبه ها و ریشه های فردی آن، زاییده روابط اقتصادی و سیاسی هم هست. از این منظر فقر یک مسأله اجتماعی است و تا زمانی که روابط اجتماعی ایجاد کننده فقر وجود داشته باشد، فقیر هم خواهد بود. پرداخت صدقه و راه اندازی خیریه و حتی ایجاد شغل برای افراد، لازم است؛ مرحَمی است بر روی زخم های برخی فقرا، اما این، راه حلِ معضل فقر نیست.(ص56)
دفتر نشر معارف: سالن A2 ،راهرو4، غرفه20
@babaee_ehsan
🔴 وصیت به قدرت

«مسلمانان بايد بدانند تا زمانى كه تعادل قوا در جهان به نفع آنان برقرار نشود، هميشه منافع بيگانگان بر منافع آنان مقدّم مى‏ شود؛ و هر روز شيطان بزرگ يا شوروى به بهانه حفظ منافع خود حادثه‏ اى را به وجود مى ‏آورند. راستى اگر مسلمانان مسائل خود را به صورت جدى با جهانخواران حل نكنند و لا اقل خود را به مرز قدرت بزرگ جهان نرسانند، آسوده خواهند بود؟ هم اكنون اگر امريكا يك كشور اسلامى را به بهانه حفظ منافع خويش با خاك يكسان كند، چه كسى جلوى او را خواهد گرفت؟»

این جملات از امام فقط جلوه ای از روح سلحشوری و حماسی امام خمینی نیست؛بلکه علاوه بر آن جلوه ای از عقلانیت و واقع بینی امام نیز هست.

این یک آسیب است که در مواجهه با جملات اینچنینی، همه توجه به ابعاد حماسی شخصیت امام جلب می شود و کمتر به وجوه عقلانی منشور شخصیت امام که مستطر و بلکه در این جملات ظاهر است پرداخته می شود و این نه تنها ظلم به شخصیت امام بلکه ظلم به انقلاب است.

این بخشی از واقعیت است که بیگانگان به دنبال تامین منافع خود هستند.
و داشته ها و دارایی های ملت های مسلمان را نیز در گستره منافع خود تعریف می کنند.
و اینکه اگر بتوانند، هیچ خط قرمزی برای دست اندازی به سرمایه ها و دستاوردهای دیگر ملت ها، آنها را از تجاوز و تهاجم باز نمی دارد.

اینها واقعیت هایی این که امام در جهان امروز می دید و درستی این نگاه، بارها در تجربه ملت ها و ملت ما به اثبات رسیده است.

اما این همه واقعیتی نیست که امام می خواهد توجه ما را به آن جلب کند. امام این را نیز جزء واقعیت ها معرفی می کند که:
انقلاب فقط ارزش ها و آرمان ها نیست،ابزار هم هست؛ مسیر هم هست؛

اینکه بین وضع موجود تا مطلوب فاصله هاست؛ باید این فاصله را دید، ما در همسایگی تحقق آرمان ها نیستیم؛ فاصله داریم و باید این فاصله را طی کنیم؛

این هم جزئی از واقعیت است که برای صیانت از ارزشها، داشته ها و سرمایه ها، به ابزار نیاز داریم؛ باید امکانات لازم را فراهم کنیم. ابزارهایی که نداریم_مادی و معنوی_ جزئي از مسیر هستند. این نداشته ها را باید به عنوان بخشی از واقعیت دید.

امام با صراحت ما را به قدرت دعوت می کند. و این ساده انگاری است که قدرت را تنها در موشک و سایر تجهیزات نظامی و دفاعی ببینیم؛ این هست؛ اما قدرت، ابعاد دیگری هم دارد که غفلت از آنها ما را ضعیف نگه می دارد.

انسجام اجتماعی و همگرایی و وحدت ملی هم جزء مؤلفه های قدرت است.
امید ملت به نظام، رضایت از آن، قدرت است.

کارآمدی نهادهای علمی در حل مساله ها و پرورش نیروی انسانی توانمند و متعهد، یک بعد از قدرت است.
قدرت را باید در بنیه اقتصادی قوی دید با همه ابعاد و لوازم آن، در قدرت دیپلماسی،در رسانه های مورد اعتماد.

و باز باید دانست که جامعه ی گرفتار در آسیب های اجتماعی، حاشیه نشینی، طلاق و اعتیاد به همان میزان آسیب پذیر است.
باید سهم فساد، سهم قانونگریزی، سهم بی اعتمادی و ضعف های اخلاقی و نواقص فرهنگ عمومی را هم باید در قدرت دید.

دستیابی به قدرت، صیانت از قدرت،توصیه امام بود؛ ،باید آن را در نظام فکری امام تعریف کرد و باید به قدرت همچون معیاری برای تعیین مسیر، برای داوری و حل اختلافات نگاه کرد.

یادداشت های قبل درباره امام:

https://t.me/babaee_ehsan/271

https://t.me/babaee_ehsan/287

@babaee_ehsan
هر آنچه امروز در متن نظام جمهوری اسلامی می گذرد _ خوب یا بد _ در تاریخ می ماند.
دفتر نشر معارف: سالن A2 ،راهرو4، غرفه20

@babaee_ehsan
🔴 چند نکته از «کاری باید کرد!»

🔷 تعجب ندارد
در جامعه ای که قانون نهادینه نیست و این اعتقاد قوت دارد که حرف اول و آخر را پول می زند و احساس نابرابری و محرومیت و بی عدالتی وجود دارد، در جامعه ای که روابط، ضوابط را دور می زند و اصرار بر ضوابط به حماقت و یا حق نشناسی وخشکی و سختگیری تفسیر می شود، هر چند باید از فساد ناراحت باشیم اما حق نداریم متعجب باشیم.
فساد هست، اندازه ها فرق می کند، فساد جای دوری نیست، چشمان ما عادت کرده است؛ مدرک های جعلی، مقاله های تقلبی، پایان نامه های قلابی، نمره های پولی، هدیه های زوری. جای دور نرویم، باید از خود شروع کنیم، باید از خود مراقبت کنیم.(ص17)

🔷 پول مفت نفت
یکی از دلایل تحمل غیر منطقی فساد و عدم جدیت در مبارزه با آن وابستگی نظام اقتصادی به درآمدهای نفت است. درآمدهای نفتی اجازه نمی دهد ابعاد واقعی خسارت های مادی فساد اقتصادی خود را نشان دهد، چرا که در چنین اقتصادی، پول نفت، جای کاستی های ناشی از فساد را پر و جبران می کند. اگر نفت نبود، شاید حساسیت ها در برابر فساد بیشتر بود. (ص19)

🔷 حاشیه امن فساد
حاشیه نشینی برخی سازمان ها و مدیران و کناره گیری از رسانه ها و نیز بی خبری رسانه ها از آنها برایشان حاشیه امنی به وجود می آورد که پنهان کاری را برای آنها آسان می کند. باید از این حاشیه نشین ها ترسید. (ص21)

🔷 وابستگی به فساد
یکی دیگر از دشواری های مبارزه با مفاسد اقتصادی وابسته کردن یا وابسته شدن نظم اقتصادی – در برخی موارد – به فساد است. وقتی برخورد با شخصی متخلف منجر به بیکاری ده ها کارگر می شود، برخورد دشوار خواهد بود. وقتی سازمانی برای تأمین بودجه خود دست به کار تخلف می شود، جلوگیری مشکل خواهد شد. وقتی برای دور زدن تحریم های ظالمانه در مواردی به ناچار از روال قانونی فاصله می گیریم، تبعات آن همیشه رضایتبخش نخواهد بود. (ص26)

🔶دفتر نشر معارف: سالن A2 ،راهرو4، غرفه20

@babaee_ehsan
🔴 حق تقدم با مسأله هاست نه شخصیت ها!

این یکی از اشکالات وارد بر نگاه سیاسی ماست که زیاده از حد بر نقش «فرد» تکیه می کنیم، ویژگی های شخصی و سابقه فردی او را برای ارزیابی کافی می دانیم.

در حالی که اصل، «مسأله»هایی است که در جامعه با آن مواجه هستیم. نقطه عزیمت ما برای انتخاب نامزد نهایی باید تحلیل و تبیین مسأله ها باشد، و نه بر عکس.
نامزدها باید در نسبت با چالش هایی که با آن مواجه هستیم سنجیده شوند، که اگر اینگونه باشد، طبیعی است که «راهکار»ها باید در کانون «پرسشگری» رأی دهندگان و «تبیین گری» نامزدها قرار داشته باشد.

در حالی که در این انتخابات، نامزدها بیش از توضیح درباره آنچه قصد دارند انجام دهند، شعار می دهند و باز هم شعار می دهند.

یکی شعار می دهد و در توضیح شعار خود تکرار می کند که «من میتوانم» و دیگری شعار می دهد و در توضیح شعار خود می گوید «باید بتوانیم».

متاسفانه ساز و کار طراحی شده در رسانه ملی هم که مجرای معرفی نامزدهاست، به گونه ای طراحی نشده که به شهروندان کمک کند تا توانایی نامزدها در تحلیل مشکلات و تبیین راه حل ها را بسنجند.

ما رأی خواهیم داد اما بی چشم پوشی، واقعیت این است که ما با پدیده ابتذال در انتخابات مواجه هستیم.

@babaee_ehsan
🔴چه جای نگرانی از احمد شهید!

«وقتی رئیس جمهور می گوید حقوق اقلیت های مذهبی رعایت نمی شود و تفکیک جنسیتی داریم، دیگر غرب چه نیازی به احمد شهید دارد؟»
این متنی بود که احمد توکلی ناظر به صحبت های روحانی در مناظره دوم منتشر کرده است.

نمیدانم آقای روحانی دقیقا چنین تعابیری به کار برده است یا خیر؟، احتمالا در مناظره به مصادیقی از آنچه توکلی مطرح کرده است، اشاره شده است. این مهم نیست،ظاهرا ایام انتخابات هم حرف ها و هم نقل از حرف ها خیلی دقیق نباشد چندان اشکالی ندارد!

به علاوه، دیگر نامزدها هم به صراحت از اینکه رعایت کامل حقوق شهروندی را شاهد نیستیم، سخن گفته اند. مثل آنجا که آقای رئیسی با سابقه طولانی قضایی گفته است «انشا نویسی درباره حقوق شهروندی کافی است باید عمل کرد!» و جملات دیگر.
یا آقای احمدی نژاد عضو کنونی مجمع تشخیص مصلحت نظام در نشست خبری خود، از زندان انفرادی حمید بقایی سخن می گوید. اینها موضوع این یادداشت نیست.

مساله مهم تر نوع نگاه آقای توکلی است که از آن بر می آید ظاهرا بیش از خدا و ملت، باید از گزارشگران حقوق بشر ترسید!

کاش معیار، قانون اساسی باشد که در این صورت چه جای نگرانی از امثال احمد شهید!

اینکه به درستی گفته شد نگاهمان به داخل باشد، می تواند منحصر به مسائل اقتصادی نماند. در مورد رعایت حقوق مردم نیز بیش از گزارشگران حقوق بشری غرب، باید به مردم نگاه کنیم، شنوای حرف مردم باشیم.
به جای اینکه گزارشگر سازمان ملل از ما سوال کند،ما از مردم سوال کنیم.

@babaee_ehsan
🔴 کاش انتخابات همین فردا باشد!

در هر سخنرانی و هر مناظره ای، آمارها و اخباری منتشر می شود، و خیلی از آنها با اشکال دیگران و نهادهای رسمی مواجه می شود.

اینکه آمار و اخبار در کشور ما اینقدر سرگردان و بی صاحب و بی حرمت است،اتفاق نامبارکی است که از نابسامانی در سطحی گسترده تر حکایت می کند.

با هر بار ارائه آمار و اخبار و هر بار تکذیبی، صرف نظر از اینکه چه کسی درست می گوید و چه کسی نادرست، بی اعتمادی به جامعه تزریق می شود. خروجی این سنخ آمارها و خبرها و تکذیب ها، بی اعتمادی است؛ بی اعتمادی به مسوولان،بی اعتمادی به نظام.

همین نقطه هاست که در نهایت تصویر نظام را می سازد.

ما رأی خواهیم داد اما بی چشم پوشی، واقعیت این است که ما با پدیده ابتذال در انتخابات مواجه هستیم.


@babaee_ehsan
🔴 گاهی معیشت، بهانه است...

درست است که بهبود وضع اقتصاد و معیشت، در صدر مطالبات مردم است اما این به معنای نادیده گرفتن بقیه شئون حیات اجتماعی و بقیه نیازها نیست.

گاهی در صحبت های برخی نامزدها، اقتصاد آنقدر برجسته می شود که جا را برای بقیه چالش ها تنگ می کند. هر چالش و نیازی حق و وزنی دارد که اگر رعایت نشود، دورنمای چنین رویکردی، یک جامعه نامتعادل خواهد بود.

اهمیت و اولویت اقتصاد به این معنا نیست که بخش ها و وظایف غیر اقتصادی دولت و حاکمیت مورد غفلت قرار گیرد تا آنجا که طرح مطالبات غیر اقتصادی، به بهانه یادآوری مشکلات اقتصادی نادیده گرفته شود. مانند آنجا که یکی از شخصیت ها می گفت «آیا افزایش پهنای باند اینترنت مشکل جوانان ماست یا بیکاری؟» یا آنجا که گفته شد ومی شود که «آیا کنسرت مشکل جوانان ماست یا فقر و بیکاری؟»

گاهی نیز شاهد تقلیل همه ابعاد یک مسأله به بعد اقتصادی هستیم. مانند آنجا که نامزد انتخابات در موضوع حقوق شهروندی می گوید:«حقوق شهروندی یعنی پدر خانواده دچار فقر و شرمنده خانواده خود نباشد.» برخورداری از سطح مطلوب معیشت حتما جزئی مهم از حقوق شهروندی است اما همه حقوق شهروندی،معیشت نیست.

بگذریم از این نکته که گاهی همان مسائل که بی ربط با اقتصاد درنظر گرفته می شوند،چندان هم بی ربط نیستند.

گویا گاهی اقتصاد بهانه ای است برای اینکه برخی دیگر از نیازها و مشکلات دیده نشود. اما واقعیت این است که جامعه قوانین و سنت هایی دارد که تابع خواست و نظر نامزدها نیست.

رئیس جمهور باید خود را در رأس «جمهور» ببیند، یعنی با رعایت اولویت، همه نیازها را ببیند، یعنی «همه» را ببیند.

@babaee_ehsan
🔴 حکومت آسان، همیشه آسان نیست!

اینکه آقایان رئيسی و قالیباف، در تبلیغات انتخاباتی، آگاهانه، طبقات محروم و ضعیف اقتصادی را هدف و مخاطب خود انتخاب کرده اند و کمتر بر دغدغه های طبقه متوسط اجتماعی _ اقتصادی تمرکز دارند، به این معنی است که فاصله نگاه خود با طبقه متوسط را در زمینه های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی پذیرفته اند. و این یعنی طبقه متوسط با تفسیر جریان اصولگرا از مسائل انقلاب و جامعه همگرا نیست. موضوعی که علاقمندان به انقلاب اسلامی نمی توانند از کنار آن با بی اعتنایی عبور کنند.

قالیباف و رئیسی برای کسب آراء طبقه متوسط، تلاشی هم نمی کنند و باز این پیش بینی هم چندان غیر واقع بینانه نیست که فردای پیروزی، چندان تعهدی به خواسته های این طبقه احساس نمی کنند.

با توجه به این رویکرد، می توان پیش بینی کرد نقش دولت و نیز نهادهای شبه دولتی در حوزه اقتصاد بیشتر خواهد شد، افزایش شکاف های فرهنگی و سیاسی را شاهد خواهیم بود، در انتخابات های بعدی نیز هر بار به این فاصله ها دامن زده خواهد شد.

ضمن اینکه حرکت در مسیر توسعه «متوازن» و «پایدار» در غیاب توجه به مساله ها و نیازهای طبقه متوسط اجتماعی اساسا محل تردید است.

می شود ساده سازی کرد، اما واقعیت این است که نه تنها بی اعتنایی به اقشار محروم و مستضعف، بلکه غفلت از طبقه متوسط اجتماعی _ اقتصادی نیز انقلاب و نظام را حتی در حفظ محتوا با چالش های دشوار مواجه خواهد کرد.

@babaee_ehsan
🔴 اعلام بی نیازی از طبقه متوسط

طبقه متوسط اجتماعی - اقتصادی، در مقایسه با طبقه محروم، دغدغه کمتری نسبت به مسائل معیشتی دارد و در نتیجه امکان و فرصت بیشتری برای اموری دارد که دوندگی طبقه محروم، برای رفع نیازهای اولیه زندگی، به آنها اجازه پرداختن به آن امور را نمی دهد در زمینه های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی. طبقه محروم به دلیل ضعف اقتصادی آنقدر درگیر مسائل روزمره زندگی هستند که توان حضور و مشارکت مستمر در این زمینه ها را ندارد.

شاخص تحصیلات را نیز می توان در نظر گرفت. تحصیلات برای طبقه متوسط هم یک شاخص است و هم یک امکان و فرصت. استفاده از ابزارهای کسب آگاهی مانند رسانه های مختلف و مطالعه کتاب و ارتباط با مقوله هنر اعم از سینما و موسیقی و تئاتر و ... نیز هم یک شاخص است هم یک امکان و فرصت. می توان به طبقه متوسط هم مثل یک طیف نگاه کرد.برخی به اغنیا نزدیک ترند و برخی به فقرا.

طبقه متوسط نسبت به مسائل اجتماعی حساسیت دارد. بی تفاوت نیست. فعال است. اینکه جهتگیری ها کدام است مسأله دیگری است. بلکه می توان جهتگیری های متفاوت را در طبقه متوسط اجتماعی – اقتصادی مشاهده کرد. لزومی ندارد همه آنها که در طبقه متوسط حضور دارند هم رأی و هم نظر باشند. آنها برای ایفای نقش خود نیازمند بسترهای مشارکت هستند. برای طبقه متوسط آزادی مهم است. برای فعالیت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی_صرفنظر از اینکه چه جهتگیری ای دارند.

طبقه متوسط است که مفهوم سازی می کند. مسائل اجتماعی را برجسته می کند. توجه آحاد جامعه را به سمت معضلات جلب می کند. راه حل ارائه می دهد. خواهان تغییر و بهبود است. نقد حاکمیت در قالب های مختلف جزء ویژگی های طبقه متوسط است. طبقه متوسط، مطالبه گر است. حتی آنها هستند که مشکلات طبقه محروم را در جامعه منعکس می کنند. محتوای رسانه ها را نیز آنها تأمین می کنند. موتور محرکه عرصه سیاست نیز همین طبقه متوسط هستند، باز هم صرفنظر از جهتگیری.

این پرسش قابل طرح است که طبقه متوسط چه جایگاهی در رویکرد تبلیغاتی رئیسی و قالیباف دارند؟ در این ایام که رئیسی و قالیباف دورنمایی از دولت خود را ارائه می کنند، چه تعهدی را به نفع طبقه متوسط بر عهده خود قرار می دهند؟ چه در بعد اقتصادی و چه در بعد سیاسی.

رئیسی و قالیباف برای کمک به محرومین جامعه، نیازی به طبقه متوسط احساس نمی کنند و از آنها کمک نمی خواهند. وعده یارانه یعنی کمک مستقیم دولت به فقرا. نسخه ای که یک بار تجربه شد و تورم، بلافاصله آن را بلعید.

با نسخه تجربه شده دولت قبل، فقر علاج نشد، یکی از دلایل همین بود که ظرفیت و توانمندی طبقه متوسط در عرصه های اقتصادی نادیده گرفته شد. دولت قبل، دنبال میان بر بود، می خواست سهم طبقه متوسط را نیز خود به عهده بگیرد.

در مبارزه با فساد هم همین پیام به جامعه منتقل می شود. قرار است دولت به تنهایی، و بی نیاز از مردم، فساد خود را از بین ببرد. برای مبارزه با فساد، نیازی به فعالان اجتماعی، اصحاب رسانه، سازمان ها و تشکل های مردمی و احزاب احساس نمی کند. وقتی از آنها کمک نمی خواهد، وعده ای هم برای تسهیل مشارکت و ایفای نقش به آنها نمی دهد.

توانمندی دولت به این نیست که بتواند با یارانه، فقرا را مدیریت کند. دولت توانمند، دولتی است که بی آنکه بخشی را نادیده بگیرد و حذف کند، از مجرای «نظام اجتماعی»، مشکلات را، فقر و فساد را حل کند.
@babaee_ehsan
🔴 شاخصی برای شناسایی اسلام ناب

🔷 «حكومت در نظر مجتهد واقعى فلسفه عملى تمامى فقه در تمامى زواياى زندگى بشريت است، حكومت نشان دهنده جنبه عملى فقه در برخورد با تمامى معضلات اجتماعى و سياسى و نظامى و فرهنگى است، فقه، تئورى واقعى و كامل اداره انسان از گهواره تا گور است. هدف اساسى اين است كه ما چگونه مى ‏خواهيم اصول محكم فقه را در عمل فرد و جامعه پياده كنيم و بتوانيم براى معضلات جواب داشته باشيم.»(ج‏21 - ص289 -67/12/03)

یکی از ویژگی‌های مهم امام در دین شناسی که جزء وجوه تمایز امام از بسیاری دیگر از عالمان دینی نیز محسوب می گردد، باور به «کارآمدی» دین است.

از نگاه امام، اسلام «کارآمد» است و مقصود از کارآمدی، این نیست که فقه اسلامی متناظر با هر موضوعی حکم آن را ارائه نماید. «کارآمدی یک "رویکرد" است در استنباط احکام.» از این جهت، فقه هر فقیهی لزوما کارآمد نیست.

تاکید امام بر عنصر کارآمدی یعنی می توان از اسلام، ساماندهی جامعه و حل معضلات اجتماعی را توقع داشت. یعنی اسلامی که در صحنه اجتماع از توان «اداره» برخوردار نباشد، هر چند اسلام باشد اما از اسلام ناب مورد نظر امام فاصله دارد.

فقیه با در نظر گرفتن عنصر کارآمدی، در نظر گرفتن «تبعات» اجتماعی حکم را نیز جزء فرایند استنباط می داند.

لازمه در نظر گرفتن عنصر کارآمدی، تفکیک جامعه از فرد است.فقیه در حضور عنصر کارآمدی، تکلیف فرد را با تکلیف جامعه همسان نمی بیند.

تعهد فرایند استباط احکام به تضمین کارآمدی، با «جامع نگری» همراه است. نگاه کارآمد، به بخشی از دین، بسنده نمی کند؛دین را همه دین می داند. منابع دین را هم به نقل منحصر نمی داند. دین را به فقه، تقلیل نمی دهد.

جامعه را نیز به بخشی از آن تقلیل نمی دهد. جامعه را نیز متکثر در نظر می گیرد.

🔷 « تذكرى پدرانه به اعضاى عزيز شوراى نگهبان مى‏ دهم كه خودشان قبل از اين گيرها، مصلحت نظام را در نظر بگيرند، چرا كه يكى از مسائل بسيار مهم در دنياى پر آشوب كنونى نقش زمان و مكان در اجتهاد و نوع تصميم ‏گيري ها است. حكومتْ فلسفه عملىِ‏ برخورد با شرك و كفر و معضلات داخلى و خارجى را تعيين مى‏ كند. و اين بحثهاى طلبگى مدارس، كه در چهارچوب تئوري هاست، نه تنها قابل حل نيست، كه ما را به بن‏ بستهايى مى‏ كشاند كه منجر به نقض ظاهرى قانون اساسى مى‏ گردد. شما در عين اينكه بايد تمام توان خودتان را بگذاريد كه خلاف شرعى صورت نگيرد- و خدا آن روز را نياورد- بايد تمام سعى خودتان را بنماييد كه خداى ناكرده اسلام در پيچ و خمهاى اقتصادى، نظامى، اجتماعى و سياسى، متهم به عدم قدرت اداره جهان نگردد.»(ج‏21 - ص217-67/10/08)

یادداشت های قبل درباره امام:

https://t.me/babaee_ehsan/271

https://t.me/babaee_ehsan/287

https://t.me/babaee_ehsan/290

@babaee_ehsan
🔴 کاش فساد اقتصادی،جرم سیاسی بود!

این روزها که جریانهای سیاسی رقیب و هواداران آنها از فسادهای یکدیگر پرده برداری می کنند، با هر اتهامی که رد و بدل می شود باید از قوه قضاییه هم یاد کنیم.

اگر قوه قضائیه در مبارزه با فساد، کارنامه خوب و قابل دفاعی داشت، این وضع را شاهد نبودیم که افشای فساد تبدیل به ابزار انتخاباتی شود.

اگر جایگاه قوه قضائیه محکم بود، اگر در بود و نبود فساد فصل الخطاب بود، مردم به تریبون های دیگر گوش نمی دادند و مجال برای رسانه ها اینقدر گسترده نبود.

اگر قوه قضائیه در صحنه مبارزه با فساد حضور کاملی داشت،اینقدر جای خالی باقی نمی ماند که دیگران بخواهند از این عرصه سوء استفاده کنند، باج گیری کنند،پشت فسادهای یکدیگر پنهان شوند.


@babaee_ehsan
🔴مبارزه با فساد هم فقط حق 4درصدی هاست؟!

مبارزه با فساد هم باید عادلانه باشد، تبعیض نباشد. اگر مبارزه با فساد خوب است، همه باید بتوانند در این عرصه حضور پیدا کنند. مبارزه با فساد، ملک کسی نیست که دیگران حق ورود به آن را نداشته باشند. چرا بعضی در افشای فساد مصونیت دارند و برخی نه؟! چرا باید در مبارزه با فساد هم شاهد انحصار باشیم؟ مبارزه با فساد هم جزء امکانات شده است؛ یک سرمایه است، یک کالاست. تبعیض وجود دارد؛ متاسفانه در دسترس همه نیست.

مبارزه با فساد نباید آلوده به فساد باشد. بعضی ها مبارزه با فساد را هم فاسد می کنند؛ مثل آنجا که پشت فساد دیگری پنهان می شوند، یا آنجا که از فساد «حاشیه» ای درست می کنند برای اینکه از «متن» فرار کنند یا آنجا که فساد «فرعی» برجسته می شود تا فسادهای «اصلی» پنهان بماند؛ یا آنجا که بر فساد «فردی» تأکید می شود تا فسادهای «سیستمی» دیده نشود.

باید از مبارزه با فساد هم مراقبت شود؛ تا آلوده نشود؛ تا ابزاری برای فسادهای بیشتر نشود؛ تا فساد را استمرار نبخشد؛ تا حدود، رعایت شود؛ تهمت، عادی نشود.

مبارزه با فساد هم قانون و ضابطه می خواهد. تا قلمرو انحصاری صاحبان قدرت نشود تا از آن سوء استفاده نشود. مبارزه با فساد هم باید عادلانه باشد.

@babaee_ehsan
🔴 لباس گشاد ریاست جمهوری!

به هر کدام از نامزدهای این دوره که نگاه می کنیم،اگر با معیار
بایسته های اخلاقی،
سوابق روشن،
اطرافیان سالم و کارآمد،
توان اجرایی،
جامع نگری نسبت به نیازها،
قدرت تفکر و تحلیل مسائل،
ارزیابی کنیم، می بینیم هر یک از آنها در مجموع، از تراز انقلاب اسلامی فاصله دارند. هر چند واقع بینی حکم می کند که بالاخره با مقایسه، یکی را انتخاب کنیم و چاره ای جز این نیست.

خدا کند جامعه ایرانی از پروردن انسان های بزرگ که لباس ریاست جمهوری بر آنها متناسب باشد ناتوان نباشد.

این هم مهم است که هر چند انتخاب می کنیم، هر چند شاید به نفع یکی تبلیغ هم می کنیم، اما به فاصله ها و اندازه ها توجه داشته باشیم.

انقلاب اسلامی را تا حد این نامزدها کوچک نکنیم،انقلاب اسلامی را تحریف نکنیم.

@babaee_ehsan
🔴 حاج منصور، قالیباف و عمر سعد

قالیباف انصراف داد و حاج منصور ارضی از این اقدام تقدیر کرد.خاطره ای به ذهنم آمد و برای یادآوری دقیق تر کافی بود سه واژه حاج منصور، قالیباف و عمر سعد را جستجو کنم.

به نقل از تابناک در 30 آذر 86: «حاج منصور ارضي كه در حسینیه صنف لباسفروشان و ميان دعاي عرفه سخنراني مي كرد، گفت: مداح كه نبايد فقط مداحي كند. من هم مي خواهم حرف هاي خودم را درباره مسائل روز بيان كنم.
وي با اشاره به واقعه كربلا گفت: به عمر بن سعد گفتند كه با قتل امام حسين (ع) به ملك ري نمي رسي كه با تمسخر پاسخ داده بود اگر به گندمش نرسم به جوي طويله اش كه خواهم رسيد.
وي افزود: برخي ابن سعدهاي دوران ما هم اينگونه اند و اگر به گندم رياست جمهوري نرسيدند به جوي شهرداري كه رسيده اند و اين برايشان كافي است!
ارضي در ادامه، با اشاره به شهرداري گفت: فكر مي كنند از كارهايشان بي خبريم و نمي دانيم در حال جمع آوري ميليوني پول هستند تا در موقع مناسب خرجش كنند.»

بعد از ده سال باز هم حاج منصور در 25 اردیبهشت سال 96 به نقل از مشرق نیوز:
«آنچه امروز روی داد یعنی کناره گیری جناب آقای محمد باقر قالیباف به نفع حجت الاسلام دکتر سید ابراهیم رئیسی نشان دهنده مردانگی، غیرت و از خود گذشتگی ایشان بود.
بدینوسیله مراتب تقدیر و تشکر خود را از این اقدام انقلابی و ائتلاف خجسته اعلام می دارم و امید دارم همه نیروهای انقلاب از جمله آقای قالیباف در دولت کار و کرامت به کارگیری شوند. سعادت مردم عزیز ایران را از خداوند مسئلت دارم.»

آقای حاج منصور شهادت دادند که بعد از ده سال آقای قالیباف از عمر سعد به مقام مردانگی، غیرت و از خودگذشتگی رسیدند. فقط کاش ضمن تقدیر از اقدام آقای قالیباف، در مورد فرمایش ده سال قبل خود هم نظری می دادند و تعیین تکلیف می کردند؛ آنجا که گفتند: « فكر مي كنند از كارهايشان بي خبريم و نمي دانيم در حال جمع آوري ميليوني پول هستند تا در موقع مناسب خرجش كنند.»

می شود جستجو کرد. کافی است بنویسید حاج منصور،قالیباف، عمرسعد و دین خدا!
@babaee_ehsan
🔴 چرا روحانی؟

حتما در انتخابات شرکت می کنم و به روحانی رأی می دهم، نه به این معنا که ضعف های شخصی او و نقص های دولت یازدهم را نبینم. هر کسی از منظری نگاه می کند و «برایند» بررسی های خود را در صندوق رأی قرار می دهد. اختلاف نظر، امری طبیعی است،آنهایی غیر طبیعی هستند که اختلاف را حتی در عرصه انتخابات نمی فهمند و نمی پذیرند. به مواردی اشاره می کنم که برای من در سالهای گذشته مهم تر بودند_ بدون در نظر گرفتن اولویت_:

🔷 توافق برجام حاصل شد و مجال برای دلالانی که در کار دور زدن تحریم ها بودند کمتر و کمتر شد، يعنی فساد کمتر شد،

🔷 دیگر مجبور نیستیم حتی به کشتی های حمل بار در خلیج فارس باج دهیم و نیز به کشورهایی که نیازهای خود را از آنها تأمین می کنیم،

🔷 ثبات اقتصادی را شاهد بودیم، یعنی تا حدودی افزایش امکان پیش بینی آینده،

🔷 به خاطر توجه به وضعیت محیط زیست به ویژه کنترل خشک شدن دریاچه ارومیه، مسأله ای که اگر کنترل نمی شد، امروز در متن بحران بودیم،

🔷 صحنه سیاسی کشور، عرصه دعواهای بی حاصل بین مسوولین نبود، که برای کشوری مثل ما با مشکلات زیاد اقتصادی و فرهنگی، سمّ مهلک و فرصت سوز است،

🔷 یک جریان سیاسی مهم در کشور که بخش عظیمی از مردم را نمایندگی می کنند، حذف نشدند؛ یعنی بخش زیادی از مردم، حذف نشدند؛

🔷 به خاطر خودکفایی در گندم و افزایش محصولات غذایی،

🔷 به خاطر عبور از رشد منفی،

🔷 به خاطر کاهش تورم که سنگینی آن را بیش از دیگران، فرودستان و محرومان تحمل می کردند،

🔷 برای اینکه آزادی بیشتری را شاهد بودم، به ویژه برای مخالفان برجام،

🔷 به دلیل مقاومت دولت برابر محدودیت بیشتر برای استفاده از فضای مجازی،

🔷 حل مشکل دارو،

🔷 گسترش شمول بیمه،

🔷 فضای مساعدتر فعالیت برای هنرمندان، برای رسانه ها،

🔷 برای وجود امنیت، برای صیانت از امنیت،

🔷 کاهش میزان جرائم خُرد که از خیلی واقعیت های دیگر خبر می دهد،

🔷 برگرداندن سهم ایران در بازار نفت.

حتما می شود به این فهرست اضافه کرد، اما همین مقدار کافی است که به روحانی رأی دهم.
و البته سهمی از چرایی این انتخاب برمی گردد به اینکه چرا به رئیسی رأی نمی دهم؛ شاید یادداشتی دیگر.
@babaee_ehsan
🔴 علی و شهر بی آرمان!

آقای حسن رحیم پور کتابی دارد به این اسم:«علی و شهر بی آرمان!» حکایت شهر ماست:

🔷 به شما پول می دهیم، به ما رأی دهید!
🔷امیر تتلو با ماست، به ما رأی دهید!
🔷سایه جنگ را دور می کنیم، به ما رأی دهید!

جامعه تغییر کرده یا مسوولین؟ فرض که جامعه تغییر کرده باشد، آنها که بالاترند، مسوولان، آیا مسوولیتی ندارند؟

این رفتارها و شعارها، جامعه ما را تربیت می کند، جامعه ما را می سازد.

حتما رأی خواهیم داد اما بی چشم پوشی، واقعیت این است که ما با پدیده ابتذال در انتخابات مواجه هستیم.

@babaee_ehsan
🔴 دین، جامعه و حکومت در حضور انسان

امام خمینی(ره) فلسفه بعثت پیامبران و در واقع ضرورت دین را در نسبت با انسان شرح می داد. این مسأله _ارتباط دین و انسان_ گاه علیرغم وضوح، مورد غفلت قرار می گیرد.

🔷 «هر یک از انبیا که مبعوث شدند، مبعوث شدند برای انسان و برای تربیت انسان. (صحیفه امام، ج 8 ،ص 324)

🔷 «اگر برای هر علمی موضوعی است... علم همه انبیا هم موضوعش انسان است.(صحیفه امام، ج8،ص324)

🔷 «انبیا آمده اند برای اینکه این عصاره بالقوه را بالفعل کنند و انسان یک موجود الهی بشود.»(صحیفه امام،ج14،ص153)

جملات بالا به این معناست که دین طفیلی رشد انسان هاست. هدف غایی دین، تربیت بشر است.

چنین نگاهی به دین، لوازم و تبعاتی دارد. از جمله مقام انسان را نشان می دهد که آنچنان ارزشمند است که رشد و تربیت و کمال او، چرایی بعثت پیامبران و تحمل همه رنج ها و مرارتهای آنان را توضیح می دهد.

می توان گفت انسان ها هر یک به تنهایی، مخاطب دین هستند. این نگاه به دین، روابط دینداران با همنوعان را با «لطافت» همراه می سازد و نیز روابط با دیگران را «مسوولانه»، می کند.

همه مفاهیم دینی را باید در پرتو همین ارتباط غایي تعریف نمود، در غیر اینصورت مواجهه با مفاهیم دینی در معرض قشری نگری قرار می گیرد و از جایگاه اصلی خود دور می افتد و کارکرد مورد انتظار را به دنبال نخواهد داشت.

طبق این نگاه، در جامعه دینی، رشد انسان، محور برنامه ریزی و مدیریت است. هر انسانی به تنهایی، فراتر از موقعیت جغرافیایی، قومی و شأن اجتماعی در نظر گرفته می شود و هیچ کس حذف نمی شود. انسان که دیده شود، تفاوت ها هم محاسبه می شوند. انسان ها را باید در مسیر رشد دید، اما این را هم باید دید که همه در یک نقطه نیستند.

دو یادداشت قبل درباره امام:

https://t.me/babaee_ehsan/290

https://t.me/babaee_ehsan/304

@babaee_ehsan
🔴 به امید شکستن برج عاج خود حق بینی

به زودی رئیس جمهور دوازدهم مشخص می شود. یکی از دو جریان به اصطلاح اصلاح طلب و اعتدال گرا یا اصولگرا پیروز میدان خواهند بود.

امید که هر یک از دو جریان که پیروز شود در پیشبرد عدالت موفق باشد.

و امید که بعد از شکست، اینگونه نباشد که جریان اصلاح طلب و اعتدال گرا با برچسب پوپولیستی بودن شعارهای رقیب، متکبرانه از زیر بار اشکالات خود فرار کنند.

و اینگونه نباشد که جریان اصولگرا زیر تعبیر «وَ اکثَرُهُم لایَعلمون» پناه ببرند تا مبادا شَتَکی بر لباس تقدسشان بنشیند.

خدا کند آنقدر شجاعت و انصاف و تواضع باشد که فرصتی هم برای آسیب شناسی فراهم شود.

@babaee_ehsan