مسطر، انقلاب و جامعه
271 subscribers
291 photos
90 videos
3 files
349 links
تماس با ادمین:
@mastar1357
Download Telegram
🔴 خاطره ای از امام

🔷 قول سدید

من مى‏ خواهم عرض بكنم به جوانان عزيزمان، جوانهاى انقلابى و مؤمن و عاشق امام، كه حرف مى‏ زنند، مى ‏نويسند، اقدام مى‏ كنند؛ كاملًا رعايت كنيد. اين‏جور نباشد كه مخالفت با يك كسى، ما را وادار كند كه نسبت به آن‏كس از جاده‏ حق تعدى كنيم، تجاوز كنيم، ظلم كنيم؛ نه، ظلم نبايد كرد. به هيچ‏كس نبايد ظلم كرد.

من يك خاطره از امام نقل كنم. ما يك شب در خدمت امام بوديم. من از ايشان پرسيدم نظر شما نسبت به فلان كس چيست- نمى‏ خواهم اسم بياورم؛ يكى از چهره‏ هاى معروف دنياى اسلام در دوران نزديك به ما، كه همه نام او را شنيدند، همه مى‏ شناسند- امام يك تأملى كردند، گفتند: نمى‏ شناسم. بعد هم يك جمله‏ مذمت ‏آميزى راجع به آن شخص گفتند. اين تمام شد.

من فرداى آن روز يا پس ‏فردا- درست يادم نيست- صبح با امام كارى داشتم، رفتم خدمت ايشان. به مجردى كه وارد اتاق شدم و نشستم، قبل از اينكه من كارى را كه داشتم، مطرح كنم، ايشان گفتند كه راجع به آن كسى كه شما ديشب يا پريشب سؤال كرديد، «همين، نمى‏ شناسم». يعنى آن جمله‏ مذمت ‏آميزى را كه بعد از «نمى‏ شناسم» گفته بودند، پاك كردند. ببينيد، اين خيلى مهم است. آن جمله‏ مذمت‏ آميز نه فحش بود، نه دشنام بود، نه تهمت بود؛ خوشبختانه من هم بكلى از يادم رفته كه آن جمله چه بود؛ يعنى يا تصرف معنوى ايشان بود، يا كم‏ حافظگى من بود؛ نمى‏ دانم چه بود، اما اين‏قدر يادم هست كه يك جمله‏ مذمت ‏آميزى بود. همين را ايشان آن شب گفتند، دو روز بعدش يا يك روز بعدش آن را پاك كردند؛ گفتند: «نه، همان نمى‏ شناسم.» ببينيد، اينها اسوه است؛ «لقد كان لكم في رسول اللَّه اسوة حسنة».

درباره‏ زيدى كه شما او را قبول نداريد، دو جور مى ‏شود حرف زد: يك جور آن‏چنانى كه درست منطبق با حق است، يك جور هم آن‏چنانى كه در آن آميزه ‏اى از ظلم وجود دارد. اين دومى بد است، بايد از آن پرهيز كرد. درست همانى كه حق است، صدق است و شما در دادگاه عدل الهى مى‏ توانيد راجع به آن توضيح دهيد، بگوئيد، نه بيشتر.

اين يكى از خطوط اصلى حركت امام و خط امام است كه ماها بايد به ياد داشته باشيم. (مقام معظم رهبری،89/3/14)

@babaee_ehsan
باید در خلق خدا فانی شد. یعنی باید در کار آموزش و آگاه ساختن آنها به اسباب سعادتشان و آنچه خیر مردم در آن است، غرق و محو گردید. (18سفند، روز بزرگداشت سید جمال الدین اسد آبادی)
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

✳️ ترکیب ماندگار

🔷 محمد جواد لاریجانی و نیک براون انگلیسی

اخیراً محمدجواد لاریجانی در جمع مردم اصفهان در مسجد سید، نکات جالبی مطرح کردند. از بصیرت و اصل ولایت فقیه و مذمت سکولاریسم و اینکه توکل به اهل بیت رمز موفقیت ما در برابر دشمن است، سخن گفتند و گفتند: «منتخب مردم باید دیپلماسی را خوب بلد باشد... دیپلماسی فعال به معنای فالوده خوردن با آمریکا و انگلیس نیست، دیپلماسی فعال را باید مدنظر قرار دارد، همان دیپلماسی که سیاست‌های استکبار را در منطقه نابود کرد.»

برای جامعه ما بیست سال، زمان کمی نیست. طبیعی است که اکثریت، حوادث سال 75، یکسال قبل از انتخابات سال 76 را به خاطر نداشته باشند و باز طبیعی است که برخی، پشت ضعف حافظه تاریخی پنهان شوند.

سال 1375 آقای محمد جواد لاریجانی در آستانه انتخابات 76، در انگلیس در دیدار با نیک براون انگلیسی، مدیر کل خاورمیانه وزارت خارجه انگلستان، برای دشمن خارجی توضیح می داد که مثلا ما خوبیم و رقیب انتخاباتی ما بد و تندرو هستند و با فهمی مشترک از واژه تندرو، مذاکره که نه، گفتگو می کردند!

از یادگارهای سال 75 این است که اگر ترکیب «محمد جواد لاریجانی و نیک براون انگلیسی» را جستجو کنیم، کلی مطلب به دست خواهد آمد. خواننده گرامی خودش زحمت مطالعه را خواهد کشید!

اشکالی ندارد که با رویکرد محمد جواد ظریف مخالف باشیم. اما برای مخالفت خود لااقل از محمد جواد لاریجانی وام نگیریم.

آقای محمد جواد لاریجانی هم باشد، چه اشکالی دارد؟ بالاخره جنس رجال سیاسی ما جور خواهد بود. همه جور رجل سیاسی داشته باشیم. ایشان هم صحبت کنند اما لااقل در این مورد به خصوص، طعنه و کنایه نزنند.
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 شاخ نشینانی که بن می برند!

برخی تریبون داران سیاسی این روزها جز نقص و کاستی هیچ چیز دیگری نمی بینند، پشت ضعف ها سنگر می گیرند و از آن تیری می سازند و به سمت رقیب نشانه می گیرند. مهمتر از همه این است که برچسب مقصر به یکی بچسبد، این مهم تر از هر چیز دیگری است و در این مقطع زمانی فوری تر!

مسأله این نیست که ضعف ها دیده نشود، مسأله این است چرا «فقط» بر ضعف ها تأکید می شود؟ اصلا فرض کنیم که هیچ بخشی از دولت در هیچ زمینه ای، هیچ کار مثبتی در کارنامه خود ثبت نکرده است!! واقعاً آیا این تریبون داران، از «دیگر بخش های نظام»، از قوه قضائیه، از مجلس، از حوزه، دانشگاه، از مردم، نویسندگان، هنرمندان و ورزشکاران، کارآفرینان و کارگران و روستائیان و بازاریان و اهالی رسانه ها و سازمان های مردم نهاد... هیچ خدمت و اقدام خوبی سراغ ندارند که آن را برجسته کنند؟ آیا جامعه، یعنی فقط دولتی که آن را نمی پسندند؟ شاید هم جامعه را نمی بینند، با جامعه قهر هستند.

فهرست طولانی اقشار و زمینه های گوناگون را باید در نظر داشته باشیم تا غیر واقع بینانه بودن تاریک بینی برخی بهتر روشن شود. تریبون داران تاریک بین، با هر ادبیات و با هر لحنی سخن می گویند، بر سر شاخ می نشینند و بن می برند؛ امید را از بین می برند.

باید از محیطی که امیدوار نیست و دائما بر طبل نارضایتی کوبیده می شود،ترسید. چنین محیطی همسایه یأس است، چنین محیطی برای خیلی ها جایی برای دل دادن، برای ماندن نیست، بستر اعتراض است.

آنهایی که در این جامعه گسترده، فقط و فقط بر ضعف ها و نقص ها تاکید می کنند، با تنگ نظری و تاریک بینی و منفی بافی های خود، کمک کار کسانی هستند که دشمنی جمهوری اسلامی را در دل دارند.

فرض که دولت را قبول نداشته باشند،چرا ریشه امید را می خشکانند؟ جامعه فقط دولتی نیست که آن را نمی پسندند.

@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 پرسشهایی در حاشیه گلایه های سردار!

وجود اختلاف نظرها بین مسوولان امری طبیعی است، تاکنون بوده، بعد از این هم خواهد بود. پنهان هم نبوده، به مردم هم منتقل می شده است. اگر بروز و نمود برخی اختلاف نظرها در بعضی حوزه ها قابل هضم باشد، برجسته کردن اختلافات در موضوعات کلان امنیتی و نظامی محل تعجب و بلکه نشانه نگرانی است.

سخنان اخیر سردار امیر علی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در عصر روز پنجشنبه 19 اسفند در گردهمایی فرزندان شهدا، از همین سنخ است.

در بخشی از سخنرانی ایشان به نقل از خبرگزاری تسنیم آمده:
«آیا برای ایران و ایرانی تحقیرآمیز نیست که ایران با تمدن چند هزار ساله سرنوشت خود را به آمریکا با قدمت 250 سال گره بزند؟ امروز آمریکا و انگلیس و فرانسه در خلیج فارس رزمایش برقرار می‌کنند و رسانه‌ها آن را پوشش می‌دهند اما ما می‌ترسیم رزمایش‌های‌مان را رسانه‌ای کنیم و هیچ اعتراضی هم نمی‌کنیم.»

و اینکه «برای ما تردیدآمیز است که موشک ماهواره‌بر که دارای اهداف غیرنظامی است با تشر آمریکا به انبار برود! تا کی باید باج دهیم و کوتاه بیاییم. ما اگر راهبردمان را تغییر ندهیم و به دستورات برخی از خواص که به گل نشسته‌اند عمل کنیم روز به روز وضعیت‌مان خراب‌تر می‌شود.»

موضوع این یادداشت، رسانه ای کردن یا نکردن رزمایش ها نیست،همچنانکه عدم پرتاب موشک ماهواره بر نیز خارج از موضوع این یادداشت است.

سوال این است که چرا باید اختلاف نظرها در موضوعات نظامی و امنیتی در فضای عمومی جامعه منعکس شود؟ مگر غیر از این است که چنین تصمیماتی در عالی ترین نهادهای نظامی و امنیتی اتخاذ می گردد؟ آيا این رویکرد با انسجام نظام تصمیم گیری سازگار است؟ آیا اینگونه موضع گیری ها با اقتدار چنین نهادهایی همخوانی دارد؟ اگر یک فرد عادی و غیر نظامی اینگونه سخن بگوید می شود آن را به آزادی بیان نسبت داد، اما طرح این سنخ مطالب از سوی یک مقام بلند پایه نظامی در جمع عمومی را باید به عدم انسجام تفسیر کرد.

آیا با اینگونه موضع گیری ها، کارنامه قابل دفاع و قابل افتخار جمهوری اسلامی در تضمین استقلال را به زبان خودمان مخدوش نمی کنیم؟

آیا هر جا بنا بر مصلحت، اقدامی کردیم و نکردیم، باید نام «باج دهی» بر آن بگذاریم؟ و مگر غیر از این است که رعایت مصلحت هم یکی از واجبات اسلامی است؟ مگر غیر از این است که خود امام خمینی(ره)، قبل از دیگران، مفهوم مصلحت را وارد نظام تصمیم گیری کشور ساخته است؟

@babaee_ehsan
تولید داخلی، احتیاج دارد به مصرف داخلی.(91/7/20)
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 از منظر سرمایه گذار

می شود، قبل از برجام، دغدغه مند وضعیت اقتصادی و حل چالش فقر و بیکاری بود و موضع گیری در قبال برجام را با معیار بهبود اوضاع اقتصادی تنظیم کرد.

محور قرار دادن مسائل اقتصادی مورد تاکید مقام معظم رهبری نیز هست. بارها تاکید شد که میدان اصلی جنگ با دشمنان، عرصه اقتصادی است. بنا بر این منطقی است که در شرایط حاضر به بهبود وضع اقتصادی اولویت دهیم.

واضح است که بین حوزه های مختلف سیاسی و اقتصادی و فرهنگی نمی شود دیوار کشید. نحوه عملکرد ما در هر یک از این عرصه ها بر دیگری تاثیر میگذارد. اگر اولویت شرایط حاضر، بهبود و ثبات وضع اقتصادی است این اولویت بخشی، باید در سایر عرصه ها خود را نشان دهد.

اگر با توجه به «لوازم» بهبود وضع اقتصادی بخواهیم «نحوه مواجهه با برجام» را تحلیل کنیم، به نظر می رسد مخالفت ها نسبت به برجام، با اولویت بخشی به بهبود شاخص های اقتصادی ساز گار نیست.

وقتی مرتبا از تریبون های ذی نفوذ سیاسی، برجام اقدام نادرستی معرفی می شود، چه پیامی برای سرمایه گذاران، اشتغال آفرینان فرستاده می شود؟ این پیام که وضعیت، مبهم است؛ قابل پیش بینی نیست. با وجود مخالفت ها با برجام، این سوالِ منطقی مشترک بین سرمایه گذار ایرانی و خارجی،جواب امیدوار کننده ای نمی یابد که آیا ایران امروز آنقدر ثبات دارد که من سرمایه گذاری کنم؟ آیا سرمایه، حفظ می شود؟ آیا سودآوری خواهد داشت؟

گاهی هم باید از منظر سرمایه گذار و کارآفرین نگاه کرد.

@babaee_ehsan
امام خمینی:ما مکرر دیدیم زنان بزرگواری زینب گونه(علیها سلام الله)فریاد می زنند که فرزندان خود را از دست داده و در راه خدای تعالی و اسلام عزیز از همه چیز خود گذشته و مفتخرند به این امر.
@babaee_ehsan
✳️ آسیب شناسی دو جریان سیاسی (15)

🔴 ب) جریان اصلاحات

🔷 غفلت از شعائر انقلابی

جریان اصلاحات یک طیف گسترده است. بی توجهی نسبت به نمادهای انقلابی هر چند لزوما وصف افراد نباشد اما می توان از آن به عنوان یکی از ویژگی کلی این جریان محسوب نمود.

شعائر انقلابی مهم است. هر چند اصل، نیست اما ماندگاری محتوای اصلی انقلاب، بدون اهتمام به شعائر و نمادها ممکن نیست. این هم که گاهی شعائر و مناسک از محتوا خالی می شوند و یا حجابی می شوند برای ندیدن جوهره و محتوای اصلی، هر چند درست است اما کم توجهی به شعائر و نمادها را موجه نمی سازد.

این فرض هم قابل تامل است که حتی در تعظیم شعائر نیز گاه شاهد انحصار طلبی جریان رقیب هستیم، اما باز هم حتی در این شرایط، راهکارهایی را می توان برشمرد که به وسیله آن ارتباط و تعلق خود را با نمادهای هویتی انقلاب اسلامی حفظ نمود و آن را اعلام نمود.

بی اعتنایی به شعائر و نمادهای انقلابی _ و گاهی ایجاد محدودیت برای جریان اصلاحات_ این پیامد بد و خطرناک را نیز به دنبال دارد که ارتباط بدنه اجتماعی این جریان با هویت انقلاب اسلامی را ضعیف می کند و بلکه به تدریج از بین می برد.

به علاوه با توجه به زمینه های فرهنگی جامعه ایرانی، غفلت از پاسداشت شعائر، این جریان را با مشکل برقراری ارتباط با بخش وسیعی از مردم مواجه می سازد.

این نکته را نیز باید اضافه کرد نمی توان انکار کرد که در برخی افراد و به ویژه در برخی مقاطع، عدم اهتمام به شعائر و نمادهای انقلاب اسلامی را نمی توان به حساب ایجاد محدودیتها و یا غفلت نهاد...واقعا برخی از افراد متعلق به این جریان تعلقات خود را قطع کرده اند و کناره گیری از نمادها در واقع از تغییر مسیر آنان حکایت می کند.
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 «جمنا» و «جامعه»

کارنامه دولت یازدهم پیش روی ماست. جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی، «جمنا» هم به دنبال اجماع بین اصولگرایان است و طبیعتا به دنبال پیروز در انتخابات.

به نظر می رسد «جمنا» یک مشکل عمده دارد و آن اینکه فقط با خودشان و بین خودشان گفتگو می کنند. اگر غیر از این بود به مساله ها و دغدغه های جمیع جامعه توجه می کردند.

در بین سخنرانی ها و اعلام مواضع «جمنا» هیچ خبری از چالش های مورد توجه بخش عمده ای از جامعه نیست. مقوله هایی مانند آزادی، هنر، آسیب های اجتماعی_اعتیاد و طلاق و حاشیه نشینی_ فضای مجازی، مشکلات زیست محیطی،کلا از دایره علاقه مندی های حاضران در «جمنا» خارج است.

در مورد مشکلات اقتصادی و سیاست خارجی هم، حتی تصویر جامعی از وضعیتی که در آن به سر می بریم ارائه نمی شود، چه رسد به راه حل.

گویا تنها مشکل، یافتن کاندیدای واحد برای اصولگرایان است، در حالی که این تنها آغاز راه است حتی اگر پیروز انتخابات باشند.
خدا کند که اگر «جمنا» پیروز شود، آنقدر جامع نگر باشند که پیروزی «جمنا»، پیروزی جامعه هم باشد.

امید که هر چه زودتر از گفتگوهای داخلی فارغ شوند تا سریع تر نوبت به جامعه برسد.
@babaee_ehsan
👌معرفی چند کانال مناسب🇮🇷:
🥇🥈🥉

1. روزنه (دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر)
@rozaneebefarda

2. تکلیف و نتیجه (تحلیل گفتمان انقلاب اسلامی در انتخابات 96)
@taklif_natige

3. خودجوش (یادداشت هایی برای مسائل انقلاب)
@khodjoosh

4. دولت دین (نهاد دین در جامعه و اسلام)
@dolatedin

5. فاروس (یادداشتهایی از جامعه و فرهنگ روسیه)
@peymanfarus

6.مستشار (انقلاب پایان ندارد)
@fartoot1

7.بحوث (حوزه علمیه کوچک)
@salmanraoofi

8. مرادی (یادداشتهای یک طلبه)
@hasanemoradi

9. مسطر (انقلاب و جامعه)
@babaee_ehsan

10. سرائر (نقدها و چالشهای حوزه و روحانیت)
@saraeer

11. پیرو (تحلیلی و خبری)
@Peirov_ir

12. غریب رضا
@gharibreza1
با جامعه كندرو يا تندرو يا چپ رو يا راست ‏رو، آنقدر بايد پيكار كرد كه تعادل خود را باز يابد. (مجموعه آثار،ج3،ص164)
@babaee_ehsan
🔴 دوای یک زمان، بلای زمان دیگر

🔷 استاد شهید مرتضی مطهری:

اجتماع بشرى گاه آنچنان جامد و ساكن و اسير عادات دست و پاگير مى‏ شود كه نيازمند به نيرويى است كه زنجيرها را از او برگيرد و او را به حركت آورد، و گاه آنچنان هوس نوخواهى پيدا مى ‏كند كه سنن و نواميس خلقت را فراموش مى‏ كند، گاه غرق در غرور و تكبر و خودخواهى مى‏ شود و نيرويى ضرورت پيدا مى‏ كند كه او را در جهت زهد و رياضت و ترك خودبينى و رعايت‏ حدود خود و حقوق ديگران براند، و گاه آنچنان به سستى و لا قيدى و ستمكشى خو مى ‏كند كه جز با بيدار كردن «منش‏» و شخصيت و احساس احقاق حقوق، چاره نمى ‏توان كرد.بديهى است كه تندروى يا كندروى يا انحراف به راست ‏يا چپ، هر كدام برنامه مخصوص به خود دارد.براى جامعه منحرف به راست، نيروى اصلاح كننده بايد متمايل به چپ باشد و بر عكس.

اين است كه دواى يك زمان و يك دوره و يك قوم، براى زمان ديگر و قوم ديگر، درد و بلاى مزمن است، و اين است راز اينكه رسالتها مختلف و احيانا به صورت ظاهر، متضاد جلوه مى ‏كند: يكى پيامبر جنگ مى‏ شود و ديگرى پيامبر صلح، يكى پيامبر محبت مى ‏شود و ديگرى پيامبر خشونت و صلابت، يكى پيامبر انقلابى و ديگرى پيامبر محافظه كار، يكى پيامبر گريان و ديگرى پيامبر خندان.راز موقت بودن تعليمات اين گونه پيامبران[تبلیغی] همين است.بديهى است كه با همه تضادى كه ميان اين گونه رسالت ها از نظر روش هست، از نظر هدف تضاد و اختلافى نيست، هدف يكى است: بازگشت به تعادل و افتادن در جاده اصلى.

قرآن كريم ضمن قصص پيامبران كاملا نشان مى‏ دهد كه هر كدام از آنها ضمن تعليمات مشترك مربوط به مبدا و معاد، بر روى يك نكته بالخصوص تكيه و اصرار داشته و مامور اجراى برنامه خاصی بوده اند...

خطرى كه غالبا مصلحان اجتماعى به وجود مى ‏آورند از همين ناحيه است كه در يك اجتماع تندرو يا كندرو يا متمايل به راست‏ يا به چپ ظهور مى‏ كنند و به پيكار مقدسى دست مى‏ زنند، اما فراموش مى‏ كنند يك برنامه معين فقط براى مدت محدودى قابل اجراست و با جامعه كندرو يا تندرو يا چپ رو يا راست‏رو آنقدر بايد پيكار كرد كه تعادل خود را باز يابد، و بيش از آن، خود مستلزم سقوط و انحراف جامعه از سوى ديگر است.
(مجموعه آثار،ج3،ص163-164)
@babaee_ehsan
✳️ آسیب شناسی دو جریان سیاسی (16)

🔴 ب. جریان اصلاحات

🔷 اهتمام کمرنگ به آرمانهای بین المللی انقلاب اسلامی

مواجهه از سر «نؤمن ببعض و نکفر ببعض»، از ویژگی های هر دو جریان سیاسی است و در مورد جریان اصلاحات، صرفنظر از برخی موارد فردی، غفلت از آرمانهای بین المللی انقلاب اسلامی یکی از ویژگی های جریان اصلاحات است.

این در حالی است که در دهه شصت، شخصیت هایی که امروز آنها را ذیل جریان اصلاحات می شناسیم، پرچم دار استکبار ستیزی بودند. با گذشت زمان، آنها از گذشته خود فاصله گرفتند. اگر هم بر اعتقاد خود باقی باشند، دیگر پرچمدار نیستند،در این عرصه «فعال» نیستند.

جریان اصلاحات دیر زمانی است که عمده توجه خود را به بایسته های سیاست داخلی معطوف کرده و از بایسته های سیاست خارجی، تنها به تنش زدایی و تسهیل برقراری روابط اکتفا کرده است و در پیگیری ارزش های فراملی انقلاب اسلامی، حداکثر در قامت یک تماشاگر حامی، ظاهر شده است.

تاثیرات سیاست خارجی بر وضعیت داخلی، به ویژه بر وضع اقتصادی غیر قابل انکار است. اما ما در انقلاب اسلامی با معادله ای یک مجهولی مواجه نبودیم که با ساده سازی، همه مساله ها را ذیل اقتصاد تعریف کنیم.

رویکرد جریان اصلاحات،از کاستی های نظری و نرم افزاری نیز حکایت می کند. یافتن نقطه تعادل بین آرمانهای خارجی انقلاب و تعهدات داخلی نظام، نیازمند بهره گیری از «تجربیات» چند دهه پس از انقلاب و نظریه پردازی بود که جریان اصلاحات حضور فعالی در این عرصه نداشت.

جریان اصلاحات، حتی نتوانست یا نخواست تفکیک بین دولت و فعالیت های مردمی و عمومی و غیر رسمی را در پیگیری اهداف بین المللی دنبال نماید و از عرصه عمومی کمک بگیرد.

البته یک نکته قابل تامل _بی آنکه سهم انتخاب جریان اصلاحات را کم کند_ را نیز نباید نادیده گرفت، این نکته که گاه عناصر و بخش هایی از جناح رقیب، حتی در «انقلابی بودن» هم انحصار طلبی پیشه کردند و می کنند!

@babaee_ehsan
🔴 فقه در خدمت نظام سرمایه داری

✳️ حجت الاسلام و المسلمین خسروپناه، در یادداشتی به موضوع لوازم نوسازی و بازسازی علوم انسانی پرداخته است. در ضمن این یادداشت به نکته ای مهم اشاره شده است:

در بحث‌های فقهی، نباید فقه را در خدمت نظام سرمایه‌داری قرار دهیم. درحالی‌که الان فقه ما در خدمت نظام سرمایه‌داری است؛ زیرا برای بانک که یک نظام به معنای آبجکتیو و متأثر از یک نظام به معنای سابجکتیو است، احکام حلیت و حرمت صادر می‌کند، ولی عملاً نودوپنج درصد سود بانک و بیمه و بورس به پنج درصد جامعه تعلق دارد، نه کل جامعه.

حتی اگر مسائل بانک را با مضاربه و مشارکت و بقیه عقود هم درست کنیم، این مشکل حل نخواهد شد و نظام بانکی، هدف خود را دنبال می‌کند.
🔶 خبرگزاری رسا

@babaee_ehsan
این نوشته[رنجنامه] بر آن است تا نشان دهد برای عدم تحقق آنچه که شد چه زحماتی کشیده شده است و ریشه آنچه نمی بایست می شد چیست؟
@babaee_ehsan
🔴 یادی از «رنجنامه» حاج سید احمد خمینی

🔷 نهم اردیبهشت 1368مرحوم حجت الاسلام حاج سید احمد خمینی نامه ای مفصل خطاب به آیت الله منتظری نوشتند که با عنوان «رنجنامه» منتشر گردید. در ادامه چند جمله ای از مقدمه و ابتدای این نامه خواهد آمد تا دعوتی باشد از خوانندگان که اصل رنجنامه را مطالعه نمایند.

از آنجا که در متن وقایع انقلاب خصوصاً در جزء جزء ماجرای حضرتعالی و برخورد گرم و صمیمانه حضرت امام با شما و تلاش معظم‌له برای نجاتتان از چنگال توطئه‌گران و نفوذی‌ها بودم، فکر کردم اگر حقایق را بازگو نکنم به اسلام و انقلاب و امام و مردم خیانت کرده‌ام.

چه بسا نسل معاصر و آیندگان براساس ناآگاهی تصور کنند که جنابعالی را یک‌شبه و بدون مقدمه کنار گذاشته‌اند در حالیکه به هیچ‌وجه این‌گونه نبوده است.

ذکر این نکته در بیان تلخی حادثه کافی است که حضرت امام روحی فداه پس از کنار گذاشتن شما ظرف چند ساعت چندین بار گریستند و بارها فرمودند که لحظه‌ای از آقای منتظری غافل نیستم ولی چه کنم که مصلحت نظام ایجاب می‌کرد که ایشان کنار بروند...

در خاتمه من تأکید می‌کنم که هرگز منظورم از این نامه این نیست که خدای ناکرده بگویم جنابعالی تفکر و خط منافقین و لیبرال‌ها را پذیرفته‌اید بلکه غرضم این است که ثابت شود جریان توطئه‌گر طیف مهدی هاشمی با القائات خود، شما را وادار به مواضعی کرده‌اند که بعضی از گفته‌های شما چیزی جز خواست دشمنان قسم خورده انقلاب و اسلام نبود.

تذکر این نکته بجاست که نامه‌های شما به حضرت امام حاوی مسائل بسیار مفیدی هم هست که از روی درد و رنج و دفاع از انقلاب و اسلام نگاشته شده است این بعد قضیه هرگز نادیده گرفته نشده و نمی‌شود، ولی این نوشته بر آن نیست که خدمات حضرتتان را ترسیم کند که خدمات شما خود کتاب مفصلی خواهد شد و هیچ کس زحمات و فداکاریهای‌تان را فراموش نمی‌کند و رهبر انقلاب و همه دوستداران انقلاب از این موضوع در شگفتند که چرا شما یک مرتبه از آن مواضع به این موضع‌گیری‌ها رسیدید.

این نوشته بر آن است تا نشان دهد برای عدم تحقق آنچه که شد چه زحماتی کشیده شده است و ریشه آنچه نمی‌بایست می‌شد، چیست.

مدت مدیدی بود تصمیم داشتم مسائلی را خدمتتان عرض کنم نه وقتم اجازه می‌داد و نه حال و ذهنیت جنابعالی را مساعد برای تحلیل واقعیات می‌دانستم. ولی واقعیات تلخ‌تر از زهری که اتفاق افتاد، زمینه را فراهم ساخت و من نیز احساس تکلیف بیشتر می‌‌کنم و با اجازه شما بدون مقدمه و تعارفات معموله به سراغ اصل مطلب می‌روم که مقصر در این واقعه کیست؟

شما راجع به هر کسی که بگویید با شما میانه‌ای نداشته است، درباره من چنین چیزی نمی‌توانید بگویید چرا که از وقتی که خودم را شناختم، مرید و مروج شما بودم، اگر شما همیشه امام را ترویج می‌کردید، من هم همیشه بعد از امام شما را ترویج می‌نمودم اگر ترویج شما از امام به عنوان یک مجتهد مسلم پرفایده بود، ترویج من هم به عنوان فرزند امام از شما مؤثر بود.


در سال 58 من قائم مقامی رهبری شما را به خیال این که رضای خدای در آن است عنوان نمودم.

باور نمی‌کردم روزی بیاید که ناچار باشم نامه‌ای تلخ برایتان بنویسم ولی از آنجایی که هنوز مانند سال 58 بر عقیده خود پابرجایم که امام مظلوم است، لازم دیدم با چند جمله‌ای در مورد شما و مواضع شما، جنابعالی را خسته کنم.

امروز که این نامه را برای شما می‌نویسم قلبم آرام و مطمئن است که وظیفه دوستی و ارادت و صداقت را تا آنجا که در توان داشته‌ام انجام داده‌ام. و از آنجا که هر روز احتمال می‌دادم بواسطه برخوردها و مواضع شما این حادثه اتفاق بیافتد، صریحاً و بدفعات به آقای هادی هاشمی داماد حضرتعالی گفتم که اگر قضایا به همین شکل ادامه پیدا کند، علی الظاهر امام تحمل نخواهند کرد و مصلحت نظام را بر همه چیز و همه کس مقدم می‌دارند....

@babaee_ehsan
گاهی هواها و خواسته های نفسانی به اسم وظیفه شرعی، انسان را به کارهایی وامی دارد. این وظیفه شرعی نیست که کسی نسبت به مسلمانی اهانت کند؛از برادر دینی بدگویی نماید.( جهاد اکبر،ص19)
@babaee_ehsan
🔴 تکالیف شیطانی

امام خمینی(ره): لازم است آگاه و هوشیار باشید. خود را بازی ندهید که تکلیف شرعی من چنین اقتضا می کند، وظیفه شرعی من چنین و چنان است. گاهی شیطان برای انسان تکالیف و وظایفی تعیین می نماید؛ گاهی هواها و خواسته های نفسانی به اسم وظیفه شرعی، انسان را به کارهایی وامی دارد.

این وظیفه شرعی نیست که کسی نسبت به مسلمانی اهانت کند؛از برادر دینی بدگویی نماید. این حب دنیا و حب نفس است؛ این تلقینات شیطان است که انسان را به روز سیاه می نشاند؛ این تخاصم، تخاصم اهل نار است.
🔶 (جهاد اکبر یا مبارزه با نفس،ص18–19)
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷سرمایه های ما برای حفظ نظام

جمله ای از امام معروف است که «حفظ نظام از اوجب واجبات است.» باید به متن مراجعه کرد تا دید منظور امام، نظام سیاسی بود یا مقوله ای عام تر یعنی نظام اجتماعی؟ در هر صورت، هر دو معنا در فقه شیعه سابقه دارد.

در مورد اینکه چه عواملی نظام را تهدید می کند می شود فهرستی طولانی را مطرح کرد. از توطئه های خارجی که بگذریم، در بین تهدیدهای های داخلی، می شود از فقر و از فساد، از اتلاف منابع، از اسراف و از ناکارآمدی دستگاه عریض و طویل اداری یاد کرد. از آمار آسیب های اجتماعی و جرائم و افزایش تعداد طلاق و کاهش شمار ازدواج، از کاهش سن اعتیاد و افزایش شمار معتادان و موارد اینگونه ای می توان یاد کرد.

یکی از تهدیدها، تفرقه است که شاید این تعبیر، وضعیت امروز جامعه ما را به خوبی نشان ندهد. تفرقه بیشتر نزاع های سیاسی را به ذهن متبادر می کند؛ در حالیکه وضعیت فرهنگی و اقتصادی پر چالش تر است. شاید تعبیر «فاصله» یا «شکاف» بهتر باشد و برخی حتی این تعبیر را هم ناکافی می دانند و به ویژه ناظر به عرصه فرهنگ، از واژه «گسل» استفاده می کنند.

در وضعیتی که شاهد گسل فرهنگی هستیم، در گستره جمعیتی وسیع، افراد، هم افق نیستند، مساله هایشان با هم فرق می کند و نیز راه حل ها. در این جامعه، تصویر افراد از جامعه بایسته متفاوت است، آرزوها و آرمانهای افراد از هم جداست، مبناهای مشترک،کمتر دارند. کمتر می توانند با هم حرف بزنند، گفتگو کنند. گروههای مرجع، متفاوت خواهد بود، نمادهای مورد احترامشان لزوماً همسان و هم جهت نیست.

در چنین جامعه ای موضوع برای نارضایتی و نزاع کم نیست. گروهی هنجارشکنی ها را زیاد می بینند و گروهی نیز در همان زمینه، قوانین را تحمیلی می دانند. این وضعیت، مستعد ناامنی است، مستعد واگرایی مستمر. این وضعیت، با ارزش اسلامی وحدت جامعه اسلامی سنخیتی ندارد.

در چنین جامعه ای ترمیم گسل ها یک ضرورت و تشدید فاصله ها، یک ضد ارزش و مقوله هایی که از این قابلیت برخوردارند که شکاف ها را کم کند یک سرمایه محسوب می شوند. باید به مقوله هایی مانند اخلاق، قانون، گفتگو، رفق و مدارا، عقلانیت و دین - البته اگر در آن «عدالت» و «وحدت» نیز دیده شود!- اینگونه نگاه کرد.

دغدغه حفظ نظام به ما می گوید کجا باید سرمایه گذاری کنیم و چه تهدیدهایی را باید برداریم؟

@babaee_ehsan