مسطر، انقلاب و جامعه
271 subscribers
291 photos
90 videos
3 files
349 links
تماس با ادمین:
@mastar1357
Download Telegram
حکومت حق، حکومت ملکه حریت و عدالت است که اولیای خدا مظاهر کامل این ملکات اند... حال که آن حکومت حق مطلق نیست، تا ممکن است باید دست بندگان شهوات را از عرض، مال و نوامیس مردم کوتاه نمود.
@babaee_ehsan
🔴 برشی از یک کتاب

🔷 عوامل ماندگاری استبداد


✳️ 13اسفند 1289 شمسی سالروز تولد مبارز نستوه آیت الله سید محمود علایی طالقانی است.
از جمله کارهای در خور توجه آیت الله طالقانی، تجدید انتشار کتاب «تنبیه الامة و تنزیه الملة» علامه میرزا محمد حسین نائینی،از مهمترین مکتوبات مقارن با قیام مشروطه است. طالقانی بر این اثر (1334)پی نوشت هایی افزوده است.
آنچه در ادامه خواهد آمد خلاصه ای از بخش خاتمه کتاب نائینی است که طالقانی آن را بازنویسی کرده است.


قوه نگهدار استبداد هفت چیز است:
1. جهل ملت به وظایف و حقوق عمومی: ...دزدان و درندگان اعراض و نوامیس عمومی و راهزنان دین و شرافت در زیر پرده تاریک جهل عمومی، در دل ها هراس ایجاد می کنند و با اشتباه کاری و دین سازی برای مردم، به راهزنی و غارتگری می پردازند.

2. از قوای پاسدار استبداد، شعبه استبداد دینی است، کار این شعبه این است که مطالب و سخنانی از دین یاد گرفته و ظاهر خود را آن طور که جالب عوام ساده باشد می آرایند و مردمی را که از اصول و مبانی دین بی خبرند و به اساس دعوت پیمبران گرام آشنایی ندارند، می فریبند و مطیع خود می سازند و با این روش فریبنده به نام غمخواری دین و نگهداری آیین، ظل الشیطان را بر سر عموم می گسترانند... این دسته چون با عواطف پاک مردم سر و کار دارند و در پشت سنگر محکم دین نشسته اند، خطرشان بیشتر و دفع شان دشوار تر است...

3. نفوذ دادن پرستش شاه است...آنگاه که عنوان پرستش در اجتماع وسیله امتیاز و رسیدن به مقامات گردید، مردمان پست و بت تراشی که در فن تملق و تظاهر به اطاعت و عبودیت ماهر تر از دیگران باشند، بیشتر توانند به مقامات برسند... در چنین اجتماع منحطی چه بسا علم و فضیلت موجب عقب ماندگی و محرومیت است...کار به آنجا می رسد که طرفداران دین هم با توجه و بدون توجه به دستگاه بت تراشی کمک می نمایند...
این بت تراشان میان زمامدار و ملت فاصله ایجاد می کنند و سیاه را سفید و سفید را سیاه می نمایانند ، به طوری که تفاهم میان ملت و زمامدار قطع می شود، اگر مردم از گرسنگی فریاد کشند اینها می گویند جمعیت اخلال گرند، اگر از ظلم بنالند، می نمایند که می خواهند احساسات را بر علیه سلطان و دین تحریک کنند، در نتیجه شیرازه روابط و حسن تفاهم را از هم می پاشند و همه را به سراشیب فنا می کشانند.

4.از قوایی که نگهدار استبداد است اختلافات دینی، سیاسی و طبقاتی است که ایادی استبداد بدین وسیله مردم را از هم جدا و نیروهای ملت و اجتماعی را مصرف یکدیگر می سازد و به این وسیله سلطه قاهرانه خود را نگه می دارد...

5.قوه قهر و ایجاد وحشت و زجر است که از قدیم خودسران خونخوار نسبت به بزرگان و احرار، اعمال می نمودند...

6.از نگاهبانان استبداد فردی، استبداد طبقاتی است: آن دسته از سرمایه داران، ملاکین و اشرافی که خوی طبقاتی طبیعت ثانوی در مزاج روحشان شده است و ستمگری و استثمار دیگران را حق ارثی و طبیعی خود می پندارند، با تمام قوایی که در دست دارند، مستبد را پرورش می دهند...اینها شاخه ها و فروع استبدادند _ گر چه از جهت دیگر ریشه های محکم استبدادند_ تا آنجا با افکار و آرای توده های مردم همراه و همکارند که منافع و نفوذ خود را نگه دارند، آنگاه که خطری برای زندگی اشرافی و چپاول گری خود احساس نمودند، صلاح دیگران و آیندگان کشور و شرافت و عزت را زیر پا می گذارند...

7. از اسباب و قوای بقای استبداد، به دست گرفتن و غصب نمودن سر رشته اموال عمومی و نیروی سپاهی است؛ به وسیله انتخاب فرماندهان از مردمان پست بی شرافت و طرفدار منافع بیگانگان، قوای سپاه و اموال را برای زبونی ملت و غارت مردم مصرف می نمایند و سران ایلات و عشایر را برای سرکوبی ملت مجهز می سازند.

@babaee_ehsan
🔴یادداشت

🔷 نماینده دولت یا نماینده مردم!


وزیر بهداشت حرفهای نابجایی زد که در فضای مجازی منتشر شد. هر چند با عذرخواهی ظاهر ماجرا ختم شد اما در همان حرف های نابجا، نکته ای و پرسشی هم بود که از کنار آن به سادگی نباید عبور کرد. آنجا که وزیر به فرماندار گفت:«تو نماینده دولتی نه مردم»!!

از زندگی روزمره، از رفتار مسوولین در دوره های مختلف،امروز و دیروز، از رفتار صدا و سیما، از محتوای تریبون های رسمی، از عملکرد دستگاه ها، از میزان پاسخگویی ها و نقد پذیری ها، می شود فهمید این دوگانه نماینده دولت و نماینده مردم، فقط مشکل برداشت و ذهنیت وزیر بهداشت نیست. مشکل امروز هم نیست. این دو گانه در ذهن خیلی از افراد وجود دارد، این فکر که می شود کسی نماینده دولت باشد، اما نماینده مردم نباشد!

همین دوگانگی ریشه خیلی از مشکلات را نشان می دهد. در فاصله دولت و مردم است که مشکلات دولت از مشکلات مردم متفاوت می شود. مشکلات مردم شنیده نمی شود، به مشکلات مردم بی اعتنایی می شود. دولت هم که می گوییم، البته مقصود فقط قوه مجریه نیست.

نماینده دولت که خود را نماینده مردم نداند، پاسخگو نیست. ریاستش، امانت نیست. هیچوقت بدهکار نیست.

فاصله دولت و مردم را باید کم کرد،قبل از «عمل» در «نظر» باید این فاصله را کم کرد.

@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 در حاشیه توصیه حجت الاسلام پناهیان برای کنترل مدیران

به نقل از کانال باشگاه خبرنگاران جوان
https://telegram.me/joinchat/BHmI7zvEln-K4GkL9GWoGQ
حجت الاسلام پناهیان در برنامه «جهان آرا» در شبکه افق مطالب دلچسبی مطرح کردند که لوازم اندیشی پیرامون آن راهگشا خواهد بود.

از جمله نکاتی که مطرح شد این بود که«جامعه باید مدیران منتخب خود را کنترل و در آینده آرای خود را اصلاح کند.»

چند سوالی ذیل فرمایش ایشان قابل طرح است که بدون پاسخگویی، جمله ایشان در کلیت خود باقی و بی فایده می ماند.

حتما تعمدی وجود داشته که کنترل را به «مدیران منتخب» مختص دانسته اند.مگر غیر از این است که همه مدیران در جمهوری اسلامی منتخب مردم هستند؟ در اینصورت وصف «منتخب» به چه معناست؟ آیا اصرار بر تفکیک بین مدیران منتخب و غیر منتخب، ایده حاکمیت دو گانه را یادآوری نمی کند؟

و با فرض اینکه وصف غیر«منتخب» مصداق داشته باشد،چرا باید از دائره نظارت و کنترل خارج باشند؟آیا تاثیر گذاری آنها کمتر است؟

آیا همه مردم می توانند دست اندرکار کنترل مسوولان باشند یا فقط برخی از مردم؟

در شرایط فعلی، مشکل اصلی کجاست؟ عدم حضور مردم در عرصه مطالبه نظارت و کنترل است یا نظارت گریزی مدیران یا عدم وجود ساز و کارهای نظارتی؟

آیا در شرایط فعلی، ساز و کار نظارت بر مسوولان و کنترل مدیران وجود دارد؟

ایشان به اصلاح آرا اشاره کردند. آیا ساز و کار اعمال نظارت را فقط به انتخابات منحصر می دانند؟

به عنوان مثال چه ساز و کار نظارتی برون قوه ای برای نظارت بر قوه قضاییه پیش بینی شده است؟ [البته شاید ایشان مدیران قوه قضاییه را جزء مدیران منتخب نمی دانند]

شاخص های نظارت و کنترل کدام است؟ یعنی با کدام معیار باید کنترل و نظارت صورت بگیرد؟

@babaee_ehsan
✳️ آسیب شناسی دو جریان سیاسی (13)

🔴 ب) جریان اصلاحات

🔷 تشتت در مرجع فکری

جزء مهمترین سرفصل ها در شناخت آسیب های جریان اصلاحات، تشتت در منابع و مراجع فکری این جریان است.

این فقط به دلیل احترام نهادن نیست که اصلاح طلبان همزمان سعی دارند تعلق خاطر خود را به شهید مطهری و شهید بهشتی و شریعتی و طالقانی و بازرگان تا مصدق را نشان دهند و در کنار همه اینها هویت خود را با امام گره می زنند. اگر این سرِ دست گرفتن ها به خاطر بزرگداشت نام و یاد اینان بود باید از بلند کردن نام این شخصیتها به عنوان یک حسن و یک فضیلت یاد کرد؛ اما فقط این نیست، غیر از این، تشتت نیز هست، سرگردانی و بلاتکلیفی هم هست.

فاصله ها بین این شخصیتها کم نیست. در طیف اصلاح طلبان، این شخصیت ها فراتر از نمادها، الگوهای فکری و رفتاری هم هستند.

اینجاست که پای مواجهه های از سر «نؤمن ببعض و نکفر ببعض» باز می شود.

همه این شخصیتها هستند اما هر کدامشان ناقص، هرکدامشان ناتمام.

اینجاست که مواجهه های ابزاری هم امکان وقوع دارد. چهره هایی جذاب برای جذب نسل جدید، برای کسب اعتبار و آبرو، و نه لزوما برای دریافت الگوی فکری. این استکه همه این شخصیتها باید در سطح باقی بمانند.

مواجهه ابزاری، چهره دیگری هم دارد و آن اینکه اصل، چیز دیگری است، از این شخصیتها همانقدر باید استفاده شود که به کار بیایند. به کار دموکراسی خواهی، به کار حفظ وضع موجود، به کار محکوم کردن جریان مقابل، به کار توجیه ضرورت یک تغییر.

مشکل اینجاست این تشتت تا پیشنهاد نسخه های عمل، تا عرصه اقدام و عمل، امتداد پیدا می کند.

و این که این تشتت مبنای تربیت فکری و رفتاری بدنه اجتماعی هم می شود.

توضیح این تشتت بر این مبنا هم قابل قبول نیست که گفته شود «ما دچار شخصیت گرایی نیستیم، در شخصیتها متوقف نمی مانیم، اجتهاد می کنیم، ترکیب می کنیم.» اجتهاد و پرهیز از شخصیتگرایی خوب است، مشروط بر اینکه برای این اجتهاد، اصولی وجود داشته باشد، ضابطه مند باشد.

اگر اینگونه باشد، نوبت به این پرسش مهم می رسد که منبع این اصول و ضابطه ها کجاست ؟!

@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 ته مانده مبارزه با فساد

زمانی مطالبه مبارزه با فساد جدّی بود. جدّی هم اگر نبود، لااقل حرفش بود. سر و صدای مبارزه با فساد، زیاد بود.

زمان که گذشت، پرونده ها زیاد شد،محاکمه هایی هم انجام شد، بعضی با تاخیر، بعضی با عجله، بعضی هم تا الان بی نتیجه.

همین قدر محاکمه هم، واقعا از جنس مبارزه نیست. مبارزه با فساد باید در گلوگاه ها اتفاق می افتاد. محاکمه، مربوط به بعد از فساد است، وقتی کار از کار گذشته، پایان خط.

وقتی گلوگاه های فساد بسته نشد،همیشه این احتمال گزنده هست که نکند یک بابک زنجانی دیگر، یک امیر منصور آریای دیگر هم باشد که گرفتار نشده است.

از سالها قبل سر و صدای مبارزه با فساد دیگر بلند نیست. «سالها قبل» یعنی از همان زمان که تحریم ها شدت گرفت. کمرنگ کردن مطالبه مبارزه با فساد کاملا آگاهانه بوده است. شاید چاره ای نبود!

از کنار تعبیر «دور زدن تحریم ها» نباید با سادگی عبور کرد. اگر بدانیم بابک زنجانی و «امثال» بابک زنجانی در کار دور زدن تحریم ها بودند، «بخشی» از چرایی کمرنگ شدن مطالبه مبارزه با فساد روشن می شود.

ظاهرا نمی شود هم از فساد نالید و هم از برجام. بی دلیل نیست از همه ماجرای فساد، این روزها، فقط حقوق های نجومی مانده است!

@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

اتاق های شیشه ای


هر چه به انتخابات،نزدیک می شویم، حرف های خوب بیشتر میخوانیم و میشنویم. شاید طبیعت انتخابات است. چرخش قدرت هم البته بی تاثیر نیست.

آقای دکتر علیرضا زاکانی در سخنرانی اخیر خود مطرح کردند:

« ما هنوز به آن آزادی شعار “استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی” نرسیده ایم. بالاترین آزادی، آزادی حق نظارت مردم بر مسوولان است.»

و اینکه «باید جعبه سیاه تصمیم گیری های اجرایی کشور به اتاق شیشه ای تبدیل شود.»

اتفاق های خوبی رقم خواهد خورد اگر این دغدغه ها به سر انجام برسد.

اگر اتاق های شیشه ای باشد،یعنی اگر شفافیت باشد، دیگر نیاز نیست فردی مثل یاشار سلطانی به خاطر شفاف سازی در مورد تخفیف های نجومی دربند شود.

اگر در سالهای قبل،جعبه های سیاه تصمیم گیری برچیده می شد، عده ای نامرد برای خود حقوق های نجومی تصویب نمی کردند.

اگر دغدغه آقای زاکانی محقق شود، دیگر پشت درهای بسته، تفاهم نامه دو جانبه برای اختصاص بودجه های عمومی به یک نشریه و موسسه خاص به امضا نمی رسد! این پنجره بی تبعیض به روی همه باز خواهد شد.

@babaee_ehsan
🔷 توصیه امام به صدا و سیما

✳️سید علی اکبر محتشمی پور:

«امام همیشه سعی می کردند که در جریان اخبار به طور مستقیم قرار بگیرند»،

«در سال ۱۳۵۹ یک روز مرحوم حاج احمد آقا با من تماس گرفتند که امام با شما کار دارد و فورا بیایید. من سوار ماشین شده و به طرف محل اقامت امام حرکت کردم که در راه شنیدم در اولین خبر ساعت ۱۰ صبح رادیو اعلام شد سید علی اکبر محتشمی به عنوان نماینده امام و مدیر رادیو منصوب شد.»

«آن موقع رییس رادیو و تلوزیون از سوی بنی صدر منصوب شده بود و امام تاکید کرده بودند که در برنامه‌ها توهینی به مسئولان کشورها نشود اما گویا خود ایشان مطلبی را در توهین به ضیاءالحق رییس جمهور وقت پاکستان شنیده بودند که چون قبلا تذکر داده بودند، مدیر جدیدی که بنده بودم را تعیین کردند.»

«حضرت امام همان روز که من خدمتشان رسیدم یک سری توصیه‌هایی به من فرمودند، از جمله این که رادیو باید واقعا صدای جمهوری اسلامی باشد، نباید از آن دروغ و تهمت و اهانت شنیده شود و برنامه‌ها هم باید در چارچوب اسلام باشد و کار حرامی صورت نگیرد.»

🔶 (شفقنا)
@babaee_ehsan
✳️ آسیب شناسی دو جریان سیاسی(14)

🔴 ب) جریان اصلاحات

🔷 رویکردهای واگرایانه


به دنبال تشتت در منابع و مراجع فکری، طبیعی است که طیف هواداران جریان جریان اصلاحات نیز گسترده تر باشد. این نکته اگر چه از قابلیت های این جریان برای جذب افراد با سلیقه های مختلف حکایت می کند،اما به ویژه مستند به تجربه ادوار گذشته، همین تشتت در منابع و مراجع فکری، توان انسجام بخشی و همگرایی را از رهبران این جریان سلب کرده است.

بعضی از حرکت های افراطی در تاریخ جریان اصلاحات، ریشه در همین تشتت فکری دارد با این توضیح که بعضی منابع فکری جریان اصلاحات، آبستن برخی رویکردهای غیر تعاملی است که در عمل بروز و نمود پیدا می کند.

در عرصه مدیریت نیز به ویژه در عرصه های فرهنگی و سیاسی، جناح اصلاحات، در ایجاد همگرایی واقعی، چندان کارآمد نبوده است و گاه به واگرایی ها نیز دامن زده است.

تعدد و تشتت منابع فکری اگر فایده جذب آراء و سلیقه های متعدد را به دنبال دارد، چالش دشواری پاسخگویی به توقعات متنوع و متعارض را نیز به دنبال دارد که برآورده ساختن همه آنها غیر مقدور است و چه بسا اصرار بر پیگیری آنها به واگرایی بیشتر در جامعه می انجامد و حتی تاکید بر پاسخگویی به این توقعات چه بسا به اقدامات ساختار شکنانه نیز منجر خواهد شد.

نیاز به آراء متشتت، جریان اصلاحات را در معرض عوامگرایی سیاسی نیز قرار می دهد. عدم پایه های فکری مستحکم و به دنبال آن، تبعیت از موج خواسته های زودگذر و گوناگون، موجب شده است در مجموع در جریان اصلاحات، بیشتر شاهد چرخش های فکری و سیاسی باشیم.

انسجام ظاهری در برخی مقاطع بیش از آنکه واقعی باشد،ناشی از ترس تفوق رقیب است یا اقتضائات دوری از قدرت.

@babaee_ehsan
گاهی نباید سلام کرد!

مثل وقتی که زن همسایه، جعبه میوه های گندیده را زیر و رو می کند!

عید نزدیک است!
@babaee_ehsan
🔴 خاطره ای از امام

🔷 قول سدید

من مى‏ خواهم عرض بكنم به جوانان عزيزمان، جوانهاى انقلابى و مؤمن و عاشق امام، كه حرف مى‏ زنند، مى ‏نويسند، اقدام مى‏ كنند؛ كاملًا رعايت كنيد. اين‏جور نباشد كه مخالفت با يك كسى، ما را وادار كند كه نسبت به آن‏كس از جاده‏ حق تعدى كنيم، تجاوز كنيم، ظلم كنيم؛ نه، ظلم نبايد كرد. به هيچ‏كس نبايد ظلم كرد.

من يك خاطره از امام نقل كنم. ما يك شب در خدمت امام بوديم. من از ايشان پرسيدم نظر شما نسبت به فلان كس چيست- نمى‏ خواهم اسم بياورم؛ يكى از چهره‏ هاى معروف دنياى اسلام در دوران نزديك به ما، كه همه نام او را شنيدند، همه مى‏ شناسند- امام يك تأملى كردند، گفتند: نمى‏ شناسم. بعد هم يك جمله‏ مذمت ‏آميزى راجع به آن شخص گفتند. اين تمام شد.

من فرداى آن روز يا پس ‏فردا- درست يادم نيست- صبح با امام كارى داشتم، رفتم خدمت ايشان. به مجردى كه وارد اتاق شدم و نشستم، قبل از اينكه من كارى را كه داشتم، مطرح كنم، ايشان گفتند كه راجع به آن كسى كه شما ديشب يا پريشب سؤال كرديد، «همين، نمى‏ شناسم». يعنى آن جمله‏ مذمت ‏آميزى را كه بعد از «نمى‏ شناسم» گفته بودند، پاك كردند. ببينيد، اين خيلى مهم است. آن جمله‏ مذمت‏ آميز نه فحش بود، نه دشنام بود، نه تهمت بود؛ خوشبختانه من هم بكلى از يادم رفته كه آن جمله چه بود؛ يعنى يا تصرف معنوى ايشان بود، يا كم‏ حافظگى من بود؛ نمى‏ دانم چه بود، اما اين‏قدر يادم هست كه يك جمله‏ مذمت ‏آميزى بود. همين را ايشان آن شب گفتند، دو روز بعدش يا يك روز بعدش آن را پاك كردند؛ گفتند: «نه، همان نمى‏ شناسم.» ببينيد، اينها اسوه است؛ «لقد كان لكم في رسول اللَّه اسوة حسنة».

درباره‏ زيدى كه شما او را قبول نداريد، دو جور مى ‏شود حرف زد: يك جور آن‏چنانى كه درست منطبق با حق است، يك جور هم آن‏چنانى كه در آن آميزه ‏اى از ظلم وجود دارد. اين دومى بد است، بايد از آن پرهيز كرد. درست همانى كه حق است، صدق است و شما در دادگاه عدل الهى مى‏ توانيد راجع به آن توضيح دهيد، بگوئيد، نه بيشتر.

اين يكى از خطوط اصلى حركت امام و خط امام است كه ماها بايد به ياد داشته باشيم. (مقام معظم رهبری،89/3/14)

@babaee_ehsan
باید در خلق خدا فانی شد. یعنی باید در کار آموزش و آگاه ساختن آنها به اسباب سعادتشان و آنچه خیر مردم در آن است، غرق و محو گردید. (18سفند، روز بزرگداشت سید جمال الدین اسد آبادی)
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

✳️ ترکیب ماندگار

🔷 محمد جواد لاریجانی و نیک براون انگلیسی

اخیراً محمدجواد لاریجانی در جمع مردم اصفهان در مسجد سید، نکات جالبی مطرح کردند. از بصیرت و اصل ولایت فقیه و مذمت سکولاریسم و اینکه توکل به اهل بیت رمز موفقیت ما در برابر دشمن است، سخن گفتند و گفتند: «منتخب مردم باید دیپلماسی را خوب بلد باشد... دیپلماسی فعال به معنای فالوده خوردن با آمریکا و انگلیس نیست، دیپلماسی فعال را باید مدنظر قرار دارد، همان دیپلماسی که سیاست‌های استکبار را در منطقه نابود کرد.»

برای جامعه ما بیست سال، زمان کمی نیست. طبیعی است که اکثریت، حوادث سال 75، یکسال قبل از انتخابات سال 76 را به خاطر نداشته باشند و باز طبیعی است که برخی، پشت ضعف حافظه تاریخی پنهان شوند.

سال 1375 آقای محمد جواد لاریجانی در آستانه انتخابات 76، در انگلیس در دیدار با نیک براون انگلیسی، مدیر کل خاورمیانه وزارت خارجه انگلستان، برای دشمن خارجی توضیح می داد که مثلا ما خوبیم و رقیب انتخاباتی ما بد و تندرو هستند و با فهمی مشترک از واژه تندرو، مذاکره که نه، گفتگو می کردند!

از یادگارهای سال 75 این است که اگر ترکیب «محمد جواد لاریجانی و نیک براون انگلیسی» را جستجو کنیم، کلی مطلب به دست خواهد آمد. خواننده گرامی خودش زحمت مطالعه را خواهد کشید!

اشکالی ندارد که با رویکرد محمد جواد ظریف مخالف باشیم. اما برای مخالفت خود لااقل از محمد جواد لاریجانی وام نگیریم.

آقای محمد جواد لاریجانی هم باشد، چه اشکالی دارد؟ بالاخره جنس رجال سیاسی ما جور خواهد بود. همه جور رجل سیاسی داشته باشیم. ایشان هم صحبت کنند اما لااقل در این مورد به خصوص، طعنه و کنایه نزنند.
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 شاخ نشینانی که بن می برند!

برخی تریبون داران سیاسی این روزها جز نقص و کاستی هیچ چیز دیگری نمی بینند، پشت ضعف ها سنگر می گیرند و از آن تیری می سازند و به سمت رقیب نشانه می گیرند. مهمتر از همه این است که برچسب مقصر به یکی بچسبد، این مهم تر از هر چیز دیگری است و در این مقطع زمانی فوری تر!

مسأله این نیست که ضعف ها دیده نشود، مسأله این است چرا «فقط» بر ضعف ها تأکید می شود؟ اصلا فرض کنیم که هیچ بخشی از دولت در هیچ زمینه ای، هیچ کار مثبتی در کارنامه خود ثبت نکرده است!! واقعاً آیا این تریبون داران، از «دیگر بخش های نظام»، از قوه قضائیه، از مجلس، از حوزه، دانشگاه، از مردم، نویسندگان، هنرمندان و ورزشکاران، کارآفرینان و کارگران و روستائیان و بازاریان و اهالی رسانه ها و سازمان های مردم نهاد... هیچ خدمت و اقدام خوبی سراغ ندارند که آن را برجسته کنند؟ آیا جامعه، یعنی فقط دولتی که آن را نمی پسندند؟ شاید هم جامعه را نمی بینند، با جامعه قهر هستند.

فهرست طولانی اقشار و زمینه های گوناگون را باید در نظر داشته باشیم تا غیر واقع بینانه بودن تاریک بینی برخی بهتر روشن شود. تریبون داران تاریک بین، با هر ادبیات و با هر لحنی سخن می گویند، بر سر شاخ می نشینند و بن می برند؛ امید را از بین می برند.

باید از محیطی که امیدوار نیست و دائما بر طبل نارضایتی کوبیده می شود،ترسید. چنین محیطی همسایه یأس است، چنین محیطی برای خیلی ها جایی برای دل دادن، برای ماندن نیست، بستر اعتراض است.

آنهایی که در این جامعه گسترده، فقط و فقط بر ضعف ها و نقص ها تاکید می کنند، با تنگ نظری و تاریک بینی و منفی بافی های خود، کمک کار کسانی هستند که دشمنی جمهوری اسلامی را در دل دارند.

فرض که دولت را قبول نداشته باشند،چرا ریشه امید را می خشکانند؟ جامعه فقط دولتی نیست که آن را نمی پسندند.

@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 پرسشهایی در حاشیه گلایه های سردار!

وجود اختلاف نظرها بین مسوولان امری طبیعی است، تاکنون بوده، بعد از این هم خواهد بود. پنهان هم نبوده، به مردم هم منتقل می شده است. اگر بروز و نمود برخی اختلاف نظرها در بعضی حوزه ها قابل هضم باشد، برجسته کردن اختلافات در موضوعات کلان امنیتی و نظامی محل تعجب و بلکه نشانه نگرانی است.

سخنان اخیر سردار امیر علی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در عصر روز پنجشنبه 19 اسفند در گردهمایی فرزندان شهدا، از همین سنخ است.

در بخشی از سخنرانی ایشان به نقل از خبرگزاری تسنیم آمده:
«آیا برای ایران و ایرانی تحقیرآمیز نیست که ایران با تمدن چند هزار ساله سرنوشت خود را به آمریکا با قدمت 250 سال گره بزند؟ امروز آمریکا و انگلیس و فرانسه در خلیج فارس رزمایش برقرار می‌کنند و رسانه‌ها آن را پوشش می‌دهند اما ما می‌ترسیم رزمایش‌های‌مان را رسانه‌ای کنیم و هیچ اعتراضی هم نمی‌کنیم.»

و اینکه «برای ما تردیدآمیز است که موشک ماهواره‌بر که دارای اهداف غیرنظامی است با تشر آمریکا به انبار برود! تا کی باید باج دهیم و کوتاه بیاییم. ما اگر راهبردمان را تغییر ندهیم و به دستورات برخی از خواص که به گل نشسته‌اند عمل کنیم روز به روز وضعیت‌مان خراب‌تر می‌شود.»

موضوع این یادداشت، رسانه ای کردن یا نکردن رزمایش ها نیست،همچنانکه عدم پرتاب موشک ماهواره بر نیز خارج از موضوع این یادداشت است.

سوال این است که چرا باید اختلاف نظرها در موضوعات نظامی و امنیتی در فضای عمومی جامعه منعکس شود؟ مگر غیر از این است که چنین تصمیماتی در عالی ترین نهادهای نظامی و امنیتی اتخاذ می گردد؟ آيا این رویکرد با انسجام نظام تصمیم گیری سازگار است؟ آیا اینگونه موضع گیری ها با اقتدار چنین نهادهایی همخوانی دارد؟ اگر یک فرد عادی و غیر نظامی اینگونه سخن بگوید می شود آن را به آزادی بیان نسبت داد، اما طرح این سنخ مطالب از سوی یک مقام بلند پایه نظامی در جمع عمومی را باید به عدم انسجام تفسیر کرد.

آیا با اینگونه موضع گیری ها، کارنامه قابل دفاع و قابل افتخار جمهوری اسلامی در تضمین استقلال را به زبان خودمان مخدوش نمی کنیم؟

آیا هر جا بنا بر مصلحت، اقدامی کردیم و نکردیم، باید نام «باج دهی» بر آن بگذاریم؟ و مگر غیر از این است که رعایت مصلحت هم یکی از واجبات اسلامی است؟ مگر غیر از این است که خود امام خمینی(ره)، قبل از دیگران، مفهوم مصلحت را وارد نظام تصمیم گیری کشور ساخته است؟

@babaee_ehsan
تولید داخلی، احتیاج دارد به مصرف داخلی.(91/7/20)
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 از منظر سرمایه گذار

می شود، قبل از برجام، دغدغه مند وضعیت اقتصادی و حل چالش فقر و بیکاری بود و موضع گیری در قبال برجام را با معیار بهبود اوضاع اقتصادی تنظیم کرد.

محور قرار دادن مسائل اقتصادی مورد تاکید مقام معظم رهبری نیز هست. بارها تاکید شد که میدان اصلی جنگ با دشمنان، عرصه اقتصادی است. بنا بر این منطقی است که در شرایط حاضر به بهبود وضع اقتصادی اولویت دهیم.

واضح است که بین حوزه های مختلف سیاسی و اقتصادی و فرهنگی نمی شود دیوار کشید. نحوه عملکرد ما در هر یک از این عرصه ها بر دیگری تاثیر میگذارد. اگر اولویت شرایط حاضر، بهبود و ثبات وضع اقتصادی است این اولویت بخشی، باید در سایر عرصه ها خود را نشان دهد.

اگر با توجه به «لوازم» بهبود وضع اقتصادی بخواهیم «نحوه مواجهه با برجام» را تحلیل کنیم، به نظر می رسد مخالفت ها نسبت به برجام، با اولویت بخشی به بهبود شاخص های اقتصادی ساز گار نیست.

وقتی مرتبا از تریبون های ذی نفوذ سیاسی، برجام اقدام نادرستی معرفی می شود، چه پیامی برای سرمایه گذاران، اشتغال آفرینان فرستاده می شود؟ این پیام که وضعیت، مبهم است؛ قابل پیش بینی نیست. با وجود مخالفت ها با برجام، این سوالِ منطقی مشترک بین سرمایه گذار ایرانی و خارجی،جواب امیدوار کننده ای نمی یابد که آیا ایران امروز آنقدر ثبات دارد که من سرمایه گذاری کنم؟ آیا سرمایه، حفظ می شود؟ آیا سودآوری خواهد داشت؟

گاهی هم باید از منظر سرمایه گذار و کارآفرین نگاه کرد.

@babaee_ehsan
امام خمینی:ما مکرر دیدیم زنان بزرگواری زینب گونه(علیها سلام الله)فریاد می زنند که فرزندان خود را از دست داده و در راه خدای تعالی و اسلام عزیز از همه چیز خود گذشته و مفتخرند به این امر.
@babaee_ehsan
✳️ آسیب شناسی دو جریان سیاسی (15)

🔴 ب) جریان اصلاحات

🔷 غفلت از شعائر انقلابی

جریان اصلاحات یک طیف گسترده است. بی توجهی نسبت به نمادهای انقلابی هر چند لزوما وصف افراد نباشد اما می توان از آن به عنوان یکی از ویژگی کلی این جریان محسوب نمود.

شعائر انقلابی مهم است. هر چند اصل، نیست اما ماندگاری محتوای اصلی انقلاب، بدون اهتمام به شعائر و نمادها ممکن نیست. این هم که گاهی شعائر و مناسک از محتوا خالی می شوند و یا حجابی می شوند برای ندیدن جوهره و محتوای اصلی، هر چند درست است اما کم توجهی به شعائر و نمادها را موجه نمی سازد.

این فرض هم قابل تامل است که حتی در تعظیم شعائر نیز گاه شاهد انحصار طلبی جریان رقیب هستیم، اما باز هم حتی در این شرایط، راهکارهایی را می توان برشمرد که به وسیله آن ارتباط و تعلق خود را با نمادهای هویتی انقلاب اسلامی حفظ نمود و آن را اعلام نمود.

بی اعتنایی به شعائر و نمادهای انقلابی _ و گاهی ایجاد محدودیت برای جریان اصلاحات_ این پیامد بد و خطرناک را نیز به دنبال دارد که ارتباط بدنه اجتماعی این جریان با هویت انقلاب اسلامی را ضعیف می کند و بلکه به تدریج از بین می برد.

به علاوه با توجه به زمینه های فرهنگی جامعه ایرانی، غفلت از پاسداشت شعائر، این جریان را با مشکل برقراری ارتباط با بخش وسیعی از مردم مواجه می سازد.

این نکته را نیز باید اضافه کرد نمی توان انکار کرد که در برخی افراد و به ویژه در برخی مقاطع، عدم اهتمام به شعائر و نمادهای انقلاب اسلامی را نمی توان به حساب ایجاد محدودیتها و یا غفلت نهاد...واقعا برخی از افراد متعلق به این جریان تعلقات خود را قطع کرده اند و کناره گیری از نمادها در واقع از تغییر مسیر آنان حکایت می کند.
@babaee_ehsan
🔴 یادداشت

🔷 «جمنا» و «جامعه»

کارنامه دولت یازدهم پیش روی ماست. جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی، «جمنا» هم به دنبال اجماع بین اصولگرایان است و طبیعتا به دنبال پیروز در انتخابات.

به نظر می رسد «جمنا» یک مشکل عمده دارد و آن اینکه فقط با خودشان و بین خودشان گفتگو می کنند. اگر غیر از این بود به مساله ها و دغدغه های جمیع جامعه توجه می کردند.

در بین سخنرانی ها و اعلام مواضع «جمنا» هیچ خبری از چالش های مورد توجه بخش عمده ای از جامعه نیست. مقوله هایی مانند آزادی، هنر، آسیب های اجتماعی_اعتیاد و طلاق و حاشیه نشینی_ فضای مجازی، مشکلات زیست محیطی،کلا از دایره علاقه مندی های حاضران در «جمنا» خارج است.

در مورد مشکلات اقتصادی و سیاست خارجی هم، حتی تصویر جامعی از وضعیتی که در آن به سر می بریم ارائه نمی شود، چه رسد به راه حل.

گویا تنها مشکل، یافتن کاندیدای واحد برای اصولگرایان است، در حالی که این تنها آغاز راه است حتی اگر پیروز انتخابات باشند.
خدا کند که اگر «جمنا» پیروز شود، آنقدر جامع نگر باشند که پیروزی «جمنا»، پیروزی جامعه هم باشد.

امید که هر چه زودتر از گفتگوهای داخلی فارغ شوند تا سریع تر نوبت به جامعه برسد.
@babaee_ehsan