نظرات برخی از شرکت کنندگان دوره پیشین
(پارت اول)

محمدحسین مجاهدیان
بررسی ریشه‌ای موضوعات و بیان محمدرضا، به همراه فضای تعاملی دوره، از نقاط قوت این دوره بود.

محمد خدارحم پور
مثل همیشه، محمدرضا جان سرنخ‌های عالی ارائه کرد که با پیگیری آن‌ها، خیلی راحت‌تر و سریع‌تر توانستم به نتیجه مورد نظر برسم.

حمیده جعفری
از اسم دوره مشخص بود که هدفش تغییر ذهنیت بود و شخصاً برای من خیلی جالب بود که به افراد حس توانمندی یادگیری مباحثی را می‌داد که مدت‌ها فکر می‌کردیم به تنهایی قادر به درک آن‌ها نیستیم. نکته مهم این است که شرکت در دوره به تنهایی کافی نیست و حتماً باید زمان بگذاری تا به نتیجه برسی.

محمدرضا سالمی
این ورکشاپ کمک کرد تا بهتر بفهمم فلسفه اوپن‌سورس چیست و چرا اهمیت دارد. علاوه بر دیزاین پترن‌ها، طرز فکرم نسبت به مهندسی نرم‌افزار تغییر کرد و دیدم بازتر شد که اوپن‌سورس فقط کدنویسی نیست و چقدر بر رشد فردی و حرفه‌ای تأثیر دارد.


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

نظر دوستان درباره رویداد حل مسئله با حل مسئله که دیروز برگزار کردیم

که مقدمه ای بود بر مفاهیمی که قراره طی چهار هفته آینده در دوره بررسی کنیم


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

نظرات برخی از شرکت کنندگان دوره پیشین
(پارت دوم)

امیراحسان احمدزاده
دوره‌ی مفیدی بود. یکی از چیزهایی که در موردش دوست داشتم، رویکرد تعاملی دوره بود که باعث می‌شد بیشتر درگیر مباحث شوی و مفاهیم دوره را بهتر درک کنی.

شاهین بزرگی
علاوه بر اینکه موضوع و روند خوبی داشت، به نظرم نکته حائز اهمیت این دوره تعامل و مشارکت بود که به تأثیرگذار بودن آن کمک می‌کرد.

امیر علاقمندان
دوره‌ای بود که در مورد نکات خوبی بحث شد که واقعاً هر جایی به این شیوه در موردشان صحبت نمی‌شود و با شرکت در این دوره یک گام در مسیر مهندس نرم‌افزار شدن برداشته می‌شود.

علیرضا
دوره‌ای متفاوت و عالی بود. بیشترین کمکش به من، پیدا کردن کامیونیتی‌های اوپن‌سورس و نرم‌افزار آزاد بود و ساختن اعتبار.


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

وقتی شروع میکنیم مسئولیت مسئله هامون رو برداشتن دنیامون عوض میشه و توی دنیای جدید دسترسی های کاملا متفاوتی برای یادگیری، خلق و کشف پیدا میکنیم، دسترسی هایی که در دنیای قبلی وجود نداشتن ...


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

سلام دوستان
من دنبال یک مدیر اجرایی پارت‌تایم هستم که بتونه کارهای یک بیزینس کوچک ولی جدی رو با همراهی من پیش ببره و بیشتر با فضای کارآفرینی و کسب و کار اشنا بشه

اگه دوست دارید از نزدیک ببینید یه بیزینس واقعی چجوری جلو میره، چالش‌هاش چیه و تصمیم‌های روزانه‌اش چطوری گرفته می‌شه، این فرصت می‌تونه براتون جذاب باشه

چون:

درگیر فضای واقعی بازار و تصمیم‌های بیزینسی می‌شید،

ولی با ریسک بسیار کم،
و همراهی مستقیم من

✨ این فرصت برای کی خوبه؟ برای کسی که:

اهل نظم، پیگیری و مسئولیت‌پذیریه،
به یادگیری، رشد و دنیای واقعی بیزینس علاقه‌منده،
و ترجیحاً مهندس نرم‌افزاره (چون با هم راحت‌تر ارتباط می‌گیریم و می‌تونیم سیستم‌ها رو اتومات کنیم).

⏰ شرایط همکاری:

پارت‌تایم | دورکاری

مدل درآمدی: درصد از سود خالص بیزینس

رشد واقعی + یادگیری زیاد + همراهی نزدیک

اگه علاقه‌مندید: به آیدی تلگرام @azibom پیام بدید، خودتون رو معرفی کنید و بگید چرا فکر می‌کنید این فرصت براتون مناسبه.

اگه کسی رو هم می‌شناسید که به‌نظرتون این فرصت براش مناسبه هم حتما معرفی‌اش کنید بهم

مراقبت کنید

@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

جلسه سوم دوره حل مسئله

شک کردن به فرضیات!

"In all affairs, it's a healthy thing now and then to hang a question mark on the things you have long taken for granted."
— Bertrand Russell


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

اوایل قرن بیستم، در میان شطرنج‌بازان مکتب آلمانی، اصطلاحی رواج پیدا کرد: Zwischenzug — به معنای «حرکت میانی».
ایده ساده اما عمیق بود: در جایی که همه انتظار دارند تو یک واکنش مستقیم بدهی (حمله، دفاع، تعویض)، یک حرکت غیرمنتظره و میانی بازی کنی که کل محاسبات حریف را بر هم بزند.

بازیکنانی مانند امانوئل لاسکر و زیگبرت تاراتاکوور از نخستین کسانی بودند که قدرت این مفهوم را به‌طور عملی در بازی‌های سطح بالا نشان دادند.
در جریان یک دنباله به ظاهر ساده، ناگهان Zwischenzug وارد می‌شد؛ گاهی با یک کیش، گاهی با یک تهدید پنهان، و به‌یکباره جدول ذهنی حریف فرو می‌ریخت.

از آن زمان به بعد، Zwischenzug به یکی از امضای تکنیکی شطرنج در سطح مستر و گرندمستر تبدیل شد — حرکتی که نه فقط به قدرت مهره‌ها، بلکه به عمق درک موقعیت و زمان‌بندی بستگی دارد.

برای من خیلی شبیه شک کردن به فرضیاته، خب افتادیم توی یه فضای تعویض دیگه، بریم مهره ها رو تعویض کنیم... ولی این فرضیه که حریفتون براتون تعریف میکنه
چرا بهش شک نکنیم؟
چرا وسطش کیش ندیم؟
چرا اون بین یه حرکت فورس انجام ندیم؟
چرا مهره مدافعش رو از بین نبریم و بعد تعویض کنیم؟
چرا ...

چرا باید بازی تو رو بپذیرم؟
شاید بازی یا ایده من قشنگ تر باشه ...



به فرضیات مشکوک باشید و مراقبت کنید

@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

Emanuel Lasker (December 24, 1868 – January 11, 1941), the second World Chess Champion and holder of the longest reign in chess history (1894–1921).

@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

سلام و درود به شما دوستان
دوست داشتم حرفی برای گفتن داشته باشم :) ولی ندارم ...

این پیامم رو هم به عنوان یه احوال پرسی گنگ و گیج و کلی که این روزا با هم زیاد میکنیم در نظر بگیرید :)

حس میکنم در عین سادگی و کلی بودن این نوع حال و احوال یه حس خوبی توش هست که کمک کنندس

مثل همیشه مراقبت کنید از خودتون و حال و هواتون


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com

فرض کن...

کنار یه مسیر مسابقه‌ چشمات رو باز می‌کنی.
هوا گرمه، آفتاب نصف صورتت رو گرفته. یه لباس ورزشی تنت هست، شبیه همه‌ی دونده‌ها. کفشات گره خوردن.

اولش گیجی...
کجا هستی؟ چرا اینجایی؟ کی آوردت اینجا؟ چرا این لباس تنت هست اصلاً؟

تا بخوای سوالات رو جمع‌وجور کنی، صدای جمعیت بلند می‌شه:
«بدو! دیر شد! عقب افتادی! زودباش!»

چشماتو می‌مالی، بلند می‌شی...
می‌بینی یه عالمه آدم دارن می‌دون، بعضیا عرق‌ریخته، بعضیا لبخند به لب، بعضیا با قیافه‌ی خسته اما مصمم.

دلت نمی‌خواد جا بمونی.
اصلاً انگار یه ترسی میاد سراغت: نکنه عقب بمونی؟ نکنه همه برسن و تو جا بمونی؟

شروع می‌کنی به دویدن.
نه چون فهمیدی کجا میری،
بلکه چون بقیه دارن می‌رن... و تشویق‌ها هم هنوز ادامه داره.

ـ «بیشتر بدو!»
ـ «فلانی ازت جلو زده!»

و تو هی تندتر و تندتر می‌دوی.
کم‌کم به دویدن عادت می‌کنی. حتی لذت می‌بری گاهی.
ولی یه چیزی همیشه ته دلت هست...
یه سؤالی که ساکته، اما هست:

ما کجا داریم می‌ریم؟
اصلا چرا داریم میدوییم؟


@azibom
@azibomChannel

Azibom.com