این کتاب بزودی با تصحیح و مقدمه استاد فرزانه جناب اقای صدرایی خویی به چاپ خواهد رسید.
🕯با نام رضا به سینه ها گل بزنید
✨با اشک به بارگاه او پل بزنید
🕯فرمود كه هر زمان گرفتار شدید
✨بر دامن ما دست توسل بزنید
🕊🕊🕊شهادت مظلومانه امام رئوف،
علی بن موسی الرضا(ع)
تسلیت باد🙏
✨با اشک به بارگاه او پل بزنید
🕯فرمود كه هر زمان گرفتار شدید
✨بر دامن ما دست توسل بزنید
🕊🕊🕊شهادت مظلومانه امام رئوف،
علی بن موسی الرضا(ع)
تسلیت باد🙏
کتاب ارزشمند "السعاده والإسعاد فی السیره الإنسانیه " اثر دانشمند ارجمند شیخ ابوالحسن أبوذرمحمد بن یوسف عامری نیشابوری " در گذشته بسال 381 مهشیدی می باشد که در شش جزء براساس تقسیم بندی مؤلف می باشد و ساختار تربیتی اخلاقی وسیاسی از أهم مؤلّفه های آن محسوب می شود .
بخت ورزی وسعادتمندی را اصولی است که درگفتارادیان وشریعت های نورانی ودرقالب سخنان حکیمانه آمده است و رعایت آنها بنای بخت یاری می شود .این تدابیر چنان با عظمت است که عایدی و مرادبودن آنها به دیگران نیز تسری می یابد وانگیزه مهم بختاوری دیگران می گردد .
مؤلف با کیاست ونویسنده با سیاست این کتاب با مربّعی خردمندانه وهوشمندانه از سفارش های پیامبران الهی بعنوان تعالیم جهانبانی با مفاهیم آسمانی پیشوایان دین ودانش و بینش وسیع رایومندانی چون ارسطو ،افلاطون ، جالینوس ،فورفوریوس،فیثاغورس واومیروس از بزرگان فلسفه واخلاق یونان درضلعی دیگر وآراء و نظرات بزرگان این سرزمین ،افرادنیکنامی چون انوشروان ،هرمز و شاپور درگوشه سوم ودر نهایت با ارائه نظر عالمانه خویش میراث بسیارگرانسنگ برای نسل معاصر وبرای همه ادوار از خویش بجای نهاده است .
به یقین نسخ خطی اسناد معرفتی هر ملت درگذر تاریخ است که بدین حجم پاسخ گوی پرسشها و گمان های دانشمندان عصرهای بعدازخود و برای اخلاف و آیندگان تجسید معانی و تعمیق حقایق ودانش می باشند.این اثر نیز نسخه ای بجای مانده از قرن چهارم می باشد که بسال 1336خورشیدی باعنایت استاد و دانشمند برجسته جناب دکتر مجتبی مینوی در شهرویسبادن آلمان به تحریر درآمده و به سبب قلت وقت زمینه تصحیح و شرح وتعلیق فراهم نگردید ودر مقدمه ایشان آمده"نقایص دیگر نسخه را نتوانستم رفع کنم واغلاط کتابتی آن را نیز(باستثنای معدودی) همچنان گذاشتم که دراصل بود وآن را بدین صورت به پیشنهاد دوست بزرگوارم آقای دکتر یحیی مهدوی استاد دانشگاه طهران در جزءسلسله کتب اهدایی ایشان به دانشگاه طهران تقدیم محضر ارباب فضل نمودم باشد که یکی از ایشان آن را چنانکه باید وشاید تصحیح کرده به طبع برساند " . واینک پس از 66سال این روزی نصیب مصحح گشته و تمام تلاش و همت برآن شده که حسب سفارش با تکیه بر اصول تصحیح و تعلیق به زیور طبع آراسته آید .
بخت ورزی وسعادتمندی را اصولی است که درگفتارادیان وشریعت های نورانی ودرقالب سخنان حکیمانه آمده است و رعایت آنها بنای بخت یاری می شود .این تدابیر چنان با عظمت است که عایدی و مرادبودن آنها به دیگران نیز تسری می یابد وانگیزه مهم بختاوری دیگران می گردد .
مؤلف با کیاست ونویسنده با سیاست این کتاب با مربّعی خردمندانه وهوشمندانه از سفارش های پیامبران الهی بعنوان تعالیم جهانبانی با مفاهیم آسمانی پیشوایان دین ودانش و بینش وسیع رایومندانی چون ارسطو ،افلاطون ، جالینوس ،فورفوریوس،فیثاغورس واومیروس از بزرگان فلسفه واخلاق یونان درضلعی دیگر وآراء و نظرات بزرگان این سرزمین ،افرادنیکنامی چون انوشروان ،هرمز و شاپور درگوشه سوم ودر نهایت با ارائه نظر عالمانه خویش میراث بسیارگرانسنگ برای نسل معاصر وبرای همه ادوار از خویش بجای نهاده است .
به یقین نسخ خطی اسناد معرفتی هر ملت درگذر تاریخ است که بدین حجم پاسخ گوی پرسشها و گمان های دانشمندان عصرهای بعدازخود و برای اخلاف و آیندگان تجسید معانی و تعمیق حقایق ودانش می باشند.این اثر نیز نسخه ای بجای مانده از قرن چهارم می باشد که بسال 1336خورشیدی باعنایت استاد و دانشمند برجسته جناب دکتر مجتبی مینوی در شهرویسبادن آلمان به تحریر درآمده و به سبب قلت وقت زمینه تصحیح و شرح وتعلیق فراهم نگردید ودر مقدمه ایشان آمده"نقایص دیگر نسخه را نتوانستم رفع کنم واغلاط کتابتی آن را نیز(باستثنای معدودی) همچنان گذاشتم که دراصل بود وآن را بدین صورت به پیشنهاد دوست بزرگوارم آقای دکتر یحیی مهدوی استاد دانشگاه طهران در جزءسلسله کتب اهدایی ایشان به دانشگاه طهران تقدیم محضر ارباب فضل نمودم باشد که یکی از ایشان آن را چنانکه باید وشاید تصحیح کرده به طبع برساند " . واینک پس از 66سال این روزی نصیب مصحح گشته و تمام تلاش و همت برآن شده که حسب سفارش با تکیه بر اصول تصحیح و تعلیق به زیور طبع آراسته آید .
این کتاب بزودی به چاپ خواهد رسید برای تهیه و اطلاعات بیشتر به فروشگاه اینترنتی آیت اشراق مراجعه فرمایید
Www.ayateeshraq.com
Www.ayateeshraq.com
سلام و عرض ادب محضر شما عزیزان
در ادامه معرفی آثار فاخر و ارزشمند امروز یکی از تالیفات جناب فیض کاشانی بنام اصول المعارف را معرفی میکنم که ترجمه آن بزودی نزد انتشارات آیت اشراق به زیور طبع آراسته خواهد شد
در ادامه معرفی آثار فاخر و ارزشمند امروز یکی از تالیفات جناب فیض کاشانی بنام اصول المعارف را معرفی میکنم که ترجمه آن بزودی نزد انتشارات آیت اشراق به زیور طبع آراسته خواهد شد
گزارش کوتاهی از کتاب اصول المعارف از تالیفات مولی محسن فیض کاشانی
مؤلف يكى از اساتيد بزرگ علوم عقلى و نقلى (فلسفه و حكمت مشايى و اشراقى، عرفان و تصوف نظرى و عملى و فقه و حديث و رجال و تفسير و علم اخلاق بسبک عرفا و حكما) به شمار مىرود و در جامعيت و تبحر در علوم مختلف و تخصّص در دو رشته عقلى و نقلى يكى از نوادر دانشمندان مملكت ما، در دوران اسلامى محسوب مىشود
اصول المعارف تلخيص کتاب عين اليقين است
وى در اين کتاب از نقل كلمات مشهور و اقوال و آرايى كه مسلم نيست و مورد نقض و ابرام و متحمل شكوك و مناقشات و منشأ مردود و مناقضاتست، احتراز جسته فقط به ذكر طريق حق و نقل مطالب و تحقيق در آرايى كه مورد تأييد بلكه مختار و اهل توحيد و سالكان مسلك ايقان است، اكتفا نموده است
سبب ديگر تأليف اين اثر آنست كه مؤلف علامه، خواسته است، بين طريقه حكمت و معرفت حاصل از طريق برهان و فلسفه معهود بين حكماى اوايل و اساطين فن از اعاظم حكماى يونان و بين معارف وارد از طريق شريعت محمدى و انوار فيض از طريق ائمه شيعه جمع نمايد و اثبات كند كه بين اسرار نازل از حق اول به وساطت انبياء و اولياء و حكمت فائض بر نفوس مستعدين از حكماى الهى تهافت و تناقض وجود ندارد
فيض مثل استاد خود معتقد است كه سهم حكماى مشاء و اشراق در كثيرى از مباحث عاليه، به خصوص مباحث مربوط به نشئآت و عوالم نفوس بعد از موت و مبلغ علم آنان در مسائل مربوط به خودشناسى و علم آغاز و انجام وجود انسانى و جهات مربوط به عوالم روح بعد از خلع جلباب بدن چندان زياد و با اهميت نيست، بر خلاف عرفاى از علماى امت مرحومه كه در بسيارى از مباحث عاليه مربوط به عوالم بعد از موت و جهات مختص نفس انسانى بواسطه حسن متابعت از مقام وحى و تنزيل، ميدان، ميدان آنهاست
باب اول اصول المعارف مشتمل است، بر بحث وجود و معرفت هستى و شناسايى حقيقت وجود، و حقيقت وجود و مقام صرافت هستى همان مقام و مرتبه ذات است، به اصطلاح اهل عرفان
به عقيده اهل معرفت، اثبات اين اصل اساسى، بنابر حكمت بحثى و نظرى توقف دارد، بر اثبات اصالت وجود و اعتباريت ماهيات و ابطال تحقق غير وجود؛ به طور مطلق، و بالاخره بيان آنكه تحقق و تحصّل خارجى شأن حق تعالى است و آنچه كه تحقق دارد و موجود واقعى و حقيقى است، حق تعالى و شئون ذاتيه اوست و وجودات امكانى جلوه و ظهور حق اولند و تحقق آنها تحقق ربطى و اعتبارى و اضافى است
اصل اول از باب ثانى مشتمل است، بر تعريف معناى علم و جهل و تقرير اين اصل كه علم همان حصول صورت شئ است، از براى عالم و ظهور شئ (معلوم) نزد عالم يا از براى عالم به نحو تجرد و عدم ملابست با ماده و جهات مانع از علم و حضور و كشف و انكشاف است. بنابراين جهل مقابل علم است و دو شئ متقابل اجتماع نكنند، لذا برگشت علم و جهل به نحوى از وجود و عدم است
مؤلف در اين مبحث اقسام علم را بيان و تحقيق نموده است و بعد از بيان وجه فرق بين علم به ذات و علم به غير و نيز فرق بين حضور ذات معلوم از براى عالم يا صورت و نقش مرتسم آن در مقام بيان علم نفوس انسانى به حقايق خارج از ذات خود، طريقه استاد خود ملاصدرا را انتخاب نموده است كه همان اتحاد نفس عاقل با عقل فعال يا رب النوع انواع مادى باشد. و نيز بيان نموده كه لازم است، نفس مسافر الى العقل الفعال در اول مرحله وجود قوه و هيولاى صور عقليه باشد تا به تواند بحسب نفس ذات و جوهر وجود به حركت ذاتيه به عقل فعال پيوندد، چه آنكه عقل مجرد صورت تماميه و علت غائيه نفس انسانى است و هر معلولى بايد به اصل وجود متصل شود. كنايه آنكه نفس اگر جوهر مجرد بالفعل و امر محصل تام الوجود (در مقام ابتداى وجود) باشد و نسبت به صور عقليه، و خزينه عقول مفصله لابشرط و مبهم و غير متحصل نباشد، متحد با عقل نشود
باب سوم در غنا و فقر است؛ اين باب بنا بر فرموده مؤلف در معرفت اسماء الهيه است
اصل اول اين باب در بيان تعريف غنى و بىنيازى به نحو اطلاق و تحقيق در اينكه بىنياز موجودى است كه به حسب ذات و فعل مستقل و غير محتاج باشد. اين تعريف منطبق است، بر وجوب ذاتى و مصداق آن حقيقتى است كه در مقام تحقق خارجى مستقل بالذات و ذات آن مبدء انتزاع وجوب و وجود باشد، بدون ملاحظه جهت و حيثيتى از حيثيّات
باب رابع در ماهيات و تعينات اعيان ثابته و در اين باب معرفت ما سوى اللّه تعالى است. مؤلف در اصل اول اين باب در مقام تعريف و شرح معنا و مفهوم ماهيت معتقد است، ماهيت به اعتبار مفهوم و حصول در عقل كلى و به اعتبار وجود خارجى جزيى و متشخص و ناچار مقيّد به كليت و جزئيت و وحدت و كثرت نيست
باب پنجم در سبب و مسبب و معرفت غايات است
علامه فيض در اين باب عالىترين مباحث علت و معلول را با الفاظى فصيح و ساده و از باب عميق بودن اين مباحث با كلماتى سهل ممتنع، به رشته تحرير آورده است
سبب در اصطلاح ايشان همان علت است كه شئ؛ يعنى معلول ممكن (يعنى مسبب و معلول) به وجود آن از امكان به وجوب مىرسد و عدم آن
مؤلف يكى از اساتيد بزرگ علوم عقلى و نقلى (فلسفه و حكمت مشايى و اشراقى، عرفان و تصوف نظرى و عملى و فقه و حديث و رجال و تفسير و علم اخلاق بسبک عرفا و حكما) به شمار مىرود و در جامعيت و تبحر در علوم مختلف و تخصّص در دو رشته عقلى و نقلى يكى از نوادر دانشمندان مملكت ما، در دوران اسلامى محسوب مىشود
اصول المعارف تلخيص کتاب عين اليقين است
وى در اين کتاب از نقل كلمات مشهور و اقوال و آرايى كه مسلم نيست و مورد نقض و ابرام و متحمل شكوك و مناقشات و منشأ مردود و مناقضاتست، احتراز جسته فقط به ذكر طريق حق و نقل مطالب و تحقيق در آرايى كه مورد تأييد بلكه مختار و اهل توحيد و سالكان مسلك ايقان است، اكتفا نموده است
سبب ديگر تأليف اين اثر آنست كه مؤلف علامه، خواسته است، بين طريقه حكمت و معرفت حاصل از طريق برهان و فلسفه معهود بين حكماى اوايل و اساطين فن از اعاظم حكماى يونان و بين معارف وارد از طريق شريعت محمدى و انوار فيض از طريق ائمه شيعه جمع نمايد و اثبات كند كه بين اسرار نازل از حق اول به وساطت انبياء و اولياء و حكمت فائض بر نفوس مستعدين از حكماى الهى تهافت و تناقض وجود ندارد
فيض مثل استاد خود معتقد است كه سهم حكماى مشاء و اشراق در كثيرى از مباحث عاليه، به خصوص مباحث مربوط به نشئآت و عوالم نفوس بعد از موت و مبلغ علم آنان در مسائل مربوط به خودشناسى و علم آغاز و انجام وجود انسانى و جهات مربوط به عوالم روح بعد از خلع جلباب بدن چندان زياد و با اهميت نيست، بر خلاف عرفاى از علماى امت مرحومه كه در بسيارى از مباحث عاليه مربوط به عوالم بعد از موت و جهات مختص نفس انسانى بواسطه حسن متابعت از مقام وحى و تنزيل، ميدان، ميدان آنهاست
باب اول اصول المعارف مشتمل است، بر بحث وجود و معرفت هستى و شناسايى حقيقت وجود، و حقيقت وجود و مقام صرافت هستى همان مقام و مرتبه ذات است، به اصطلاح اهل عرفان
به عقيده اهل معرفت، اثبات اين اصل اساسى، بنابر حكمت بحثى و نظرى توقف دارد، بر اثبات اصالت وجود و اعتباريت ماهيات و ابطال تحقق غير وجود؛ به طور مطلق، و بالاخره بيان آنكه تحقق و تحصّل خارجى شأن حق تعالى است و آنچه كه تحقق دارد و موجود واقعى و حقيقى است، حق تعالى و شئون ذاتيه اوست و وجودات امكانى جلوه و ظهور حق اولند و تحقق آنها تحقق ربطى و اعتبارى و اضافى است
اصل اول از باب ثانى مشتمل است، بر تعريف معناى علم و جهل و تقرير اين اصل كه علم همان حصول صورت شئ است، از براى عالم و ظهور شئ (معلوم) نزد عالم يا از براى عالم به نحو تجرد و عدم ملابست با ماده و جهات مانع از علم و حضور و كشف و انكشاف است. بنابراين جهل مقابل علم است و دو شئ متقابل اجتماع نكنند، لذا برگشت علم و جهل به نحوى از وجود و عدم است
مؤلف در اين مبحث اقسام علم را بيان و تحقيق نموده است و بعد از بيان وجه فرق بين علم به ذات و علم به غير و نيز فرق بين حضور ذات معلوم از براى عالم يا صورت و نقش مرتسم آن در مقام بيان علم نفوس انسانى به حقايق خارج از ذات خود، طريقه استاد خود ملاصدرا را انتخاب نموده است كه همان اتحاد نفس عاقل با عقل فعال يا رب النوع انواع مادى باشد. و نيز بيان نموده كه لازم است، نفس مسافر الى العقل الفعال در اول مرحله وجود قوه و هيولاى صور عقليه باشد تا به تواند بحسب نفس ذات و جوهر وجود به حركت ذاتيه به عقل فعال پيوندد، چه آنكه عقل مجرد صورت تماميه و علت غائيه نفس انسانى است و هر معلولى بايد به اصل وجود متصل شود. كنايه آنكه نفس اگر جوهر مجرد بالفعل و امر محصل تام الوجود (در مقام ابتداى وجود) باشد و نسبت به صور عقليه، و خزينه عقول مفصله لابشرط و مبهم و غير متحصل نباشد، متحد با عقل نشود
باب سوم در غنا و فقر است؛ اين باب بنا بر فرموده مؤلف در معرفت اسماء الهيه است
اصل اول اين باب در بيان تعريف غنى و بىنيازى به نحو اطلاق و تحقيق در اينكه بىنياز موجودى است كه به حسب ذات و فعل مستقل و غير محتاج باشد. اين تعريف منطبق است، بر وجوب ذاتى و مصداق آن حقيقتى است كه در مقام تحقق خارجى مستقل بالذات و ذات آن مبدء انتزاع وجوب و وجود باشد، بدون ملاحظه جهت و حيثيتى از حيثيّات
باب رابع در ماهيات و تعينات اعيان ثابته و در اين باب معرفت ما سوى اللّه تعالى است. مؤلف در اصل اول اين باب در مقام تعريف و شرح معنا و مفهوم ماهيت معتقد است، ماهيت به اعتبار مفهوم و حصول در عقل كلى و به اعتبار وجود خارجى جزيى و متشخص و ناچار مقيّد به كليت و جزئيت و وحدت و كثرت نيست
باب پنجم در سبب و مسبب و معرفت غايات است
علامه فيض در اين باب عالىترين مباحث علت و معلول را با الفاظى فصيح و ساده و از باب عميق بودن اين مباحث با كلماتى سهل ممتنع، به رشته تحرير آورده است
سبب در اصطلاح ايشان همان علت است كه شئ؛ يعنى معلول ممكن (يعنى مسبب و معلول) به وجود آن از امكان به وجوب مىرسد و عدم آن
با فرض علت ممتنع و شئ با فرض عدم آن ممتنع مىگردد و معلوم است كه مراد از امتناع، امتناع بالغير است و در مقام عليت و مبدء بودن از براى وجوب، علت اگر داراى اجزاء است، همه اجزاء آن بايد موجود شود تا شئ واجب گردد و اگر جزيى از اجزاء موجود نباشد، عدم معلول حتمى و امتناع آن مسلم است
باب ششم در طبيعت و تجدد آن و شناخت حدوث عالم است. در طبايع جسمانى و نحوه تجدد طبايع و كيفيت قوام طبايع متحرك سيّال به اصل ملكوتى خود و تقرير حدوث زمانى عالم به عقيده مؤلف علامه، طبيعت جسمانى مركب است از دو جزء جوهرى، جزيى بالقوه و جزيى بالفعل كه از جهت ماده و قوه قابل فصل و وصل و از جهت صورت مبدأ فعليت و اثر است
باب هفتم در حركت و زمان و مكان و شناخت ازل و ابد است
يكى از احوال مشتركه اجسام حركت است، و حركت خروج شئ است از قوه فعليت بر سبيل تدريج. بعضى از حالات براى جسم بالفعل حاصل نيست؛ ولى قوه و استعداد حصول حالت در آن وجود دارد. حصول اين حالت از قوه به فعليت يا دفعى است يا تدريجى؛ به اصطلاح اهل حكمت خروج تدريجى حركت است. از براى حركت تعاريف زياد كردهاند كه در كتب مفصله مسطور است و نگارنده در رساله حركت كليه اقوال را ذكر كردهاست
باب هشتم اختصاص دارد
به بحث از سماويات و افلاك و ارضيات و عناصر بسيط و مركب، در کتاب عين اليقين، مفصل در افلاك و سماويات به طريق قدما بحث كرده است؛ ولى در اين کتاب به حمده تعالى در مباحث مربوط به افلاك و موجودات علوى كوتاه آمده است و عمده مباحث را اختصاص داده است، به مسائل مربوط به بسائط از عناصر و مركبات از اسطقسات كه مباحث مربوط به كيفيت حصول مركبات از بسائط از مواليد ثلاث؛ معادن و نباتات و حيوان، بحث در معادن را نيز در اين جا مختصر نموده است و به كيفيت ظهور نباتات و حيوان و بعد از بحث از پيدايش و نحوه تحصّل حيوان از ممتزجات و اثبات تجرد نفوس جزيى حيوان به نحوه ظهور انسان در انواع حيوانى و چگونگى تجرد آن پرداخته است و در اوايل بحث به اختصار از نحوه ظهور و طليعه وجود آن در ماده جسمانى و طى درجات نباتى و حيوانى و وصول آن با على مراتب تجرد خاص نفوس انسانى و بالأخره در كيفيت رجوع آن به عوالم ملكوتى و فناء برخى از ارواح انسانى در احديت وجود، بحث فرموده است و آنچه در مباحث عاليه آورده است، خلاصه تحقيقات استاد اعظم او صدر الحكماست كه در عين اليقين، فصل به فصل مطالب را به عنوان قال استاذنا المتألّه و يا قال استادنا في المعارف الالهيه بيان و تقرير نموده است
باب ششم در طبيعت و تجدد آن و شناخت حدوث عالم است. در طبايع جسمانى و نحوه تجدد طبايع و كيفيت قوام طبايع متحرك سيّال به اصل ملكوتى خود و تقرير حدوث زمانى عالم به عقيده مؤلف علامه، طبيعت جسمانى مركب است از دو جزء جوهرى، جزيى بالقوه و جزيى بالفعل كه از جهت ماده و قوه قابل فصل و وصل و از جهت صورت مبدأ فعليت و اثر است
باب هفتم در حركت و زمان و مكان و شناخت ازل و ابد است
يكى از احوال مشتركه اجسام حركت است، و حركت خروج شئ است از قوه فعليت بر سبيل تدريج. بعضى از حالات براى جسم بالفعل حاصل نيست؛ ولى قوه و استعداد حصول حالت در آن وجود دارد. حصول اين حالت از قوه به فعليت يا دفعى است يا تدريجى؛ به اصطلاح اهل حكمت خروج تدريجى حركت است. از براى حركت تعاريف زياد كردهاند كه در كتب مفصله مسطور است و نگارنده در رساله حركت كليه اقوال را ذكر كردهاست
باب هشتم اختصاص دارد
به بحث از سماويات و افلاك و ارضيات و عناصر بسيط و مركب، در کتاب عين اليقين، مفصل در افلاك و سماويات به طريق قدما بحث كرده است؛ ولى در اين کتاب به حمده تعالى در مباحث مربوط به افلاك و موجودات علوى كوتاه آمده است و عمده مباحث را اختصاص داده است، به مسائل مربوط به بسائط از عناصر و مركبات از اسطقسات كه مباحث مربوط به كيفيت حصول مركبات از بسائط از مواليد ثلاث؛ معادن و نباتات و حيوان، بحث در معادن را نيز در اين جا مختصر نموده است و به كيفيت ظهور نباتات و حيوان و بعد از بحث از پيدايش و نحوه تحصّل حيوان از ممتزجات و اثبات تجرد نفوس جزيى حيوان به نحوه ظهور انسان در انواع حيوانى و چگونگى تجرد آن پرداخته است و در اوايل بحث به اختصار از نحوه ظهور و طليعه وجود آن در ماده جسمانى و طى درجات نباتى و حيوانى و وصول آن با على مراتب تجرد خاص نفوس انسانى و بالأخره در كيفيت رجوع آن به عوالم ملكوتى و فناء برخى از ارواح انسانى در احديت وجود، بحث فرموده است و آنچه در مباحث عاليه آورده است، خلاصه تحقيقات استاد اعظم او صدر الحكماست كه در عين اليقين، فصل به فصل مطالب را به عنوان قال استاذنا المتألّه و يا قال استادنا في المعارف الالهيه بيان و تقرير نموده است
فیض کاشانی در این کتاب خواننده را گام به گام به نحوی پیش میبرد که بر او رازهایی از حکمت متعالیه آشکار شود. او تنها به همین مساله اکتفاء نمیکند، بلکه شناخت فلسفی مبنی بر حکمت متعالیه را با معرفت قرآنی درهم میآمیزد و آمیزهای همساز و راهگشا را در اختیار مخاطب خود قرار میدهد. کتاب حاضر اگرچه چکیدۀ مصنفات فلسفی سابق فیض کاشانی است، لکن او در این کتاب سعی کرده نکتههایی بدیع را بگنجاند و بیان واضحی را اختیار کند؛ او با این کار به دنبال گشودن بابی برای ورود به جهان فلسفی خود است. این کتاب از مسائل اساسی چون وجود و زمان و حرکت و چیستان عالم به سخن میآورد، یعنی پرسشهایی که همواره ذهن آدمی را به خود مشغول داشته است. با این حال، فیض کاشانی به دور از درازگویی تمامی این پرسشها را مطرح میکند. کتاب حاضر هم مناسب حال محققان و دانشجویان است و هم میتواند به مخاطبان دیگر در فهم فلسفی خود و جهان اطراف کمک شایانی بکند. استدلالهای این کتاب بسیار روشن است و با اندکی تأمل میتوان به فهم آن نائل شد، در عین حال مصنف به هیچ روی از غنای بحثها نکاسته و کوشیده عمق راستین مطالب را حفظ کند و در عین حال راهی باشد برای فتح باب نگرش فلسفی به قرآن.
قابل توجه دوستان عزیزی که به انحاء مختلف پیگیر کتابهای اخیر معرفی شده بودند،باید به عرض برسانم سه کتاب اخیر که در ذیل معرفی مجدد هم خواهد شد حداکثر در ده روز آتی خدمت شما گرامیان عرضه خواهد شد.