هر بار که نیاز واقعی‌ت رو نادیده می‌گیری تا دیگران راضی باشن، یه ترَک کوچیک توی رابطه‌ات با خودت می‌افته. این ترک‌ها اولش نامرئی‌ان، ولی به مرور، اعتمادت به خودت رو می‌شکنن و تبدیل به بحران هویتی می‌شن.

ترسناک تر از روبرو شدن با یه آدم بد توی زندگی، توی آیینه باهاش روبرو شدنه.

آدمی که به خودش اجازه می‌ده تلاش‌های نامرئی آدم‌ها برای ادامه دادن و وصل بودن به زندگی رو مسخره کنه یا بی‌ارزش جلوه بده، احتمالاً آدمیه که از خودش خشمگینه، اما نمی‌تونه با ریشه‌ی این خشم مستقیماً روبرو بشه. پس رو می‌آره به تخریب دیگران.

اسم کانالو باید بزارم باگ نویس فعلی، کشاورز آینده و ارشیو پست های دانیال🗿

دلیل اینکه محتوا زیاد نمیذارم این مدت
اینه که در حال حاضر چیزایی که باید حل میشدن، تا حدی بخش زیادیشون بخاطر یک موضوع هستن
اونم گرفتن اختیارات رفتاری در مقابل اضطراب و استرس توسط کودک درونه
که هنوز که هنوزه دارم دست و پنجه نرم میکنم باهاش و نمیدونم چیکار کنم

اگر به نتیجه‌ای رسیدم تجریباتمو به اشتراک میذارم
در حال حاضر نیاز به صلح با خودم دارم

زندگی رضایت‌ بخش، بهتر از زندگی موفقه
موفقیت رو دیگران اندازه‌گیری می‌کنن،
در حالی که رضایت رو روح و روان خودت تعیین می‌ کنه.

بعضی آدم‌ها با خودشون سخت‌گیرن، چون فکر می‌کنن سخت‌گیری همون چیزی بوده که اون‌ها رو به اینجا رسونده. می‌ترسن اگه با خودشون مهربون بشن، تلاششون متوقف شه. اما تفاوت بزرگی هست بین انضباط و تحقیر خود. انضباط می‌گه «باید بهتر عمل کنم»؛ تحقیر می‌گه «تا وقتی بهتر نشدی، ارزشی نداری.»

یادت باشه خودت بودن کافیه
نیازی نیست قهرمان آرزو ها و رویاهای دیگران باشی

آدم گاهی از شدتِ فکر کردن خسته نیست؛ از این خسته است که هیچ فکری به جایی نمی‌رسد.

دوستان مشاورم گفت با ترسهام روبرو شم
به کی بگم عزیزم من از زندگی میترسم😭

روز هجدهم(روز آخر)
طرحواره بی‌اعتمادی / بدرفتاری

فرد در عمق وجودش انتظار داره دیگران بهش آسیب بزنن، ازش سوءاستفاده کنن، دروغ بگن، تحقیرش کنن یا بهش خیانت کنن.
ذهنش ممکنه مدام آماده باشه که بگه:
آخرش بهم آسیب می‌زنه.
نباید زیادی به کسی اعتماد کنم.
آدم‌ها وقتی فرصت پیدا کنن، ازت سوءاستفاده می‌کنن.
معمولاً می‌تونه از تجربه‌هایی مثل بدرفتاری، تحقیر، خیانت، دروغ‌های مکرر، سوءاستفاده یا نبود امنیت در روابط دوران کودکی شکل بگیره.
مثلاً کودکی که بارها با رفتار آسیب‌زننده از طرف آدم‌های مهم زندگی‌اش مواجه شده، ممکنه کم‌کم یاد بگیره:
نزدیک شدن به آدم‌ها خطرناکه.

در بزرگسالی این‌طوری خودش رو نشون میده:
سخت به دیگران اعتماد می‌کنه.
مدام دنبال نشونه‌ای از دروغ یا خیانت می‌گرده.
رفتارهای معمولی دیگران رو تهدیدآمیز برداشت می‌کنه.
از صمیمی شدن زیاد می‌ترسه.
فکر می‌کنه اگر نقطه‌ضعف‌هاش رو نشون بده، علیه خودش استفاده میشه.
گاهی قبل از اینکه کسی بهش آسیب بزنه، خودش رابطه رو خراب یا قطع می‌کنه.