چیزی که فکر می‌کردی خودت انتخاب کردی، در واقع فقط آشناترین گزینه‌ برای ذهنت بوده. خیلی موقع‌ها تصور می‌کنیم داریم آگاهانه تصمیم می‌گیریم، در حالی که الگوهای ذهنی ناهشیارمون دارن برامون انتخاب می‌کنن.

آدم‌ها اغلب می‌خوان تغییر کنن، اما نمی‌خوان چیزی که هستن رو رها کنن. تعارض اصلی همین‌جاست: بخشی از فرد می‌خواد تغییر کنه و بخش دیگرش دوست نداره چیزی عوض بشه.

متاسفانه در کیس اینجانت خستگی بیشتر به سمت مکانیزم های کوپ خراب میل میکند که همون خستگی و فلج شدگی رو بیشتر میکنه...

شوخی کردن، گاهی یک راه غیرمستقیمه برای گفتن یه حرف جدی؛ بدون پذیرش مسئولیتش.

Man....
فیلم good will hunting رو چرا تا الان ندیده بودم...

بر خلاف تصور، آدم بالغ کسی نیست که دیگه از هیچی ناراحت نمی‌شه یا دیگه چیزی آزارش نمی‌ده؛ انسان بالغ کسیه که وقتی ناراحت می‌شه، به جای تخریب خودش یا دیگران، کنار احساسش می‌شینه و بهش گوش می‌ده.

ما نمی‌تونیم همه‌چیز رو تغییر بدیم. اما می‌تونیم انتخاب کنیم با چیزی‌که نمی‌تونیم تغییرش بدیم، چه رابطه‌ای داشته باشیم.

آدم‌ها گاهی برای داشتن یک رابطه، خودشون رو بیش از حد قابل‌تحمل می‌کنن. کمتر می‌خوان، کمتر اعتراض می‌کنن، کمتر سؤال می‌پرسن، کمتر از نیازهاشون حرف می‌زنن. بعد یک روز متوجه می‌شن رابطه‌ای که برای حفظش، خودشون رو حذف کردن، دیگه جایی برای خودِ واقعی‌شون نداره.

چرا رها کردن مهمه اصلا؟

سازنده Slack (که یه اپلیکیشن پیام رسان سازمانی مهم و موفقه) قبلش یه بازی داشت و به خاطر مدل درآمدی نادرست سودده نشد، ایشون تصمیم گرفت بازی رو خاموش کنه و بره سراغ پروژه بعدی، در حالی که بازی کلی طرفدار داشت.
اگر خاموش نمی‌کرد و همچنان وقت روش می‌گذاشت، پول خیلی زیادی که به خاطر Slack گیرش اومد رو از دست می‌داد. :))

هزینه رها نکردن یه چیز، هزینه همه چیزاییه که می‌تونستیم به جاش داشته باشیم و نداریم.
مثلا هزینه رها نکردن یه پارنتر بد، تجربه کردن یه رابطه خوبه که اون بیرون می‌تونه برامون باشه.

یعنی واقعا این حجم از خستگی و فشار لازمه؟
بدو درس بخون.
بدو کار کن.
بدو پول بیشتر در بیار.
بدو ورزش کن.
بدو سالم زندگی کن.
بدو روابطتو حفظ کن.
بدو از ترند جا نمون.
بدو...
اخه چرا؟ آزادی ادمیزاد کجای این نقشه راه از پیش تعیین شدست؟

1. شما در نقطه ای سیاره زمین و برحه ای از زمان زندگی میکنی که همچی بهم ریخته و نمیشه کاریش هم کرد
2. ذات آدمیزاد همینه. بجز بحث ترند، آدمی که بیکار بمونه و مشغول کاری نباشه، مغزش شروع میکنه به چرت و پرت بافتن و خودخوری و تهوم زدن و مریض شدن، متاسفانه مدل انسان برای عمر مفید و سالم و طولانی همینه

در نهایت هم، اینکه با کار سرویس بشی یا کاری نکنی و سلامت روان از دست بدی، جزو ازادی اختیار ها در میاد🌚