برای ۸ مارس؛ تاریخی علیه تبعیض

روز جهانی زن نشان از جنبشی دارد، ریشه‌دار و فراگیر. یادآور مشت‌های زنانه‌ای‌است که در اوایل سده‌ی نوزده میلادی به سمت فاشیست‌ها نشانه رفت و اکنون پلاکاردهایی با شعار برابری جنسیتی در دست دارد.
یادآور صداهای زنانه‌ای است که سال‌ها حقوقی را فریاد می‌زده که میان هیاهوی مردسالارانه گم‌گشته بود.
یادآور جان‌های زنانه‌ای است که امروزه در نبرد با سنت‌‌های زن‌ستیز، به دست گروهک‌ها و حکومت‌های بنیادگرای‌افراطی از میان می‌روند.
این روز از راه طولانی‌ای می‌گوید که زنان برای رسیدن به حقوق اولیه‌ خود طی کرده‌اند و بازگوکننده‌ی راهی‌است حتی طولانی‌تر برای دستیابی به آزادی و برابری جنسیتی.
در این میان اما عده‌ای همچنان مذبوحانه در تلاش برای انکار و کم اهمیت جلوه دادن بار اجتماعی و سیاسی زنان می‌باشند. این عده به تمام زنانی که از چهارچوب خانه‌ فراتر رفته، سقف شیشه‌ای را شکستند و تا زمامداری کشورها پیش ‌آمدند، پشت می‌کنند و با تمسک به ایده‌آل‌های برخواسته از شخصیت‌های مذهبی و سنتی‌، تلاش می‌کنند تاریخی را انکار کنند که نیمی از مردمان جهان راوی آن‌ هستند.
روز جهانی زن مانند تکامل داروین نیست که از باور آن بتوانند طفره بروند و یا مثل مناسبات دیگر، با سالروز تولد یا مرگ شخصیتی مذهبی یا سیاسی جایگزین‌اش کنند. این روز، مبارزاتی پیوسته را به تصویر می‌کشد که امثال این بنیادگرایان امروزی از مقابله در برابر آن وا‌مانده‌اند. مبارزاتی که پرچم آن امروز به زنان شجاع ایرانی رسیده‌است تا با شعار زن، زندگی، آزادی به جنگ تحجر و استبداد بروند.
متحجرانی که امروزه با حملات شیمیایی به مدارس و خوابگاه‌ها در پی انتقام‌گیری از جوانان و نوجوانان مبارز همین راه اند.
دشمنان زن و زندگی، همان‌هایی هستند که در طی ماه‌های گذشته با تفنگ و باتوم، زنان و مردان این کشور را به خاک و خون کشیدند و در بیدادگاه‌های خود علیه زندگی، زنانگی و تنانگی حکم‌های فله‌ای صادر کردند و در پایان همچنان زنان شجاع ایران با جسم و روحی آزرده، با نفس‌های بند آمده، خسته از گذشته و امیدوار به آینده، متحد و قدرتمند در برابر این اهریمنان ایستاده‌اند و بهتر از هر کسی می‌دانند برای حق زندگی و آزادی زنان راهی جز گذر از جمهوری‌اسلامی باقی نمانده است.


@aut_protests

✌️ برای زن

🔹 برای بسیاری از ما شجاعت ویدا موحد و شالی که به چوب زد، نقطه آغاز مبارزه‌ای بود که تا پیش از آن در حاشیه زندگی‌هایمان، در نقاط نادیدنی خیابانها جاری بود؛ با حجاب اجباری‌ای که حکومت هرگز به صورت کامل نتوانست اجرایش کند، با تلاش و نبرد روزانه زنانی که نمی‌خواهند از مدرسه‌ها و دانشگاهها، از شرکتها و کارخانه‌ها، از سالن‌های کنسرت و ورزشگاهها، از رقصیدن و نواختن و خندیدن و عشق ورزیدن و خلاصه از عضوی از جامعه بودن، از انسان بودن، نمی‌خواهند محروم باشند.

🔹 ویدا موحد نه تنها نوری بر آینده‌ای انداخت که در آن نقش مهم تبعیض سیستماتیک علیه زنان از حاشیه به متن بدل شد، بلکه تاریخی طولانی از مبارزه زنان در ایران را دوباره احضار کرد.

🔹 هر مقاومتی، کنشی است که قدرتی را به چالش می‌کشد. مبارزات زنان نیز علاوه بر مقابله قدرت مردسالاری، از همان آغاز تهدیدی برای قدرت روحانیت سنت‌گرا بود. تهدیدی برای قرائتی از فقه که زن را به کلی به مثابه امکان گناه میداند و تنها نقش بی‌خطری که برای او قائل می‌شود، مادری است. گویی که زن تنها با دستگاه جوجه‌کشی بودن معنی پیدا می‌کند.

🔹 در نهایت هنوز هم دو سوی این مبارزه ثابت است: در یک طرف زنانی که هر روز با قوانین جدیدی که می‌خواهد آنها را به خانه براند می‌جنگند و در طرف دیگر متحجرینی که کنترل زن را ضامن بقای حکومت خود می‌دانند.

🔹داستان مبارزه زنان در ایران مثل به عنوان بخشی از مبارزات مشروطه آغاز شد و پس از آن در تلاش برای افزایش نقش اجتماعی زنان در جامعه ادامه پیدا کرد. مبارزات زنان با انجمن‌هایی چون جماعت نسوان و بعدها با مبارزه برای کسب جایگاه حقوقی برابر در قوانین ادامه یافت. آوار شدن فاجعه ۵۷ اما حاکم شدن دشمنان اصلی "زن" بود. اما آیا پایانی بر جنگیدن برای زن هم بود؟ بسیاری فکر می‌کردند آری اما قطعاً نه. در آخر ضرورتهای اقتصادی حتی جمهوری اسلامی را مجبور کرد که ورود گسترده زنان به بازار کار و دانشگاهها در محیط کار را بپذیرد.

🔹در نهایت این ایستادگی زنان بود که جمهوری اسلامی را در اجرای کامل سیاست حجاب اجباری ناکام گذاشت؛ با مبارزات نامرئی زنان در غالب آنچه در اصطلاح اکادمیک ناجنبش می‌نامند. زنان با "زندگی کردن"، اما نه در چهارچوب آن چیزی که جمهوری اسلامی از زندگی برای انسان ایرانی می‌خواهد، بلکه زندگی عادی که در شان انسان است، به جنگ جمهوری اسلامی رفتند و کار را به جایی رساند که امروز بزرگترین و مترقی‌ترین آلترناتیو جمهوری اسلامی چیزی باشد که سالها در خیابانها جلوی چشمش رژه می‌رفت اما آن را نمی‌دید، پدیده‌ای که آرام آرام عرصه اجتماعی را به تسخیر خود درآورد و تبدیل به چیزی واقعی شد و سنگینی واقعیت خود را به دیکتاتور تحمیل کرد: زن زندگی آزادی

🕊 ۸ مارس را به تمام زنانی که با زندگی‌کردن به مبارزه این سرطان ۴۴ ساله رفتند، تبریک می‌گوییم.

@aut_protests

برای زن، زندگی، آزادی
دانشکده صنایع #پلی‌تکنیک تهران


@aut_protests

🔴 ((بقای جمهوری اسلامی، نافی بقای ما، فرزندان ما و سرزمین ماست. ))

🕊 نامه جدید بهاره هدایت، فعال دانشجویی و سیاسی، از زندان اوین:

▪️این هشتمین شبِ عیدی‌ست که در زندانِ جمهوری اسلامی هستم، اما ایمانم به پیروزی بیش از هر زمان دیگری‌ست. در لحظات تحویل سالِ نو، پای سفره‌ هفت‌سینِ نصفه‌ونیمه‌ زندان می‌نشینم و یادِ رفتگانِ بی‌برگشتِ امسال را در دلم زنده می‌کنم. یاد مهسا، نیکا، سارینا و سیاوش و ابوالفضل و حمیدرضا. یاد برادرانم خدانور، فریدون محمودی، محسن شکاری، مهدی کرمی، محمد حسینی و مجیدرضا رهنورد. یاد همه‌ ایرانیانی که در حسرت یک زندگی معمولی به خیابان رفتند، اما دست ناپاکِ دشمنانِ «زن، زندگی، آزادی» جان عزیزشان را گرفت. 

▪️گردنم افراشته و سَرَم بلند است که هم‌میهنانی اینچنین داشته‌ام. نوروز یادگارِ هم‌سرنوشتیِ کهنِ ما در این پهنه‌ سرزمینی‌ است؛ سرزمینی که تبعیض و ستم و فقدان منزلت انسانی جراحت‌های عمیقی بر چهره‌اش به‌جا گذاشته، و وظیفه‌ی ماست که ایران‌مان را از مدخل همین جراحت‌ها به یاد بیاوریم. در این هشتمین بهار در اسارت، آرزویم این است که این پاره‌های عمرم، چیزی به التیام این زخم‌ها و نجات نهایی ملت ایران علاوه کند. اگر این عمر، سهم من است از دنیا، حاضرم آن‌را یک‌جا بدرقه‌ راه تحقق اراده‌ی ملت کنم؛ بی‌هیچ ملال و شکایتی.

▪️تا قبل از «جنبش مهسا»، کسانی بودند که براندازی را نهایتا ایده‌ای پراکنده در فضایی نامتعیّن می‌پنداشتند که حامل و عاملی در زمین واقعیت ندارد. با جنبش مهسا، «براندازی» نشد، اما این خواسته تعیّن مادی پیدا کرد؛ آن‌هم در گستره‌ای که قابل چشم‌پوشی نبود. هم‌اکنون هم کسانی هستند که براندازی را به واسطه‌ تحلیل‌های اقتصاد سیاسی یا مناسبات بین‌المللی که ماهیتا جبرگرایانه‌اند، بی‌آینده می‌پندارند، در حالی که آن عوامل گرچه واقعی‌اند، اما «بخشی از» واقعیت‌اند- و نیز نه همواره ثابت و نه همواره به کام جمهوری اسلامی‌اند- بخش دیگری از واقعیت که آن‌ها نادیده می‌گیرند، اراده‌ ماست. 
سهم ما از واقعیت، اراده‌ای‌ست که می‌ورزیم. حتی اگر این اراده بُرش کوچکی از واقعیت باشد، فضیلتش در این است که حامل حقیقت دوران ماست. و جای ما درونِ همین بُرش از واقعیت است، نه هیچ جای دیگر. 

▪️جنبش اخیر هم بخشی از این اراده بود و توانست خطوط تعیین‌کننده و آینده‌ی مورد نظرش را ذیل شعار «زن، زندگی، آزادی» چنان قاطع ترسیم سازد، که تا سال‌ها هیچ نیروی سیاسی‌ای نمی‌تواند از این خطوط سرپیچی کند. چرا که آن مفاهیم، خصلتِ موسس داشتند و بنابراین حیات‌بخشِ آینده‌ی ما خواهند بود. ...

(ادامه در پیام بعدی)
@aut_protests

ادامه:

▪️هم‌اکنون نیز علی‌رغم همه‌ التهاباتِ یک ماه اخیر، وضعیت همان است که بود و آن اینکه جمهوری اسلامی بدل به غیراخلاقی‌ترین عنصر حیات روزمره‌ ایرانیان شده و بقای او نافی بقای ما، فرزندان ما و سرزمین‌مان است. بنابراین منطقِ ایجابِ براندازی کماکان برقرار است. براندازی یک ایده‌ از روی تفنن در پیِ پایه‌گذاری یک هویت سیاسی جدید درونِ منجلابِ مناسباتِ فعلی نیست، اگر به ضرورت خود قائل باشد. برعکس، براندازی مشروعیت خود را از ضرورتش می‌گیرد.
 
▪️پس چشم از هدف نباید برداشت. موج‌ها می‌آیند و می‌روند. ۹ سال پیش وقتی توافق اولیه‌ برجام منعقد شد، خیلی‌ها از جمله خود من از داخل همین زندان، ناامید از خیابان‌های خاموش شهر، کسل از بیانیه‌های تکراریِ حقوق‌بشری، و مهم‌تر از همه سرخورده از مماشاتِ غرب با حکومت و پدیداری تشنجی بی‌سابقه در منطقه، تصور کردیم می‌شود با این حکومتی که ظاهرا دنیا او را پذیرفته، به سازشی رسید که خیر عمومی را محقق کند. نه، حتی برای خیلی‌هایمان «سازش» هم نبود، بلکه متقاعد شده بودیم که باید نقطه‌ای بیرون از نزاع متمرکز با حکومت یافت و تلاش کردیم از آن نقطه‌ فرضی به سیاست نگاه کنیم؛ هم به اقتضای اخلاق و هم به اقتضای توازن نیروها؛ کار نکرد. گفتیم آن‌ها با این حکومت توافق کردند، ما هم در مدار آن، توافقی فرضی بسازیم و طبق همان عمل کنیم؛ این هم کار نکرد. به زودی هم آن توافق به هم خورد، هم این.
 ما به غلط تصور می‌کردیم می‌توان پِی‌جوییِ مستقیمِ فضلیتِ آزادی را وانهاد- یا به تعلیق درآمدنش را نادیده گرفت- و به فضیلت دیگری پرداخت. غافل از اینکه قادر نیستیم کژتابیِ این انتخاب سیاسی و پیامدهای عیانِ آن علیه جان مردم را مهار کنیم. چیزی که به جا ماند، بدنه‌ اجتماعی‌ای بود سرخورده، هم از شکست پروژه‌ سیاسی‌اش و هم نحیف شدنِ موازینِ اخلاقیِ کنشِ سیاسی‌اش.

▪️پس دوباره چشم از هدف نباید برداشت. اگر آزادی می‌خواهیم، مسیر آن از هر میانبری هم که برویم در نهایت به از میان برداشتن جمهوری اسلامی و حذف اسلام سیاسی از ساحت حکمرانی می‌رسد. نباید از نزاع‌ها، عدم توافق‌ها و جدال‌های ناگزیر ناامید شد؛ چه این‌ها در وهله‌ اول حکم پاکوب کردنِ مسیر دشواری را دارد که پیشِ رو داریم.
آن‌چه مهم است و آن‌چه در ید اختیار ماست، عزم ما برای آزادی‌ و بازپس‌گیری ایران‌مان است.
  
بهاره هدایت
زندان اوین- اسفند ۱۴۰۱

@aut_protests

📌 پلی‌تکنیک در سالی که گذشت!

◀ ما بعدها ۱۴۰۱ را با همه‌ی سختی‌هاش، با لبخند به یاد می‌آوریم. سال تلخ باشکوهی که شروع پایان خیلی چیزها را رقم زد.
#زن_زندگی_آزادی

✅ @EEAUT

#رسوایی_دیگر
📌 خرید و فروش سوالات امتحانی پلی‌تکنیک

◀ سوالات امتحانی «دانشگاه صنعتی امیرکبیر» با تقریب ۱۲ هزار دانشجو، به مدت دست کم پنج سال (از سال ۹۳ تا ۹۸) خرید و فروش شده است! گفته می‌شود همچنان موضوع خرید و فروش سوالات توسط شبکه مافیایی دنبال می شود!

❌ فرقی نمی‌کند اصلاح طلب باشد یا اصولگرا! مادامی که رژیم فاسد و مافیایی بر ایران سلطه دارد؛ دود بی عدالتی بر چشم همگان (حتی دانشجویان غیرسیاسی) فرو خواهد رفت!

✅ @EEAUT

❌ تهدید دانشجویان به ستاره‌دار شدن!

📌 اطلاعیه عجیب وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در موضوع پوشش و حجاب

◀ ضمن تبریک آغاز سال جدید و آرزوی قبولی طاعات و عبادات خانواده فهیم، فرهیخته و فرزانه دانشگاهی و تشکر از قاطبه دانشجویان عزیزی که با رعایت قانون در حوزه پوشش و حفظ شؤونات دانشجویی، ارزش عفاف و حجاب را در محیط دانشگاه وظیفه خویش دانسته و از این طریق حریم علم‌آموزی و یادگیری دانشگاه را بیش از پیش ارج می‌نهند؛ اعلام می‌دارد که کلیه دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی تحت نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از ارائه خدمات آموزشی، رفاهی و ... به معدود دانشجویانی که قوانین و مقررات دانشگاه‌ها در این خصوص را رعایت ننمایند، معذور خواهند بود.

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

✅ @EEAUT

💚 امشب، شب تولد #بهاره_هدایت زندانی‌ سیاسی‌ست!

◀ بهاره چند روز بعد از آغاز جنبش مهسا برای اجرای حکم چهار سال حبس که به دلیل حضور در تجمع ۲۱ دی ۹۸ مقابل دانشگاه امیرکبیر، صادر شده بود راهی زندان شد. او قبلا نیز هفت سال زندانی بوده است. بهاره در زندان اوین ۴۲ساله می‌شود.

🗣 صدای بهاره و صدای همه‌ی زندانیان سیاسی باشیم.

✅ @EEAUT

⭕ چند توصیه حقوقی و امنیتی مهم پیرامون کمیته انضباطی و احضار های فله ای با توجه به وضعیت فعلی دانشگاه (براساس پیام یکی از دنبال کنندگان کانال ✉) ⭕

🔻با توجه به شرایط دانشگاه و در شرایطی که اوضاع دانشگاه تا حدی آرام شده، به نظرم رسید که برای جلوگیری از اشتباه‌هایی که قبلا انجام دادیم راهکارهایی پیدا کنیم.

▪️هممون اینو میدونیم و در اطرافیانمون و احتمالا هم خودمون درگیر کمیته انضباطی شدیم. ما باید از این تعداد بالای جلسات کمیته انضباطی بتونیم یه نتیجه‌ای بگیریم . تعدادی از بچه‌ها تعلیق شدن و تعدادی از بچه‌ها هم حکم‌های معلق گرفتن. باید بتونیم طوری از تجربه اون ها استفاده کنیم که دفعه بعد هزینه‌های کمتری بدیم و حکم‌های کمتر و سبک‌تری برامون صادر کنن.

❗اول تجربه خودم رو میگم و خواهش می‌کنم که شما هم تجربه‌های خودتون به همراه نکاتی که ذهنتون میرسه رو بیان کنید. البته به صورتی که انقدر شخصی نباشن که از روی گفته‌هاتون بتونن نویسنده رو تشخیص بدن.

▪️از من خواستن گوشی تلفنم رو داخل جلسه با کمیته انضباطی نبرم. به این بهونه که ممکنه صدای طاهری رو ضبط بکنم. تحت هیچ شرایطی در صورتی که به شما هم گفتن تحت هیچ شرایطی قبول نکنید اینکارشون غیرقانونیه و نمیتونن شما رو بگردن یا گوشی‌تون رو ازتون بگیرند. مهم نیست که گوشیتون رمز داره یا نه. اونا برای انجام این کار هیچ حقی طبق قانون مورد قبول خودشون ندارن.

▪️اتهام‌های حضور در تجمعی که میزنن چند دسته هستن: یا مخبرهاشون این رو میگن که البته اونا میگن مامورای حراست گفتن، یا واقعا افراد حراست گزارش دادن، یا  از دوربین دیدن. دو تای اولی دلیل کافی رو به شما میده به هیچ‌وجه اتهامات رو نپذیرید. اتهام‌هایی مثل ایجاد درگیری یا شعار دادن، فحش دادن، لیدر بودن و... رو حتما رد کنید.

▪️این اتهامات بعدها دلیلی میشه که نیروهای امنیتی بتونن به پرونده ورود کنند.
برای اینکه بتونید این اتهامات رو رد کنید باید بدونید مبنای اتهام زدنشون چیه. هیچ حرفی قبل از اینکه اتهاماتتون رو بهتون بگن نزنید. بعد از اینکه بهتون اتهام زدن محترمانه ازشون بپرسید بر چه مبنایی حرف میزنن. تو مرحله اول اتهامات رو رد کنید. اما نه با پرخاشگری که اگر فیلم داشتن ازتون و حضورتون محرز بود اونا موضع بیشتری بگیرن. در صورتی که ازتون فیلمی نداشتن هیچ اتهامی رو قبول نکنید و هیچ‌چیزی رو امضا نکنید و تو برگه تفهیم اتهامتون بنویسید حتما که هیچ اتهامی رو قبول ندارید و فکر می‌کنید افراد حراست دچار خطا شدن.

▪️در صورتی که فیلم یا عکس داشتن از شما، تو مرحله اول وقتی فیلم و عکس خودتون رو دیدید، هیچ واکنشی نشون ندید. نه بخندید و نه دچار دلهره بشید. اگر تصویرتون خیلی واضحه و کاملا شما مشخص هستید، تنها حضورتون رو بپذیرید نه شرکت در تجمع و نه هیچ چیز دیگه. اونم مشروط به اینکه داشتید رد میشدید و ازتون عکس  گرفتن. اگر فیلم گرفتن ازتون و تصویرتون توی فیلم کاملا مشخص بود ( دقت کنید کاملا، حتی اگر یک ذره قابل تشخیصی نیست قبول نکنید.) تنها در صورتی که نمیشد هیچ تمایزی بین اون تصویر و شمای واقعی  قائل شد، قبول کنید.

‼بچه‌ها توی کمیته فقط و فقط و فقط راجع به اتهاماتتون حرف بزنید نه هیچ‌چیز دیگه. هیچ صحبتی از اعتقاداتتون نکنید. هیچ حرفی از سیاست نزنید. هیچ حرفی. طاهری ممکنه یا با نقشه یا از سر تفریح همچین بحث‌هایی بخواد با شما داشته باشه. اما شما اصلا حرفی نزنید و بی‌میل نشون بدید خودتون رو. ‼

▪️اگر حضورتون توی تجمع ( تنها حضورتون) رو پذیرفتید ( در صورتی که پذیرفتنش ناگزیر بوده باشه البته ) در صورتی که سابقه کمیته رفتن نداشتید خودتون رو بی‌اطلاع نشون بدید از اینکه ممکن بوده هزینه‌ای داشته باشه؛ چون فقط یه تجمع ساده بوده و نه چیز دیگه. اگر سابقه کمیته رفتن هم دارید یک مقدار بنظرم توپ رو بندازید توی زمین اونا که " خب اگر ما بخوایم اعتراضی کنیم چه راه‌هایی هست؟ دانشگاه کجا همچین بستری رو برای ما فراهم می‌کنه؟" و از این قسم حرف‌ها.

▪️هیچ‌جای حرف‌هاتون بی‌احترامی نباشه نسبت بهشون. بله میدونم اونا مزدورن و دشمن ما. ما داریم با اونا مبارزه می‌کنیم. مبارزه وقتی میتونه توی دانشگاه ادامه‌‌دار باشه که بتونیم توی دانشگاه بمونیم.

✉ شما هم از تجربه کمیته انضباطی رفتنتون و برخوردهای غیرقانونی طاهری دبیر این کمیته، با حفظ هویت شخصیتون، بنویسید. لازمه همگی به هم کمک برسونیم و تجربه‌هامونو به اشتراک بذاریم. آیدی ارتباطی ما: @aut_protest_admin

@aut_protests

در ستایش زیبایی‌هایی که این روزها می‌بینیم

این روزها، همزمان با توهین و تهدیدهای رادان، ‌شاهد شجاعتی بی‌بدیل از زنان و دخترانمان بوده‌ایم که کم از زیبایی‌شان نداشته است. گرچه این شجاعتِ قهرمانانه بیش‌ از پیش فراگیر شده، اما نباید فراموش کنیم که بیش‌‌ ازپیش نیز لایق تحسین و ستایش است و حمایت و همچنین مراقبت ما برای تداومش بسیار حیاتی‌ست. حجاب، آخرین سنگر جمهوری اسلامی است.

همچنین طی پیامی به ما، جمعی از مراجع گرانقدر فرموده‌اند اندکی تنوع برای سلامت جامعه و استحکام بنیاد خانواده بسیار مفید است. لذا عکس گرفتن از زیبایی‌هایی مثل کنار گذاشتن مقنعه توسط دختران یا سر کردن آن توسط پسران خوش‌تیپ و آخوندکُش پلی‌تکنیکی مستحب تاکیدی عنوان شده است.
باشد تا با عکس‌های زیبای دخترانمان چشم ضحاک کور شود. با اخبار شلوارک پوشیدن پسرانمان گوشش کر شود، دستش هم که الحمدلله آلردی دچار مشکل است. برای پایش هم در آینده‌ای نزدیک تدبیری خواهیم اندیشید.

https://t.me/faryad_aut

📌 «شنبه‌ی موعود»

کسی را که نمی‌ترسد، هنوز می‌توان از چیز جدیدی ترساند؛ اما کسی که می‌ترسد و یاد گرفته با ترس خود چگونه روبه‌رو شود، کسی با ترس خود چشم‌درچشم شده و از آن عبور کرده، کسی که ترس را به عنوان بخشی از زیستِ روزمره‌ی خود شناخته و پذیرفته، هرگز با ترسی بزرگ‌تر متوقف نخواهد شد!
ما؟ بله، همچنان می‌ترسیم؛ اما به ترس‌مان خو گرفتیم، رفیق شدیم، و آن را پذیرفتیم.

«آن‌ها» به ترس‌شان شلیک کردند؛
«ما» آن گلوله‌ها را در آغوش کشیدیم.

از فردا «آن‌ها» تنها هستند، با ترس‌شان؛
و «ما» با همیم، و ترس‌مان هم با ماست.

📸 به یاد روزی که دختران پلی‌تکنیک حجاب اجباری از سر برداشتند. ۱۸ مهر تاریخی ۱۴۰۱
#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#نه_روسری_نه_توسری_آزادی‌و‌برابری

✅ @EEAUT

امروز✌🏻

@aut_protests

همراهی پسران پلی‌تکتیک با دختران

برداشت از توییتر

#زن_زندگی_آزادی
#برای_دیگه_نترسیدن

@aut_protests

امروز ✌🏻✌🏻
#برای_دیگه_نترسیدن
@aut_protests

تصویری واقع‌بینانه از فضای امروز ایران از زبان مجید توکلی

ماجرا چیست؟ مسئله چیست؟ چه باید کرد؟

@aut_protests

تا همیشه
زن زندگی آزادی
#برای_دیگه_نترسیدن
@aut_protests

💪🏻 نه به حجاب اجباری در قلب پلی‌تکنیک!

نافرمانی مدنی در صحن ریاضی دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)
📸 تاریخ ثبت : ۱۴۰۲/۰۲/۰۴

✅ @EEAUT