Manga, nomi: yakun mistika topishmoq
Rollarda: Hojiakbar
Matn:Hojiakbar
Rasm:Hojiakbar
Janr: paranormal, detektivik,romantik
TokioGuliuz kanali uchun Hojiakbarbardan yasaldi
Nomi :Yakun topmagan mistika
batafsil G‘alati uyg‘onish
Diyorbek tunda uyg‘onib ketdi. Hammasi odatdagidek ko‘rinsa-da, yuragi notinch edi. Ko‘kragida tushunarsiz bosim his qilardi. Xonasi g‘ira-shira qorong‘ilikka cho‘mgan. Ko‘chaga qaradi—hamma narsa odatiydek edi, lekin yuragidagi g‘alati his yo‘qolmadi.
Oynadagi sirli yozuv
Derazadan uzoqlashgach, tasodifan oyna tomon qaradi va yuragi yana ham tez ura boshladi. Oynaning yuzasida nimadir yozilgandi—yozuv qizg‘ish tusda edi: "Haqiqatni bilishni xohlaysanmi?"
Oynaning yorilishi
Diyorbek beixtiyor bir qadam orqaga tashladi. Birdan oyna qarsillab yorildi. Yorilish ovozi butun xonani larzaga soldi. Shisha mayda bo‘laklarga bo‘linib, yerdan sado chiqarmasdan pastga tushdi. Oynaning yorilgan joyi qorong‘u girdobga aylanayotganday tuyuldi.
Sirli yo‘lak
Xonadan qochish uchun u eshikni ochdi, lekin... u o‘z maktabining bo‘sh va qorong‘i yo‘lagida turardi! Bu qanday bo‘lishi mumkin? Kecha u o‘z xonasida uxlagan edi. Endi esa maktabning qorong‘u yo‘laklari oldida turibdi.
Qorong‘u siluet
Uning orqasidan qandaydir sharpali siluet ko‘rinib turardi. U harakat qilmasdi, faqat Diyorbekni kuzatardi. Yuragi tez ura boshladi. Orqasiga qaramasdan oldinga yurishga majbur bo‘ldi.
O‘zgargan maktab
Biroq, har qadam tashlagan sari maktabning yo‘laklari o‘zgarib borardi. Endi devorlar odatdagidek emas edi. Qoraygan, nam tortgan devorlarda g‘alati belgilar paydo bo‘lgandi. Go‘yo bu joy avval maktab bo‘lmagan, balki nimanidir yashirgan qorong‘u labirint edi.
Tunnelning oxiri
Diyorbek tunnelning oxiriga yetdi. Oldida katta, eski eshik turardi. Bu eshik boshqa eshiklardan farqli edi—u hech qachon ochilmagan yoki aksincha, uni yopib bo‘lmagan edi. Yuragi to‘xtab qolgandek bo‘ldi. Ichkaridan shivirlagan ovoz eshitildi.
Ichkaridagi manzara
Eshikni asta ochdi. Ichkarida hech qanday yorug‘lik yo‘q edi. Faqatgina qandaydir oqish sharpalar harakatlanayotgandi. Havoda begona shivirlar eshitilardi. Diyorbek ichkariga qadam qo‘ydi va ortidagi eshik g‘oyib bo‘ldi.
Sevara!
Kutilmaganda qorong‘ulik orasidan Sevara paydo bo‘ldi! Lekin u o‘sha Sevara emasdi. Uning ko‘zlari yaltirab turardi, rangi oqarib ketgan edi. Atrofida sharpalar harakatlanayotgan edi. U Diyorbekga termilib turardi.
Sevaraning sirli ko‘zlari
Diyorbekning butun vujudi titrab ketdi. Sevara qimirlamasdi, faqat uni kuzatardi. Uning ko‘zlari g‘alati nur taratardi. Bu Sevara kim edi?
Sevara haqiqatni aytmoqchi...
Sevara sekin qo‘lini uzatdi. Ko‘zlaridan yosh oqar, lekin bu oddiy ko‘z yoshi emas edi—qora suyuqlik edi. U Diyorbekka bir narsa aytmoqchi bo‘ldi, lekin og‘zidan chiqqan so‘zlar tushunarsiz edi.
---
Hikoyaning sirli sirlari ochilmaganicha qolmoqda...
Rollarda: Hojiakbar
Matn:Hojiakbar
Rasm:Hojiakbar
Janr: paranormal, detektivik,romantik
TokioGuliuz kanali uchun Hojiakbarbardan yasaldi
Nomi :Yakun topmagan mistika
batafsil G‘alati uyg‘onish
Diyorbek tunda uyg‘onib ketdi. Hammasi odatdagidek ko‘rinsa-da, yuragi notinch edi. Ko‘kragida tushunarsiz bosim his qilardi. Xonasi g‘ira-shira qorong‘ilikka cho‘mgan. Ko‘chaga qaradi—hamma narsa odatiydek edi, lekin yuragidagi g‘alati his yo‘qolmadi.
Oynadagi sirli yozuv
Derazadan uzoqlashgach, tasodifan oyna tomon qaradi va yuragi yana ham tez ura boshladi. Oynaning yuzasida nimadir yozilgandi—yozuv qizg‘ish tusda edi: "Haqiqatni bilishni xohlaysanmi?"
Oynaning yorilishi
Diyorbek beixtiyor bir qadam orqaga tashladi. Birdan oyna qarsillab yorildi. Yorilish ovozi butun xonani larzaga soldi. Shisha mayda bo‘laklarga bo‘linib, yerdan sado chiqarmasdan pastga tushdi. Oynaning yorilgan joyi qorong‘u girdobga aylanayotganday tuyuldi.
Sirli yo‘lak
Xonadan qochish uchun u eshikni ochdi, lekin... u o‘z maktabining bo‘sh va qorong‘i yo‘lagida turardi! Bu qanday bo‘lishi mumkin? Kecha u o‘z xonasida uxlagan edi. Endi esa maktabning qorong‘u yo‘laklari oldida turibdi.
Qorong‘u siluet
Uning orqasidan qandaydir sharpali siluet ko‘rinib turardi. U harakat qilmasdi, faqat Diyorbekni kuzatardi. Yuragi tez ura boshladi. Orqasiga qaramasdan oldinga yurishga majbur bo‘ldi.
O‘zgargan maktab
Biroq, har qadam tashlagan sari maktabning yo‘laklari o‘zgarib borardi. Endi devorlar odatdagidek emas edi. Qoraygan, nam tortgan devorlarda g‘alati belgilar paydo bo‘lgandi. Go‘yo bu joy avval maktab bo‘lmagan, balki nimanidir yashirgan qorong‘u labirint edi.
Tunnelning oxiri
Diyorbek tunnelning oxiriga yetdi. Oldida katta, eski eshik turardi. Bu eshik boshqa eshiklardan farqli edi—u hech qachon ochilmagan yoki aksincha, uni yopib bo‘lmagan edi. Yuragi to‘xtab qolgandek bo‘ldi. Ichkaridan shivirlagan ovoz eshitildi.
Ichkaridagi manzara
Eshikni asta ochdi. Ichkarida hech qanday yorug‘lik yo‘q edi. Faqatgina qandaydir oqish sharpalar harakatlanayotgandi. Havoda begona shivirlar eshitilardi. Diyorbek ichkariga qadam qo‘ydi va ortidagi eshik g‘oyib bo‘ldi.
Sevara!
Kutilmaganda qorong‘ulik orasidan Sevara paydo bo‘ldi! Lekin u o‘sha Sevara emasdi. Uning ko‘zlari yaltirab turardi, rangi oqarib ketgan edi. Atrofida sharpalar harakatlanayotgan edi. U Diyorbekga termilib turardi.
Sevaraning sirli ko‘zlari
Diyorbekning butun vujudi titrab ketdi. Sevara qimirlamasdi, faqat uni kuzatardi. Uning ko‘zlari g‘alati nur taratardi. Bu Sevara kim edi?
Sevara haqiqatni aytmoqchi...
Sevara sekin qo‘lini uzatdi. Ko‘zlaridan yosh oqar, lekin bu oddiy ko‘z yoshi emas edi—qora suyuqlik edi. U Diyorbekka bir narsa aytmoqchi bo‘ldi, lekin og‘zidan chiqqan so‘zlar tushunarsiz edi.
---
Hikoyaning sirli sirlari ochilmaganicha qolmoqda...
🔥1
Ey bollar nima aktiv tushuryapszlar agar shu kanal yana 1k ga qaytsa har kuni oʻzim edit vid yasab qoyaman