Мой перевод текста из учебника Гришина на кафаревусу.
Ἐπείγομαι νὰ προφθάσω…
Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας ἀρέσει μοι πολλὰ νὰ κάμνω πράγματα. Διὸ πρέπει νὰ ἐγείρωμαι λίαν ἐνωρὶς τὸ πρωί, ἵνα ἑτοιμασθῶ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι συνήθως περὶ τὴν δεκάτην νυκτερινὴν κατακλίνομαι, ὥστε νὰ κοιμηθῶ καὶ νὰ ἀναπαυθῶ ἀρκούντως. Ἐγείρομαι περὶ τὴν ἕκτην πρωινήν. Ταχέως πλύνομαι, ἀριστοποιοῦμαι καὶ γυμνάζομαι ἐπὶ μίαν ὥραν. Ἐν τῷ γυμναστηρίῳ, μετὰ τὴν προπόνησιν, ξυρίζομαι καὶ λούομαι. Συνήθως ἐπείγει με ἔλλειψις τοῦ χρόνου καὶ διὸ βιάζομαι ὑπὸ τῆς ὥρας νὰ προφθάσω νὰ ὁλοκληρώσω πάσας τὰς ἐργασίας μου. Ἐνδύομαι ταχέως, κτενίζομαι καὶ φεύγω ὀχούμενος διὰ τὴν ἐργασίαν μου. Ἐργάζομαι περίπου ἐπὶ δέκα ὥρας. Ἐπιτρέπεται διάλειμμα τεσσαράκοντα λεπτῶν, καθ᾿ ὃ τρώγω καὶ πληροφοροῦμαι τὰς τῆς ἡμέρας νεωτέρας εἰδήσεις. Συχνῶς ἔχομεν εἰς τὴν ἐργασίαν μου τελοῦνται διαβουλεύσεις ἐν αἷς πολλὰ περὶ τῆς ἐργασίας συζητῶνται. Μετὰ ταῦτα ἐπὶ πολλὰς ὥρας ἐπεξεργαζόμεθα τὰ ἀποτελέσματα καὶ ὅταν ἐγγύζει ἡ ὥρα, ἵνα σχολάσωμεν, ἀπορῶ πῶς τοσοῦτον ταχέως διῆλθεν ἡ ἡμέρα.
Φιληδῶ τῇ παιδείᾳ διὸ καὶ ἐπιζητῶ νὰ παιδεύωμαι καὶ τελειοῦμαι εἰς τὰ τῆς ἐργασίας μου, ὥστε μετὰ τὴν ἐργασίαν μου ἀσχολοῦμαι καὶ σπουδάζω περὶ πολλὰ συγγενῆ ταύτῃ μαθήματα. Ἀληθῶς, οὐδέποτε βαρύνομαι. Συχνάκις ἄγχομαι ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἀλλ᾿ ὅμως διευθετῶ καλῶς τὸν χρόνον μου. Οἱ φίλοι μου λέγουσιν ὅτι διαχειρίζομαι τὸν χρόνον ὡσεὶ δεινὸς καὶ ἔμπειρος τεχνίτης. Τῇ ἀληθείᾳ σπανίως συναντούμεθα, ἐπειδὴ καὶ ἐκεῖνοι ἐργάζονται καὶ πάντοτε ὑπὸ τοῦ χρόνου ἐπείγονται. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὀλίγα ἔτη ἐνωρίτερον τὸν βίον διῆγον ἀμελῶς. Νῦν ὅλως ἄλλως ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ὅμως οὐδόλως παραπονοῦμαι, τοῦτο ἐπειδὴ ἀπολαύω τοῦ τρόπου ζωῆς μου, ἂν καὶ ἐνίοτε ἔχω ἀνάγκην πλείονος ἀναπαύσεως. Τὸ ἑσπέρας κατακλίνομαι, ὥστε νὰ κοιμηθῶ αἰσθανόμενος ἱκανοποίησιν δι᾿ ὅσα ἔπραξα τὴν ὅλην ἡμέραν.
Αὕριον καὶ πάλιν θὰ κωδωνίσῃ τὸ ἐξυπνητήριον καὶ φαντάζεσθε τί μὲ περιμένει… Καλὴν νύκτα εὔχομαι!
Ἐπείγομαι νὰ προφθάσω…
Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας ἀρέσει μοι πολλὰ νὰ κάμνω πράγματα. Διὸ πρέπει νὰ ἐγείρωμαι λίαν ἐνωρὶς τὸ πρωί, ἵνα ἑτοιμασθῶ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι συνήθως περὶ τὴν δεκάτην νυκτερινὴν κατακλίνομαι, ὥστε νὰ κοιμηθῶ καὶ νὰ ἀναπαυθῶ ἀρκούντως. Ἐγείρομαι περὶ τὴν ἕκτην πρωινήν. Ταχέως πλύνομαι, ἀριστοποιοῦμαι καὶ γυμνάζομαι ἐπὶ μίαν ὥραν. Ἐν τῷ γυμναστηρίῳ, μετὰ τὴν προπόνησιν, ξυρίζομαι καὶ λούομαι. Συνήθως ἐπείγει με ἔλλειψις τοῦ χρόνου καὶ διὸ βιάζομαι ὑπὸ τῆς ὥρας νὰ προφθάσω νὰ ὁλοκληρώσω πάσας τὰς ἐργασίας μου. Ἐνδύομαι ταχέως, κτενίζομαι καὶ φεύγω ὀχούμενος διὰ τὴν ἐργασίαν μου. Ἐργάζομαι περίπου ἐπὶ δέκα ὥρας. Ἐπιτρέπεται διάλειμμα τεσσαράκοντα λεπτῶν, καθ᾿ ὃ τρώγω καὶ πληροφοροῦμαι τὰς τῆς ἡμέρας νεωτέρας εἰδήσεις. Συχνῶς ἔχομεν εἰς τὴν ἐργασίαν μου τελοῦνται διαβουλεύσεις ἐν αἷς πολλὰ περὶ τῆς ἐργασίας συζητῶνται. Μετὰ ταῦτα ἐπὶ πολλὰς ὥρας ἐπεξεργαζόμεθα τὰ ἀποτελέσματα καὶ ὅταν ἐγγύζει ἡ ὥρα, ἵνα σχολάσωμεν, ἀπορῶ πῶς τοσοῦτον ταχέως διῆλθεν ἡ ἡμέρα.
Φιληδῶ τῇ παιδείᾳ διὸ καὶ ἐπιζητῶ νὰ παιδεύωμαι καὶ τελειοῦμαι εἰς τὰ τῆς ἐργασίας μου, ὥστε μετὰ τὴν ἐργασίαν μου ἀσχολοῦμαι καὶ σπουδάζω περὶ πολλὰ συγγενῆ ταύτῃ μαθήματα. Ἀληθῶς, οὐδέποτε βαρύνομαι. Συχνάκις ἄγχομαι ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἀλλ᾿ ὅμως διευθετῶ καλῶς τὸν χρόνον μου. Οἱ φίλοι μου λέγουσιν ὅτι διαχειρίζομαι τὸν χρόνον ὡσεὶ δεινὸς καὶ ἔμπειρος τεχνίτης. Τῇ ἀληθείᾳ σπανίως συναντούμεθα, ἐπειδὴ καὶ ἐκεῖνοι ἐργάζονται καὶ πάντοτε ὑπὸ τοῦ χρόνου ἐπείγονται. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὀλίγα ἔτη ἐνωρίτερον τὸν βίον διῆγον ἀμελῶς. Νῦν ὅλως ἄλλως ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ὅμως οὐδόλως παραπονοῦμαι, τοῦτο ἐπειδὴ ἀπολαύω τοῦ τρόπου ζωῆς μου, ἂν καὶ ἐνίοτε ἔχω ἀνάγκην πλείονος ἀναπαύσεως. Τὸ ἑσπέρας κατακλίνομαι, ὥστε νὰ κοιμηθῶ αἰσθανόμενος ἱκανοποίησιν δι᾿ ὅσα ἔπραξα τὴν ὅλην ἡμέραν.
Αὕριον καὶ πάλιν θὰ κωδωνίσῃ τὸ ἐξυπνητήριον καὶ φαντάζεσθε τί μὲ περιμένει… Καλὴν νύκτα εὔχομαι!
❤13👍2🔥2
Ἐν τῇ ἀρχαίᾳ Ἑλληνικῇ, τὰ τοπικὰ ἐπιρρήματα εἰς -θεν, οἷον μακρόθεν (= ἀπὸ μακράν), οἴκοθεν (= ἀπὸ τῆς οἰκίας, ἀπὸ τῆς πατρίδος), πανταχόθεν (= ἀπὸ πανταχοῦ), Ἀθήνηθεν (= ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν), δηλοῦσι κίνησιν ἐκ τόπου. Ἐν δὲ τῇ Κοινῇ, ἡ ἔννοια τῆς κινήσεως ἐκ τόπου τῶν εἰς -θεν ἐπιρρημάτων τοσοῦτον εἶχεν ἐξασθενήσει, ὥστε παρέστη ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθῇ ἡ σημασία αὐτῶν διὰ τῆς προσθήκης τῆς προθέσεως ἀπό. Ἐκ τῆς ἀπόψεως τῆς γραμματικῆς τῆς κλασικῆς Ἑλληνικῆς καὶ τῆς τυπικῆς λογικῆς, τοῦτο εἶνε σφάλμα. Ἔνια σχετικά παραδείγματα ἐκ τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης:
🔥8👏3👍2
Кавафис, чей день рождения отмечается сегодня, больше чем поэт. Он стал лицом новогреческой литературы, брендом и товарных знаком, который, как любой другой бренд существует уже несколько независимо от качества самого продукта, хоть в случае с Кавафисом это качество и бесспорно. Когда я говорю бренд, я не щеголяю цинизмом, а имею в виду ситуацию, когда некий литератор становится знаком своей литературы в умах даже и особенно тех, кто и литературою не особо то интересуется, мы знаем устойчивые сочетания вроде "учить английский, чтобы читать Шекспира в оригинале", где имя барда это символ. Для русского языка это Достоевский, которого могут, с минимальным отрывом, заменить Толстой и Чехов, для итальянской Данте, хоть последнего и читать, может, конкретный знаток итальянского и не собирается, хоть и уважает от души. Для древнегреческой словесности это Гомер или Платон, а для новогреческой таким брендом национальный поэт Соломос стать так не смог, а александрийца знают даже те, кто не читал ни одной его строчки. И теперь он за всю богатую новогреческую литературу в массовом сознании и отдувается. Пусть так, ἄξιος!
❤26🔥10
Forwarded from Рыба Лоцман
Хроники языковой адаптации.
Пишу статью, в которой речь идет в частности о Гомере. Поймала себя на том, что стала активно использовать слово "древнегреческий", причем и в речи, и на письме. Казалось бы, в чем новация? Все же правильно.
Правильно, конечно, но есть нюанс: еще каких-то три года назад в аналогичном контексте я бы написала или сказала "греческий", без всякого "древне-", и никак иначе. Всю мою жизнь "греческий" для меня был полным синонимом "древнегреческого", а для современных языка и культуры существовало редко мне пригождавшееся слово "новогреческий". Еще два года назад моя учительница греческого постоянно веселилась, когда я с педантизмом, достойным лучшего применения, упорно вместо просто Ελληνικά говорила νέα Ελληνικά.
И вотземную жизнь пройдя добравшись до уровня В2, обнаружила, что просто "греческий" для меня это теперь "новогреческий", а язык Платона и Софокла нуждается в приставке "древне-". Что называется, смели ли мы мечтать.
Пишу статью, в которой речь идет в частности о Гомере. Поймала себя на том, что стала активно использовать слово "древнегреческий", причем и в речи, и на письме. Казалось бы, в чем новация? Все же правильно.
Правильно, конечно, но есть нюанс: еще каких-то три года назад в аналогичном контексте я бы написала или сказала "греческий", без всякого "древне-", и никак иначе. Всю мою жизнь "греческий" для меня был полным синонимом "древнегреческого", а для современных языка и культуры существовало редко мне пригождавшееся слово "новогреческий". Еще два года назад моя учительница греческого постоянно веселилась, когда я с педантизмом, достойным лучшего применения, упорно вместо просто Ελληνικά говорила νέα Ελληνικά.
И вот
❤20😁9
"Не теряя времени, он начал готовить дочь свою к новому ремеслу, набивая десятилетнюю головку девочки всей той чепухой, которую философы того времени громко называли догматикой, демонологией, схоластикой и пр. и которую увековечивали на пергаментах, предварительно соскабливая с них стихи Гомера и Ювенала.
Когда отец нашел ее достаточно готовой к новой роли, они начали обходить замки и монастыри плодородной Вестфалии. Входя в дом, почтенный старец низко кланялся хозяину, благословлял хозяйку и протягивал руку для поцелуя слугам. После этой церемонии Иоанна карабкалась на стол и спектакль начинался.
«Дочка, 一 спрашивал монах, что такое язык?»
— Бич воздуха!
— Что такое воздух?
— Стихия жизни.
— Что такое жизнь?
— Наслаждение для счастливых, мука для бедных, ожидание смерти.
— Что такое смерть?
— Путешествие к неведомым берегам.
— Что такое берег?
— Граница моря.
— Что такое море?
— Обитель рыб.
— Что такое рыба?
— Постное блюдо.
— Что такое блюдо?
— Произведение повара."
Когда отец нашел ее достаточно готовой к новой роли, они начали обходить замки и монастыри плодородной Вестфалии. Входя в дом, почтенный старец низко кланялся хозяину, благословлял хозяйку и протягивал руку для поцелуя слугам. После этой церемонии Иоанна карабкалась на стол и спектакль начинался.
«Дочка, 一 спрашивал монах, что такое язык?»
— Бич воздуха!
— Что такое воздух?
— Стихия жизни.
— Что такое жизнь?
— Наслаждение для счастливых, мука для бедных, ожидание смерти.
— Что такое смерть?
— Путешествие к неведомым берегам.
— Что такое берег?
— Граница моря.
— Что такое море?
— Обитель рыб.
— Что такое рыба?
— Постное блюдо.
— Что такое блюдо?
— Произведение повара."
👍21❤4
ἕως μελαγχολίας νόσῳ ἁλοὺς μανείς τε ἐκτόπως
пока он не стал страдать болезнью меланхолии и окончательно не сошел с ума.
Προκόπιος ὁ Καισαρεύς, Ἀνέκδοτα
ΥΓ. А ты не реви.
пока он не стал страдать болезнью меланхолии и окончательно не сошел с ума.
Προκόπιος ὁ Καισαρεύς, Ἀνέκδοτα
ΥΓ. А ты не реви.
🔥19
Αἱ ἀντικαταστάσεις τῆς γενικῆς ὑπὸ τῆς αἰτιατικῆς καὶ τῆς δοτικῆς ὑπὸ τῆς γενικῆς ἢ ὑπὸ ἐμπροθέτου προσδιορισμοῦ εἶχον ἤδη ἀρχίσει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Κοινῆς:
Σχετικά παραδείγματα ἀντικαταστάσεων τῆς ἀρχαίας γενικῆς:
Ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ:
Πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν (Γέν. θ΄, 1) (αντί τῆς γῆς).
Κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι (Ιώβιστ, 5).
Ἐστέρησας ψωμὸν (Ἰὼβ κβ', 7).
Οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου (Εξ. κ΄, 17)
ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ:
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν (Ματθ. στ', 2) (αντί τοῦ μισθοῦ).
– Πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν (Ματθ. ε΄, 28) (αντί αὐτῆς).
Ἀκούσας δὲ ὅτι ὁ Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας (Ματθ. β΄, 22) (αντί τῆς Ἰουδαίας).
Ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τὸ ρῆμα (Μάρκ. ιδ΄, 72) (αντί τοῦ ρήματος).
Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας (Εβρ. ι΄, 32) (αντί τῶν ἡμερῶν).
῎Ηκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ (Αποκ. Ἰωάν. ιδ', 2)
Ἐμνημόνευσεν ὁ Θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς (Αποκ. Ἰωάν. ιη΄, 5).
Σχετικά παραδείγματα ἀντικαταστάσεων τῆς ἀρχαίας δοτικῆς:
Ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ:
– Καὶ εἶπεν Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε (Γέν. ζ', 1).
- Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Ἀβραὰμ (Γέν. ιζ', 9).
Εἶπε πρὸς αὐτοὺς (Εξ. ιβ', 21)
Ελάλησε πρός σε (Δευτ. ιγ', 3).
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με (Δευτ. ιη΄, 17).
Εἶπε πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεὺς (Βασ. Β΄, ιδ΄, 5).
Εἶπα πρὸς αὐτοὺς (Νεεμ. β΄, 17).
ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ:
Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων (Ματθ. ι΄, 17) (= τοῖς ἀνθρώποις).
Οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεθ' ὑμῶν (Ιωάν. ιδ', 30).
Πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ (Μάρκ. α΄, 15).
Καὶ εἶπεν Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον (Λουκ. α΄, 18) (= τῷ ἀγγέλῳ).
Εἶπε δὲ Μαριάμ πρὸς τὸν ἄγγελον (Λουκ. α΄, 34).
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτὸν (Ματθ. γ΄, 15) (= αὐτῷ).
Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; (Ματθ. στ, 27)
Πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν (Ἰωάν. δ', 39) (= αὐτῷ).
Εἶπε Παῦλος πρὸς Βαρνάβαν (Πρ. Ἀποστ. ιε΄, 36).
Ταῦτα ἔγραψα [...] ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (Ἰωάν. Α΄, ε΄, 13).
Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν (Ματθ. ζ΄, 15) (= τοῖς ψευδοπροφήταις).
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος (Πρ. Ἀποστ. θ΄, 15).
Σχετικά παραδείγματα ἀντικαταστάσεων τῆς ἀρχαίας γενικῆς:
Ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ:
Πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν (Γέν. θ΄, 1) (αντί τῆς γῆς).
Κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι (Ιώβιστ, 5).
Ἐστέρησας ψωμὸν (Ἰὼβ κβ', 7).
Οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου (Εξ. κ΄, 17)
ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ:
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν (Ματθ. στ', 2) (αντί τοῦ μισθοῦ).
– Πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν (Ματθ. ε΄, 28) (αντί αὐτῆς).
Ἀκούσας δὲ ὅτι ὁ Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας (Ματθ. β΄, 22) (αντί τῆς Ἰουδαίας).
Ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τὸ ρῆμα (Μάρκ. ιδ΄, 72) (αντί τοῦ ρήματος).
Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας (Εβρ. ι΄, 32) (αντί τῶν ἡμερῶν).
῎Ηκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ (Αποκ. Ἰωάν. ιδ', 2)
Ἐμνημόνευσεν ὁ Θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς (Αποκ. Ἰωάν. ιη΄, 5).
Σχετικά παραδείγματα ἀντικαταστάσεων τῆς ἀρχαίας δοτικῆς:
Ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ:
– Καὶ εἶπεν Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε (Γέν. ζ', 1).
- Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Ἀβραὰμ (Γέν. ιζ', 9).
Εἶπε πρὸς αὐτοὺς (Εξ. ιβ', 21)
Ελάλησε πρός σε (Δευτ. ιγ', 3).
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με (Δευτ. ιη΄, 17).
Εἶπε πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεὺς (Βασ. Β΄, ιδ΄, 5).
Εἶπα πρὸς αὐτοὺς (Νεεμ. β΄, 17).
ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ:
Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων (Ματθ. ι΄, 17) (= τοῖς ἀνθρώποις).
Οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεθ' ὑμῶν (Ιωάν. ιδ', 30).
Πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ (Μάρκ. α΄, 15).
Καὶ εἶπεν Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον (Λουκ. α΄, 18) (= τῷ ἀγγέλῳ).
Εἶπε δὲ Μαριάμ πρὸς τὸν ἄγγελον (Λουκ. α΄, 34).
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτὸν (Ματθ. γ΄, 15) (= αὐτῷ).
Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; (Ματθ. στ, 27)
Πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν (Ἰωάν. δ', 39) (= αὐτῷ).
Εἶπε Παῦλος πρὸς Βαρνάβαν (Πρ. Ἀποστ. ιε΄, 36).
Ταῦτα ἔγραψα [...] ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (Ἰωάν. Α΄, ε΄, 13).
Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν (Ματθ. ζ΄, 15) (= τοῖς ψευδοπροφήταις).
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος (Πρ. Ἀποστ. θ΄, 15).
🔥10