Перевёл диалог из учебника Гришина на кафаревусу. Спирос и Костас проснулись в девятнадцатом веке.


—

Ὁ Σπύρος καὶ ὁ Κώστας 

ΣΠΥΡΟΣ: Βλέπεις τούτους τοὺς κυρίους; 

ΚΩΣΤΑΣ: – Ναί, τοὺς βλέπω. Τίνες εἶνε; 

ΣΠΥΡΟΣ: Εἶνε ξένοι. Μένουσιν ἐδῶ καὶ μανθάνουσιν τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν. 

ΚΩΣΤΑΣ: –  Τοὺς γνωρίζεις αὐτοὺς καλῶς; 

ΣΠΥΡΟΣ: Ναί, Τοὺς γνωρίζω αὐτοὺς πολὺ καλῶς διὸ τοὺς βλέπω σὺχνάκις ἐν τῇ στάσει τοῦ λεωφορείου. Πυκνῶς λαμβάνομεν τὸ ἴδιον λεωφορεῖον.

ΚΩΣΤΑΣ: Γνωρίζεις πολλοὺς ξένους; 

ΣΠΥΡΟΣ: – Μάλιστα, διότι τὸ γραφεῖον μου εἶνε παρὰ τῇ φοιτητικῇ ἐστίᾳ. 

Ἐκεῖ μένουσιν πολλοὶ ξένοι. Ἀλλὰ οὗτοι οἱ κύριοι δὲν μένουσιν ἐκεῖ. Μανθάνουσιν τὴν γλῶσσαν ἡμῶν διότι  ἐργάζονται ἐδῶ. 

ΚΩΣΤΑΣ: · Τί πράττουσιν; 

ΣΠΥΡΟΣ: Εἶνε ἰατροί. Δὲν εὑρίσκουσιν ἐργασίαν ἐν τῇ χώρᾳ αὑτῶν, ἐδῶ ὅμως ἔχουσιν καλοὺς μισθούς.