من از دیشب:
اول ماشین حساب گوشیم، بعد ماشین حساب بزرگ دکمه‌ای بعد انگشت‌هام

دوست داشتن برترین نعمت دنیاست.
حتی اگر عشق یه کلوخه باشه توی گلوم.

حس می‌کنم با یک موهبت بزرگ الهی زاده شدم تا به انسان‌ها عشق بورزم. وقتی کسی به قلبم می‌شینه هزار بار به این فکر می‌کنم که «نکنه من به دنیا اومدم تا سرنوشتم دوست داشتن تو باشه؟»

آخ که چقدر من زیر بارون خوشحالم

از وقتی نیم وجبی بودم جدی آرزوم این بود زیر بارون بمیرم، چه برسه به الان که هفتاد و پنج صدم وجب‌ام.

دخترهای من، عزیزهای من خوبید؟

تا این وحوش سیاه‌پوش رو دیدم، نگرانتون شدم.

ولی از یه چیزی خجالت می‌کشم.
از اینکه ماشین یگان می‌بینم تپش قلب می‌گیرم خجالت می‌کشم.

ولی شجاعت برای کسی‌ئه که می‌ترسه.