مامانی حالا من اینو میخوام کی جوابگوعه.

منم همینطور عزیزکم، منم همینطور.

https://t.me/attackonzombies/25615
من چرا یاد تهیونگ ادونیا افتادم وقتی داشت سیگار وانیلی که یوکا بهش داده بود رو میکشید😭😭😭

برازنده‌ترین سیگار برای ناخدا کیم.
https://t.me/attackonzombies/25617

:))))
اون مارول وانیلی بود، پایه‌اش قهوه‌ای طلاییه. طعم شکر می‌ده فیلترش

اگر تازه باشه پاکت رو که باز کنید بوی قنادی میده

خدا خفم کنه، خودآزاری می‌کنم

وای یاد یه ریدر بنده خدایی افتادم، یکی از عجایب دوران آپ آدونیا بود. یهو نصفه شب پیام داد که تو رو خدا برام سیگار بخر به فلان آدرس بفرست خیلی حالم بده.
من:

https://t.me/attackonzombies/25623
میشه عکسشو بفرستید؟ حس میکنم دیوانه وار میخوامش😭

امشب خیلی غمگینم
استعلاجی ابدی می‌خوام.

Are you a stranger?
But you seem so familiar
It's hard to explain ya
From what I can see
from WHAT I CAN SEE
And maybe I'm BROKEN

این وحوش دوباره ریختن بیرون
این سری فراخوان بیاد مطمئن می‌شم زنده برنگردم.
دیگه حتی حوصله دیدن آزادی هم ندارم.

مامان وانا سلام
من یه نویسنده‌ام.
ولی هیچوقت اعتماد به‌ نفس پخش کردن کارهام رو نداشتم و هنوز هم ندارم. برای همین، توی این دنیای به این بزرگی، نوشته‌ های من فقط یک خواننده دارن.
مامان وانا،
الگوی منی.
و دیشب بیشتر از همیشه بهم ثابت شد که برای خودم بهترین الگو رو انتخاب کردم.
شاید خودت ندونی، ولی دیدن تو فقط باعث نمیشه دلم بخواد بیشتر بنویسم؛ باعث میشه دلم بخواد نویسنده‌ بهتری بشم. کسی که یه روز بتونه با کلمه‌ هاش همون حسی رو به یک نفر بده که من موقع خوندن نوشته‌ های تو تجربه می‌کنم.
مامان وانا،
انرژی‌ ای که ازت می‌گیرم برای من رنگ داره.
سبز و سفیده.
یه سبز زنده و یه سفید آروم؛ درست به زیبایی وجودت.
گاهی آدم‌ ها بدون اینکه بدونن، یه گوشه از زندگی یک نفر دیگه چراغ روشن می‌کنن. شاید هیچوقت نفهمن نورش تا کجا رفته، شاید حتی ندونن کسی اون طرف نشسته و با همون نور دوباره قلمش رو برداشته.
تو برای من یکی از همون آدم‌ هایی.
من هنوز نوشته‌ هام رو قایم می‌کنم. هنوز از اینکه کسی بخوندشون می‌ترسم. هنوز فقط همون یک خواننده رو دارم.
ولی شاید یه روز جرئتش رو پیدا کنم.
و اگر اون روز نوشته‌ هام از اتاق کوچیک خودم بیرون رفتن و آدم‌ های بیشتری خوندنشون، یه تکه از دلیلش همیشه برمی‌گرده به نویسنده‌ای که یه زمانی، بدون اینکه حتی بدونه، به یه نویسنده‌ دیگه جرئت ادامه دادن داد.
دوستت دارم مامان وانا.
نه فقط برای دنیا هایی که خلق کردی.
برای اثری که بیرون از دنیاهات گذاشتی.
روی آدم‌ هایی مثل من. 🤍