«کان علیك إن تبقی بجانبی عندما هزمتنی إلاشیا ٕ لا إن تکون ضمنها...!»

وَقتی همه چیز مرا شکست داد بایَد کنارم می‌ماندی نه اینکه در میانِ آن‌ها باشی...!

گاهی اوقات می‌شی نقطه سر خط. یهو مثل مدت‌ها پیش ویران می‌شی. بدنت یک ریمایندر بزرگ می‌شه که تمام دردهات رو به یاد بیاری، درست مثل روزهایی که خیلی دور شدن اما داغش تازه شده چون بدنت سالگردهای رنج رو به یاد داره.
نترس، فکر نکن تمام تلاش‌هات برای گذشتن از سوگت پوچ بوده. خیال نکن دوباره برگشتی خونه‌ی اول، فقط صبر کن بذار بگذره. حالت خوب می‌شه، نشد هم عیبی نداره اگر حالت خوش نیست، این سری سعی کن جای این که در مقابل سوگت بایستی در کنارش بشینی. من ازت می‌خوام که مراقب خودت باشی و این یک دستور محترمانه از طرف خودته!

What’s the end of a hundred years that took me by surprise?

Где я заплутал, и куда идти?

This is a secret between us. Keep in a safe place and don’t share it. This isn’t a request, it’s a threat.

از الان برای هفده روز آینده که می‌تونم نامه‌هاتون رو باز کنم، ذوق دارم.=)