برای کپک نزدن تو اتاق اومدیم محوطه.

آخرین روز کارشناسیم هم تموم شد.👰🏻‍♂️

𝗪𝗵𝗼 𝗮𝗿𝗲 𝘆𝗼𝘂 𝘄𝗵𝗲𝗻 𝗻𝗼𝗯𝗼𝗱𝘆’𝘀 𝘄𝗮𝘁𝗰𝗵𝗶𝗻𝗴?

بیآرام، مدفون در بال‌هایت.

Die as a human or live as a monster?

-Sweet Home

https://t.me/AttackOnZombies/15931
مادر دیگه امسال از این چالش‌ها نمی‌ریم باهم؟😭

این تابستون یکم برنامه‌هام پیچیده شده. تمرکزم بیش‌تر روی تغذیه‌ست و نمی‌تونم همون چیزی که خودم انجام می‌دم رو به شما هم بگم. می‌تونید برنامه‌ی پارسال رو انجام بدید، برنامه‌ی منم همونه فقط با محدودیت بیش‌تر.🥥🫧

بین تام‌بویی که قبلا بودم و این خانومی که دارم تبدیل می‌شم سخت در جنگم. تو این دوراهی ریش ریش شدم از بس دلم به هر دوشون گیره.

دیگه زمانش رسیده موتور یه چیزهاییم رو روشن کنم تا ذهنم سم‌زدایی بشه. می‌پرسی مثل چی دردونه؟ خوندن و نوشتن. روتینی که دو سال انجامش دادم و آخ نگفته بود.

Leaving my body
Leave it all behind
I can feel this heart in my chest just
Looking for answers
I couldn't find

گاهی اوقات دید ما نسبت به بعضی آدم‌ها یک موجود ظالمه که قصد داره تا آخرین توان به ما آسیب بزنه.
یهو به خودمون میایم و فکر می‌کنیم که فلان شخص داخل ذهنمون تبدیل به دیو شده و ما قربانی این موضوع. نکته‌ی جالبش این هست که اگر موضوع رو از دید شخص مقابل نگاه کنی جریان کاملا برعکسه. چرا؟
چون آدم‌ها خوب بلدن نقش قربانی رو بازی کنن در صورتی که نقش انسان برای ما کفایت می‌کنه.
من باید به این موضوع عادت کنم که هیچ انسانی برای من هیولای دو سر یا مجرم بی‌وجدان نیست فقط گاهی آدم‌ها اشتباه می‌کنن که شاید به مرور زمان اون اشتباه یک صلاحیت بزرگی رو نشونم بده. کافیه گذر کنم، درک کنم که شاید یک خلا‌ای داخل شخص‌های مقابلم هست و از چیزی آسیب دیدن که مرهم گذاشتن روی زخم‌هاشون وظیفه و در توانم نیست و یا اشتباه از من بوده و غصه و عصبانیت راه‌حل نیست. راه درست، تکرار نکردنه.
باید دنیام رو جای زشت و کریهی نبینم و روی سر خودم خرابش نکنم.
فقط ببخشم و بگذرم که این لایق قلب و ذهن خودمه.

اگر یک راه‌حلی پیدا می‌کردم که یک ساعت قبل و بعد خوابم هم پر می‌شد، عالی می‌شد.

همه درهای بسته قفل نیستند، هلش بده.