تو سه تا شش ماه اول، باید بازار ارز و التهابات بانکی رو کنترل کنیم. سقوط ارزش پول ملی اعتماد مردم رو خراب می‌کنه، پس بانک مرکزی باید با مداخله حساب‌شده و شفافیت، جلوی موج‌های مخرب رو بگیره.
حمایت از اقشار کم‌درآمد هم حیاتیه. یارانه‌های هدفمند، تضمین دارو و کالاهای اساسی و خدمات پایه، سپری در برابر شوک‌های معیشتیه.
برای حفظ اعتماد به بانک‌ها، نظارت سخت‌گیرانه و ارتباط شفاف با مردم لازمه تا شایعات مهار بشه.

تو بازه شش ماه تا دو سال، باید روابط تجاری رو بازتنظیم کنیم. تقویت همکاری با همسایه‌ها، استفاده از ارزهای غیردلاری و کانال‌های پرداخت جایگزین، بخشی از فشارها رو کم می‌کنه. رعایت استانداردهایی مثل FATF هم مهمه.
تنوع‌بخشی به درآمدها، حمایت از صادرات غیرنفتی و بنگاه‌های کوچک، به حفظ اشتغال و تولید کمک می‌کنه. شفافیت در مقررات و پرهیز از تصمیمات خلق‌الساعه هم برای جلب اعتماد سرمایه‌گذارا ضروریه.

تو دو تا پنج سال آینده، اصلاحات نهادی و بازسازی اعتماد عمومی کلیده. شفافیت در آمارها و قوانین، ریسک اقتصادی رو کم می‌کنه و راه رو برای رشد پایدار باز می‌کنه. سرمایه‌گذاری تو صنایعی مثل غذا و دارو و ارتقای مهارت نیروی کار، اقتصاد رو قوی‌تر می‌کنه.
دیپلماسی فعال هم نقش مهمی داره. کاهش تنش‌ها و تضمین معافیت‌های بشردوستانه، فشارها رو کمتر می‌کنه.

تالار دوم، بخشی از سامانه مبادله جدید بانک مرکزی محسوب می‌شود که در آن قیمت دلار بر اساس توافق مستقیم صادرکنندگان و واردکنندگان و بدون تعیین نرخ توسط دولت تعیین می‌گردد.

خبر مکانیزم ماشه از قبل تو بازار هضم شده بود. به همین دلیل، برخلاف انتظار ریزش سنگین، امروز بازار واکنش مثبتی نشون داد. گفت‌وگوهای اخیر بین ایران، آمریکا و اروپا، و ناکامی پیش‌نویس چین و روسیه در شورای امنیت، نشون داد که بازار از هفته پیش خودش رو برای این سناریو آماده کرده بود.

هرچند خبر تا حدی پیش‌خور شده، اما هنوز معلوم نیست تحریم‌ها چطور روی اقتصاد ایران اثر می‌ذارن. نقش چین، روسیه و حتی هند (که ظاهراً علاقه‌مند به خرید نفت ماست) هنوز مشخص نیست. این ابهام باعث شده بازار سرمایه فعلاً تحلیل‌های عمیق‌تری رو به آینده موکول کنه. ضمناً، فاصله نرخ ارز نیمایی و آزاد ممکنه دولت رو تحت فشار بذاره و حتی برای برخی صنایع بورسی در کوتاه‌مدت سود محدودی داشته باشه.