يقين و شك از اختيار انسان بيرون است و امر به اينها و يا مجازات
يا پاداش بخاطر يقين يا شك نابخردانه و ظالمانه است. چرا شك كه از
اختيار انسان بيرون است و ناشي از عدم قوت دلائل است بايد با عذاب
پاسخ داده شود بجاي پاسخ با دلائل، عذاب اهل شك ظلم مسلم است. فرد
مردد چه جرمي مرتكب شده است كه بايد در آتش بسوزد. هنگاميكه دلائل كافي يا درست بر امري وجود نداشته باشد طبيعي و معقول است كه انسان
در ترديد بماند و اصلا قبول امري بدون مشاهده و يا دليل صحيح، كاري
احمقانه است و هيچ تهديد و پاداشي هم نمي تواند شك را برطرف كند و
نبايد هم برطرف كند. چطور ممكن است خدائي كه عقل مارا خلق كرده و
اين ويژگي درست مهم عقل را مي داند بندگان مرددش را معذب كند؟ آيا
خدا خود اين ويژگي عقلاني را داده است و خودش با آن مبارزه مي كند؟

در مقابلِ فردي كه مردد است چه بايد كرد؟ بايد شواهد و دلائل
صحيح و قوي ارائه كرد. حال ببينيد در آيات بعدي سوره ي ص، قرآن
چگونه پاسخ داده است :

ص ۸،۹،۱۰
ترجمه: (آنان مي گويند) آيا از ميان ما قرآن بر او نازل شده است بلكه آنان
در باره قرآن من در شكند بلكه هنوز عذاب مرا نچشيدهاند ( ۸) آيا
گنجينههاى رحمت پروردگار ارجمند بسيار بخشنده تو نزد ايشان است ( ۹)
آيا فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است از آن ايشان است
[اگر چنين است] پس [با چنگ زدن] در آن اسباب به بالا روند (۱۰).

اولا: چه ربطي دارد!. آنان در مورد قرآن در شكند و قرآن مي گويد مگر چه و چه دارند! ثانيا: افراد مخالف محمد هيچگاه ادعا نكرده اند كه مالك
آسمان و زمين و غيره ايم، بنابراين بازهم اين جوابي بي ربط است. ثالثا و
مهمتر از همه اينكه اين نوع پاسخ يك مغالطه ي واضح و معمول در بين
افراد ناتوان است. وقتي فردي در پاسخ و استدلال كم مي آورد به تحقير
طرف مقابل مي پردازد مثلا مي گويد ”تو فكر مي كني كي هستي؟ گمان
مي كني علامه اي؟، تو هماني كه مثلا بيني ات را هم نمي تواني پاك كني
يا تو كسي هستي كه براي يك لقمه نان كارگري ميكردي. . “ وقتي نمي
تواني طرف مقابل را با دليل قانع كني بر سر او مي كوبي يا با چماق و
تهديد و يا با تحقير. و جالب است كه در اين آيات هم چماق عذاب و هم
تحقير بكار رفته است. اين روشها از احمقانه ترين مغالطات است. آيا خدا
ممكن است مغالطه كند آنهم اينقدر حقيرانه؟ خير! اين محمد است كه اين
حقارتها را به خدا نسبت مي دهد.

بعلاوه به آيه ي 8 ( سوره ص فوق) توجه كنيد مي گويد ”بلكه آنان
در باره قرآن من در شكند بلكه هنوز عذاب را نچشيدهاند “. اين دقيقا شبيه
تهديد پدر يا معلم يا رئيس احمقي است كه در مقابل ترديد در گفته هاي
پدر يا معلم، به كودك مي گويد ” هنوز كتك نخورده اي، كتك كه خوردي
مي فهمي!“ آيا واقعا خدا ممكن است اينقدر احمق باشد! نه! اين محمد
است كه خلق و خوي محيط عقب افتاده ي زمان خويش را به خدا نسبت
مي دهد.

انسانها در محیط زمین تکامل یافتیم تا شاد زندگی کنیم در هر شرایطی و به هر نحوی به شرطی که ب کناریمون آسیبی نرسه...
از اینکه وقتتون رو در اختیار بنده قرار دادین سپاسگذارم...
امیدوارم تفکری باشد برای انسانیت

بنده در خدمت دوستان هستم اگه سوالی دارن...

🆕⏬ ⏬🆓
🔶📜موضوع: راه های هدایت قرآن، قسمت6

📢اجرا: sushiyant

💬 کنفرانس ۱۲۰
#۱۲۰ 👁‍🗨
🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻
https://telegram.me/arkiv
🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺
⤵️لینک گروه
http://telegram.me/joinchat/BVWmm0BBN6miZ7LBg_qtNw

انسانها در محیط زمین تکامل یافتیم تا شاد زندگی کنیم در هر شرایطی و به هر نحوی به شرطی که ب کناریمون آسیبی نرسه...
درود بر تمامی آزاد اندیشان...
شروع میکنم با یاد انسانیت..

دوستان در جلسات قبلی ب مباحث روشهای هداین قران بحث و گفتگو کردیم و امشب با ادامه مباحث در خدمت دوستان عزیز میباشم

7 نثر زيبا
بسياري از آيات مثل آيات جزو سي ام قرآن شعر گونه اند بسيار
شبيه به شعر نو و به همين دليل هم عده از مردم زمان او مي گفتند كه محمد
شاعر است نه پيامبر:

طور۳۰
ترجمه: يا مىگويند شاعرى است كه انتظار مرگش را مىبريم (30 )
چنانچه در سيره ها آمده است بسياري از مسلمانان اوليه تحت تاثير
زيبائي كلام قرآن قرار مي گرفتند و ايمان مي آوردند. البته همه ي قرآن
كيفيت يكساني ندارد در حاليكه بسياري از سوره هاي كوچك مكي قرآن
نثر زيبا و شعرگونه اي دارند مثل سوره ي شمس، بسياري از آيات و سور
قرآن نثر نازيبائي دارند مثل سوره ي زخرف.

مسلمانان معمولا در زيبائي كلام قرآن غلو مي كنند و آنرا معجزه
مي پندارند كه البته چنين نيست.
گرچه زيبائي دلپذير است ولي جاي دليل معتبر و معجزه را در نزد
عاقلان نمي گيرد كه قرآن فاقدست.

-8 تلقين و تكرار
قرآن داراي مفاهيم بسيار محدودي است كه اين مفاهيم صدها بار تكرار
شده است. گرچه تكرار زياد، ملال آور است ولي براي تثبيت مطلب در
ذهن خواننده مخصوصا كودكان و افراد ساده لوح مفيد است

پيامهاي اصلي قرآن صدها بار تكرار شده اند و در هر صفحه اي از
قرآن به همه يا بعضي از آنان برخورد مي كنيد. بيش از همه ترساندن از
قيامت و تأكيد بر وحدانيت خدا و مبارزه با شرك و بت پرستي در پي هم
تكرار شده اند. تقريبا غيرممكن است كه صفحه اي از قرآن را بيابيد كه در
آن به اين دو موضوع اشاره نشده باشد . در قرآن مفاهيم كمي هستند كه يكبار آمده باش دن . قرآن شايد تكراري ترين كتاب موجود باشد. اگر كسي
يك سوره ي بزرگ قرآن مثل بقره را بخواند، باخواندن بقيه ي قرآن چيز
زيادي به دانش وي از قرآن اضافه نمي شود

مثالهايي از تكرار مطالب در قرآن:
اسم موسي 136 بار در قرآن تكرار شده است و داستان موسي بصورت
كوتاه و بلند در 34 سوره ي قرآن تكرار شده است.
- عبارت "جنات تجري من تحتها الانهار" (باغهاي بهشتي كه جويبارهائي
از زير آن عبور مي كنند) عينا حدود 40 بار تكرار شده است.
- عبارت "و من اظلم ممن افتري علي االله الكذب" (چه كسي ظالمتر از
كسي است كه به خدا دروغ مي بندد). عينا 9 بار و با تغيير اندكي در لفظ
13 بار ديگر تكرار شده است.

- عبارت "االله الذي خلق السموات و الارض في سته ايام" (خلقت آسمانها
و زمين در ۶روز ۷ مرتبه در قرآن تكرار شده است.
به جرأت مي توان گفت كه كل محتواي قرآن را بدون تكرار مي
توان در 20% از حجم موجود قرآن جاي داد.

9_ قسم

قسم يك روش ابتدائي براي تأييد نظر خويش است. اين روش در
زمان گذشته ي عربستان جاري بوده است. استفاده از قسم در بين ما هم
وجود دارد. در قسم فرض بر اين است كه شيئ مورد قسم مورد قبول
طرف مقابل است و شأن آن از ادعا بالاتر باشد. مثلا فردي به جانش قسم
مي خورد تا جمله اي (ادعا) را تأييد كند. اما يك لحظه از خود بپرسيد كه
قسم چه ارزشي دارد؟ آيا قسم جزو مبادي علم است؟ استدلال است؟

قسم مشاهده است، تجربه است، جزو بديهيات است، برهان است، استقراء
است؟ قسم هيچ نيست جز يك مغالطه، روشي براي اقناع بدون دليل افراد
نادان. متاسفانه در اسلام، قسم هم براي اثبات حقوق بكار برده شده است. در
دنياي پيشرفته ي امروز، بدرستي، قسم فاقد اعتبار است، هم در حقوق و
هم در كشف واقعيت. در قرآن، مخصوصا در سوره هاي مكي، به وفور از
قسم براي تأييد ادعاهاي محمد، مخصوصا پيامبر بودن خودش، استفاده
شده است. تازه قسم به چيزهائي است كه از نظر ارزش و اعتبار بسيار، بي
ارزشتر از ادعاي مورد نظر محمد است. مثلا به انجير قسم مي خورد براي
اثبات توحيد يا نبوت

مثل اين است كه من براي اثبات اينكه «زمين كروي
است» به بادمجان قسم بخورم. از اين بيهوده تر ميشود؟ خطاي ديگري كه در بسياري از موارد قسم در قرآن وجود دارد اينست كه محمد مي خواهد
از چيزهائي ناشناخته تر و مبهمتر، چيز شناخته شده تر و روشنتري را اثبات
كند كه اين بر خلاف روش استدلال است. چون در استدلال صحيح از
موارد قطعي تر و روشنتر به موارد غير قطعي و مبهم پي مي برند ولي
محمد در تمام قسمهاي قرآن مسير عكس ر ا رفته است. در اينجا به عده
اي از قسمهاي قرآن دقت كنيد: