اين يك اصل بديهي عقلاني است كه مورد پذيرش همگان در
گذشته و حال بوده است. اما آيا اسلام به اين اصل پايبند است؟ مثلا اگر
كسي در بررسي عقلاني، در قرآن به خطا برخورد و يا با بررسي عقلاني،
اسلام را نپذيرفت و يا خطائي در رفتار محمد يافت آيا بازهم او اهل هدايت و عاقل بحساب مي آيد؟ از نظر قرآن قطعا خير. او عاقل نيست زيرا
عقل و علم در قرآن فقط آن چيزي است كه به اسلام هدايت مي كند. و
هدايت يافته نيست چون از نظر قرآن تنها مسلمان هدايت يافته است. و
بدتر از اين آيا اين فرد آزاد است كه به اسلام يا محمد و يا قرآن نقدي وارد
كند؟ قطعا خير. اگر نقدش را بيان كرد كشته مي شود و در قيامت هم
معذب خواهد بود و اگر پنهانكاري كرد نيز در قيامت عذاب خواهد شد.
بنابر اين زورگوئي قرآن در پذيرش ايمان در جاي خود محفوظ است و از
اين آيه هم عطري از آزادي عقيده بر نمي خيزد.

مهمتر اينكه اين آيه مكي است و ملايمتي كه در آن وجود دارد
ناشي از مكي بودن آنست. و با آيه ي سيف در سوره ي توبه نسخ شده
است. مگر اينكه آيه را بنحوي تفسير كنيم كه در تناقض با آيات سيف
نباشد؛ به اين صورت:
"بشارت بده بندگاني را كه گفتار را مي شنوند و از بهترين آن كه اسلام
است پيروي مي كنند".

در اينصورت نتيجه اين مي شود كه اگر كسي به اسلام نگرويد بهترين را
انتخاب نكرده بنابراين نه هدايت يافته است و نه عاقل .

روش شمشير براي وادار كردن مردم به ايمان، نيازي به نقد ندارد؛
چون گمان نمي كنم انسان خردمندي با اين روش موافق باشد، ولي
بهرصورت تمام نقدهاي روش قبلي (تهديد اخروي) بر اين روش هم وارد
است.

۵_نوید بهشت

قرآن مي گويد كه در قيامت براي بندگان مؤمني كه دستورات
اسلام را انجام داده باشند و از گناهان بزرگ پرهيز كرده باشند بهشتي
جاودانه وجود دارد. در اينجا براي آشنائي با نعمتهاي بهشتي گزيده اي از
آيات آورده شده است.

محمد۱۵
ترجمه: مثل بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده [چون باغى است كه]
در آن نهرهايى است از آبى كه [رنگ و بو و طعمش] برنگشته و جويهايى
از شيرى كه مزهاش دگرگون نشود و رودهايى از شراب كه براى نوشندگان
لذتى است و جويبارهايى از عسل ناب و در آنجا از هر گونه ميوه براى
آنان [فراهم] است و [از همه بالاتر] آمرزش پروردگار آنهاست [آيا چنين
كسى در چنين باغى دلانگيز] مانند كسى است كه جاودانه در آتش است و آبى جوشان به خوردشان داده مى شود [تا] رودههايشان را از هم فرو پاشد

صافات ۴۰ تا ۴۹
ترجمه: مگر بندگان پاكدل خدا (40) آنان رزق معين خواهند داشت (41)
ميوهها و آنان مورد احترام خواهند بود (42) در باغهاى پر نعمت (43) بر
تختهائي در برابر همديگر (44) جامى از شراب ناب پيرامونشان به گردش
درمىآيند (45) [شرابي] سختسپيد كه نوشندگان را لذتى [خاص] مىدهد
(46) نه در آن فساد عقل است و نه ايشان از آن به مستى مى افتند (47) و
نزدشان [دختراني] فروهشتهنگاه و فراخ ديده باشند (48) [از شدت سپيدى]
گويى تخم [زير پر ]ند (49)

نبا۳۳ و۳۴
ترجمه: ( و براي بهشتيان ) دخترانى مناسب با پستانهاي برجسته (33 ) و
جامهاى (شراب) لبريز است (34)
انسان ۱۲ تا ۲۱
ترجمه: و به [پاس] آنكه صبر كردند بهشت و پرنيان پاداششان داد (12) در
آن [بهشت] بر تختها[ى خويش] تكيه زنند در آنجا نه آفتابى بينند و نه
سرمايى (13) و سايهها[ى درختان] به آنان نزديك است و ميوههايش [براى
چيدن] رام (14) و ظروف نقره اي و جامهاى بلورين (شراب) پيرامون آنان
گردانده مىشود (15) جامهايى از نقره كه درست به اندازه [و با كمال
ظرافت] آنها را از كار در آوردهاند (16) و در آنجا از جامى كه آميزه
زنجبيل دارد به آنان مى نوشانند (17) از چشمهاى در آنجا كه سلسبيل ناميده
مىشود (18) و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مىگردند چون آنها را ببينى
گويى كه مرواريدهايى پراكنده اند (19) و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از]
نعمت و پهناور مىبينى (20) [بهشتيان را] جامههاى ابريشمى سبز و ديباى
ستبر در بر است و آنازيور ن دستبندهاى نقره اي است و پروردگارشان
شرابي پاك به آنان مىنوشاند (21)

از اين آيات به وضعيت بهشتيان پي برديد. خلاصه بزم لذت جور است. باغهاي پرميوه و سبز و پرسايه و جويهاي شير و شراب و عسل و
جامهاي لبريز از شراب ناب كه توسط ساقياني زيباروي گردانده مي شود و
دختران جوان زيبا با پستانهاي برجسته . خلاصه بهشتيان بمدت بينهايت به
خوردن و لذت جنسي مشغولند.

البته بخشيدن نعمت به نيكان عيبي ندارد اما جاي اين سؤال
باقيست كه اين لذتهاي حقير چه كمالي است براي انسان؟ انسان عمري را
به عبادت و درستكاري بگذراند تا در قيامت شراب بخورد و دختران
زيباروي را در آغوش بكشد!

معمولا در قرآن بدنبال ترساندن از جهنم نويد بهشت داده مي شود
تا افراد ايمان بياورند و به احكام اسلام عمل كنند. نويد بهشت در انگيزش
انسانهاي لذت جو بسوي اسلام و عمل به اسلام مؤثر است ولي قطعا
تأثيري بسيار ضعيفتر از آتش جهنم و تيزي شمشير

-6 تخطئه و اتهام بجاي استدلال
در سراسر قرآن بجاي استدلال و ارائه ي معجزه براي هدايت، از
اتهام به طرف مقابل استفاده مي شود و منكران و منتقدان قرآن را پست و
فاسق و ظالم و كافر ودروغگو و...مي خواند. براي مثال به نمونه اي از
اينگونه آيات توجه كنيد:

عنکبوت ۴۷
ترجمه: فقط كافران آيات ما را انكار مي كنند
عنکبوت ۴۹

ترجمه: فقط ظالمان آيات ما را انكار مي كنند
لقمان ۳۲
ترجمه: فقط هر فرد پست دغلكار ناسپاس آيات ما را انكار مي كند.
بقره ۹۹
ترجمه: فقط افراد فاسق (زشتكار) به آيات ما كفر مي ورزند.
مطففین ۱۰ تا ۱۲
ترجمه: واي بر تكذيب كنندگان در روز قيامت (10) آنان كه روز جزا را
دروغ مىپندارند (11)
و جز هر تجاوزپيشه گناهكارى آن را به دروغ نمىگيرد (12)
بقره ۱۷۰
و جز هر تجاوزپيشه گناهكارى آن را به دروغ نمىگيرد (12)
(بقره 170)
ترجمه: و مثل كافران چون مثل كسى است كه حيوانى را كه جز صدا و
ندايى نمىشنود بانگ مى زند (كافران) كرند لالند كورند [و] تعقل نمي
كنند.
انفال۵۵
ترجمه: بىترديد بدترين حيوانات پيش خدا كسانىاند كه كفر ورزيدند و
ايمان نمىآورند.

اينها نمونه اي بود از اين توهينها. آيا واقعا همه ي 6 ميليارد
جمعيت غير مسلمان كره ي زمين، فاسق و پست و پستتر از همه ي
حيوانات و دروغگو و دغلكار و بي عقل هستند؟! آيا اين روش مي تواند
روش خدا براي دعوت به خداپرستي باشد؟ يا روش انسان ضعيفي است
كه ضعف خود را با تحقير طرف مقابل مي پوشاند؟

بعد کنفرانس در خدمتم..البته ک من نمیتوانم ..من بعنوان یک دوست برا همه هستم..من بیدار شدم و میخام دیگران رو بیدار کنم مثه این میمونه ک یه نفر شمارو صب از خواب بیدار کنه این شخص دوست شماس نه چیزه دیگ ای..

اين يك روش مشهور مغالطه است كه وقتي فردي نمي تواند
بوسيله ي استدلال نظرش را اثبات كند به تحقير و سركوب طرف مقابل مي
پردازد تا ذهن شنونده را از ضعف خويش منحرف كند و به شنونده
بقبولاند كه طرف مقابل، فرد با ارزشي نيست تا سخن با ارزشي داشته باشد.
اين مغالطه در بين افراد كم سواد و سياسيون دغلكار بسيار رايج است و
محمد هم چون خود سراينده ي قرآن است ناتواني خود را با اين روش
جبران مي كند. اگر خدا گوينده ي قرآن بود كه نيازي به اينگونه توهين
وتحقير ها نداشت بلكه دلائلي مي آورد كه هر انسان عاقلي مي پذيرفت.

انسانها در محیط زمین تکامل یافتیم تا شاد زندگی کنیم در هر شرایطی و به هر نحوی به شرطی که ب کناریمون آسیبی نرسه...
از اینکه وقتتون رو در اختیار بنده قرار دادین سپاسگذارم...
امیدوارم تفکری باشد برای انسانیت

🆕⏬ ⏬🆓
🔶📜موضوع: تاریخ فلسفه (بخش 1،قسمت4)

📢اجرا: جناب ابتین

💬 کنفرانس ۸۱
#۸۱ 👁‍🗨
🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻
https://telegram.me/arkiv
🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺
⤵️لینک گروه
http://telegram.me/joinchat/BVWmm0BBN6miZ7LBg_qtNw

در بخش قبلی در مورد ارسطو و افلاطون صحبت کردیم.
این جلسه در مورد بعد از ارسطو و عصر یونان است.

دوره ای حد فاصل میان پایان قرن ۴ پیش از میلاد تا ابتدای قرون وسطا یعنی حدود ۴۰۰ پس از میلاد است.

تاریخ دنیای یونانی زبان را میتوان به سه دوره تقسیم کرد
۱- دولتشهر های آزاد: که به دست فیلیپ و اسکندر پایان گرفت.
۲- دوره تسلط مقدونیه: که آخرین بقای آن با الحاق مصر به روم پس از مرگ کلوئوپاترا از میان رفت.
۳- دوره امپراتوری روم

صفت دوره اول آزادی و بی نظمی
صفت دوره دوم رقیت(بندگی) و بی نظمی
صفت دوره سوم رقیت و نظم است.

دوره دوم را عصر یونان می نامند.
در علوم و ریاضیات در این دوره یونان به توفیقی زیاد نایل شد.