همه ی مردم همواره در عقاید، دیدگاهها و نظرات خود با دیگران متفاوت هستند و هیچ کس مثل دیگری نیست. امّا این دلیل نمی شود قادر به تعامل و ارتباط با دیگران نباشیم.

⚠️بشدت
مد نظر باشه⚠️

در فلسفه ذهن مدرن، کلمه اعتقاد برای حالتی اطلاق می‌گردد که ما چیزی را راست و درست می‌دانیم. در این معنی، اعتقاد به چیزی نیازمند تأمل در مورد آن چیز نیست: یک فرد بالغ و معمولی از میان تعداد زیادی از اعتقاداتش تنها به چند از آن‌ها می‌تواند حضور ذهن داشته‌باشد. در بیان ساده، بسیاری از چیزهایی که ما بدان‌ها اعتقاد داریم اموری کاملاً روزمره‌اند: ما سر داریم، الانقرن بیست‌ویکم است و استکان چایی روی میز است؛ بنابراین شکل‌گیری یک عقیده از مهمترین و اساسی‌ترین خصوصیات ذهن است و مفهوم اعتقاد نقش بسیار مهمی را در فلسفه ذهن ومعرفت‌شناسی دارد. به عنوان مثال «مسئله ذهن-بدن»، که از بنیادی‌ترین مسائل فلسفه ذهن است، تا حدی به این سؤال می‌پردازد که یک موجود کاملاً فیزیکی چگونه می‌تواند اعتقاداتی داشته‌باشد. بخش بزرگی از معرفت‌شناسی حول این سؤال می‌گردد که چگونه اعتقادات ما قابل پذیرش به عنوان آگاهی‌اند.

اکثر فلاسفه معاصر اعتقاد را یک نگرش و حالت نسبت به یک گزاره می‌دانند. گزاره‌ها معانی جملاتی‌هستند. به عنوان مثال، اگر دو جمله معنی یکسانی داشته‌باشند مانند («برف سفید است» در فارسی و "snow is white" در انگلیسی) گزاره یکسانی را بیان می‌کنند و اگر دو جمله معانی متفاوتی داشته‌باشند گزاره‌های متفاوتی را القا می‌کنند. در نتیجه نگرش گزاره‌ای یک حالت ذهنی به صورت داشتن نگرش، و حالتی دربارهٔ یک گزاره یا شرایطی که در آن گزاره صحیح است. این حالت ذهنی به صورت زیر قابل بیان است:

{\displaystyle S~A~that~P.}

که در آن S فردی است که حالت ذهنی را داراست، A نگرش را نشان می‌دهد و P جمله‌ای است که گزاره را بیان می‌کند. به عنوان مثال

احمد [فاعل] امید دارد [حالت] که در آینده تهران ترافیک کمتری داشته‌باشد [گزاره].

علی [فاعل] شک دارد [حالت] که در آینده تهران ترافیک کمتری داشته‌باشد [گزاره].

افراد مختلف ممکن است حالات مختلفی را نسبت به یک گزاره یکسان نشان دهند

طبق تعاریف بالا

مشخص شد عقیده یعنی طرز تفکرا و باور های شخصی هر کس است

پس وقتی شما یک نظری دارید فقط برای خودتون و تا زمانی که در تفکر خودتون بمونه قابل احترام است

ایا هر عقیده ای قابل احترام است⬇️⬇️⬇️

تمام عقاید قابل احتراما

چون طرز فکر شخصیست
شما نمیتونید به طرز فکر شخصی کسی حمله کنید. اگر حمله کنید طرز فکر،شما و عقیدتون تبدیل به رفتار میشه و این رفتار شما وارد حریم خصوصیه افراد میشه

و به این عقیده میگن تحمیل که دیگر عقیده محسوب نمیشه بلکه رفتار تحمیلی حساب میشه و دیگر قابل احترام نیست

احترام به عقاید⬇️⬇️⬇️

فهمیدیم که عقیده چیست
عقاید چیست
حالا باید بدونیم احترام به عقاید و عقیده یعنی چی

ما یک طرز فکر داریم بر فرض مثال:
من عقیده دارم که فردا شهر بسیار شلوغ میشه.

و شما عقیده دارید که نه شلوغ نمیشه.

شما حمله نمیکنید به من یا برعکس من به شما

بلکه کاملا دوستانه نظراتمون رو گفتیم

نه به هم توهین کردیم نه تهدید بلکه بیان عقیده کردیم

پس تا اینجا ما به هم احترام گذاشتیم و حرف های هم دیگه رو شنیدیم

حال اگر یکی از ما بیاد بگه نه تو اشتباه میکنی تو غلط کردی.که مخالف منی تو فلانی تو بمانی

باید حرف منو تایید کنی

این دیگر احترام به عقیده نیست

بلکه همون مسئله تحمیل میشه

و عقیده شما تبدیل به رفتار تحمیلی شده

وس دیگر قابل احترام نیست و باید در برابرش نقد های بشه و دلایل درستی حرف با مدارک ثابت بشه

دقیقا همان کاری که ادیان در برابر دیگر عقاید و تفکرات انجام میدهند

پس مشخص.میشه این عقاید دینی علاوه بر اینکه عقیده نیستند بلکه یک رفتار فوق تحمیلی و ضد بشریست

چون ⬇️⬇️⬇️

1. باورشون اینه که اون عقیده و اعتقادشون همگانیه و به همه هم گفته میشه

2. باور دارند همه باید موافق.نظر اونها باشن اگر نباشن باید مجازات بشن

3. در پذیرش عقیدشون باید هست و زوریه
تحمیل عقیده با استفاده از رفتار زور گویانه و ضد بشری

طبق این مطلب

عقاید ادیان اصلا قابل احترام نیستند

چون نه به بقیه عقاید احترام میزارند نه بقیه عقاید را میشنوند

بلکه با طرفند های زور گویانه همه عقاید رو نابود میکنند

پس قابل احترام نیستند

مثال⬇️⬇️⬇️

یک هندو گاو پرست اعتقاد داره که گاو مقدس است پس باید به عقیده اش احترام گذاشته بشه و نباید بهش توهین بشه

اما ادیان گاو های مقدس را قربانی میکنند و انها را موجوداتی پست و نادان میدانند و انها رو مورد تمسخر قرار میدهند

و همین موضوع برای تمام عقاید ادیان صادق است

پس هیچ یک از ادیان و عقیده ها و باورهای تحمیلی قابل احترام نیستند. بلکه باید نقد بشن و صحتشون مورد بررسی قرار بگیره

همانطور که در علم هر نظریه و فرضیه ای بیان بشه ابتدا ازمایش میشه و سپس اگر درستیش اثبات بشه تبدیل به یک باور همگانی میشه

پس هیچ عقیده ای تا زمانی که اثبات نشه نباید همگانی بشه

و اگر قبل از اثبات تحمیل همگانی بشه باید نقد بشود

نقد شدن هم به معنای توهین نیست

بلکه باید با بیان واقعیت های حقیقی آن باور
باور را نقد کرد و گفتن حقایق ان توهین نیست

مثال⬇️⬇️⬇️

پرستش سنگ در ادیان ابراهیمی

ازدواج با کودکان در ادیان ابراهیمی

دستورات کشتن دگر اندیشان در ادیان ابراهیمی

و بار دیگر بدانید که همه باید به هم احترام بزارند و این ازادی ابراز عقیده یعنی احترام به عقاید

🔴همه ی مردم همواره در عقاید، دیدگاهها و نظرات خود با دیگران متفاوت هستند و هیچ کس مثل دیگری نیست. امّا این دلیل نمی شود قادر به تعامل و ارتباط با دیگران نباشیم.

مثال
بیان احترام به عقاید دینی

به وضوح نشان میدهد که چرا نباید به عقیده ادیان احترام گذاشت

دلم میخواد به همه عقاید
احترام بذارم ولی...

احترام به بعضی از آنها
توهین به شعور خودم محسوب میشود!

پس در بهترین حالت
تحملشان میکنم و هیچ نمیگویم....

#آنتونی_هاپکینز

اگر عقاید خود را با
تفکر و مطالعه
بدست آورید
هیچکس نمی تواند به آنها توهین کند


کسی هم بر خلاف عقایدتان
حرفی بزند عصبانی نمیشوید

یا می خندید ویا به تفکر فرو می روید.

برتراند_راسل

‌

مهم تر از اینکه

کسی به اعتقاداتمون توهین نکنه ،

اینه که اعتقاداتمون بهمون توهین نکنه !

فریدون فرخزاد

کسی را که بتوان با شدتِ عمل و سخت‌گیری وادار به اطاعت نمود، تبدیل به موجود ذلیلی خواهد شد.
Émile
روسو