تئوری ابر و ریسمان یکی از نظریه های محکم علميه ،اگر این تئوری انقلابی درست باشه ، ما برای مدتی در شوک و حيرت بزرگی فرو خواهيم رفت تئوری رشته ها ميگويند که ما در دنیایی زندگی میکنیم که واقعيت با علوم باور نکردنی مخلوط میشود یک هستی با يازده بعد .!!

با دنياهاي موازی درست بغل گوشمون ، یک دنیای که همه چيز اون از موزیک استرينگ ها و رشته ها ساخته شده اند، با همه جاه طلبی و بلند پروازی این نظریه محکم، ايده اساسی تئوری ابر و ريسمان به طرز اعجاب آوری ساده هست، این تئوری ميگه که هر چیزی در کائنات از ریزترین ذره گرفته تا دورترین ستاره از یک چیز ساخته شده اند، اونم رشته های نوسانی فوق‌العاده کوچکی از انرژی موسوم به ابر و ریسمان ساخته شده.

درست همنطور که ابر و ريسمان هايا رشته های یک ويولون سل ميتونه تنوع غنی از نت هاي موسقی رو بسازه، رشته های ریز در تئوری استرینگ در بيشمار روش متفاوت نوسان ميکنه، و از نوسانات این رشته ها کل طبیعت ساخته ميشه ، این سمفوني کیهانی بسیار بزرگه که در حال نوسان و رزنانس با به زبان ديگه

سمفونی کیهانی بزرگه که در حال نوسان و رزنانس با تمام نت های متنوعی هست که اين رشته ها ی ریز ارتعاشی انرژی ميتونه پخش کنه، این تئوری هنوز در سالهاي اوليه تولد خودش اما قبلا آشکار شده که این تئوری یک تصویر اساسا جدید از دنیا رو در اختيار ما ميزاره،

تصویری که هم عجيب و هم زيباست ،اما چیزی که باعث ميشه ما فکر کنیم میتونیم تمام پیچیدگی هستی رو درک کنیم.و به ما اجازه ميده که همه هستی رو در یک تئوری واحد بگنجونيم .

ما ار مونو منهای نصف جي مونو آر داریم که با تغيير عمل هيلبرت انیشتین حاصل میشه ، ما میتونیم به معادلات ميدان برسيم ، اسم اون خمش اسکالر هست.

فيزيکدان ها امروز متقاعد شدند که ذهن ما ميتونه قوانین و قواعد فيزيک رو درک کنه ،ما انسانها ميتونيم چیزی رو که حتی انيشتين در اخر عمرش برای کشف فرمول واحد دنیا با شکست مواجه شد رو درک کنيم. یکی سازی بايد فرمول بندی بشه که هر چیزی رو تويه هستي توصيف کنه از یک ايده ساده تا یک معادله بزرگ و ما گمان میکنیم که اين معادله بزرگ بايد وجود داشته باشه در تمام طول دويست سال گذشته درک هستي مارو به انواع توصيف ها رسونده که همه اونها به یک نقطه اشاره ميکنن. و به نظر ميرسه که همه تلاش ها به سمت یک ايده واحد همگرا ميشه که دانشمندان هنوز در تلاش اند تا اون رو پيدا کنند. و یکی سازی و وحدت همون مقصده، وحدت و یکی سازی چيزيه که دانشمندان سعی ميکنن به اون نائل بشن.

کل هدف فیزیک بنیادی اينکه پديده های بیشتری رو از دنیا ببينه و ديدن این پديده ها بر اساس اصول ساده تر و ساده تر وکمتر و کمتری صورت بگيره ، فيزيکدان ها احساس ميکنند که اگه بتونند تعداد وسیع تري از پديده ها رو در یک روش خیلی ساده تشريح کنند تا حدي پيشرفت کرده اند.

این تقريبا یک جنبه احساسی راهیه که تئوری های بزرگ در فيزيک تنوع وسیعی از پديده های فیزیکی به ظاهر متفاوتی رو دربر ميگيرند ، بنابراین، این ايده که ما باید به سمت یکی سازي درک هامون از هستی بريم يک موضوع ذاتيه. و اساسا کل روشيه که اين نوع علم بر طبق اون به جلو حرکت ميکنه و از زمان های قبل از انيشتن تلاش برای یکی سازی قوانین یا تصادف مشهور در تاريخ علم شروع شد، همینطور که همه ميدونيد یک روز نیوتون زير درختی نشسته بود که ناگهان ديد یک سيب از بالا بر روی زمين افتاد و با افتادن اون سيب نيوتون تصوير ما رو از هستي دگرگون کرد اونم در یک مقاله شجاعانه در زمان خودش که درباره نیروی که سيب رو به سمت زمین کشوند،و نیروی که ماه رو در مدار گرد زمین نگه ميداره، یک نیروی کاملا یکسان ، با یک حرکت اونم تئوری نیوتون بنام تئوری جاذبه.

یکی سازيه اتفاقات نجومي و زمینی و اينکه همون قوانین حاکم بر حرکت سیارات بر امواج و سقوط ميوه ها روي زمین حاکمه، یک يگانه سازيه خارقالعاده از تصوير ما از طبيعت بود. جاذبه اولین نیروی بود که بطور علمی درک شد. هر چند سه نیروی بعدی نيز سرانجام پيدا شدند ؤ هر چند نیوتون این قانون جاذبه رو سيصد سال پيش کشف کرد،معادلات اون که اين نيرو رو توصيف ميکنه چنان دقيق بوده که دانشمندان هنوز از اونها استفاده ميکنند.

در واقع دانشمندان چیزی بيشتر از معادلات نيوتون برای رسم مسير یک راکت نداشتند، راکتی که انسان رو روی ماه فرود میاره ولی با همه اينها مشکلی وجود داره ، درست در حالی که قوانين نيوتون شدت جاذبه رو با دقت عالی حساب ميکرد. نيوتون یک راز شرم آور رو مخفی کرد

و اون این بود که او هيچ ايده ای در مورد اینکه جاذبه واقعا چگونه کار ميکنه نداشت ، دانشمندان هنگام مواجهه با اين راز روی خود رو به سمت ديگه ای بر می‌گردانند، برای تقريبا 250 سال. اما در اوایل دهه 1900 یک دفتر دار گمنام که در اداره ثبت اختراعات سویس کار ميکرد همه چيز رو عوض کرد، اون در حین مرور برگه های اختراع روی رفتار نور هم فکر کرد، و حس کرد که تفکراتش روی نور ميتونه اون رو به حل راز چه چيز بودن جاذبه نيوتون راهنمايي کنه. درست در سن بيست و شش سالگی ! انیشتین چيز تکان دهنده ای را کشف کرد .

و اون این بود که سرعت نور یک حد سرعت کیهانيست، و سرعتی هست که هيچ چيز ديگه ای در هستی نميتونه از اون بيشتر بشه، اما انيشتين بعد انتشار این ايده اش فهميد که به جنگ پدر جاذبه یعنی ايزاک نيوتون رفته، مشکل اين بود که چیزی نتونه از نور سريعتر بره در مواجهه مستقیم با تصویر جاذبه نيتونه، برای درک اين تضاد ما بايد چند ازمايش رو انجام بديم و برای شروع بهتره یک فاجعه کیهانی رو خلق کنیم ! تصور کنيد که ناگهان و بدون هيچ هشداري خورشيد تبخير شده و کاملا ناپديد ميشه.

اگه اين فاجعه رو از آغاز نگاه کنيم و مشاهده کنيم این غيب شدن خورشيد بر طبق قوانین نيوتون چه تاثیری روی سیارات ميزاره ، تئوری نيوتون پيش بینی ميکنه که با ناپديد شدن خورشيد سيارات فورا از مدار خود خارج ميشن و در فضا گم خواهند شد. به عبارت ديگه نیوتون فکر میکرد که جاذبه نیروی هست که فورا و در هر مسافتی عمل ميکنه، و به همين خاطر نبود جاذبه ناشی از ناپدید شدن خورشيد بلافاصه احساس ميشه ،اما انيشتين در تئوری نيوتون یک مشکل بزرگ رو دید مشکلی که ناشی از کار اون روی نور بود ،انيشتين ميدونست که نور آنی سفر نميکنه در واقع نور خورشید 93 ميليون مایل راه رو در طول هشت دقیقه طی ميکنه تا به زمين برسه و از اونجایی اون نشون داد که هيچ چیزی حتی جاذبه نمیتونه سريعتر از نور حرکت کنه پس زمین چطوری ميتونه از مدار خودش خارج بشه قبل از اينکه تاریکی ناشی از غيبت خورشيد به چشم مون برسه ،

برای انیشتین جوان که از اداره ثبت اختراعات سویس قد علم کرده بود هر چیزی سريعتر از نور غير ممکن بود و معنای اين ايده ان بود که تصوير 250ساله نيوتون اشتباهست. اگه نيوتون اشتباهست پس چرا سيارات هنوز در مدار خودشون پابرجا هستند? اگه بخاطر بياريد پیروزی معادلات نيوتون از تلاش و کاوش اون برای درک سيارات و ستارگان ناشي شد ،و بخصوص از اين مساله که چرا سیارات مدارهای به دور خورشيد دارن. با معادلات نيوتون شما ميتونيد راهي که سيارات حرکت ميکنن رو محاسبه کنيد. انیشتین بايد اين مسله دشوار رو حل ميکرد.

در بيست سال اخر زندگي، انیشتین با تصویری جديد از هستی وارد صحنه شد در حالی که هنوز در اداره ثبت اختراعات کار ميکرد ،انیشتین برای حل اين راز گوشه نشين شد. و بعد از تقريبا 10سال فکر و مطالعه و تحقيق و برسی های زیاد اون فهميد که جواب در يک نوع جدید از یکی سازی و وحدت نهفته هست،انیشتین به اين فکر افتاد که سه بعد فضا و تک بعد زمان به همديگه در یک بافت واحد از فضا _زمان مقيد شده اند ، و امیدوار بود که به درک هندسه این بافت چهار بعدی فضا_زمان اون بتونه به زبان ساده حرکت اشیا روی رويه ها در بافت فضا _زمان رو تشریح بکنه.

مثل روي یک توری که این بافت توری یکی شده ميتونه توسط اشیای سنگینی مثل سیارات و ستاره ها تا بخوره و کشيده بشه و این پیج و تاب و انحنای فضا_زمان همون چیزی رو خلق ميکنه که ما به صورت جاذبه احساس میکنیم ، یک سیاره مثل زمین که در مدار خودش نگه داشته بشه به اين دلیل نيست که مطابق نظریه نيوتون گير جاذبه خورشيد افتاده ، بلکه به طور ساده دليلش اينکه سياره روی انحنای بافت توری فضایی حاصل از حضور خورشید شروع به چرخش ميکنه، بنابر این با اين درک جديد از جاذبه دوباره فاجعه‌ای کیهانی رو مرور کنیم، ببینیم با این نگرش جدید هنگام غيب شدن ناگهانی خورشید چه اتفاقی ميفته.

اختلال توزیع جاذبه ای ناشی از غیبت ناگهانی خورشید به صورت یک موج از عرض بافت توری فضا _زمان عبور ميکنه درست شبيه حالتی که یه قلوه سنگ رو داخل حوضی بندازیم و امواجی ايجاد کنیم که بر روی سطح اب حرکت ميکنه. بنابراین ما تغییری در مدار خودمون دور خورشيد احساس نمی کنیم تا زمانی که این موج به زمین برسه مثل رويه يک توری

انیشتین محاسبه کرد که این امواج جاذبه با سرعتی دقیقا مساوی سرعت نور سفر ميکنه ، و بنابراین با اين نگرش انیشتین تضاد خود و نيوتون رو در خصوص سرعت جاذبه حل کرد ،و بيشتر از اون به جهانيان تصویری جدید در خصوص اينکه واقعا نیروی جاذبه چیست داد. انیشتین اسم تصوير جديد جاذبه رو نسبيت عام گذاشت. و در عرض سالهاي کمی شهرت جهانی گرفت، و در زمان خودش بسيار محبوب شد او یکی از شناخته شده ترين آدمهای زنده عصر خودش بود،در همه رسانه ها از اون و شايد چارلی چاپلین صحبت ميشد ،و مردم هميشه خبرکارهای اون رو دنبال ميکردند

مردم برای دونستن اخبار کارهای انیشتن از همديگه سبقت ميگرفتند چرا که او با نسبيت عام خودش کارهای شگفت انگیزی انجام داده بود، قالب جدیدی که اون رو برای قوانین جاذبه در ذهنش طرح ریزی کرده بود، فکری بود که اون ميتونست دوباره اون رو تکرار کنه،اما بر خلاف همه کارهای بزرگی که انجام داده بود،راضی نبود انیشتین فورا توجه خودش رو روی یک هدف بزرگتر متمرکز کرد و اون یکی سازی فرمول این تصویر جدید از جاذبه با تنها نیروی دیگه ای که در آن دوران شناخته شده بود و اون نیروی دوم الکترومغناطيس بود.

الکترو مغناطيس جديد نیروی است که فقط چند دهه قبل از انيشتين در فرمول واحد ارائه شده بود،و در اواسط قرن هجدهم الکتريسته و مغناطيس موضوع مورد علاقه دانشمندان نخبه عصر خود بود به نظر ميرسيد که این دو نيرو رابطه جالبی با هم دارند و مخترعيني مثل ساموئل مورس از مزایای این نيرو در وسايل نو ظهوری مثل تلگراف استفاده کرده بودند یک پالس الکتریکی از طريق يک سيم تلگراف به مغناطیسی در هزاران مايل دورتر ارسال میشد و علائم و نقطه آشنا و معني داري موسوم به کدهای مورس رو توليد ميکرد که ارسال پيام از عرض قاره ها در کمتر از يک ثانیه را امکان پذير ميساخت ،هر چند تلگراف یک جور احساس بود و دانش اساسی محرک آن به عنوان یک راز باقی ماند اما یک دانشمند اسکاتلندی به نام جیمز کلارک ماکسول ثابت کرد که رابطه بين الکتريسته و مغناطيس به قدري در طبيعت روشن است که یکسان بودن فرمول آنها بدیهی می نمود.