دیشب نصف شب با صدای چندین انفجار از خواب بیدار شدم. سریعا طرف زن و بچه چرخیدم که مطمئن شوم همگی سالم‌اند. و بعد مثل میلیون‌ها ایرانی دیگر تلفنم را روشن کردم تا ببینم چه اتفاقی در حال رخ دادن است...
الان یکی دو ساعت است که صداهای انفجار در تهران تمام شده است ولی من نگران آن بخش از جنگ هستم که همچنان با تمام قوت بدون توقف ادامه دارد. در همین لحظه که در حال تایپ هستم و صدای انفجاری به گوش نمی‌رسد، هزاران کانال ماهواره‌ای و رسانه‌ای، با شدتی مضاعف در حال بمباران افکار عمومی هستند. این انفجارها در خیابان نیست، بلکه در مغز و قلب انسان‌ها است.
ما در عصری زندگی می‌کنیم که نمی‌توان ریشه رسانه‌های جعلی و مراکز پمپاژ جنگ روانی را گرفت، و در این لحظات، دیگر باید به عقل و احساس مخاطب‌ها رجوع کرد.
آیا خودشان را مانند طعمه در معرض جنگ روانی دشمن می‌گذارند یا با اختیار آن‌ها را خاموش می‌کنند؟ آیا متوجه می‌شوند که همگی در یک کشتی علیه دشمنی جنایتکار هستیم و برای کسانی که می‌خواهند ایران را تجزیه و نابود کنند تفاوتی بین نظامی و غیرنظامی وجود ندارد؟ و در نهایت، آیا انقدر دید و درایت دارند که بجای شماتت کردن خودی‌ها، انگشت اتهام و خشم خود را نسبت به دشمنی که ناموس وطن را زخمی کرده هدف بگیرند؟

یکی از هم‌وطن‌های شما
۱۴۰۴/۳/۲۳

این وسواس بیمارگون دولت‌های غربی برای عدم دسترسی کشورهای دیگر به سلاح هسته‌ای را امروز بهتر از هر زمان دیگری می‌توان درک کرد.
آنها بیشتر از ایران و عراق هسته‌ای از درون پلید و مکار خویش می‌ترسند.
واقعیت میدانی امروز فلسطین نشان می‌دهد که دُول غربی به راحتی با مسئله استفاده از بمب اتمی هم کنار آمده‌اند و در صورت لزوم شکی برای استفاده از آن نخواهند داشت. و برای همین است که تمام تلاش خود را برای جلوگیری از دستیابی سایر کشورها به این سلاح‌ها به کار گرفته‌اند.
منطق آنها برای جلوگیری از ساخت سلاح هسته‌ای توسط ایران نه منطق انسانی و حقوق بشری و این خزعبلات بلکه منطق زور و جلوگیری از موازنه وحشت است و آنکه در جهان امروز هنوز این را متوجه نشده باشد، بدجور کلاهش پس معرکه خواهد بود...
@kharmagaas

تقاضا دارم جای دیس لایک لفت بدید
با سپاس.

چالش جدیدی که ترند شده؛
از هوش مصنوعی بپرسید "نفرین من چیه؟ توضیح نده"، جواب‌ها عجیبه..

- @PersianSocialmedia |

برای درک بهتر برخی مفاهیم در زبان کاتلین، این منابع به من کمک کردند ‌:


🔹 آشنایی با Coroutineها:
• Understanding Coroutines - Part 1
• Understanding Coroutines - Part 2
• Advanced Coroutines Concepts


🔹 درک مفهوم واریانت‌ها (Variance) در کاتلین:
• Illustrated Guide to Covariance & Contravariance
• Generics: Ins and Outs of Variance

🔹 یادگیری Design Patternها به‌صورت idiomatic در کاتلین:
• Kotlin Design Patterns - YouTube Playlist
• Arrow: Functional Patterns in Kotlin


🔹 ارتقاء مهارت‌های Software Engineering با کاتلین:
• Pairing with Duncan - YouTube Channel

⏪⏬
این میزان از چپ‌ستیزی در کشور آن هم در میان اقشاری که شاید در عمرشان یک جزوه سیاسی نخوانده و یا فرق دست چپ و راستشان را هم درست نمی‌فهمند، یکی دیگر از نتایج امپریالیسم رسانه‌ای است.
این جماعت نمی‌دانند که اگر گفتمان چپ نبود الان چیزی به نام بیمه تامین اجتماعی هم نبود و باید تا لحظه سر کشیدن ریق رحمت پشت همان دستگاه کارگری و صندلی اداره برای ارباب خدمت می‌کردند. نمی‌دانند که اگر گفتمان چپ نبود باید همین الان به خاطر نداشتن پول یک عمل جراحی ساده رو به قبله خوابیده و اشهد خود را می‌خواندند. نمی‌دانند که اگر آن کارفرما و صاحب سرمایه، روزی زیربار بیمه و ساعت کار و تامین اجتماعی و حداقل حقوق و امثالهم رفته است به خاطر تلاش چپ‌ها جهان بوده است.
نمی‌دانند که همین تقاضای بنزین و انرژی مفت و آموزش رایگان و بهداشت و داروی رایگان و موارد دیگر همه از قِبَل یک قرن تلاش چپ‌ها بوده است نه بورژواها و شاهزاده‌های فاسدی چون ترامپ و بن‌سلمان و یا درباریان فاسدی چون اشرف و رضا پهلوی.
@kharmagaas

مسئله عجیب دیگر اینکه در این مملکت هم عباس آخوندی و حسین مرعشی و علی انصاری و بابک زنجانی به چپ فحش می‌دهند و هم آن دانشجوی دانشگاه تهران که در تهیه پول ژتون غذای هفته بعدش به مشکل خورده است.
@kharmagaas

آینده تبلیغات دیجیتال همین‌جاست
Tapsell Insider
جاییه برای کسایی که می‌خوان زودتر از بقیه یاد بگیرن، تصمیم‌های دقیق‌تر بگیرن و همیشه چند قدم جلوتر از بازار حرکت کنن.

اولین فیچر هوشمند پنل تپسل هم آمادست. برای دسترسی Beta به این فیچر و اتفاقات جذاب آینده همین الان از طریق لینک زیر درخواست عضویت ارسال کنید:

tapsell.com/insider


#TapsellInsider #تبلیغات_دیجیتال #هوش_مصنوعی

https://youtu.be/drmK1zuYE6U?si=gxIIxaVF9Cz8hn0A

باشد که عبرت گیریم

دکتر جهانشاه صالح، بعد از سقوط دکتر مصدق در کابینه سپهبد زاهدی وزیر بهداری شد ولی در همان حال عهده دار ریاست دانشکده پزشکی بود و
به این عنوان در جلسات شورای دانشگاه که روزهای چهارشنبه در دفتر من تشکیل می یافت، حاضر می شد. روزی در باره موضوعی، برای دفاع از نظر خود در برابر نظر مخالف یکی از همکاران دیگر، صدا را از حد معمول بلندتر کرد و داشت اندکی تندی به خرج می داد که سخن اش را قطع کردم و گفتم: « شما می دانید که به عنوان وزیر نمی توانید در این شورا حضور داشته باشید تا چه رسد به این که اظهار نظر کنید. شما عضو شورا هستید و مانند سایر همکاران باید آداب معمول ما را رعایت کنید. بنابراین اگر مایل به ادامه صحبت هستید باید با ملایمت و آرامش حرف بزنید.»
گفت: « مثل این است که شما نمی خواهید من حرف بزنم، پس این جا نمی مانم، می روم» گفتم: «مانعی نخواهد داشت.» از جا برخاست، در تالار را باز کرد و بیرون رفت به این امید که یکی از همکاران با کسب اجازه از من به دنبال او رفته و بازش خواهد گردانید. هیچ کس چنین حرکتی نکرد و دنباله بحث هم چنان گرفته شد، مثل این که کوچکترین اتفاقی نیفتاده باشد. بعد از جلسه شورا، طبق گزارشی که سید آقا پیشخدمت داد، دکتر صالح پس از خروج از تالار شورا، در اتاق انتظار کمی پا به پا می کند مثل اینکه انتظاری دارد، سپس خارج می شود.

برگرفته از کتاب «خاطرات دکتر علی اکبر سیاسی» نشر ثالث، ۱۳۸۶.




حالا جایگاه نهاد دانشگاه به چنان درجه ای نزول کرده که یک بازیگر می تواند با بادیگاردهایش در سالن دانشگاه حضور پیدا کند و بادیگاردها هم بی اعتنا به حضور دانشجویان و استادان در طول سالن رژه می روند و با بی سیم هایی در دست ظاهرا همه چیز را چک می کنند.

دیگر نمی توان نسبت به این صحنه ها خشم گرفت. حتی نمی توان انتقادی هم کرد. کار در همه جنبه ها به چنان درجه ای از مسخرگی و لودگی رسیده که ناهنجاری این رفتارها دیده نمی شود.

وزارت علومی که برای صدور حکم رئیس یک دانشگاه که با رای خود دانشگاهیان انتخاب شده، باید از چندین نهاد دیگر مجوز دریافت کند،
در برابر این بی حرمتی چه خواهد کرد؟