می توان پر کرد فاصله های طولانی را با یک پیام ساده و کوتاه کافیست بنویسی: هنوزم دوستت دارم

برایت مینویسم و پاڪ میکنم ڪاش دستم بخورد و ارسال شود تا دیگر این دل لعنتی مرا سرزنش نڪند که جرات ارسال ڪردنش را ندارم ... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

همیشه فکر کن توی دنیای شیشه ای زندگی میکنی ... پس به طرف کسی سنگ پرتاب نکن، چون اولین چیزی که می شکنه، دنیای خودته ...

همیشه به2‌چیز‌تیگه‌گن‌
،خودت‌و‌خدا...✨

موزیک ویدئو😢

خبرت ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭ ﺗﻮ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﻫﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺧﺒﺮﺕ ﻫﺴﺖ ﺩﻟﻢ ﻣﺴﺖ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ﺷﺪﻩ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺷﯿﻔﺘﻪ ﯼ ﺯﻧﮓ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌

"عشق" باید از تهِ دل باشه وگرنه چشم که هردفعه یکی "بهترشو" میبینه.. ‏موندگاری یه رابطه اونجاست که "مشتاق" هم باشید نه "محتاج" هم

به عشق تو سوگند
که دل بیچاره ام آرام‌نشد
هرچه لشکر بغض بود،
آمدو اشکم رام نشد
این ساحلِ ویرانگر تنهایی من
صدبوسه بر یاد توزد اما دلم آرام نشد

طناب را به گردنم انداختند
گفتند : آخرین آرزویت ؟
گفتم : دیدن عشــقم
گفتند : خسته است
تا صبح برایت طناب بافته

مُدام وَرق میزنم
خَط میکشم علامَت میگذارم !
بگذریم ..
بگو امروز تا کُدام
صَفحه برایت بِمیرم ..!!

چه مغرورم!
ولی آنقدر زنجیرم به احساسم
که تا رد می شوی
کج می کنم سمت تو راهم را...

دلتنگ که میشوم ضربان‌قلبم بالامیرود و حسِ "نفس"هایم از دستم خارج میشوند چه بی‌تابانه فقط این دل تو را می طلبد

‌‌چندیست که احوال دلم سخت خراب است کس نیست بپرسدکه چرا درتب‌ و تاب است گفتم غزلی گویم از این درد نهانم دیدم که غزل مثل خودم نقش براب است

‍ تو دلت سنگ و دلم چشم به در دوخته است
نزن آتش به درختی که خودش سوخته است
به خدا رسم وفا نیست ، دلی را ببری
که وفا را ، خودش از محضرت آموخته است

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت

ولی آهسته میگویم

خدایا بی اثر باشد

عشـ💔ق
یعنے ڪوچڪ ڪردن دنیا .
بہ اندازه . یڪ نفر .
و بزرگ ڪردن یڪ نفر .
بہ اندازه ے تمام .
دنیا

خاطرات خیلی عجیبن ؛
گاهی اوقات می‌خندم به
روزایی که گریه می‌کردم
وگاهی گریه می‌کنم به یاد روزایی
که می‌خندیدم ...

رفتن که همیشه دست تکان دادن نیست همیشه باخداحافظ گفتن همراه نیست! میشودبمانی اما رفته ای! چقدر دورمان پراست از مانده های رفته

آدم ها به همان خونسردی که آمده اند, چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند! یکی در مِه یکی در غبار یکی در باد و بی رحم ترینشان در برف

‌‌‌‌‌ تا در دل من عشق تو اندوخته شد جز عشق تو هر چه داشتم سوخته شد عقل و سبق و کتاب بر طاق نهاد شعر و غزل دوبیتی آموخته شد