از کجا پیدا شدی،
اینگونه درگیرت شدم من
هوادار و هوا خواه و غزل
خوانت شدم از کجا پیدا شدی
مه پاره شیرین سخن کین چنینم
عاشق و دیوانه رویت شدم

ساده از چشمانم عبور نکن
دیده ای چگونه نگاهت می کنم؟
تمام حرف دلم در چشمانم موج می زند
چشمانم بیداد میکند
که تو را میخواهم

همیشہ گریہ واسہ عشق و
رفیقے ڪہ دورت زده نیس
بعضے موقع ها گریہ میکنے
واسہ خودت ڪہ چقد ساده
و زود باورے

گذر از کوچه بن بست دلت کردم و دلدار شدم من در آن بیخبری ماندم و تبدار شدم تب عشق تو بسوزاند حریم دل پرغصه من چه غریبانه در آن وادی غم نقطه پرگار شدم

ارام بود دریا
تا لمس کرد پاهایت
تن عریان ساحل را با
هر تکان چین دامنت
در باد اشوب شد
دل دریا موج الهتاب
دریاست در تمنای هم اغوشی

نمیدانم چرا این عقل
یقه‌ی دلم را رها نمیکند؟
مگر تقصیر من است که
#تُ را با دلم میخواهم و
با عقلم جور درنمی‌آیی؟

یک رابطه
اونجایی خراب میشه که ..........
تو «ناراحتش» کنی!!
یکی دیگه «آرومش» ...

پریشان مےشوم روزے ڪه دست ازعشق بردارم چومن زندانےعشقم اگرچه بال وپردارم بدون عشق مےمیرم زغم دلشوره مےگیرم زحال این دل عاشق خودم بهترخبردارم

مشکی موها و سرخی لب‌هایت برای این عشق بازی کافی‌ست حالا فقط مانده باد بیاید حواس روسری‌ات را پرت کند و پیراهنت را به بازی بگیرد تا تو شعر تازه‌ من را کامل کنی

در آن زمان که به شدت
احساس تنهایی می کنی
مطمئن باش که یکی برای
دیدنت لحظه شماری می کند ...

دردی که انسان را به سکوت وا میدارد بسیار سنگین تر از دردیست که انسان را به فریاد وا می دارد و انسانها فقط به فریاد هم می رسند نه سکوت هم!!!!

دِلَم‌گِرفتہ‌ نِمیتۅنم‌ کٰارے ‌ کُنَم غیر اَز قَدَم ‌زَدَن ‌بِیادِ‌ اٌون بِے‌مَعرفتے‌کِہ ‌فَرامُۅشِ کَردَنِش‌خیلے‌سَخته ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

-من بی تو، سرافکنده و دم سردم و دلخون؛ ای مهربون من! سرت‌سبز و دمت‌گرم و دلت‌خوش

شایدهم
جنسِ دلِ من
مرغوب نیست
که انقدر زود به زود
برایت تنگ می شود!

ساده از چشمانم عبور نکن دیده ای چگونه نگاهت می کنم؟ تمام حرف دلم در چشمانم موج می زند چشمانم بیداد میکند که تو را میخواهم ...

هر انسانی یک بار برای رسیدن به یک نفر دیر می کند و پس از آن برای رسیدن به کسانِ دیگر، عجله ای نمی‌کند

می توان پر کرد فاصله های طولانی را با یک پیام ساده و کوتاه کافیست بنویسی: هنوزم دوستت دارم

برایت مینویسم و پاڪ میکنم ڪاش دستم بخورد و ارسال شود تا دیگر این دل لعنتی مرا سرزنش نڪند که جرات ارسال ڪردنش را ندارم ... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌