متنی که در پایین می‌خوانید در ادبیات غالب روشنفکری و گفتار هنر معاصر، متنی «گذشته‌گرا»، و یا تندتر، «ارتجاعی» نامیده می‌شود؛ زیرا نویسندگان آن به شدت به معماری معاصر تاخته‌اند؛ از زیبایی، هماهنگی، تقارن و تزیین در معماری دفاع کرده‌اند و هماهنگی با سنت را ضروری دانسته‌اند، و در مقابل ایده و خلاقیت فردی معمار، از کارکردِ جمعی ساختمان در جهت رضایت و لذت و آرامش مردم سخن گفته‌اند. ترجمه و انتشار این متن لزوماً به معنای موافقت با تمام گفته‌های پایین نیست، گو اینکه مثلاً نویسندگان برای هر چه تیزتر شدن لبه‌ی نقدشان، تاریخ معماری مدرن را بیش از اندازه ساده‌سازی کرده‌اند، و چشم بر نازیبایی‌ها و موارد ناموفق در معماری قدیم هم بسته‌اند. با این‌حال خواندن این متن جدلی و صریحْ در فهم استدلال اصلی گروهی از منتقدان فرهنگ و هنر معاصر، یا به عبارت بهتر فهمِ «محل بحث» می‌تواند روشنگر باشد. به همین دلیل ما در ادامه‌ی این بحث از یاسر موسی‌پور خواستیم از دیدگاه یک معمار معاصر، نقدی بر این نقد بنویسد و به پیشبرد بحث کمک کند‌.

لینک مقاله‌ی «چرا از معماری معاصر متنفرید؟»
https://b2n.ir/e08295

از تحریریه‌ی حرفه: هنرمند مقاله‌ای به دستم رسید با نام «چرا از معماری معاصر متنفرید؟» و از من خواسته شد چیزی بنویسم که در کنار این دیدگاه منتشر شود. متن به شدت کنایه‌آمیز و یکسویه بود. اما از اینکه بر خلاف برخی نسخه‌های آشنا، مواضع ضدمدرنیستی‌اش را بدون تعارف و لفافه بیان می‌کرد تحسین من را برانگیخت. اگرچه با خواندن هر پاراگراف متن ایده و فکت‌های نقض بسیاری به ذهنم می‌رسید ترجیح دادم که با این متن به طور خاص وارد گفت‌وگو نشوم و آن را نماینده‌ی یک فهم گفتمانی از معماری معاصر در نظر بگیرم و به نقد هسته‌های مفهومی این گفتمان بپردازم. به این ترتیب به جای نقد نویسندگانِ متن و تک تک مطالبی که در اینجا تحریر کرده‌اند می‌توانیم به نقد نظمی از دانش برسیم که با برساختن یک تصویر آرمانی از معماری بر فراز تاریخ، اهرمی برای لغو تلاش برای معاصر بودن می‌سازد.

لینک مقاله‌ی «چه کسی از معاصر متنفر است؟»
https://b2n.ir/g57460

فایل صوتی درس‌گفتار معماری برای دانشجویان سینما-دانشگاه سوره- اسفند ١۴٠١- پنجره عقبی آلفرد هیچکاک


سال نو مبارک و آزاد باد✌🏽

@archresearchmethod

با تشکر از دقت نظر دوستانی که اطلاع دادند. جلسه مقدماتی به اشتباه به جای جلسه بررسی کامل پنجره عقبی بارگذاری
شده بود.😅✋🏻
فایل اصلی که شامل نقد پنجره عقبی و آزمایش های هیچکاک در مدیوم سینما است در اینجا ارسال شد
🌹🙏🏻
مثل همیشه شنیدن بازخوردهای شما مایه خوشحالی است

فایل صوتی سخنرانی در دانشگاه تهران با موضوع «رادیکالیسم پیش‌پاافتاده». در این گفتار با الهام از ایده قهرمان‌گری پاافتاده از فیلیپ زیمباردو، از نوعی رادیکالیسم معمارانه صحبت کرده‌ام که برخلاف نوع آرمانشهری آن مقیاسی کوچک دارد و و گاهی مرزهای جدالش با واقعیت در محدوده یک صندلی است.
در شرایطی که واقعیت در حال بلعیدن معماری و تهی کردن آن از هر آرزویی بیرون از شرایط موجود است، رادیکالیسم پیش پا افتاده میتواند نگاهی معاصر و فرا آرمانشهری به موضوع رادیکال بودن باشد که میتواند از مرزهای آرزوی ولو در محدوده یک صندلی محافظت نماید

تاریخ سخنرانی: ١٢ اردیبهشت ١۴٠٢
با تشکر از سعید جلولی بابت تهیه فایل صوتی از جلسه
@archresearchmethod

اسلایدهای ارائه شده در جلسه👆🏻

کلاس همگرای ششم- کانون معماران معاصر- بخش اول

پیرو استوری‌های دیشب درباره کانستراکتیویسم روسی و به درخواست دوستان یک منبع مفید برای مطالعه بیشتر در این زمینه را به اشتراک میگذارم
🙏🏻
@archresearchmethod

با کسب اجازه از مجله محترم نشان، نوشتار دیزاین معمارانه؛ ایده یا سلیقه را برای دسترسی راحت‌تر در این فضا به اشتراک می‌گذارم

@archresearchmethod

https://youtu.be/FU9jMHRsrmw?si=BlkcFoOzX7ntJmaR

مروری کوتاه بر خوانش میشل فوکو از نقاشی ادوارد مانه را در خلال کلاس نظری همگرای ششم میتوانید در اینجا ببینید.

در این کانال یوتیوب به مرور فیلم‌های بیشتری از دوره‌ها بارگذاری خواهد شد

(با سپاس از کیمیا تقی‌پور)

@archresearchmethod

این یادداشت مروری است بر کارنامه هنری ریچارد سرا که به طور مشخص بر مواجهه او با فضا انگشت می‌گذارد و به سفارش مجله حرفه هنرمند تحریر شده است.
ریچارد سرا به واسطه شباهت کم نظیر کارهایش با آثار معماری بر مرز میان این دو مدیوم لرزه ای انداخت که پرسش‌های بسیاری پیش می‌کشد.
او استدلال کهنه‌ای که مرز میان این دو را فضامندی معماری و آبجکت بودن مجسمه می‌دانست به سخره میگیرد و ما را به مواجه ای عمیق در دعوت می‌کند.
ریچارد سرا؛ صحنه‌هایی از فعل و فضا را در اینجا بخوانید