.
قضاوت دوسالانه ونیز امسال هم به اتمام رسید و سوئیس نشان داد که همچنان جغرافیای پویایی برای فکر کردن به معماری است
هرچند به سیاق خود... جغرافیایی که زومتور، ژاک هرتزوگ، الیجیاتی و کریستین کرز از آنجا به معماری معاصر پیوستند
نوادگان کوربوزیه... ظاهرا یک پروژه مشترک هم میتوان در کار تعدادی از آنها مشاهده کرد...باز گرداندن جسم معماری به انسان و برقرار کردن دوباره اتصال از دست رفته سوژه و ابژه... در این پاویون تغییر غریب مقیاس است که نوعی استراتژی برای این بازگشت شده است
تغییر مقیاس ضمن آشنایی زدایی بصری از عناصر معماری و فعال کردن امکان کشف دوباره آنها.... ارتباط بدن معماری با بدن انسان را مسئله دار میکند و در این خلال، ضمن یادآوری چنین ارتباطی، کنش را دوباره احیا میکند

دستگیره در به سیاق همیشه در دست شما قرار نمی گیرد...
برای عبور از نقاطی که مقیاس کاهش یافته باید خم شد... و در یک کلام باید دوباره چیزی را کشف کرد که مدت هاست کشف شده و به پایان رسیده تلقی شده است

احتمالا این اثر بهترین اثر برای نمایش چنین امکان هایی نیست...و شاید با سلیقه بسیاری از معماران فارغ از معاصریت تلقی شود اما نمی توان از این پویایی سوییسی ها به سادگی گذشت
محمدیاسر موسی پور
@archresearchmethod

معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ محمدیاسر موسی پور
https://etoood.com/NewsShow.aspx?nw=6421
#معماری_خیرمشترک_امیداجتماعی
#محمد_یاسر_موسی_پور
@etooodchannel

محمدیاسر موسی پور در این مقاله 👆از مجموعه معماری؛ خیرمشترک و امید اجتماعی با عنوان "پرواز تاریخ معماری از فراز خیر عمومی" تلاش می کند نشان دهد تلاش های درون دیسیپلینی معماری به تولید ارزش افزوده های بعضا اجتماعی نیز انجامیده است.
#معماری_خیرمشترک_امیداجتماعی
#محمد_یاسر_موسی_پور
@etooodchannel

به بهانه معرفی دوره نظریه معماری که بزودی شروع خواهد شد، سعی کردم یک پیوست محتوایی رایگان تولید و منتشر کنیم
این مقدمه چهار بخش ویدئویی است که یکی از آنها اینجا آپلود شد
از طریق igtv کانون معماران معاصر می توانید ادامه آنها را دنبال کنید
https://www.instagram.com/tv/BlOM8UpHLyI/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=bqwgu50am281

@archresearchmethod

بنا به درخواست مکرر دوستان نادیده و بسیارم از راه های دور که به من لطف دارند
فایل صوتی جلسه هفتم از دوره "معماری از درون و از بیرون" در حال بارگزاری است
این جلسه در ادامه جلسه قبل به پروژه فکری آیزنمن از ساختارگرایی تا پساساختارگرایی و بهره گیری او از مفاهیم بیرون از دیسیپلین معماری، همچون زبان شناسی پرداخته شده است.

بزودی صوت جلسه امروز که علیرضا تغابنی مهمان کلاس بوده است هم آپلود خواهد شد

امیدوار هستم که بزودی یکی از جلسات را هم به صورت زنده بتوانیم پخش کنیم و دوستان را از راه دور در پرسش و پاسخ نیز شریک کنیم.

@archresearchmethod

تفکر حوزه برخورد اشخاص نیست...حوزه برخورد ایده هاست
@archresearchmethod

بدون شک اگر یک چیز به نام معماری وجود داشته باشد، این دو پیتر با هم در مرزهای آن نمی‌گنجند و یکی از آنها باید میدان را ترک کند...
مگر اینکه در این دنیا، به جای معماری، معماری ها وجود داشته باشند
در چنین وضعیتی این دو نفر، دو معماری و یا دو تعبیر اساسا متفاوت از معماری را نمایندگی میکنند...به گونه ای که فکر و پرکتیس هر دو تاملی بر آن است که معماری چه میتواند باشد؟

معماری به مثابه یک شی مادی که برانگیزاننده ادراکات حسی مخاطب است و یا معماری به مثابه یک ایده مفهومی که مرتبط با کار روشن‌فکرانه است

آیزنمن میگوید که امثال زومتور را نمی‌فهمد که وقت شان را برای رنگ و بافت چوب صرف میکنند،
زومتور میگوید مادرش برای زندگی به خانه نیاز دارد نه زبان...کنایه ای به تعبیر آیزنمن متقدم از از معماری...

همه هم میدانیم که هم پروژه سانتیاگو آیزنمن و هم پروژه نمازخانه برادر کلاس هم مفهوم دارند و هم مادیت...اما هر دو به یک اندازه برای این دو ساحت خود قدر و منزلت قائل نیستند

این دو نفر دو ایده رادیکال در خود، برای تعبیر کردن معماری هستند... اما شاید از این مهم تر آن است که یادآوری کنیم، تفکر، حوزه برخورد دو پیتر نیست، حوزه برخورد دو ایده است

و اینکه تفکر از زمانی آغاز می‌شود که ما هم پیتر اول و هم پیتر دوم را فراموش کنیم

جایی که به جای اسم ها برای ایده ها بجنگیم... معماری، کانسپت یا متریالیتی؟

@archresearchmethod

آنچه در ادامه می آید پانزده دقیقه از جلسه اول دوره نظری تازه است. مضمون این صحبت ها در ارتباط با آخرین پست کانال است.

تلاش خواهم کرد با کمک دوستان از هر جلسه که برگزار می شود، دقایقی را در اینجا به اشتراک بگذارم

@archresearchmethod

.
در این صحنه از فیلم جزیره شاتر انتخاب بین مردن مثل یک انسان شریف یا زندگی مثل یک هیولا، انتخاب بین حفظ تصویر خیالی از خویشتن و یا کنار آمدن با تلخی ویرانگر واقعیت است...
که البته دی‌کاپریو اولی را انتخاب میکند...
.
از مهم ترین آموزه های روانکاویو به خصوص روانکاوی لاکانی این است که تخیل فضایی بیرون از واقعیت نیست که به آن فرار کنیم...تخیل استراکچر واقعیت است...هموراه درک ما از واقعیت آغشته به میزانی از رویا است و با بیرون کشیدن امر خیالی از ساختار واقعیت، تمام انسجام آن به طرز تحمل ناپذیری از دست می رود

#ژیژک
#لاکان
#اسکورسیزی
@archresearchmethod

سمینار «معماری‌اندیشی؛ گفتگوی جغرافیا با تاریخ»

سخنران: محمدیاسر موسی‌پور
زمان: دوشنبه ۱۹ آذر، ساعت: ۱۰ تا ۱۲
مکان: دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، سالن قطب علمی فناوری

@Anjoman_Motaleat

فایل بالا صوت جلسه دانشگاه تهران است که در آن از شکاف میان موقعیت ما در قبال «جایی که در آن زندگی میکنیم» و «زمانه ای که در آن زندگی میکنیم» سخن گفته شده و تلاش کردم تا با دو برش از تاریخ معماری در قرن بیست نشان بدهم که آنچه تاریخ معماری، به مثابه انباشتی از ایده های جهان شمول نامیده می شود، محصول رشد یک نوع آگاهی است که از قضا در دل جغرافیاهای متنوع (من جمله شرق) تولید شده است.

@archresearchmethod