سرمایه، فضا، و جایی برای نفس کشیدن
@archresearchmethod

.
سرمایه، از طریق تولید و تصرف فضا، شهر آلترناتیو خود را درون شهر ایجاد میکند...
مهم نیست در شهر چه میگذرد...سرمایه بواسطه همان شهر آلترناتیو، شکل مطلوب خود را برای زندکی ممکن میکند و سپس به فروش آن اقدام میکند

چرا که شهر آلترناتیو، سلسله ای از فضاهای به هم پیوسته است که در مالکیت خصوصی سرمایه هستند، و آماده برای فروش!! این فضاها از خانه، اتومبیل، دفتر کار، رستوران، باشگاه ورزشی و انواع پارکینگ ها تشکیل شده است

دیوید هاروی و هانری لوفور، از این دریچه نقدهای تندی به شهرهای غربی وارد کرده اند

اما وجه تاسف برانگیز موقعیت کنونی ما این است، که آنچه در قالب فضا، فروخته می شود،

نه فانتزی های وسوسه برانگیزی از صورت های خیالی خوشبختی،
که گاهی حداقل های زیستی برای بقا است...
به تصویر دقت کنید، مجموعه ای که بنا بوده «حس خوب زندگی» را در قالب یک فانتزی به شهر بفروشد، حالا به فروش هوایی برای نفس کشیدن تقلیل یافته است...
شهر معاصر، یک تراژدی در انتظار قرائت است

#محمدیاسر_موسی_پور

@archresearchmethod

نشید نبیان و محمدیاسر موسی پور در نیم چاشت معمارانه به "۱+۲۰" سوال کلیدی در باب تئوری، بیست و یک پاسخ یک دقیقه ای خواهند داد.

1. تئوری معماری چیست؟
2. نسبت تئوری در دیسیپلین های دیگر با تئوری در معماری چیست؟
3. جایگاه تئوری معماری در دیسیپلین معماری چیست؟
4. تفاوت تئوری معماری با فلسفه چیست؟
5. تئوری معماری چگونه تولید می شود؟
6. تئوری معماری را چه کسی تولید می کند؟
7. تئوری معماری به چه کار می آید؟
8. آیا در هر زمان یک تئوری معماری وجود دارد و یا امکان همزیستی تئوری های معماری در آن واحد وجود دارد؟
9. محصول معمارانه و تئوری معماری کدام یک مقدم بر یکدیگرند؟
10. نسبت تئوری معماری و عاملیت کنش معمارانه چیست؟
11. نسبت معماری تئوریک با معماری مبتنی بر تئوری و معماری متاثر از تئوری و معماری موثر بر تئوری چیست؟
12. نسبت معمار تئوری پرداز و تئوری پرداز معماری چیست؟
13. نسبت تئوری پردازی و تئوریزه کردن چیست؟
14. آیا تئوری معماری تمایز منطقه ای دارد و یا تطابق جهانی؟ آیا تولید تئوری در جنوب و شمال جهان مدل های متفاوتی دارد؟
15. آیا تئوری معماری قابل به روز رسانی و یا از آن خود سازی است؟
16. تفاوت تئوری های انتقادی و تئوری های رادیکال در معماری چیست؟
17. آیا معماری ابزار تئوری پردازی است ویا تئوری موجب تولید معماری می شود؟
18. آیا تئوری معماری ابزاری توجیهی است و یا ابزاری تولیدی؟
19. چند گونه تئوری معماری قابل شناسایی است؟ Treaties, Paradigms, Schools of thought, Manifestos
20. نسبت تاریخ معماری و تئوری معماری چیست؟ آیا دو گانه Operative و non-Operative در تاریخ معماری بر تئوری معماری نیز متبادر است؟


و

21. آیا باید از تئوری ترسید؟ چرا من از تئوری می ترسم؟

@archresearchmethod

فایل صوتی این نشست در کانال منتشر خواهد شد

فایل صوتی جلسه بالا با موضوع تئوری و معماری امروز ایران
با حضور نشید نبیان و محمدیاسر موسی پور
به کوشش حمید ناصرخاکی

موسسه خوانش با همکاری مکث و با محوریت "دوباره دیدن تهران" اقدام به برگزاری سلسله نشست هایی با موضوع "تهران در کافه هایش چطور می گذرد؟" نمود، آخرین نشست از فصل هفتم مکث، پنج شنبه 7ام دیماه 96 میزبان نوید پورمحمدرضا و آرش بصیرت بود👇👇.
نوید پورمحدرضا به ارائه درسگفتاری تحت عنوان "کافه؛ معلق در میان روایت ها" نشست؛ او با توجه دادن مخاطبان به پروژه "مکان سوم" رِی اُلدنبرگ، هدف اصلی اُلندبرگِ جامعه‌شناس در پروژه‌ی "مکان سوم" را احیاء و احضار دوباره‌ی زندگیِ عمومیِ غیررسمی درون چشم‌اندازهای معاصر شهری می داند؛ به بیان دیگر، بازتولید اشکال غیررسمی زندگی درون قلمروی زندگی روزمره. الدنبرگ با گونه‌شناسی فضاییْ ‌کالبدیِ این اشکال غیررسمی در گام نخست، و با فعالیت‌شناسی و تشریح ویژگی‌های محتوایی آن‌ها در گام بعدی، می‌کوشد تا از حضورِ خاموش و فروتنانه‌ی این فضاها در شهر اعاده‌ی حیثیت کند، تنوع و صمیمت آن‌ها را پاس نهد، و در عین حال خطر محو و بلعیده شدن آن‌ها از سوی فرایندهای کلانِ همسان‌سازِ شهری را گوشزد کند.
اما سوال این است که آیا ایده و مصادیق مکان سوم او را می‌توان در زمینه‌های ملی و فرهنگی و قومیتی دیگر به کار بست؟ اگر مشخص‌تر صحبت کنیم، آیا کافه‌ها که در قلمروی زیست و تجربه‌ی هر روزه‌ی ما، هر دم، حضوری پررنگ‌تر و پرشمارتر می‌یابند، می‌توانند واجد تلقی‌ای "مکان سومی" در معنای اُلدنبرگی آن باشند؟ قرابت‌ها و تمایزات این دو کدامند و ریشه در چه دارند؟
نوید پورمحدرضا تلاش می کند در گفتار پیش‌رو شماری از این مفروضات و سوالات را طرح نماید، و بی‌‌هرگونه توهم ارائه‌ی پاسخ قطعی و راه‌حل نهایی، صرفاً تجربه‌ها، ایده‌ها، و پیشنهاداتش را با جمعی از دوستان و مخاطبان در میان گذارد.
عنوان درسگفتار آرش بصیرت "کافه؛ زیبایی شناسی توپوس [منفی] در شهر جهان مسطح" بود. او که صحبت هایش را با تبیین جهان مسطح وام گرفته از توماس فریدمن اغاز کرد پس از خواندن قطعه ای از داستان کوتاه روزی روزگاری دیروزِ حنیف قریشی و ارائه تصویری ایده ال از کافه ای که در ذهن دارد، مفهومی تحت عنوان لنداسکیپ دمکراتیک شهر و عناصر متشکله اش را پیش کشید و تلاش کرد نشان دهد تغییر لنداسکیپ های شهری طی چهار دهه گذشته چگونه و به چه سویی بوده است و جایگاه کافه در این سیر تحولات کجا قرار داشته است. سئوال اساسی شاید این باشد که آیا هستی شناسی معاصر کافه ها می تواند آن ها را تحت شمول منظر دمکراتیک شهری تبیین نماید، یا کافه ها تحت شمول متغیرهای دیگری تعریف می شوند؟
این نشست که با پی گیری های مجدانه سرکار خانم مینا حسنی و مجموعه خوانش برگزار گردید، پس از اتمام گفتارها با پرسش های چالشی و صریح حضار ادامه داشت.
همین جا لازم می دانیم از جناب آقای امیرحسین طاهری نیز تشکر کنیم که سخاوتمندانه به شکل گیری امکان این گفتارها و گفت و گوها مجال تحقق داد.
#تهران
#تهران_پژوهی
#شهر_شناسی
#حوزه_عمومی
#ری_الدنبرگ
#حنیف_قریشی
#توماس_فریدمن
#نوید_پورمحمدرضا
#مینا_حسنی
#امیر_حسین_طاهری
#آرش_بصیرت
@etooodchannel

انچه از پی می اید ابتدا فایل تصاویر ارائه گفتار آرش بصیرت است 👇و بعد فایل صدای کامل جلسه👇👇که شامل ارائه گفتارها و بخش مباحثه پس از ارائه گفتارهاست.
@etooodchannel

برنامهء این هفتهء خانه فیلم معمار :

کانستراکتیویسم
Constructivism

نمایش فیلم های:
Constructivism

Zaha Hadid on Kazimir
Malevich-Secret knowledge

با سخنرانی:
محمدیاسر موسی پور

پنجشنبه 19 بهمن 1396
ساعت 17 تا 19

خانه هنرمندان ایران
تالار استاد شهناز

👇🏻 👇🏻 👇🏻

لینک های کانال تلگرام خانه فیلم معمار

@cinearch
https://t.me/cinearch

فایل جلسه با موضوع کانستراکتیویسم

به خاطر فرصت بسیار موتاه چهل دقیقه ای کار بسیار سختی بود کنار گذاشتن بسیاری از ابعاد مسئله اما به هر حال تلاش کردم یک روایت منسجم از فراز و فرود این جریان مهم ارائه کنم

آوانگاردهای روسیه، رویاپردازانی بودند که در بدترین شرایط اقتصادی و سیاسی کشور هم پای غربی ها و بلکه راویکال تر از اونها هنر آوانگارد رو به جلو میبردن
هنری که سیاست مثل یک سایه تا مرگ دنبالش کرد
تاتلین یک بار برای ما امکان پیوند هنر ناب با سیاست رو در این برج آزمود
برجی که آمیزه ای از ایدئولوژی و آوانگادردیسم بود
اما استالین همون یادمان های ریش و سبیل و داس به دست رو به صحنه بگردونو
آلن بدیو میگه وقتی سیسیل به دست رومی ها افتاد، ارشمیدوس روی شن های ساحل در حال حل مسئله های فکریش بود. سربازی بالای سرش اومد و گفت فرمانده مارسلیوس میخواهد شما را ببیند
ارشمیدوس سرش را هم بالا نیاورد تا سرباز متحیر و عصبانی با شمشیر او را از پای در آورد
بدیو میگه این صحنه نمادی از پیوند نا پذیری تفکر خلاق و سیاسته
به همین ترتیب که هنر ناب و سیاست دو اقلیم کاملا متفاوت از هم هستن
یادمان تاتلین شکست سیاست از هنر رو برای ما نمادین کرد

(با تشکر از خانم متین میرگذار بابت فایل با کیفیت صدا)

@archresearchmethod

.
اینجا باغ کتاب تهران است
امروز بابت یک قرار دوستانه برای چندمین بار متوالی گذارم به آنجا خورد
این صحنه ای از یک جلسه داستان خوانی است که جایی میانه فضای بزرگ و پیوسته همکف را برای دقایقی اشغال کرده است

بسیاری از آدمهایی که در مجموعه تردد میکنند یا روی این صندلی ها نشسته اند به قصد داستان خوانی به لینجا نیامده اند

اما بی واسطه در حال تجربه کردن این محفل هستند
شاید برای اولین بار در زندگی
احتمالا تا به حال آن جماعت داستان خوان ادیب مسلک که میگویند را از نزدیک ندیده باشند
عده ای رد می شوند، عده ای آن طرف تر بین کتابها قدم می زنند، عده ای روی مبل های کناری ساندویچ یا قهوه میخورند

انگار همه این فعالیت های متنوع در کنار هم و درون یک فضا روی یکدیگر تا شده اند

این صحنه ای از ممکن شدن یک فضای عمومی است
مماس شدن انسان ها، فعالیت ها و فضاهای متنوع درون یک فضا
از این صحنه فیلم میگرفتم و به این فکر میکردم که چگونه فضا می تواند تمرینی برای مدارای اجتماعی باشد

انگار وقتی فضا گروه های اجتماعی را در شهر پخش و تفکیک می‌کند با فاصله گذاری، به شکل گرفتن تصویرهای کلیشه ای و قضاوت آلودشان از از یکدیگر کمک می‌کند



@archresearchmethod

.
معماری از دهه شصت به این سو توانسته به گونه ای آگاهانه خود را در برابر دو مسیر شناسایی کند:
اول مسیری که به حل مسئله های دنیایی میپردازد که بیرون از معماری در جریان است و در آن زندگی میکنیم
و دوم مسیری که از خود معماری دنیایی مستقل میسازد و به حل مسئله های درون این دنیا علاقمندی بیشتری دارد تا مسئله های بیرون آن:
اگرچه مخالف آن نیست که در یک بازه زمانی بسط این دنیای درونی، به تأثیرات مفیدی برای دنیای واقعی بیانجامد

پریتزکر حالا باز هم نشان داد که به شکلی نهادی مسیر اول را برای معماری مفیدتر یافته است
شاید به خاطر حال نا خوش این دنیا...
دنیایی که لابد زیر بار مسئله هایش چنان فرتوت شده است که هر نیرویی من جمله معماری، تنها در مسیر بهبود آن مشروع می شود

بحث بر سر تبیین یک دستور کار اخلاقی برای معماری است

نباید فراموش کرد آدم های مسیر دوم، همواره آوانگارد و در اقلیت بوده اند و حالا هم بعید است پیروی از چنین دستورالعمل هایی را در برنامه بگنجانند
حتی اگر بنا باشد قید معتبر ترین جایزه معماری را بزنند

در ایران هم خوشبختانه به اندازه ای تعداد معماران و دانشجویان معماری زیاد است که نیازی به تجمیع این دو مسیر، به نفع یکی از آنها و یا ملامت گروه های دگراندیش نیست

بالکریشنا دوشی یکی از دست پرورده های لوکوربوزیه است،
ورژن هندی از کنزو تانگه...
هرچند به اندازه او در آموزش و تربیت آدم هایی که از رویکردش یک سنت پویا بسازند موفق نبوده است
اما تلاش کرده از هند، هند بهتری بسازد
در نبود بسیاری از زیرساخت ها...
و باید به احترام او ایستاد

@archresearchmethod

لووان هفتوان، بازیگر فیلم تامل برنگیز پرویز درگذشت
@archresearchmethod

دو سال پیش برای این فیلم یادداشتی نوشتم
با محوریت امر نمادین روانکاوی لاکانی، که شاید مطالعه آن برای علاقمندان روانکاوی خالی از لطف نباشد
https://www.salamcinama.ir/post/oj3989rv9bjs1k0/یادداشتی-بر-فیلم-پرویز-parviz-اضطراب-نمادین

حساسیت اخیر جوانان دهه شصتی در ایران، به  شخصیت کارتونی «پدرِ پسرِ شجاع» می­تواند شروع تاملی فلسفی باشد.  ظاهرا هویت «پدرِ پسرِ شجاع» را باید در «پسرِ شجاع» جست و جو کرد، اما مسئله اینجاست که حتی «پسرِ شجاع» بودن نیز یک هویت توپر و منسجم به حساب نمی آید و در تمایز با پسرهای غیر شجاع تعریف شده است. غم انگیز تر آنکه هر کسی دیگری می تواند «پسرِ شجاع» باشد و این امر فردیت کسی را که با این نام بازنمایی شده است را با هجمه روبرو می کند. این همان خشونت امر نمادین است. امرنمادین شما را فروکاست می دهد و در حالی که شما رویای تکین بودن و منحصربفرد بودن را می پرورانید در لحظاتی به سختی فقدان این آرزو را به شما گوشزد میکند.
@archresearchmethod