.
به هر موضوعی در دنیا و اصلا به دنیا از مواضع متعددی میشه نگاه کرد...اما از بین این مواضع یک موضع هست که قبول نداره یکی از مواضعه...بلکه میگه من خود موضوع هستم و به شکلی بدیهی دنیا همینه که میگم. به اون موضع میگیم ایدئولوژی...
فرقی هم نمی کنه از سنت بگه یا از پسامدرنیته....
ایدئولوژیک نباشیم...

@archresearchmethod

تصویر اول کنسرت هال لوس آنجلس و دومی خانه فرانک گهری در سانتامونیکاست ...به جرات می توان گفت که استتیک ایدئولوژی سرمایه داری در مدیوم معماری است...معمار را به سمت تولید ابژه های تماشایی اغواکننده هل میدهد و هر نیروی انتقادی را درونی کرده و می بلعد

بزودی در باب حدید هم این قرائت را نشان خواهم داد

@archresearchmethod

⭕️سخنرانی نیاز دانشجویان علوم انسانی به فلسفه
پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی - 22 آبان 1389
@mostafamalekian

.
این اثر از پیتر زومتور را باید به حسرت نگریست
از بیرن مکعبی بتنی و از درون همچون مخروطی با قالبهایی چوبی که پس از اتمام بنا، زومتور چوب های آن را آتش زده تا بوی سوختگی و نم همواره جزئی از فضای اثر باشد
او تحت تاثیر پدیدارشناسان علاقمند به ادراک حسی به جای خرد پوزیتیویستی است

به عنوان ساکن کشوری که لااقل از قرن ششم هجری تمام ابعاد اندیشیدنش به خویشتن از عقل فلسفی به شعر و عرفان تصعید شده حتما با حسرت به این اثر مینگرم... نه به این دلیل که اعتقاد داشته باشم ما جبرا و تنها به همین سیاق می بایست معماری میکردیم
به این معنا که اگر بنا بود در همین دهه های اخیر، ما هم سهمی از پیشبرد مرزهای معماری در دنیا داشته باشیم، شاید خیلی دشوار و دور از دسترس بود که آن سهم، کتابخانه سیاتل کولهاس و یا کلمبوس آیزنمن باشد، اما به راحتی می توانست همین نمازخانه برادر کلاوس باشد...این اثر میتواند در یک جهان موازی کاری از یک آرشیتکت ایرانی باشد

اما به جای آن ما امروز خیل عظیمی از شیفتگان معماری زومتور داریم
چون ظاهرا این معماری به ذائقه ما خوش می آید
همان ذائقه ای که گویا فقط برای مصرف فعال می شود
تولید امر نو آسان نیست
آسان نیست که در خلال ارائه قرائتی غیر عقل محور از عالم، فرایند ساخت معماری را درون مدیوم تاریخی آن تکان بدهی و پس از پایان مراحل ساخت، با به آتش کشیدن بنا ساخت تازه ای از آن را آشکار کنی

محمدیاسر موسی پور

@archresearchmethod

چندی پیش کتابفروشی پاگرد ازمن خواسته بود تا لیستی از کتابهای مفید تهیه کنم که آن را اینجا هم میگذارم... لزوما این کتابها ارتباط مستقیم با معماری ندارند اما همگی خوب و موثرند...به مرور کتابهای بیشتری هم خواهم گذاشت

معنای زندگی تری ایگلتون ترجمه عباس مخبر

از مدرنیسم تا پست مدرنیسم لارنس کهون

سرگشتگی نشانه ها گزینش مانی حقیقی

حقیقت و زیبایی بابک احمدی

حامعه شناسی سلیقه یوکا گرونو

مبانی پارادایمی روش های کمی و کیفی تحقیق در علوم انسانی محمدتقی ایمان


ژیژک تونی مایر نشر مرکز


ژان بودریار ریچارد جی . لین


آثار کلاسیک فلسفه نایجل واربرتون

واضح اندیشیدن نشر گمان

مبانی استدلال نشر ققنوس
درآمدی بر تولید فضا هانری لوفور نشر تیسا

پیش گامان معماری مدرن پیتر بلیک

تجربه مدرنیته مارشال برمن

هنر امر متعالی مبتذل ژیژک

نگاه واقعی تاد مک گوان

اکران اندیشه نشر مرکز

فلسفه به روایت فیلسوفان نشر ققنوس

زبان فضا برایان لاوسون

محاط در محیط آزاده شاهچراغی

مبانی جامعه شناسی گیدنز

لاکان و امر سیاسی استاریاکیس

هنر مدرنیسم ساندرا بکولا

هنر همیشه بر حق بودن شوپنهاور

اما آیا این هنر است؟ سینتیا فریلند

تئوری معماری پست مدرن، کیت نزبیت ترجمه پویان روحی

@archresearchmethod

در پانل جمع بندی به همراه علی کرمانیان تلاش خواهیم کرد موقعیت های موجود و افق های ممکن را درباره نسل نوی معماری ایران ترسیم کنیم

بلاخره این کتاب به دستم رسید و با اطمینان بیستری میتونم شما رو به مطالعه اش دعوت کنم...کتابی عمیق و به دور از سطحی گری های متداول در منابع معمول معماری است

هر دو با بسط و تصرفاتی تازه در اتووود منتشر شد👆👆

آلبرت اینشتین صد سال پیش از وجود امواجی گرانشی خبر داده بود که به تازگی برای اولین بار دیده و شنیده شده‌اند.
@bbcpersian

وقتی شما به دنبال تولید نظریه باشید، دو الگوی مشخص در کار است...یا از حلاجی داده های واقعیت و تحلیل آنها مفاهیم و سازمان نظری خود را برپا میکنید و یا از یک نظام مفهومی که روی کاغد معقول و منطقی است آغاز میکنید و سپس آن را با داده های تجربی و واقعی می آزمایید...
اینشتین به گروه دوم تعلق دارد...او نابغه ای است که سالها بر روی فرمولاسیونی از منطق حاکم بر فیزیک این عالم پشت میزش تمرکز کرد و به نظریه ای رسید که اگرچه آزمون آن با داده های تجربی دشوار و پیچیده است اما هر چه بیشتر میگذرد داده های بیشتری از واقعیت آشکار می شوند تا نشان دهند آنچه او پشت میزش می اندیشیده تا چه میزان با آنچه در پلتفرم های واقعیت مستتر است، سازگار بوده است...

@archresearchmethod

.
مهم نیست در کجای قلمرویی که هنر برپا میکند ایستاده باشی... مهم ترین چیز این است که با ظرافتی وسواس گونه، پتانسیل ها و ظرفیت هایی که به واسطه یک مدیوم در اختیارت قرار. میدهد را شناسایی کنی...
بی شک فراسوی شباهت های عام، نقاشی، تئاتر، سینما و دیگر مدیوم های هنری هر کدام عناصر و مولفه هایی حیاتی و درونی در خود پنهان دارند که اثر هنری می تواند در خلال متاثر کردن مخاطب از خود به میانجی این ظرفیت ها، مانیفستی تمام عیار بر چیستی یک مدیوم باشد.
این تصویری از نمایش شام کوتاه کریسمس است که مدتها پیش دیدم و تصویرش دوباره آن را در من زنده کرد.
درونمایه نمایش تنهایی فزاینده انسان در خلال تجربه زندگی بود که به واسطه کاهش تدریجی اعضای خانواده ای که صحنه ی ثابت نمایش را دور یک میز تشکیل میدادند رفته رفته بر ما آشکار میشد...
برای ظاهر کردن امری که غایب است هر مدیوم هنری چیزی در دست دارد و بدن در بی واسطه ترین حضورش از گرانبها ترین ظرفیت های نمایش است.
امید طاهری، کارگردان این نمایش ماهرانه به غیاب میزانسن داده بود...مرگ تدریجی اعضای خانواده رخ میداد اما آنها صحنه را ترک نمی‌کردند، بلکه می ماندند و تنها با یک پارچه آبی پوشانده می شدند...و با رفته رفته آبی کردن صحنه این غیاب تنها کننده را دراماتیزه میکردند...این تئاتر توانسته بود غیاب، به مثابه آن امر حاضری که دیگر حاضر نیست را به ظهور برساند اما درون مولفه های مدیوم خودش... با مرز بندی قاطع با هر مدیومی دیگر همچون نقاشی، سینما و یا ادبیات...

@archresearchmethod