سخنرانی مهم ناسیونالیسم که در متن ذکر شد

اهالی هنر و معماری او را با ترجمه کتاب تجربه مدرنیته از مارشال برمن میشناسند. مادر مراد فرهادپور دختر عموی بزرگ علوی است. این یک خبر از جنس مجله های زرد نیست وقتی بدانیم بزرگ علوی یک نویسنده چپ گرا بوده. مراد فرهادپور هم یک متفکر چپ است از قضا. وقتی میگوییم چپ یعنی به سنت مارکسیسم تعلق خاطر دارد. البته او یک چپ نو یا نئو کارکسیست است. به این معنا که از آن چپ های انقلابی نسل اول نیست. چپ های جدید محصول مکتبی به نام مکتب فرانکفورت هستند که شامل هربرت مارکوزه و آدورنو و چند متفکر دیگر است. آنها برخلاف آن چپ های سنتی که دنبال حزب تشکیل دادن و متحد کردن کارگرها بودند، اهل قلم هستند و نظر. که خب مورد نقد آن چپ ها هستند که چرا پرکتیس یعنی مبارزه عملی را ول کردید و به تئوری چسبیدید. به هر حال این چپ جدید منتقد طبقه متوسط است که توسط سرمایه داری استثمار می شود و آگاه هم به این استثمار نیست‌.
امروزه فضای عمده روشنفکری در جهان دست این چپهاست. شاید به این دلیل که فعلا امور دنیا دست راست هاست و چپ ها میتوانند در مقام نقد و ارائه آلترانتیو فعال باشند.
از جمله این چپ ها می توان به ژیژک و بدیو و رانسیر و آگامبن و ...اشاره کرد.
نکته ارزشمنددیگر در کارنامه فرهاپور پرورش انسان های ارزشمندی در حلقه فکری خود است. افرادی همچون صالح نجفی، مازیار اسلامی و...
او دوست یوسف اباذری جامعه شناس است که در نقد طبقه متوسط و سوگوار پاشایی آن سخنرانی آتشین را کرده بود. از قسمت های پرحاشیه فرهادپور همچنین کتاب پاریس تهران است که با مازیار اسلامی منتشر کرد و در آن سینمای کیارستمی را از پایه زیر سوال برده بود.
از قضا تقریبا اکثر اندیشمندان چپ در ایران شناخته نمی شدند اگر مراد فرهادپور آنها را به فضای اندیشه ایران معرفی نمیکرد.
مراد سالهاست که به کار ترجمه مشغول است. اما این مشغولیت با تصویری که ما از ترجمه داریم متفاوت است.
او میگوید به این متیجه رسیده که یگانه راه اندیشیدن در وضعیت ما ترجمه است. یعنی اندیشیدن از خلال ترجمه.
صوت میزگردی درباره مدرنیته در اینترنت موجود است که فرهادپور و ملکیان در کنار هر قرار گرفته اند که البته شجاعت ملکیان ستودنی است چون مثلا ابراهیم دینانی هیچوقت حاضر نمی شود در مقابل کسی که تا این حد متضاد گفتمان اوست حاضر شود.
فرهادپور مثل اکثر اهالی اندیشه در این روزها لحنی انتقادی و گلایه وار و تندخو دارد. او از اعضای اصلی موسسه پرسش است که به گفته خودش میخواد آکادمی موازی باشد و در غفلت دانشگاه های آبکی امروزی تولید اندیشه کند.
او در یکی از کلاس هایی که معمولا پرسش ویدوی آن را در قالب سی دی به فروش میرساند، به فلسفه تاریخ در ایران پرداخته و انگشت انتقاد تندش را روی کسی گذاشته که نامش سیدجواد طباطبایی است و خودش استاد تندخویان اندیشه است. همین باعث شد تا طباطبایی با کمک مجله فرهنگ امروز یک پرونده کامل در نقد فرهادپور منتشر کنند.
دلیل تئوریک این اختلاف آرا مشخص است. فرهادپور تحت تاثیر مکتب مارکس یک ماتریالیست و طباطبایی یک ایدئالیست‌. طباطبایی میگوید باید تاریخ مفاهیم اندیشه ایران را واکاوی کرد چون هستی اجتماعی سیاسی ما را در تاریخ معین کرده. فرهادپور میگوید این حرفها بی مورد است و از قضا شرایط مادی آدم ها در جامعه است که هستی اندیشه آنها را تعین میدهد. ضمن اینکه فرهادپور معتقد است طباطبایی دنبال یک وحدت خیالی در یک تاریخ پر از انقطاع میگردد.
به هر صورت مراد فرهادپور از مهم ها و کلیدی های اندیشه معاصر است که همواره جریان ساز بوده...در ادامه این پست ها به سیدجواد طباطبایی هم خواهیم پرداخت.

@archresearchmethod

مُراد فرهادپور/ درسگفتار نكاتي درباره فلسفه و نظريه تاريخ در ايران/ درباره نظريه انحطاط و ايده اليسم بدوي/ موسسه مطالعات سياسي-اقتصادي پرسش/ بهار١٣٩٤

@porseshiha

گفتار انتقادی مراد فرهادپور نسبت به سیدجواد طباطبایی

لینک دریافت میزگرد مبانی مدرنیته با حضور ملکیان و فرهادپور که نمودی از تقابل دو جهان بینی کاملا متضاد است

جواد طباطبايي
فيلسوف سياسي ايران
https://t.me/javadtabatabai

📢 فایل صوتی سخنرانی ۵م اسفندماه
دکتر جواد طباطبایی
در 👇
نشستِ سالانه انجمن علوم سياسی

@JTabaTabayi

مطالعه این گفتگو با مصطفی ملکیان را به شدت توصیه میکنم...

سید جواد طباطبایی
گفتیم پروژه فکری ملکیان عقلانیت و معنویت نام دارد و پروژه مرادفرهادپور ترجمه به مثابه تفکر است. اما مصطفی ملکیان و مراد فرهادپور علاوه بر تمام تفاوت هایی که داشتند در یک امر مشترک بودند. هر دو یک پای مجداله فکری با پروژه فکری جواد طباطبایی بوده اند و هر دو هم در قالب یک مقاله در مجله سیاست نامه و فرهنگ امروز مورد نقد متقابل او قرار گرفته اند. به نام این دو البته می توانید نام داریوش آشوری، داریوش شایگان و حتی علی شریعتی را هم اضافه بکنید. اما جواد طباطبایی چه میگوید و پروژه فکری او چیست؟ پروژه او نوشتن تاریخ انزوال اندیشه ایرانیان است. اما منظور او از زوال چیست و این زوال از چه مبدایی آغاز می شود؟ او معتقد است که تاریخ اندیشیدن ما تاریخ زوال اندیشیدن ماست. از نظر او یک خرد ایرانشهری در پیش از اسلام وجود داشته که پس حمله اعراب دچار دو قرن سکوت شده اما با قیام ابومسلم از خراسان و تشکیل خلافت عباسی یک دوره رونق اندیشه به مدت سه قرن در ایران برقرار شده است. قرون سه تا شش که این دوره را عصر زرین می نامند. عصر زرین با حمله مغول به ایران به پایان می رسد و زوال اندیشه آغاز می شود که تا همین امروز هم این زوال ادامه داشته است و به همین دلیل هم او تاریخ اندیشیدن ما را همان تاریخ زوال اندیشیدن ما میداند.
البته او در کنار سخن گفتن از این زوال، از تداوم نیز سخن می گوید. یعنی اگرچه اندیشه به زوال رفته اما آگاهی ملی ما به عنوان ایرانی پس از عصر زرین از فلسفه و تاریخ نویسی به شعر و عرفان تصعید شده است و از آن طریق ادامه حیات داده. برخی معتقدند بحثی که درباره امتناع تفکر در دوره زوال مطرح میکند اقتباسی از نظریه امتناع تفکر آرامش دوستدار است. او که از ملیت ایرانی دفاع میکند، هم می تواند مورد نقد اندیشمندی عارف و اخلاق گرا مثل ملکیان باشد که میخواهد جهان وطنی بیاندیشد و هم مورد نقد چپ گرایی همچون مراد فرهادپور که با نگاهی ماتریالیستی از هرگونه کلیت سازی ایدئالیستی بیزار است و طباطبایی را به دنبال کردن یک نظم خیالی در تاریخی پر از انقطاع و تناقض متهم میکند. طباطبایی همچنین از منتقدان نظریه همایون کاتوزیان جامعه شناس مطرح ایران است که از ایده جامعه کوتاه مدت برای توضیح تاریخ اجتماعی ایرانیان کمک گرفته بود. به نظر سیدجواد، ما در ایران نه با جامعه کوتاه مدت بلکه با دولتهایی کوتاع مدت و جامعه ای بلندمدت روبرو هستیم. طباطبایی متفکری پر کار است که کتاب های زیاد و پر مطلبی را منتشر کرده و آخرین کتاب او که نقدی بر اندیشه روشنفکران مشروطه است در برهه کوتاهی در بازار به اتمام رسیده و در انتظار تجدید چاپ است.
@archresearchmethod

بیست بنا که هرگز ساخته نشد ـ محمدیاسر موسی پور ـ برج تاتلینِ ولادیمیر تاتلین
http://etoood.com/NewsShow.aspx?nw=5973

معماری کردن در فضای مرز؛ سومین کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی از 1ام تا 12ام اردیبهشت ماه در شیراز
http://etoood.com/NewsShow.aspx?nw=5975

اندیشمند بعدی که خدمتتان معرفی خواهم کرد مرتضی مردیهاست که این کتاب تازه اوست

هگل تاریخ را مسیری میدانست که روح از طریق آن گوهر خود، یعنی آزادی را، به مرور میفهمد و آشکار میکند.
او میگفت دولت ها شکل مجسم این آگاهی در حال تکامل هستند و همین طور که تاریخ پیش می رود دولت ها به سمت فرم آزادی نزدیک و نزدیک تر می شوند.
اندیشه های پروگرسیو معقتد به همین مسیر انباشتی و رو به جلو در تاریخ اند. همیشه فردا پیشرفته تر از امروز است و امروز از دیروز.
از داعشی که به دنبال احیای شکل سیاسی خلافت در دل قرن جمهوری های دمکرات است که بگذریم، و بگوییم اقلیت روان پریشی هستند،
ترکیه را کجای دل الگوی پیشرونده تاریخ بگذاریم؟
لااقل نیمی از مردم در کشمکشی که بین مدل پادشاهی و مدل جمهوری در گرفته، نزدیک تر شدن به مدل پادشاهی، یعنی متمکز کردن قدرت در چنگال یک نفر را برگزیده اند.
آیا تاریخ در حال برعکس رفتن است؟
شاید اگر هگل بود میگفت این هم بخشی از دیالکتیک نیروهای تاریخ است...سنتزی در راه است

محمدیاسر موسی پور

@archresearchmethod

دوستان زیادی درباره کتاب مناسب برای شروع مطالعه روی فلسفه می‌پرسند
از نگاه من بهترین کتاب برای شروع این کتاب است که هدفمند و مفهومی شما را جلو میبرد

@archresearchmethod