سلام روز قشنگ زمستونیتون بخیر🕊

امـیـدوارم شروع روز تـون 🕊
بـا بـهترین لحظه هاتون
و موفقیت ها گره بـخوره🕊
و سرشاراز خیرو برکت
و لبریزاز آرامش باشه🕊
بهترین ها نصیبتان🕊

جایی در زندگی ام
- می ایستم و می گویم :
این، تماماً 'من' بود ...
که دوام آورد ؛
که ادامه داد ؛
و رسید ...

سفر کن،
چون پولت برمی‌گردد، اما وقتت نه.

@arameshdron🎄

تا زمانی که دلیلی برای کارم داشته باشم می‌تونم هر رنجی را تحمل کنم.

موراکامی
کتاب ۱Q84 یک کیو هشتاد و چهار

@arameshdron🌲

مهم نیست بتوانی به دوردست‌ها سفر کنی، تو هیچ گاه نمی‌توانی از

خودت فرار کنی.
موراکامی – پس لرزه

@arameshdron🌲

آن شب گریه نکرد اما؛
فردا وقتی لباسش به دستگیره‌ی در گیر کرد، گریه کرد،
وقتی به اتوبوس نرسید گریه کرد،
وقتی پایش خورد به مبل گریه کرد،
وقتی غذای مورد علاقه‌اش را درست نکردند گریه کرد.

پ‌ن، سرکوب احساسات و هیجانات به مفهوم حذف آنها نیست.
مثل این میمونه که جلوی جریان آب رو بگیری.
خب از دریچه دیگه‌ای به شکلی پرفشارتر خارج میشه.
پس لازمه بیش از اینکه درگیر سرکوب کردنشون باشیم، به مدیریت بپردازیم.

@arameshdron🪷

اَمن باشید و قابل اعتماد
که اگر روزی تمامِ جهان برای آدمی سیاه شد
و امیدی اگر نبود
‌‌‌تنها قسمتِ روشنِ جهانش شما باشید
‌و روزنه‌ی نور و امیدی شوید
در بی‌نهایت تاریکی...

امید آگاهانه
(بلوغ روانی در دلِ ناامیدی)

انسانِ بالغ به نقطه‌ای می‌رسد که دیگر نه می‌تواند به خوش‌بینیِ ساده‌دلانه تکیه کند و نه قادر است در ناامیدیِ مطلق بماند. او واقعیت را همان‌گونه که هست می‌بیند: جهانی بدون تضمین، روابطی ناپایدار، و محدودیت‌هایی که همیشه قابل تغییر نیستند. این آگاهی، ناامیدی می‌آورد؛ اما ناامیدی‌ای سالم، نه فلج‌کننده.

در بلوغ روانی، امید دیگر به معنای انتظارِ منفعلانه نیست. امید تبدیل می‌شود به یک انتخابِ آگاهانه؛ انتخابِ ادامه دادن، مسئولیت پذیرفتن و معنا ساختن، حتی وقتی شرایط ایده‌آل نیست. چنین امیدی انکارِ درد یا پوچی نیست، بلکه توانِ زیستن با آن‌هاست.

از این منظر، سلامت روان نه در حذفِ ناامیدی، بلکه در تحمل و یکپارچه‌سازیِ آن با امید شکل می‌گیرد. انسان بالغ کسی است که می‌داند ممکن است همه‌چیز درست نشود، و با این حال تصمیم می‌گیرد زندگی را رها نکند. این همان امیدِ بالغ است؛ امیدی ریشه‌دار در واقع‌بینی، نه در توهم.

م.ب

ما می‌دانیم فردی که هرگز افسردگی را تجربه نمی‌کند، احتمالاً بیشتر از کسی که گهگاه افسردگی را تجربه می‌کند، دچار اختلال است.

For we know that a subject who never experiences any depression is probably more disturbed than someone who is occasionally depressed.

مقاله
#سندرم_مادر_مرده
#آندره_گرین

مادر مرده، برخلاف چیزی که ممکن است به نظر برسد، مادری است که هنوز زنده است اما به نوعی در چشم کودک کم سن و سالی که تحت مراقبت اوست، مانند یک مرده به نظر می‌رسد.

مقاله
#سندرم_مادر_مرده
#آندره_گرین

قطعه ای زیبا از کتاب «کافکا در کرانه»
اثر درخشان «هاروکی موراکامی

«و هنگامی که طوفان به پایان برسد، به یاد نخواهی آورد که چگونه از آن گذشتی، یا چگونه توانستی زنده بمانی. حتی مطمئن نخواهی بود که آیا طوفان واقعاً تمام شده است یا نه.
اما یک چیز قطعی است:
‏وقتی از طوفان بیرون بیایی، همان شخصی نخواهی بود که وارد آن شده بودی، تمام هدف این طوفان همین است.»

🔄۵ تکنیک برای مقابله با اضطراب در لحظه

🔹الگوهای فکری خود را زیر سؤال ببرید
افکار بی‌فایده می‌توانند در ذهن شما ریشه‌دار شوند و ارزیابی شما را از یک موقعیت تحریف کنند. این می‌تواند شامل خودگویی‌های منفی و تحریف‌های شناختی باشد.

🔹تنفس عمیق و متمرکز را تمرین کنید
مثلا به مدت ۵ دقیقه در مجموع ۴ شماره نفس بکشید و ۴ شماره بازدم کنید.

🔹استفاده از رایحه‌درمانی
استفاده از روغن‌های اساسی، شمع و عود در اتاق خواب و یا محل کار می‌توانند مفید باشند‌.

🔹بیشتر حرکت و ورزش کنید
حتی کمی فعالیت بدنی در روز می‌تواند به کاهش اضطراب شما کمک کند

🔹از تکنیک‌های اتصال به زمین استفاده کنید
مثل قانون ۳۳۳، سعی کنید حداقل ۱ دقیقه روی هر چیزی که می‌بینید، می‌شنوید یا لمس می‌کنید، قبل از رفتن به سراغ مورد بعدی، وقت بگذارید.

- چرا همیشه لبخند میزنی؟

+ وقتی هیچ راه فراری نداری؛
و دقیقا به همه نیاز داری
یاد می گیری که چطور با لبخند زدن گریه کنی.

The Sea Inside/دریای درون
Alejandro Amenábar
2004

گرچه افراد دچار کمبود مادری اغلب برای عشق احساس ولع می کنند، ولی به دلیل تنش های عمدتاً زیاد و سپرهای حفاظتی ای که در این روابط وجود دارد ، عاشق ماندن برایشان ساده نیست .
برای صمیمی شدن لازم است که شکننده باشیم و نیازها و احساسات مان را نشان دهیم.
مخصوصاً کسانی که دلبستگی خود کفا یا اجتنابی دارند در صمیمی شدن و عاشق ماندن مشکل دارند.

📘مادری که کم داشتم
📝جاسمین لی کوری

وقتی که هیچ شانسی برای تغییر همسرت نداری و دلایل خوبی داری که او را ترک نکنی (یعنی می خواهی با او ادامه بدهی)، تنها راه باقی مانده این است که او را به همان صورتی که هست بپذیری.

اجازه بدهید همسرتان همان گونه ای که هست باشد و به جای این که سعی کنید او را تغییر دهید،برخودتان تمرکز کنید.

منظور از این حالت این نیست که با بی تفاوتی او را به حال خود رها کنید یا تسلیم او شوید، بلکه او را به همان شکل که هست بپذیرید.

پذیرش، فرایند فعالی است که می تواند زندگی سراسر رنج را به یک زندگی معنادار تبدیل کند.