هزار لطف اگر هر زمان کنی با من
نظر به هر که کنی، چشمِ من بر آن باشد

#قاسمی_اردستانی

مبیناد هرگز نهالی شکست
که مرغی به شاخش تواند نشست

#قاسمی_اردستانی

به لذّتی نگه از دیدنِ تو برمی‌گشت
که هر دو چشم، به قربانِ یکدگر می‌گشت

#قاسم_دکنی

سررشته‌یِ امید گره بر گره فتاد
از بس گسسته‌ای تو و ما باز بسته‌ایم

#قاسم_دکنی

چون آینه کآه برنتابد
حُسنِ تو نگاه برنتابد

#قاسم_دکنی

این شفق نبْوَد که جا بر دامنِ افلاک کرد
آسمان رویِ شهیدان را به دامن پاک کرد

#قاسم‌علی_حکاک

بی گریه نیست هر که بزاد از عروسِ دهر
بر نامبارکیِّ جهان این شگون بس است

#قپلان_شیربیگ

پژمردگی نبُرد بهار از گیاهِ ما
چون لاله جزوِ تن شده بختِ سیاهِ ما

#محمدجان_قدسی_مشهدی

فتد چو مُقریِ تسبیح در گلوش گره
مؤذّنی که نگوید: «علی ولیُّ الله»

#محمدجان_قدسی_مشهدی

بادِ صبا از کویِ تو، گر بگذرد سویِ چمن
گل غنچه گردد تا کند، بویِ تو پنهان در بغل

#محمدجان_قدسی_مشهدی

کامِ جانم با من و من در پیِ کامم هنوز
کعبه با خود دارم و در قیدِ اِحرامم هنوز

مستیِ حیرت مرا محروم کرد از ذوقِ وصل
یار در آغوش و من مشتاقِ پیغامم هنوز

کی رسد در عشقْ لافِ پختگی کس را، که من
همچو خاکستر ز آتش زادم و خامم هنوز

#محمدجان_قدسی_مشهدی

بس که بر خاکِ درت چشمِ شهیدان شده فرش
زآستانت مژه روید چو درِ خانه‌یِ چشم

#محمدجان_قدسی_مشهدی

بر هر سرِ راهی که تو یک‌بار گذشتی
چون نقشِ قدم تا به ابد چشم به راهم

#محمدجان_قدسی_مشهدی

عشقم چو تن همیشه میانِ دو دست داشت
هرگز به دستِ خویش نبود اختیارِ من

#محمدجان_قدسی_مشهدی

یک‌بار رو به قبله‌یِ حاجت نکرده‌ام
کز ناامیدی‌ام دلِ کافر نسوخته

#قدری_شیرازی

به غیرِ پیرهنِ چاک، وقتِ پرسشِ حال
گواهِ عصمتِ زندانیِ زلیخا نیست

#قدری_شیرازی

چون توانم از تو دل برداشتن ای غم که تو
ترکِ عالم از برایِ خاطرِ ما کرده‌ای

#قدری_شیرازی

شب شد دگر که تنگ غمت را به بر کشم
چون مرغِ پرشکسته سری زیرِ پر کشم

#قدری_شیرازی

چنان به عشقِ تو مشغول و فارغم از غیر
که نیست ره به دلم قاصدِ خیالِ تو را

#قدری_شیرازی

مدّتِ سوزِ محبّت که شناسد چند است؟
آتشی کز ازل افروخت، ابدپیوند است

#محمد_قراری_گیلانی

قربانِ دل شوم که ز رویِ وفا رمید
از قدسیان و با سگِ این آستانه ساخت

#محمد_قراری_گیلانی