از مِسِّ وجودِ خود دمی بیرون آی
تا راه بری به کیمیایی که مپرس

#شاه_قاسم_انوار

به غیر دیده‌یِ لیلی کسی نیارد تاب
اشعّه‌یِ لمعاتِ جمالِ لیلا را

#شاه_قاسم_انوار

دو روزه مهلت‌ِ ایّام را غنیمت دان
به یادِ دوست به سر کن که وقت مغتنم است

#شاه_قاسم_انوار

ای دوست! اگر عارفِ راهی نخوری غم
دردِ دلِ ایّام، نصیبِ دلِ عامی‌ست

#شاه_قاسم_انوار

میانِ مجلسِ رندان، حدیثِ فردا نیست
بیار باده که کارِ زمانه پیدا نیست

#شاه_قاسم_انوار

نمی‌توان خبری داد از آن حقیقتِ دوست
ولی ز رویِ حقیقت، حقیقتِ همه اوست

#شاه_قاسم_انوار

به جهد و سعی، کس عاشق نگردد
که عشق ایمان بوَد، ایمان عطایی‌ست

#شاه_قاسم_انوار

گر چه یک‌چند فلک پیروِ بدکیشان است
عاقبت، کار به کامِ دلِ درویشان است

#شاه_قوام‌الدین_نوربخشی

جا کرده چنان در دلِ تنگم هوسِ او
کآید به مشام از نفَسِ من نفَسِ او

#امیرقاضی_رازی

از صبر و وفا به صد فسون و نیرنگ
بردوخت قضا دو جامه‌یِ رنگارنگ

این بر قدِ عشقِ من به‌غایت کوتاه
وان بر بدنِ حُسنِ تو بی‌غایت تنگ

#قاسمی_اردستانی

گِردِ سرِ خیالِ تو گَردم که می‌زند
روزی هزار حرف به من از زبانِ تو

#قاسمی_اردستانی

سوزِ دل گر همه از عشقِ مجازی‌ست خوش است
عود هرچند که خام است، چو سوزد خوشبوست

#قاسمی_اردستانی

من ز نظّاره‌یِ رویت شدم از دست و هنوز
در دل آن عرضِ تمنّا که تو دانی باقی‌ست

#قاسمی_اردستانی

هزار لطف اگر هر زمان کنی با من
نظر به هر که کنی، چشمِ من بر آن باشد

#قاسمی_اردستانی

مبیناد هرگز نهالی شکست
که مرغی به شاخش تواند نشست

#قاسمی_اردستانی

به لذّتی نگه از دیدنِ تو برمی‌گشت
که هر دو چشم، به قربانِ یکدگر می‌گشت

#قاسم_دکنی

سررشته‌یِ امید گره بر گره فتاد
از بس گسسته‌ای تو و ما باز بسته‌ایم

#قاسم_دکنی

چون آینه کآه برنتابد
حُسنِ تو نگاه برنتابد

#قاسم_دکنی

این شفق نبْوَد که جا بر دامنِ افلاک کرد
آسمان رویِ شهیدان را به دامن پاک کرد

#قاسم‌علی_حکاک

بی گریه نیست هر که بزاد از عروسِ دهر
بر نامبارکیِّ جهان این شگون بس است

#قپلان_شیربیگ

پژمردگی نبُرد بهار از گیاهِ ما
چون لاله جزوِ تن شده بختِ سیاهِ ما

#محمدجان_قدسی_مشهدی