ور ابرْ شبی بگذرد اندر کویت
سیلابْ همه لیلی و مجنون آرد

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

می‌برم از ناله هر شب خواب را از چشمِ خلق
تا نبیند هیچ کس در خواب، دیدار تو را

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

کی به مرگ از دل رود عشقت، که این آن باده نیست
کز قدح ریزد برون گر بشکنی پیمانه را

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

شاخش همه شد سرکشی و برگ همه ناز
سروی که به یادِ تو در آغوش کشیدیم

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

ای که نکرده در دلت، سوزِ محبّتی اثر
هر نفَس آتشی مزن، در دلم از نصیحتی

از پیِ دل نرفته‌ای، دل به فسون نداده‌ای
سیلیِ غم نخورده‌ای، می‌شنوی حکایتی

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

ترکِ سَر می‌گویم و می‌خواهم از لعل تو بوسی
هر که دست از جان بشوید، هر چه می‌خواهد بگوید

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

مهرِ لیلی را ز دل نتوان به آبِ پند شُست
هرزه‌گو بیهوده مجنون را نصیحت می‌کند

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

بر هجرْ نهادیم به یادِ لبِ او دل
طفلی به فریبِ شکر از شیر بریدیم

#شیخ_علی‌نقی_کمره‌ای

عشق است و هزار دشنه‌یِ تیز
ماییم و دلی و چشمِ خونریز

#ملا_نکهتی

از ما بشوی دست که ما بی تو شسته‌ایم
هم رو به آبِ دیده و هم دست از آبروی

#نورالله_ساوجی

می‌کند پروانه ترکِ جان و می‌سوزد روان
تا نبیند شمعِ خود را مجلس‌آرایِ کسان

#امیر_نورالله_رازی

منّت خدای را که نهانخانه‌یِ ضمیر
هست از نقوشِ ذات و صفاتش مصوَّرم

#قاضی_نورالله_شوشتری

پیشکش به رفقایِ اصفهانی:

زمین را صد شرف بر آسمان است
که آن جا خُلد و این جا اصفهان است

بهشتی بر فلک هر سو برافراشت
صفاهان را به لطف از خاک برداشت

ز بس یوسف که بینی در چپ و راست
تو گویی اصفهان کاخِ زلیخاست

#میرزا_نورالله_کفرانی

هرجا که شکسته‌ای بوَد دستش گیر
بشنو که همین کاسه صدا خواهد داد

#شاه_نورالدین_جهانگیر

یک چند خوش به دادِ دلم زود می‌رسید
چون حاکمی که تازه رسد در ولایتی

#نورالدین_صفاهانی

رفتم بنالم از ستمش باز تن زدم
خنجر بر او کشیدم و بر خویشتن زدم

#نورالدین_صفاهانی

بیم است سراپای مرا ز آتش دوزخ
جز سینه که او داغ تمنّای تو دارد

#نورالدین_صفاهانی

ای عشق! اگر نسبتِ من با تو درست است
مگذار که عاجز شوم از بوالهوسی چند

#نورالدین_صفاهانی

مگر از گرمیِ آهم، گشودی چاکِ پیراهن؟
که عالم در میان یاسمین و ارغوان گم شد

#نورالدین_صفاهانی

بر خاکِ آستانت، حیرانِ بختِ خویشم
چون آن گدا که بینی بر تختِ پادشاهش

#نورالدین_صفاهانی

ای غم! همه وقت می‌توان کُشت مرا
از راه رسیده‌ای، بیاسای دمی

#نورالدین_صفاهانی