🔸 خلیل ساوجی

🔺 میرزا ابراهیم نائب‌الصدر پسر میرزا محمدحسین نائب‌الصدر

🔺 چندی در طهران مشغول تحصیل فقه و اصول... بوده، برای تکمیل به عتباتِ عرش‌درجات رفته و پس از اجازه‌یِ اجتهاد و روایت... به طهران آمده.

🔺 در محضر مرحوم میرزا ابوالحسن جلوه و میرزا محمدرضای قمشه‌ای حکمت و عرفان خوانده، به مقامات عالیه رسیده.

🔺 خط نستعلیق را خوب می‌نوشت و شعرِ تازی و دری نیکو می‌گفت، و مشربش تصوف بود؛ در لباس اهلِ ظاهر به‌صورت و در معنی اهلِ باطن.

🔺 منزلش هیچگاه خالی از شعرا و ادبا و اربابِ حال و اصحابِ کمال نبود.

🔺 به ساوه رفت و در سالِ مُجاعه ۱۳۳۶ در همان‌جا فرمانش در رسید.

#تذکره_مدینة‌الادب #عبرت_نائینی
#خلیل_ساوجی | عرفات العاشقین

برو ناصح که مجروحِ نظر را
کجا اندیشه از زخمِ زبان است؟!

#تذکره_مدینة‌الادب
#خلیل_ساوجی | عرفات العاشقین

سویِ نیرانِ غمِ عشقش دلم
چون خلیل اندر گلستان می‌رود

#تذکره_مدینة‌الادب
#خلیل_ساوجی | عرفات العاشقین

نیک‌نامی طلبی، نام بِنِه، سَر بگذار
چند روزی ز پیِ خدمتِ بدنامی چند

#تذکره_مدینة‌الادب
#خلیل_ساوجی | عرفات العاشقین

«الفِ» قَدَم چو «نون» شد، ز فراقِ «جیمِ» زلفت

#تذکره_مدینة‌الادب
#خلیل_ساوجی | عرفات العاشقین

توبه کردم که دگر دل به نکویان ندهم
آن‌چنانش بشکستم که نگفتی بستم!

#تذکره_مدینة‌الادب
#خلیل_ساوجی | عرفات العاشقین

🔸 خسروی کرمانشاهانی

در آخر تذکره اقبال‌نامه.. شرح حال خود را چنین می‌نگارد:

🔺 منِ بنده‌یِ گناهکار را نام محمدباقر و تخلص خسروی است.

🔺 تولدم در ۲۴ ربیع‌الثانی ۱۲۶۶ در کرمانشاهان...

🔺 ۳۰ سال... را در ظلّ تربیت و کنف عنایت پدرم غفران‌مآب شاهزاده محمدرحیم‌میرزا بن‌محمدعلی‌میرزای دولتشاه بن‌خاقان فتحعلی‌شاه... زندگی و کامرانی کردم... سالی‌چند در زیر سایه‌یِ آن مرحوم به تحصیل علوم عربیه و ادبیه... و بعضی از ریاضیات و حکم و اصولین و غیره.. به‌سر بردم.

🔺 پس از رحلت پدر نامورم... به دارالخلافه طهران رفتم..‌. پس از سالی به وطن بازآمدم.

🔺 اثری که از این عبد قلیل‌المآثر بمانده کتاب دیبای خسروی است که ترجمتِ احوالِ ۲۲۰ تن از شعرای نامدار عرب... دیگر رساله در شرح زِحافات و علل عَروضیه که مبتدیان را بسی مفید است. دیگر ترجمه داستان عذراء قریش است.

#تذکره_مدینة‌الادب #عبرت_نائینی
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

یا به رخ باز مکن راهِ تماشایی را
یا ز کس باز مجو صبر و شکیبایی را

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

چه اثرهاست در آن چهره که بر اهلِ نظر
می‌کند آفتِ دل، نعمتِ بینایی را

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

چون‌که غافل ننهد یک‌ نفَسَم از غمِ تو
به دو عالَم ندهم گوشه‌یِ تنهایی را

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

طاووس و مار و گندم و شیطان و باغِ خُلد
هر پنج گشته جمع، در آن چهرِ دلفریب

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

این زاهدانِ شهر ز نوعِ بهائم‌اند
وین قولْ را ز بنده دلیلی‌ست بس عجیب:

کآن می‌رود رکوع ز بهرِ گیاه و آب
وین می‌کند سجود به عشقِ انار و سیب

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

لبِ شمع است پر از خنده که پروانه بسوخت

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

آتش در آبگیر فتاده ز عکسِ گل
چون در قدح ز پرتوِ رخساره‌یِ حبیب

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

هر آنچه در کَنَفِ ناخدایِ «إلّا» نیست
اگرچه کشتیِ نوح است، غرقِ قُلزُمِ «لا»ست

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

سیاه‌کارتر از من در این زمانه مجوی
که دل به زلفِ تو بربست و هیچ باز نکرد

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

چو رویِ خود بیارایی، مکن مَنعَم ز شیدایی

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

هر که ره در دلِ صاحب‌نظری پیدا کرد
در دلِ خویش ز اسرار دری پیدا کرد

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

هست دل‌ها را به‌هم رَه، کوش تا آن ره بیابی

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

کمانِ ابرویِ جانان از آن عزیزتر است
که چشم از آن بتوان دوختن به سوزنِ تیر

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین

گرَت به خانه‌یِ دشمن دهند آبِ حیات
مخواه زندگی و در وثاقِ دوست بمیر

#تذکره_مدینة‌الادب
#خسروی_کرمانشاهانی | عرفات العاشقین