Accountability (တာဝန်ခံမှု) ဆိုတာက ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေရဲ့ 'ရလဒ် (outcome)' အပေါ်မှာ 'ရှင်းလင်းတင်ပြရန်၊ အစစ်ဆေးခံရန် နှင့် တာဝန်ယူရန် (to answer for)' အသင့်ရှိခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

သူက 'Responsibility (တာဝန်)' နဲ့ နည်းနည်းလေးကွာပါတယ်။

Responsibility က အလုပ်တစ်ခုကို 'လုပ်ဆောင်ဖို့' တာဝန်ရှိတာဖြစ်ပါတယ်။ (Duty to act)

Accountability ကတော့ အဲ့ဒီအလုပ်ရဲ့ 'အကျိုးဆက်' အတွက် 'အဖြေရှင်းဖို့၊ တာဝန်ခံဖို့' တာဝန်ရှိတာပါ (Duty to answer for the outcome)။ ဥပမာ - အရှုံးပေါ်ရင် ဘာကြောင့်ရှုံးလဲဆိုတာကို ရှင်းပြရပြီး အပြစ်တင်ခံဖို့ အသင့်ရှိရတာမျိုးပါ။

Values (တန်ဖိုးများ): ဘာတွေက အရေးကြီးတယ်လို့ ကုမ္ပဏီက သတ်မှတ်ထားသလဲ။

Beliefs (ယုံကြည်ချက်များ): ဝန်ထမ်းတွေက ဘာတွေကို အမှန်တရားလို့ လက်ခံထားကြသလဲ။

Attitudes (သဘောထားများ): အလုပ်အပေါ်၊ customer အပေါ် ဘယ်လိုသဘောထားရှိကြသလဲ။

Traditions / Norms (အစဉ်အလာ/လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များ): "ငါတို့ဆီမှာတော့ ဒါက ဒီလိုပဲလုပ်ကြတယ်" ဆိုတဲ့ အလေ့အထတွေ။

Pervasive (နေရာတိုင်းမှာရှိနေသော): Culture ဆိုတာ ဌာနတစ်ခု၊ လူတစ်ယောက်မှာပဲ ရှိတာမဟုတ်ဘဲ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးမှာ လေထုလို ပျံ့နှံ့နေတာကို ဆိုလိုပါတယ်။

ဆိုတာ ဈေးကြီးလေ၊ လူတွေက ဝယ်ချင်လေ ဖြစ်တဲ့ ဇိမ်ခံကုန်ပစ္စည်း (luxury good) တစ်မျိုးပါ။ ဒါဟာ ဝယ်လိုအားနိယာမ (Law of Demand) ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပါတယ်။

သာမန်ကုန်စည်တွေက ဈေးတက်ရင် ဝယ်လိုအားကျဆင်းပေမယ့်၊ Veblen good ကတော့ ဈေးတက် လေ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ပိုတက်လာတယ်လို့ လူတွေကယူဆပြီး ပိုဝယ်ချင်လာကြပါတယ်။

## ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။
ဒီရဲ့နောက်ကွယ်က အဓိက စိတ်ပညာကတော့ "Conspicuous Consumption" အတွက် သုံးစွဲခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။

Status Symbol ဒီကုန်ပစ္စည်းကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ ကြွယ်ဝမှု (wealth) နဲ့ လူမှုအဆင့်အတန်း (social status) ကို ပြသချင်လို့ပါ။ ဈေးကြီးတာကပဲ သူ့ရဲ့ အဓိက ဆွဲဆောင်မှု ဖြစ်နေပါတယ်။

Exclusivityဈေးအရမ်းကြီးတဲ့အတွက် လူတိုင်းမဝယ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီပစ္စည်းကို ကိုင်နိုင်တာက သူတို့ကို လူတွေကြားထဲမှာ ထူးခြားတယ်လို့ ခံစားရစေပါတယ်။ ဈေးကျသွားရင် လူတိုင်းဝယ်နိုင်ပြီး မထူးခြားတော့တဲ့အတွက် ဝယ်လိုအားပြန်ကျသွားနိုင်ပါတယ်။

Perceived Quality (คุณภาพสูงလို့ထင်မြင်ခြင်း): ဈေးကြီးရင် အရည်အသွေးလည်း အလိုလိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ လူတွေက ထင်မြင်ကြပါတယ်။

Opens in a new window
Licensed by Google
## ဥပမာများ
ဇိမ်ခံနာရီများ (ဥပမာ- Rolex, Patek Philippe)

နာမည်ကြီး ဒီဇိုင်နာ လက်ကိုင်အိတ်များ (ဥပမာ- Hermès Birkin)

Supercars (ဥပမာ- Ferrari, Lamborghini)

ရှားပါးသော အနုပညာပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် စပျစ်ဝိုင်များ

Income Elasticity မှာ အရေးအကြီးဆုံးက "The Sign (+ or -)" ပါ
Income Elasticity မှာ တန်ဖိုးက 1 ထက်ကြီးလားငယ်လားဆိုတာထက်၊ Positive (+) လား Negative (-) လား ဆိုတာကမှ အဓိကအရေးကြီးဆုံးပါပဲ။

Positive (+) Income Elasticity = Normal Good (သာမန်ကုန်ပစ္စည်း)
ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?: ဝင်ငွေတက်ရင်၊ ဝယ်လိုအားလည်း တက်တယ်။ သူတို့နှစ်ခုက "လားရာတူ (same direction)" သွားတဲ့အတွက်၊ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက Positive (+) ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပမာ: မင်းရဲ့ဝင်ငွေပိုကောင်းလာတဲ့အခါ၊ အရင်ကထက် ရုပ်ရှင် ပိုကြည့်လာတာ၊ ဆိုင်ကောင်းကောင်းမှာ အစားပိုစားလာတာမျိုးပေါ့။

Negative (-) Income Elasticity = Inferior Good (အဆင့်နိမ့်ကုန်ပစ္စည်း)
ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?: ဝင်ငွေတက်ရင်၊ ဝယ်လိုအားက ကျသွားတယ်။ သူတို့နှစ်ခုက "လားရာပြောင်းပြန် (opposite directions)" သွားတဲ့အတွက်၊ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက Negative (-) ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပမာ: မင်းရဲ့ဝင်ငွေပိုကောင်းလာတဲ့အခါ၊ အရင်ကစားခဲ့တဲ့ "ခေါက်ဆွဲခြောက်" တွေကို လျှော့စားပြီး၊ ပိုကောင်းတဲ့အသားငါးတွေ ဝယ်စားလာတာမျိုးပေါ့။ ဒီအခြေအနေမှာ "ခေါက်ဆွဲခြောက်" က Inferior Good ပါပဲ။

အနှစ်ချုပ်
Inferior Good ဆိုတာက ဝင်ငွေများလာရင် လူတွေက "အစားထိုး (substitute)" ပြီး ပိုကောင်းတာကို သုံးလိုက်တဲ့အတွက် ဝယ်လိုအားကျသွားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းမျိုးပါ။

ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ Income Elasticity က အမြဲတမ်း Negative (-) ဖြစ်ရပါမယ်။

မေးခွန်းထဲက "If income elasticity is positive, the commodity is called an inferior good" ဆိုတဲ့အဆိုက မှားပါတယ်။ Positive ဆိုရင် သူက Normal Good ဖြစ်ရမှာပါ။