عکس از «روبرتو کولومباری»
تصویر رنگارنگی که میبینید، قسمتی از گازهای ملتهب شدهی سحابی پلیکان است. در عکس میتوان لبهای از این سحابی نشری را دید. لبهای که خود ۱۰ سال نوری طول دارد. این تصویر حدود ۰٫۵ درجه از آسمان را در بر گرفته و به خوبی میتوان ابرهای گاز و غبار سرد را دید که بوسیلهی تابش و باد ناشی از ستارههای داغ و پرجرم شکل گرفتهاند. سحابی پلیکان که با نام IC 5070 شناخته میشود، حدود ۲۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد. این سحابی در صورت فلکی دجاجه و شمال شرقی ستارهی ذنب قرار گرفته است.
@apsis
تصویر رنگارنگی که میبینید، قسمتی از گازهای ملتهب شدهی سحابی پلیکان است. در عکس میتوان لبهای از این سحابی نشری را دید. لبهای که خود ۱۰ سال نوری طول دارد. این تصویر حدود ۰٫۵ درجه از آسمان را در بر گرفته و به خوبی میتوان ابرهای گاز و غبار سرد را دید که بوسیلهی تابش و باد ناشی از ستارههای داغ و پرجرم شکل گرفتهاند. سحابی پلیکان که با نام IC 5070 شناخته میشود، حدود ۲۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد. این سحابی در صورت فلکی دجاجه و شمال شرقی ستارهی ذنب قرار گرفته است.
@apsis
صندوق جهانی طبیعت(WWF: World Wide Fund for Nature) اعلام کرده که ۱.۱ میلیارد نفر در دنیا مشکل دسترسی به آبشیرین دارند. پروژههای انتقال آب بینحوضهای که در اصل پروژههای مهندسی خیلی بزرگ به منظور انتقال آب از حوضههای آبخیز پرآب به حوضههای کمآب هستند، یکی از راهکارهای پیشنهادی مهندسان سازه برای حل معضل کمآبی هستند اما مهندسان محیطزیست با این راهکار با احتیاط برخورد میکنند. سوال اینجاست آیا انتقال آب از یک حوضه به حوضه دیگر همیشه چارهساز است؟
صندوق جهانی طبیعت بعنوان یکی از معتبرترین سازمانهای غیردولتی بینالمللی، پاسخ این سوال را منفی میداند. همه ما میدانیم که انتقال آب از یک حوضه به حوضه دیگر مستلزم ساخت سیستمهای انتقالی و بالابرنده آب از جمله کانالها، لولهها و در عین حال زهکشی آنهم در مسافتهایی بسیار طولانی است. کارشناسان صندوق جهانی طبیعت بر این باور هستند که انتقال آب در مقیاس کلان تحت شرایط خاص میتواند نقش بسزایی در کاهش مشکل کمآبی نقاط مقصد داشته باشد اما واقعیت این است که چنین پروژههایی را به طور کلی میبایست با دیده تردید و تعمق نگریست.
آسیبهای زیستمحیطی
پروژههای انتقال آب به طور جدی بر محیطزیست بالاخص در حوضه اهداکننده تاثیر میگذارند. گونههای بشدت در معرض خطر، تالابهای فهرست رامسر و مونترو و مناطق حفاظتشده از جمله مواردی هستند که میتوانند تحتتاثیر چنین پروژههای کلان مقیاسی قرار گیرند. در ایران گونههایی مانند یوز آسیایی که در خوشبینانهترین حالت جمعیت آن ۱۲۰ فرد تخمین زده شده، تالابهایی مانند تالاب بینالمللی و پناهگاه حیاتوحش میانکاله واقع در استان مازندران که در اصل اولین تالاب ثبتشده بینالمللی ایران است و هاتاسپات البرز (Alborz Range Forest Steppe in Irano-Anatolian Region) جزو مواردی هستند که میتوانند از پروژه انتقال آب بینحوضهای مازندران به سمنان متاثر شوند.
صندوق جهانی طبیعت یادآور میشود که حتی زمانی که تنها ۱۰ الی ۱۵ درصد آب از یک حوضه گرفته میشود، باز هم این احتمال هست که خشکسالی در دورههای کمبارش هر دو حوضه را تحتتاثیر قرار دهد. برخی از پروژههای کلان انتقال آب بینحوضهای از جمله در چین، مهاجرتهای گسترده انسانی را به دنبال داشتهاند و این مساله در عین آسیبهای اقتصادی و اجتماعی، آسیبهای خاص زیستمحیطی را نیز به دنبال داشته است. آمارهای جهانی حاکی از آن است که کشاورزان بدون دریافت سوبسیدهای کلان دولتی در مناطق دریافتکننده آب به طور متوسط به ازای هر مترمکعب آب نزدیک به یک دلار آمریکا هزینه میکنند و خود این مساله باعث میشود که محصولات تولیدی آنها در ابعاد محلی گرانتر از آن چیزی باشد که در بازارهای جهانی در دسترس است و این بدان معناست که معاش کشاورزان نیز به این شکل میتواند با تهدید مواجه شود.
@apsis
صندوق جهانی طبیعت بعنوان یکی از معتبرترین سازمانهای غیردولتی بینالمللی، پاسخ این سوال را منفی میداند. همه ما میدانیم که انتقال آب از یک حوضه به حوضه دیگر مستلزم ساخت سیستمهای انتقالی و بالابرنده آب از جمله کانالها، لولهها و در عین حال زهکشی آنهم در مسافتهایی بسیار طولانی است. کارشناسان صندوق جهانی طبیعت بر این باور هستند که انتقال آب در مقیاس کلان تحت شرایط خاص میتواند نقش بسزایی در کاهش مشکل کمآبی نقاط مقصد داشته باشد اما واقعیت این است که چنین پروژههایی را به طور کلی میبایست با دیده تردید و تعمق نگریست.
آسیبهای زیستمحیطی
پروژههای انتقال آب به طور جدی بر محیطزیست بالاخص در حوضه اهداکننده تاثیر میگذارند. گونههای بشدت در معرض خطر، تالابهای فهرست رامسر و مونترو و مناطق حفاظتشده از جمله مواردی هستند که میتوانند تحتتاثیر چنین پروژههای کلان مقیاسی قرار گیرند. در ایران گونههایی مانند یوز آسیایی که در خوشبینانهترین حالت جمعیت آن ۱۲۰ فرد تخمین زده شده، تالابهایی مانند تالاب بینالمللی و پناهگاه حیاتوحش میانکاله واقع در استان مازندران که در اصل اولین تالاب ثبتشده بینالمللی ایران است و هاتاسپات البرز (Alborz Range Forest Steppe in Irano-Anatolian Region) جزو مواردی هستند که میتوانند از پروژه انتقال آب بینحوضهای مازندران به سمنان متاثر شوند.
صندوق جهانی طبیعت یادآور میشود که حتی زمانی که تنها ۱۰ الی ۱۵ درصد آب از یک حوضه گرفته میشود، باز هم این احتمال هست که خشکسالی در دورههای کمبارش هر دو حوضه را تحتتاثیر قرار دهد. برخی از پروژههای کلان انتقال آب بینحوضهای از جمله در چین، مهاجرتهای گسترده انسانی را به دنبال داشتهاند و این مساله در عین آسیبهای اقتصادی و اجتماعی، آسیبهای خاص زیستمحیطی را نیز به دنبال داشته است. آمارهای جهانی حاکی از آن است که کشاورزان بدون دریافت سوبسیدهای کلان دولتی در مناطق دریافتکننده آب به طور متوسط به ازای هر مترمکعب آب نزدیک به یک دلار آمریکا هزینه میکنند و خود این مساله باعث میشود که محصولات تولیدی آنها در ابعاد محلی گرانتر از آن چیزی باشد که در بازارهای جهانی در دسترس است و این بدان معناست که معاش کشاورزان نیز به این شکل میتواند با تهدید مواجه شود.
@apsis
برخی مشکلات دیگر مرتبط با زهکشی
در بسیاری موارد مصرف آب در مناطق دریافتکننده یا مقصد پیش از فاز ساخت، مورد ارزیابی درست قرار نمیگیرد و همین مساله باعث میشود که مصرف آب به مرور زمان به شکل ناپایداری ادامه پیدا کند و بالطبع نیاز به مصرف آب روز به روز بیشتر شود. یک نمونه ساده این مساله را میتوان در بخش کشاورزی سراغ گرفت. تخمین زده شده که بخش کشاورزی ۷۰ درصد مصرف آب موجود جهان را به خود اختصاص داده و هر ساله نزدیک ۶۰ درصد یا ۱.۵۰۰ تریلیون لیتر از آب مصرفی کشاورزی به همین شکل هدر میرود. با این وجود امکان تغییر و بهبود در کشاورزی وجود دارد. بعنوان مثال در مورد کشت پنبه که یکی از پرمصرفترین محصولات کشاورزی در سطح جهان است، با استفاده از سیستمهای آبپاش یا آبیاری قطرهای میتوان به راحتی بیش از ۷۰ درصد در مصرف آب صرفهجویی کرد. صندوق جهانی طبیعت در جمعبندی خود این مساله را متذکر میشود که با اجرای پروژههای انتقال آب بینحوضهای، انگیزه اجرای چنین طرحهایی در عمل کمتر و کمرنگتر میشود.
توزیع ناهمگون آب، ضرورت غیر قابل انکار
یکی از مشکلات کشورهای بیابانی و نیمه بیابانی مانند ایران توزیع ناهمگون زمانی و مکانی بارش و رواناب است و همین مساله سبب شده تا حوضههای آبخیز مختلف کشور از نظر منابع آبی وضعیتهاي کاملاً متفاوتی داشته باشند چنانچه بسیاري از مناطق مرکزي و شرقی کشور با کمبود آب روبرو بوده در حالیکه بیشتر مناطق شمالی و قسمتهایی از مناطق غربی کشور بویژه در دورههای ترسالی با آب مازاد مواجه هستند. آمارها حاکی از آن است که در حدود ۷۰ درصد بارندگیهاي کشور متعلق به نواحی غربی است در حالیکه نزدیک به ۵۰ درصد جمعیت در مناطق شرقی و مرکزي کشور مستقر هستند. علاوه بر این از حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعب نزولات جوي سالانه کشور، حدود ۱۳۰ میلیارد مترمکعب قابلاستحصال عنوان شده و البته این میزان نیز به هیچوجه توزیع یکنواخت ندارند و همین امر بحث انتقال آب بینحوضهای را در کشور به یکی راهکارهای پرطرفدار تبدیل کرده است.
موافقان و مخالفان پروژههای انتقال آب بین حوضهای
کمبود منابع آبی قابل استحصال همیشه یکی از مهمترین دغدغههای بشر بوده و این مساله به هیچوجه قابلانکار نیست اما در عین حال برآورد سود و زیان یا اصطلاحاً ارزیابی کل پروژه نیز از جمله ضروریات اجرای چنین طرحهایی است. مخالفان طرحهای انتقال آب بینحوضهای به دلیل تاثیرات آشکار درازمدت مانند تغییر در سیستم جریان آب طبیعی بالاخص در ناحیه مبداء، احتمال تغییر کیفیت آب، احتمال ایجاد آلودگی و خشکسالی، تغییر زیستگاه و بالطبع آن تاثیر آشکار بر کلیه زیستمندان اعم از گیاه و جانور و انسان، تاثیر بر محیط و منظر و در ضمن ایجاد آلودگیهای بصری با چنین طرحهایی مشکل دارند. از طرف دیگر موافقان با استناد بر معضل غیر قابلانکار کمآبی، استفاده از مدرنترین و به روزترین تجهیزات مهندسی بر موضع خود مصرانه پافشاری میکنند. بدیهی است که تنها راهکار چنین مباحث چالشبرانگیزی تبعیت از اصول علمی و تجربی است. دیجیکالامگ درصدد است که با دنبال کردن این مساله شما را در جریان تازهترین اخبار و تجارب جهانی این حوضه قرار دهد.
این مطلب ادامه دارد…
@apsis
در بسیاری موارد مصرف آب در مناطق دریافتکننده یا مقصد پیش از فاز ساخت، مورد ارزیابی درست قرار نمیگیرد و همین مساله باعث میشود که مصرف آب به مرور زمان به شکل ناپایداری ادامه پیدا کند و بالطبع نیاز به مصرف آب روز به روز بیشتر شود. یک نمونه ساده این مساله را میتوان در بخش کشاورزی سراغ گرفت. تخمین زده شده که بخش کشاورزی ۷۰ درصد مصرف آب موجود جهان را به خود اختصاص داده و هر ساله نزدیک ۶۰ درصد یا ۱.۵۰۰ تریلیون لیتر از آب مصرفی کشاورزی به همین شکل هدر میرود. با این وجود امکان تغییر و بهبود در کشاورزی وجود دارد. بعنوان مثال در مورد کشت پنبه که یکی از پرمصرفترین محصولات کشاورزی در سطح جهان است، با استفاده از سیستمهای آبپاش یا آبیاری قطرهای میتوان به راحتی بیش از ۷۰ درصد در مصرف آب صرفهجویی کرد. صندوق جهانی طبیعت در جمعبندی خود این مساله را متذکر میشود که با اجرای پروژههای انتقال آب بینحوضهای، انگیزه اجرای چنین طرحهایی در عمل کمتر و کمرنگتر میشود.
توزیع ناهمگون آب، ضرورت غیر قابل انکار
یکی از مشکلات کشورهای بیابانی و نیمه بیابانی مانند ایران توزیع ناهمگون زمانی و مکانی بارش و رواناب است و همین مساله سبب شده تا حوضههای آبخیز مختلف کشور از نظر منابع آبی وضعیتهاي کاملاً متفاوتی داشته باشند چنانچه بسیاري از مناطق مرکزي و شرقی کشور با کمبود آب روبرو بوده در حالیکه بیشتر مناطق شمالی و قسمتهایی از مناطق غربی کشور بویژه در دورههای ترسالی با آب مازاد مواجه هستند. آمارها حاکی از آن است که در حدود ۷۰ درصد بارندگیهاي کشور متعلق به نواحی غربی است در حالیکه نزدیک به ۵۰ درصد جمعیت در مناطق شرقی و مرکزي کشور مستقر هستند. علاوه بر این از حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعب نزولات جوي سالانه کشور، حدود ۱۳۰ میلیارد مترمکعب قابلاستحصال عنوان شده و البته این میزان نیز به هیچوجه توزیع یکنواخت ندارند و همین امر بحث انتقال آب بینحوضهای را در کشور به یکی راهکارهای پرطرفدار تبدیل کرده است.
موافقان و مخالفان پروژههای انتقال آب بین حوضهای
کمبود منابع آبی قابل استحصال همیشه یکی از مهمترین دغدغههای بشر بوده و این مساله به هیچوجه قابلانکار نیست اما در عین حال برآورد سود و زیان یا اصطلاحاً ارزیابی کل پروژه نیز از جمله ضروریات اجرای چنین طرحهایی است. مخالفان طرحهای انتقال آب بینحوضهای به دلیل تاثیرات آشکار درازمدت مانند تغییر در سیستم جریان آب طبیعی بالاخص در ناحیه مبداء، احتمال تغییر کیفیت آب، احتمال ایجاد آلودگی و خشکسالی، تغییر زیستگاه و بالطبع آن تاثیر آشکار بر کلیه زیستمندان اعم از گیاه و جانور و انسان، تاثیر بر محیط و منظر و در ضمن ایجاد آلودگیهای بصری با چنین طرحهایی مشکل دارند. از طرف دیگر موافقان با استناد بر معضل غیر قابلانکار کمآبی، استفاده از مدرنترین و به روزترین تجهیزات مهندسی بر موضع خود مصرانه پافشاری میکنند. بدیهی است که تنها راهکار چنین مباحث چالشبرانگیزی تبعیت از اصول علمی و تجربی است. دیجیکالامگ درصدد است که با دنبال کردن این مساله شما را در جریان تازهترین اخبار و تجارب جهانی این حوضه قرار دهد.
این مطلب ادامه دارد…
@apsis
🌍 ژئو چیست؟ فرصتهایی در ژئوماتیک
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3654
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3654
📃 حتما قبول می شوید، کافیست ثبت نام کنید:
🌐 www.class.apsis.ir
🌐 www.class.apsis.ir
لينک عضويت در کانال دانش آموختگان دانشگاه تفرش
telegram.me/alumnitaut
telegram.me/alumnitaut
Forwarded from Digikala | دیجیکالا
از اولین افرادی باشید که شاهکار جدید هوآوی با همکاری Leica را خریداری میکند.
فروش انحصاری در فروشگاه اینترنتی دیجیکالا
http://dgka.la/dk-huaweiP9
فروشگاه دیجیکالا
http://dgka.la/dk-telegram
فروش انحصاری در فروشگاه اینترنتی دیجیکالا
http://dgka.la/dk-huaweiP9
فروشگاه دیجیکالا
http://dgka.la/dk-telegram
گالیلئو چیست❓
🛰 گالیلئو سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی (GNSS) اروپا است که بسیار دقیق و مطمئن در موقعیت یابی جهانی، تحت کنترل غیرنظامی، است. این سیستم سازگار با GPS و Glonass، سامانه های ماهواره ای ناوبری جهانی آمریکا و روسیه، است. با ارائه فرکانس های دوگانه، گالیلئو برای جهت یابی در لحظه با دقت در بازه متر طراحی شده است.
لینک مقاله:
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3700
🛰 گالیلئو سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی (GNSS) اروپا است که بسیار دقیق و مطمئن در موقعیت یابی جهانی، تحت کنترل غیرنظامی، است. این سیستم سازگار با GPS و Glonass، سامانه های ماهواره ای ناوبری جهانی آمریکا و روسیه، است. با ارائه فرکانس های دوگانه، گالیلئو برای جهت یابی در لحظه با دقت در بازه متر طراحی شده است.
لینک مقاله:
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3700
آپسیس
گالیلئو چیست؟ - آپسیس
گالیلئو سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی (GNSS) اروپا است که بسیار دقیق و مطمئن در موقعیت یابی جهانی، تحت کنترل غیرنظامی، است.
گالیلئو چیست❓
🛰 گالیلئو سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی (GNSS) اروپا است که...
لینک مقاله در کانال آپسیس: @apsis
🛰 گالیلئو سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی (GNSS) اروپا است که...
لینک مقاله در کانال آپسیس: @apsis
نقشه برداری دیجیتال
🖊 نقشه برداری دیجیتال (که کارتوگرافی نامیده می شود) فرآیندی است که از طریق آن مجموعه داده ها به شکل یک تصویر مجازی گردآوری و قالب بندی می شود. عملکرد اصلی این فنّاوری تولید نقشه ها یی است که نمایش دقیق از یک بخش ویژه، جزئیات شریان جاده های اصلی و سایر نقاط بهره برداری را ارائه می کند. همچنین این فنّاوری امکان محاسبه فاصله از یک مکان تا مکان دیگر را نیز فراهم می سازد.
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3717
🖊 نقشه برداری دیجیتال (که کارتوگرافی نامیده می شود) فرآیندی است که از طریق آن مجموعه داده ها به شکل یک تصویر مجازی گردآوری و قالب بندی می شود. عملکرد اصلی این فنّاوری تولید نقشه ها یی است که نمایش دقیق از یک بخش ویژه، جزئیات شریان جاده های اصلی و سایر نقاط بهره برداری را ارائه می کند. همچنین این فنّاوری امکان محاسبه فاصله از یک مکان تا مکان دیگر را نیز فراهم می سازد.
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3717
آپسیس
نقشه برداری دیجیتال - آپسیس
نقشه برداری دیجیتال (که کارتوگرافی نامیده می شود) فرآیندی است که از طریق آن مجموعه داده ها به شکل یک تصویر مجازی گردآوری و قالب بندی می شود.
نقشه برداری دیجیتال
🖊 نقشه برداری دیجیتال (که کارتوگرافی نامیده می شود) فرآیندی است که...
لینک مقاله در کانال آپسیس: @apsis
🖊 نقشه برداری دیجیتال (که کارتوگرافی نامیده می شود) فرآیندی است که...
لینک مقاله در کانال آپسیس: @apsis